Evaluation of Inter-University Cooperation Programmes: The Case of Higher Education Council Anatolia Project

Abstract

While the competition among universities is accelerating, national and international co-operations are increasing day by day. However, the important thing is not the quantitative increase but the establishment of qualified and sustainable collaborations. In this study, it is aimed to evaluate the education and training support dimension of Higher Education Council (HEC) Anatolia Project-Support Programme for Education and Research within the scope of inter-university cooperation. The study was designed in accordance with the holistic single case design of qualitative research. The study group consists of 45 students studying at a junior university and 6 faculty members working at a senior university within the scope of HEC Anatolia Project. The data obtained through interviews were analysed by descriptive analysis method. Some of the study findings are as follows: The initial reactions of the students regarding the project were mostly positive and they stated that all the courses they took from the senior university were effective and they expressed their satisfaction with the courses, focusing on the teaching, content, assessment and evaluation process of the courses and the faculty members. The faculty members, whose opinions were taken within the scope of the research, stated that they were satisfied with teaching students at a different university and contributing to their development, but they had to struggle with many difficulties and problems during the project. Based on the study results, suggestions that will contribute to the sustainability of inter-university co-operation and finally suggestions for researchers are presented.

Keywords

• Higher education
• Inter-university cooperation
• HEC Anatolia Project
• Education and research support programme
• Sustainability

Üniversitelerarası İşbirliği Programlarının Değerlendirilmesi: Yüksek Öğretim Kurulu Anadolu Projesi Örneği

Öz

Üniversiteler arası rekabet hızlanırken ulusal ve uluslararası işbirlikleri de her geçen gün artmaktadır. Ancak önemli olan nicelik artışı değil nitelikli ve sürdürülebilir işbirliklerinin kurulmasıdır. Bu araştırmada üniversiteler arası işbirliği kapsamında Yüksek Öğretim Kurulu (YÖK) Anadolu Projesi-Eğitim-Öğretim ve Araştırmada Destek Programının eğitim öğretim destek boyutunun değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Araştırma, nitel araştırmaların bütüncül tek durum desenine uygun olarak tasarlanmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu, YÖK Anadolu Projesi kapsamdaki bir genç üniversiteden 45 öğrenci ile bir kıdemli üniversiteden 6 öğretim üyesi oluşturmaktadır. Görüşmeler yoluyla elde edilen veriler, betimsel analiz yöntemi ile analiz edilmiştir. Araştırmanın bazı bulguları şöyledir: Öğrencilerin projeye ilişkin ilk tepkileri çoğunlukla olumlu görüşleri kapsamaktadır. Öğrenciler, kıdemli üniversiteden aldıkları tüm derslerin etkili olduğunu ve derslerin işlenişine, içeriğine, ölçme-değerlendirme sürecine ve öğretim üyelerine odaklanarak derslere ilişkin memnuniyetlerini belirtmişlerdir. Araştırma kapsamında görüşleri alınan öğretim üyeleri ise farklı bir üniversitedeki öğrencilere ders vermekten ve onların gelişimlerine katkıda bulunmaktan memnun olduklarını, ancak proje sürecinde pek çok olumsuzluk ve sorunla mücadele etmek zorunda kaldıklarını belirtmişlerdir. Araştırma sonuçlarına dayalı olarak üniversiteler arası işbirliklerinin sürdürülebilir olmasına katkı sağlayacak nitelikte öneriler ve son olarak araştırmacılara yönelik öneriler sunulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Yükseköğretim
• Üniversitelerarası işbirliği
• YÖK Anadolu Projesi
• Eğitim-öğretim ve araştırmada destek programı
• Sürdürülebilirlik

Kaynakça

1. Acar, M. (2012). Üniversitelerde yeniden yapılanmanın aciliyeti ve yeni üniversitelerin sorunları. Eğitime Bakış Dergisi, 8(23), 21-27.
2. Aslan, B., & Jacobs, D. B. (2014). Erasmus student mobility: some good practices according to views of Ankara University exchange students. Journal of Education and Future, 5, 57-72.
3. Arslan, S. (2013). Perspectives of the Turkish participants on Erasmus Exchange Programme. Online Journal of Counseling & Education, 2(2), 9-18.
4. Barnett, B. G., Hall, G. E., Berg, J. H., & Camarena, M. M. (2010). A typology of partnership for promoting innovation. Journal of School Leadership, 20(1),10-27.
5. Chou, C. D. (2012). Building a successful partnership in higher education institutions. International Journal of Information Systems and Change Management, 6(1), 84-97. https://web.archive.org/web/20190309192659id_/http://pdfs.semanticscholar.or g/fea0dc2e47 10e60c56290ea6916efd4d08f1ffb7.pdf
6. Creswell, J. W., & Clark, V. P. (2011). Mixed methods research. SAGE Publications.
7. Cunningham, L. C., & Tedesco, L. A. (2001). Mission possible: Developing effective educational partnerships. Journal of Higher Education Outreach and Engagement, 7(1&2), 79-89.
8. Çelebi, N. ve Tatık, R. Ş. (2012). Öğretim Üyesi Yetiştirme Programındaki (ÖYP) araştırma görevlilerinin ÖYP’yi değerlendirmeleri. Yükseköğretim Dergisi, 2(3), 127-136.

