AZERBAYCAN MİLLİ MİZAH GELENEĞİ: SEYFEDDİN DAĞLI’NIN “ADI SENİN, TADI BENİM” KOMEDİ ÖRNEĞİ
Öz
Azerbaycan’ın ünlü mizah ustası Seyfettin Dağlı, eserlerinde yaşadığı dönemin sosyal olaylarına önem vermiş ve sosyal hayattaki noksanlıkları mizah yoluyla eleştirmiştir. Mizah, Seyfettin Dağlı’nın ruhuna hâkim idi. Bu yüzden makale, hikâye, komedi ve romanlarında sosyal hayattaki rüşvet, sahtekârlık gibi uygunsuzlukları eleştirir. Ona göre mizah sosyal hayatın sorunlarının aydınlatılması ve çözülmesinde en önemli faktör olup toplumdaki noksanlıkların eleştirilmesinde bir semboldür.
Yazara göre gülmek sıhhatin bir belirtisidir. Yazar hem güldürür hem de hayatta vuku bulan bu noksanlıkların düzeltilmesine çaba gösterir. Zira yazarın tek bir amacı halkına hizmet etmek ve hayattaki olumsuzluklara karşı itirazını bildirmektir.
Yazarın “Adı Senin, Dadı Menim”, “Aydınlığa Doğru”, “Menziliniz Mübarek”, “Teze Gelin”, “Kölgeler Pıçıldaşır” komedileri, “Deniz Keşfiyyatçısı”, “Bahar Oğlu”, “Meşel”, “Kecil Qapısı”, "Sabiqler” kitapları, senaryosunu hazırladığı “Solmaz Bir Bahar Gibi”, redaktörlüğünü yaptığı “Onun Belalı Sevgisi”, “Qaynana”, “Geceniz Xeyre Qalsın" (İyi Geceler) filmleri ve “Adı Senin, Dadı Menim” televizyon filmi halk tarafından sevilmiş ve takdirle karşılanmıştır.
Bu incelemede mizah hakkında kısa söz edildikten sonra, XX. yüzyılda “Molla Nasreddin” dergisiyle başlamış olan Azerbaycan mizah geleneğine sadık kalan ve bu geleneğin en başarılı temsilcilerinden olan ünlü mizah ustası Seyfettin Dağlı’nın hayatı, edebî kişiliği ve mizah faaliyeti hakkında bilgiler verilmiştir.
Çalışmamızın ana kaynağı, yazarın 1963 yılında kaleme aldığı “Adı Senin, Tadı Benim” komedisidir. Komedinin konusu hayattan alınmıştır. Hatta yazar oyunun ön kısmında “olay günümüzde Azerbaycan şehirlerinin birinde vuku buluyor” demekle mevzusunu yaşadığı devirden aldığını bildirmiştir. Üç bölümden oluşan bu eser komedi türünde olup gerçek hayatı anlatmaktadır. Yazar “Adı Senin, Tadı Benim” komedisi örneğinde edebî faaliyetinde devrindeki hukuksuzluk ve noksanlıkları mizah diliyle anlatmış ve buna çareler aramıştır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- AKAR Ali: (2014).“Türk Sözlük Biliminde Tanımsız Bir Alan: Sövgü Sözleri”, Dil Araştırmaları, Sayı: 14, S. 27-33. AKPINAR Yavuz: (1994). Azerî Edebiyatı Araştırmaları, Birinci Baskı, İstanbul, Dergâh Yayınları.
- AKSAN. D. (1998). Her Yönüyle Dil Ana Çizgileriyle Dilbilim, Ankara, TDK Yayınları AKSOY. Ö. A. (1965). Atasözleri ve Deyimler, Ankara, TDK Yayınları ELÇİN. Ş. (1986). Halk Edebiyatına Giriş, Ankara, Sevinç Matbaası
- ELİYEV, Rehim: (2008). Edebiyat nezeriyyesi, Editör: Nazıf Gehramanlı, Cafer Cabbarlı Fondu, Bakı, Mütərcim.
- ELMALI’LI Muhammed Hamdi Yazır: (2011). Kur’an-ı Kerîm ve Yüce Meâli, Renkli Kelime Meâli (Günümüz Ttürkçesiyle), Haz. Mustafa Özel. İstanbul, Seda Yayınları. EMEKSİZ, Abdülkadir: (2015), “Türk Halkbilimi Mizah Araştırmalarına Dair Genel Tespit, Değerlendirme ve Teklifler”, Turkish Studies International Periodical For The Languages, Literature and History of Turkish or Turkic Volume 10/8 Spring 2015, p. 987-1024 DOI Number: http://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.8084 ISSN: 1308-2140, ANKARA-TURKEY, http://www.turkishstudies.net/Makaleler/1390645783_48EmeksizAbdulkadir-tde_S-987-1024.pdf, s. 987-1024.
- EYUBOĞLU İsmet Zeki: (2004). Türk Dilinin Etimoloji Sözlüğü, Dördüncü Basım, İstanbul, Sosyal Yayınlar. ETİK Arif: (ty). Farsça-Türkçe Lûgat, ty. İstanbul, Salâh Kitabevi Yayınları. MEMMEDOVA Dilare: (2007), Azerbaycan Dramaturgiyası, Dört Ciltte, II. Cilt. Seyfettin Dağlı, Adı senin, dadı menim, Bakı, Şerq-Qerb. S. 340-386. MEHEMMEDZADE Mirzebala: (2004). Azerbaycan Türk Metbuatı, Bakı, Bakı Üniversiteti Neşriyatı. ,KAZAN Şevkiya: (2009). “Klâsik Türk Şairlerinin Dilinden Beddualar”, Turkish Studies International Periodical For the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic Volume 4/2 Winter 2009. 744-788 http://www.turkishstudies.net/OncekiSayilarDetay.aspx?Sayi= Volume 4 Issue 2
- KÖSETÜRK Nerın: (1991). “Halk Hikayelerinde And”, Türk Dili ve Edebiyatı Arastlrnaları Dergisi, VI İzmir, s. 169-182.
- ÖZKÖK Süleyman: (1988). “Yemin Hakkındaki Ortak Usul Hükümleri ile Yalan Yere Yemin ve Neticeleri”, Ankara Barosu Dergisi, 1988/4, 583-604. http://www.ankarabarosu.org.tr/ siteler/ankarabarosu/tekmakale/1988-4/8.pdf Seyyid Azim Şirvânî: (2005). “Tezkiretü’ş-Şu’arâ”, Giriş ve Metin, Hazırlayan: Dr. Ömer Bayram, T. C. Kültür Ve Turizm Bakanlığı Kütüphaneler ve Yayımlar Genel Müdürlüğü, Ankara. TDK: (1998)Ç Türkçe Sözlük, I-II (1998), 9. Baskı, Haz. İsmail Parlatır, Nevzat Gözaydın, Hamza Zülfikar, Ankara. TDK Yayınları.
- YILDIRIM İrfan Murat: (2013)ç Azerbaycan’da Matbuat Hareketlerinin Başlangıcı Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Dergisi Sayı: 2/2 2013 s. 147-160,
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
24 Mart 2016
Gönderilme Tarihi
15 Mart 2016
Kabul Tarihi
-
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2016 Cilt: 1 Sayı: 29