STRATEJİK PLANLAMA SÜRECİ VE EĞİTİM ÖRGÜTLERİNDE STRATEJİK PLANLAMA

Öz

Planlama bireysel, örgütsel, yönetsel anlamda günümüzün olmazsa olmaz süreçlerinden biridir. Günümüz koşullarındaki hızlı değişime uyum sağlamak, karmaşıklık ve belirsizlik ortamında sorunlarla baş etmek için en etkili yöntem iyi ve etkin bir planlamanın yapılmasıdır. Türkiye’de stratejik planlama süreci resmi olarak 2003 yılında bu yana izlenmiş bir süreç olmasına rağmen stratejik planlama uygulamalarının ilk olarak temellerinin atıldığı ve uygulamalarının başladığı örgütler ise eğitim örgütleridir. Milli Eğitim Bakanlığı’nın aynı zamanda ikinci stratejik planı olan 2015-2019 Stratejik Planı’nın uygulamaya konma hazırlıkları devam etmektedir. Bu çalışmada stratejik planlamanın önemine ve sürecine yer verilerek eğitim örgütlerinde stratejik planlama üzerinde durulmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Stratejik yönetim,stratejik planlama,strateji

STRATEGIC PLANNING PROCESS AND STRATEGIC PLANNING IN EDUCATIONAL ORGANISATIONS

Öz

Planning is a vital process in the modern world on individual, organisational and managerial levels. In order to keep pace with the rapidly changing conditions and cope with the roblems arising from chaotic and unknown atmospheres, the most influentual methodology is making a good and effective planning. Although strategic planning processes in Turkey began officially in 2003, the institutions, where their foundations were laid and applicatons were first made, are educational organisations. The 2015-2019 strategic plan, which is the second plan to be launched by the Ministry of National Education, is still under preparation for application. In this study, the importance of strategic planning processes are discussed and the applications of strategic planning in educational organisations are dealt with. 

Anahtar Kelimeler

• Strategic Management,Strategic Planning,Strategy

ПРОЦЕСС СТРАТЕГИЧЕСКОГО ПЛАНИРОВАНИЯ И СТРАТЕГИЧЕСКОЕ ПЛАНИРОВАНИЕ В ОБРАЗОВАТЕЛЬНЫХ УЧРЕЖДЕНИЯХ

Öz

Планирование является изначально одним из существенных компонентов индивидуализации, организации и управления сегодняшнего процесса. Современные быстрые изменения требуют сохранять в обществе согласие, преодолевать разногласия и противоречия, быть готовыми к неопределенностям. Эти проблемы можно решить самым действенным способом – через планирование. В Турции процесс стратегического планирования начал исследоваться официально с 2003 года. 

Основа такого планирования была заложена в учреждениях образования. В министерстве национального образования в данное время идет реализация Стратегического плана 2015-2013 гг. В этой работе рассматривается значение стратегического планирования как процесса и его место в развитии образовательных учреждений. 

Anahtar Kelimeler

• стратегическое управление,стратегическое планирование,стратегия

Kaynakça

1. Adem, M. (1991). Eğitim Planlaması. (2.Baskı). Ankara: Ankara Üniversitesi Eğitim Fakültesi EFAM.
2. Aktan, C. C. (2008). Stratejik Yönetim ve Stratejik Planlama. Çimento İşveren, 1-18
3. Aktan, C. C. (1999). 2000’li Yıllarda Yeni Yönetim Teknikleri (2) Stratejik Yönetim.
4. İstanbul: TÜGİAD Yayını Altınkurt, Y. (2010). Milli Eğitim Müdürlüğü Çalışanları ve Okul Yöneticilerinin Stratejik Planlamaya İlişkin Tutumları. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 10 (4), 1927-1968
5. Altınkurt, Y. ve Yılmaz, K. (2010). Stratejik yönetim ve stratejik liderlik. H. B.
6. Memduhoğlu ve K. Yılmaz (Ed.), Yönetimde yeni yaklaşımlar içinde (s. 125-140), Ankara: Pegem A.
7. Aytaç, T. (2000). Eğitim Yönetiminde Paradigmalar. Okul Merkezli Yönetim. Ankara: Nobel Yay.
8. Baron, M. A. and Boschee, F. (1997). Outcome-Based Education:Providing Direction for Performance-based Objectives. Educational Planning, 10, 2 Besler, S. (2003).

