Evaluating the impact of Kaizen philosophy on human resource management functions: A field study in the healthcare sector

Öz

This study aims to examine the impact of the Kaizen – Continuous Improvement strategy on the development of human resources in healthcare institutions. Within the scope of the research, a questionnaire was administered to a total of 394 healthcare professionals from various occupational groups working at Sivas Cumhuriyet University Health Practice and Research Hospital. The data obtained were analyzed based on predetermined demographic variables. The findings indicate that variables such as age, profession, educational background, and length of service create statistically significant differences in perceptions of Kaizen. In particular, participants aged 46–55 expressed more positive views, whereas the mean scores of the midwifery group were found to be lower compared to other professions. It was also observed that as the level of education increased, more critical evaluations emerged, and perceptions varied according to length of service. The overall results of the study reveal a positive relationship between Kaizen practices, human resource development, and institutional efficiency. In this context, it is recommended to implement training programs that enhance employee participation and to establish systematic structures that monitor professional development. The institutional adoption of Kaizen is considered a strategic approach that supports both service quality and employee development. The limited number of studies specifically examining the impact of Kaizen practices on human resource development in healthcare increases the originality and scientific value of this research. In this regard, the study is important in that it reveals the interaction between the culture of continuous improvement and human resources in healthcare institutions, both from a theoretical and practical perspective.

Anahtar Kelimeler

• Kaizen
• Human Resource
• Healthcare Professionals.

Kaizen felsefesinin insan kaynakları fonksiyonuna etkisi: Sağlık çalışanlarında bir uygulama

Öz

Bu çalışma, Kaizen – Sürekli İyileştirme stratejisinin sağlık kurumlarında insan kaynaklarının geliştirilmesine etkisini incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırma kapsamında, Sivas Cumhuriyet Üniversitesi Sağlık Hizmetleri Uygulama ve Araştırma Hastanesi’nde görev yapan farklı sağlık meslek gruplarından toplam 394 kişiye anket uygulanmıştır. Elde edilen veriler belirlenen demografik değişkenler doğrultusunda analiz edilmiştir. Elde edilen bulgular, yaş, meslek, eğitim durumu ve hizmet süresi gibi değişkenlerin Kaizen’e yönelik algılarda istatistiksel olarak anlamlı farklılık yarattığını göstermektedir. Özellikle 46–55 yaş grubundakiler daha olumlu görüşler bildirirken; ebe grubuna ait ortalamaların diğer meslek gruplarına kıyasla daha düşük olduğu bulunmuştur. Eğitim düzeyi yükseldikçe, eleştirel değerlendirmelerin ortaya çıktığı; hizmet süresiyle birlikte algıların değiştiği görülmüştür. Araştırmanın genel sonuçları, Kaizen uygulamaları ile insan kaynaklarının gelişimi ve kurumsal verimlilik arasında pozitif ilişkiler olduğunu ortaya koymaktadır. Bu doğrultuda, sağlık çalışanlarının katılımını artıracak eğitim programlarının uygulanması ve gelişimi izleyen sistematik yapıların kurulması önerilmektedir. Kaizen’in kurumsal düzeyde benimsenmesi, hem hizmet kalitesini hem de çalışan gelişimini destekleyici bir strateji olarak değerlendirilmektedir. Özellikle sağlık alanında, Kaizen uygulamalarının insan kaynaklarının gelişimi üzerindeki etkilerini inceleyen çalışma sayısının sınırlı olması, bu araştırmanın özgünlüğünü ve bilimsel değerini artırmaktadır. Bu bağlamda, çalışma hem teorik hem de uygulamalı anlamda sağlık kurumlarında sürekli iyileştirme kültürünün insan kaynağıyla etkileşimini ortaya koyması açısından önem arz etmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Kaizen
• İnsan Kaynakları
• Sağlık Çalışanları

