Dinî Tecrübenin Bilimsel Değeri
Öz
Dinî tecrübe, yoğun dinî
yaşantı anlamına gelmektedir. Mü’minin iç dünyasında Allah’ın algılanması ve
yaşantılamasıdır. Nesnelerin bilgisini duyular yoluyla elde etmeye “tabiat
tecrübesi”, Allah’ın alâmet ve işaretlerini sezgisel yolla kavramaya “dinî
tecrübe“ denir. Dinî tecrübenin diğer tabiat tecrübeleri kadar sağlam bir bilgi
kaynağı olmadığı ifade edilmektedir. İlâhiyatçılar ve mistikler ise dinî
tecrübenin diğer tecrübeler kadar sağlam bir bilgi kaynağı olduğunu savunurlar.
Yaşantılanan dinî tecrübeye hemen inanmak ve ona göre hareket etmek yerine,
eleştiriye tabi tutup dine, akla ve ahlaka uygunluğuna göre kabul etmek
gerekir. Zira olağanüstü bir yaşantı olan dinî tecrübe doğru olabileceği gibi
yanlış da olabilir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- ALPYAĞIL, Recep, (2011), Geleneksel ve Çağdaş Metinlerde Din Felsefesine Dair Okumalar I, İstanbul: İz Yayınları.
- AYDIN, Mehmet, (1987), Din Felsefesi, İzmir: Dokuz Eylül Üniversitesi Yayınları.
- BUDAK, Selçuk, (2000), Psikoloji Sözlüğü, Ankara: Bilim ve Sanat Yayınları.
- BURHENN, Herbert, (1994)“Philosophy and Religious Experience” ;Hood, Ralph W: Jr., Handbook of Religious Experience, Alabama: Religious Education Press.
- YARAN, Cafer Sadık, (2007) “Eleştirel Deneyimcilik”: Dini Tecrübede Swinbürne’ün “Safdillik İlkesine Karşı “Eleştirellik İlkesi”, İstanbul Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, S.15.
- CÜCELOĞLU, Doğan, (1992), İnsan ve Davranışı, İstanbul: Remzi Kitabevi, 3. Baskı.
- ELİAÇIK, İhsan R., (Tarihsiz), Çağa İz Bırakan Müslüman Önderler Muhammed İkbal, İstanbul: Bağımsız Yayınları.
- HANÇERLİOĞLU, Orhan, (1988), Ruhbilim Sözlüğü, İstanbul: Remzi Kitabevi.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
İbrahim Gürses
*
0000-0002-1424-4626
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
30 Eylül 2019
Gönderilme Tarihi
5 Eylül 2019
Kabul Tarihi
29 Mayıs 2019
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2019 Cilt: 18 Sayı: 2