9. Stratejik yönetimin başarısında stratejik liderliğin rolü. Anadolu Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 19 (1-2), 75-86.
10. Bircan, İ. (2002). Kamu kesiminde stratejik yönetim ve vizyon. DPT Planlama Dergisi, 42, 11–19.
11. Blanchard, K. (1997). Anlaşılır Vizyon. Executive Excellence. 1 (7)
12. Blanchard, K. ve O’Connor, M. (1998). Değerlerle Yönetim. İstanbul:Epsilon Yay.
13. Bradley, L. & Vrettas, A. (1990). Strategic Planning and The Secondary Principal-The Key Aproach to Success, Managing for Productive School, NASSP Bulletin
14. Bryson, J. M. (1995). Strategic planning for public and nonprofit organizations: A guide to strengthening and sustaining organizational achievement. San Francisco: Jossey- Bass.
15. Bursalıoğlu, Z. (1994). Okul Yönetiminde Yeni Yapı ve Davranış. Ankara: PegemAYayınları.
16. Davis, G.A. & Thomas, M.A. (1989). Effective Schools and Effective Teachers.
17. Boston: Allyn and Bacon Demir, C. ve Yılmaz, M. K. (2010). Stratejik Planlama Süreci ve Örgütler Açısından
18. Önemi. Dokuz Eylül Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 25, 1, 69-88.
19. Demirdizen, Ö. (2012). Stratejik Planlama, Stratejik Planlama Süreci, Hukuki Altyapısı ve Kamuda Gelişimi. Akademik Bakış Dergisi, Uluslararası Hakemli Sosyal Bilimler E- Dergisi, 31 Temmuz – Ağustos 2012
20. Güçlü, N. (2003). Stratejik yönetim. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2, 61–85.
21. Gürer, H. (2006 ). Stratejik Planlamanın Temelleri ve Türk Kamu Yönetiminde Uygulanmasına Yönelik Öneriler. Sayıştay Dergisi, 63, 91
22. Harigopal, K. (2006). Management of organizational change: Leveraging transformation. New Delhi: Response Books Işık, H., & Aypay, A. (2004). Eğitimde stratejik plan geliştirme sürecinde karşılaşılan sorunlar: Çanakkale ilinde yapılan bir inceleme. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 24 (3), 346–363.
23. Kamu İdareleri İçin Stratejik Planlama Kılavuzu 2. Sürüm, T.C. Başbakanlık Devlet Planlama Teşkilatı, Haziran 2006 Keser Özmantar, Z. (2011).
24. Okullarda Etkili Stratejik Plan Hazırlama Süreci: Bir Eylem Araştırması. Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi,10(4), 1389 -1421
25. Kılıç, M. ve Erkan, V. (2006) Stratejik Planlama ve Dengeli Performans Yönetimi Yaklaşımları Bir Arada Olabilir mi? Ticaret ve Turizm Eğitim Fakültesi Dergisi, 2, 77-93
26. Lashway, L. (1997). Visionary Leadership. School Lesadership: Handbook for
27. Excellence. Edited by Stuart C. Smith and Philip K. Piele. Third Edition, ERIC Clearinghouse on Educational Mamagement, University of Oregon Lipton Mark. (1997). Vizyonun Somutlaştırılması. Executive Excellence, 1, 7 Murgatroyd, S. and Morgan, C. (1993). Total Quality Management an the School.
28. Buckingham:Open University Press
29. Prasch, J. (1990). How to Organize for School-Based Management. England: Assn for
30. Supervision & Curriculum Sallis, E. (1997). Total Quality Management. (2nd Edition). London:Kogan Page
31. Schlechty, P.C. (1997). Inventing Better Schools:An Action Plan For Educational
32. Reform. San Francisco: Jossey Bash Publishers.
33. Stoner, J. (1997). Vizyon, Misyon ve Değerler. Executive Excellence, 1, 7 Yılmaz, K. (2003). Kamu Kuruluşları için Stratejik Planlama Uygulaması. Sayıştay Dergisi, 50-51