Kaynakça

1. Berber, İ. (2013). Yalın üretim teknikleri, Kaizen ve sektörel uygulamaları (Tez no. 329560) [Yüksek lisans tezi, Mustafa Kemal Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi’nden erişildi.
2. DeCenzo, D. A., & Robbins, S. P. (2010). Fundamentals of human resource management (10th Edition). Wiley.
3. Doğanay, P. (2008). Kaizen – Sürekli iyileştirme ile hastanelerde insan kaynaklarının geliştirilmesi (Tez no. 207282) [Yüksek lisans tezi, Gazi Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi’nden erişildi.
4. Eraslan, N. (2014). İstanbul ilindeki kamu ve özel hastanelerde kalite yönetim sisteminde sürekli iyileştirme (Kaizen)'nin insan kaynakları yönetimi üzerine etkileri (Tez no. 376863) [Yüksek lisans tezi, Okan Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi’nden erişildi.
5. Gökçay, M. (2019). Maliyet yönetiminde Kaizen maliyetleme yaklaşımı ve örnek bir uygulama (Tez no. 376863) [Yüksek lisans tezi, Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi’nden erişildi.
6. Helvacıoğlu, N., & Özutku, H. (2010). Kültürel farklılıkların yönetiminde, insan kaynakları stratejilerinin rolü: IKEA örneği. Yönetim Bilimleri Dergisi, 8(1), 193–216. https://dergipark.org.tr/tr/pub/comuybd/issue/4108/54103
7. İmai, M. (2014). Gemba Kaizen. Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
8. Karakaya, M. (2004). Maliyet muhasebesi. Ankara: Gazi Kitabevi.

9. Marşap, A., Akalp, G., & Yeniman, E. (2010). Sağlık işletmelerinde insan kaynağının kurumsal bilgi güvenliği kültürü gelişimi. Gazi Üniversitesi Bilişim Teknolojileri Dergisi, 3(1), 31–40. https://dergipark.org.tr/en/pub/gazibtd/issue/6618/87904
10. Mollahaliloğlu, S., Hülür, Ü., Gümrükçüoğlu, O. F., Ünüvar, N., & Aydın, S. (2007). Sağlıkta insan kaynakları mevcut durum analizi (SB-HM/16). Sağlık Bakanlığı Hıfzıssıhha Mektebi Müdürlüğü.
11. Okakın, N., & Şakar, M. (2013). İnsan kaynakları yöneticisinin el kitabı (2. baskı). Beta Yayınları.
12. Özgen, H., Öztürk, A., & Yalçın, A. (2002). İnsan kaynakları yönetimi. Nobel Kitabevi.
13. Pirinçciler, E. C. Y., & Şen, A. (2012). Süreç iyileştirme çalışmalarında veri madenciliği yaklaşımının kullanılması üzerine bir çalışma. Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 29(Güz), 57–77. https://dergipark.org.tr/en/pub/ musbed/issue/23510/250483
14. Singh, J., & Singh, H. (2009). Kaizen philosophy: A review of literature. The IUP Journal of Operations Management, 8(2), 1–23. https://scholar.google.com/scholar?cluster= 12490107261783050078&hl=tr&as_sdt=0,5
15. Taşçı, D., Eroğlu, E., Çabuk, S. N., Duman, G., Ağlargöz, O., Erdemir, E., & Özsoy, E. A. (2013). Kalite yönetim sistemleri. D. Taşçı & S. N. Çabuk (Ed.), Açıköğretim Fakültesi Yayını (1. Baskı, ss. 90–92) içinde. Anadolu Üniversitesi.
16. Temelkuran, F. (2019). Özel güvenlik işletmelerinde stratejik insan kaynakları yönetimi kapsamında uygulanan Kaizen (sürekli iyileştirme) faaliyetlerinin özel güvenlik görevlilerinin performanslarına etkileri (Tez no. 591054) [Yüksek lisans tezi, Beykent Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi’nden erişildi.
17. Tortop, N., İsbir, E. G., Aykaç, B., Yayman, H., & Özer, M. A. (2007). Yönetim bilimi. Nobel Kitabevi.
18. Ülgen, H., & Mirze, K. (2010). İşletmelerde stratejik yönetim (5. baskı). Beta Yayınevi.
19. Yaman, B. (2017). Stratejik yönetim sürecinde SWOT analizi ve bir işletmede uygulaması (Tez no. 460007) [Yüksek lisans tezi, Haliç Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi’nden erişildi.
20. Yılmaz, Ş. (2014). Kaizen – Sürekli iyileştirme ile hastanede insan kaynaklarının geliştirilmesi (Tez no. 381357) [Yüksek lisans tezi, Atılım Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi’nden erişildi.