Foucault’nun Felsefesinde Bir “Sözel İlişki Etiği”: Parrhesia
Öz
Parrhesia, Michel Foucault’nun yaşamının son birkaç yılında yaptığı çalışmalarda sıkça karşılaştığımız bir sözcüktür. Euripides’in tragedyalarından başlayarak tüm Antikçağ boyunca bu sözcüğün anlam bakımından karşıladığı tematik farklılıklarını irdeleyen Foucault’nun parrhesia çalışmaları, Bilme İradesi eseri ile Hazların Kullanımı ve Kendilik Kaygısı eserlerinin arasında bir geçiş soruşturması olarak karşımıza çıkmaktadır. Parrhesia, Antikçağ ahlakında öznenin kendisiyle ve başkalarıyla kurduğu etik ilişkinin en temel “kendilik pratikleri”nden biridir. Çalışmamızda, Foucault’nun “sözel ilişki etiği” olarak tanımladığı bu pratiğin genel hatlarını serimledikten sonra, öznenin kendisiyle kurduğu “kendilik ilişkisi” ile irtibatını, askesis ile ilişkisini ve bu sözel etik pratiğin Foucault’nun son döneminde yaptığı Antikçağ soruşturmasındaki yerini tartışıyoruz.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- ARISTOTELES (2014). Retorik, çev. M. H. Doğan, İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
- BEST, S. & Kellner, D. (2011). Postmodern Teori, çev. M. Küçük, İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
- ERİBON, D. (2012). Michel Foucault, çev. Ş. Çiltaş, İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
- EURIPIDES (2013). Euripides III (İon), trans. R. F. Willetts, London: The University of Chicago Press.
- FOUCAULT, M. (2007). Cinselliğin Tarihi, çev. H. U. Tanrıöver, İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
- FOUCAULT, M. (2011). The Courge of Truth, The Goverment of Self and Others 2, trans.. G. Burchell, New York: Palgrave Macmillan.
- FOUCAULT, M. (2014a). Doğruyu Söylemek, çev. K. Eksen, İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
- FOUCAULT, M. (2014b). Özne ve İktidar, çev. I. Ergüden ve O. Akınhay, İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
30 Nisan 2018
Gönderilme Tarihi
30 Mart 2018
Kabul Tarihi
9 Şubat 2018
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2018 Sayı: 30