9. Doğan, D. (2013). Yeni kurulan üniversitelerin sorunları ve çözüm önerileri. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, (2), 108-116. http://dx.doi.org/10.5961/jhes.2013.065
10. Eddy, P. L. (2010). Partnerships and collaboration in higher education: AEHE. John Wiley & Sons.
11. Ekinci, C. E. (2009). Türkiye’de yükseköğretimde öğrenci harcama ve maliyetleri. Eğitim ve Bilim, 34(154), 119-133.
12. Farrell, P. L., & Seifert, K. A. (2007). Lessons learned from a dual‐enrollment partnership. New Directions for Community Colleges, 2007(139), 69-77. http://dx.doi.org/ 10.1002/cc.294
13. Gall, M. D., Borg, W. R., & Gall, J. P. (1996). Educational research: An introduction. Longman Publishing.
14. Genç, M. F. ve Gümrükçüoğlu, S. (2020). Koronavirüs (COVID-19) sürecinde ilâhiyat fakültesi öğrencilerinin uzaktan eğitime bakışları. Turkish Studies, 15(4), 403-422. http://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.43798
15. Gökçek, T. (2013). Kültürleriçi bir yaklaşım: Farabi değişim programından yansımalar. Eğitim ve Bilim, 168(38), 245-259.
16. Gundumogula, M. (2020). Importance of focus groups in qualitative research. International Journal of Humanities and Social Science, 8(11), 299-302. http://dx.doi.org/ 10.24940/theijhss/2020/v8/i11/HS2011-082
17. Güven, S. ve Uçar, M., (2021). Öğretmen adaylarının uzaktan eğitim ve öğretmenlik uygulaması dersine ilişkin görüşleri. Journal of Awareness, 6(3), 165-183. http://dx.doi.org/10.26809/joa.6.3.07
18. Güven, Z. Z. Ve Brewster, M. T. (2013). Öğretim üyesi yetiştirme programı strateji ve uygulamaları: Selçuk Üniversitesi örneği. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi (29), 99-109.
19. Hadımlı, A., Ersöz, H., İldaş, B., Kardeş, G. ve Öztürk Can, H. (2023). COVID -19 Pandemi sürecinde eğitim gören sağlık bilimleri son sınıf öğrencilerinin uzaktan eğitime ilişkin görüşleri ve tutumları. Ege Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Dergisi, 39(3), 402-411. http://dx.doi.org/10.53490/egehemsire.1273430
20. Hanada, S., & Horie, M. (2021). Impact of the CAMPUS Asia initiative for developing Japanese students’ attitude toward mutual understanding: a case study of the Japan-China-Korea trilateral exchange program. Research in Comparative and International Education, 16(3),276-294. https://doi.org/10.1177/17454999211039172
21. Hayırsever, F., & İlhan, E. (2022). Students’ views, perceptions and expectations about university: Change over years. F. Mızıkacı & F. Bıkmaz (Ed.) In Curriculum, Teachers & Technology: A Turkish Context (pp.236-275). Cambridge Scholars.
22. İlhan, E. ve Kalaycı, N. (2019). Yükseköğretimde öğretim programları nasıl değerlendirilmelidir? Dört aşamalı değerlendirme ve farklar modellerine dayalı tasarımlar. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, (3), 349-362. http://dx.doi.org/10.5961/jhes.2019.337
23. Karakütük, K. ve Özdemir, Y. (2011). Bilim İnsanı Yetiştirme Projesi (BİYEP) ve Öğretim Üyesi Yetiştirme Programı’nın (ÖYP) değerlendirilmesi. Eğitim ve Bilim, 36(161), 26-38.
24. Kezar, A. (2005). Redesigning for collaboration within higher education institutions: An exploration into the developmental process. Research in Higher Education, 46(7), 831-860. http://dx.doi.org/10.1007/s11162-004-6227-5
25. Kılavuz, F. ve Yanpar Yelken, T. (2022). Öğretmen adaylarının yurt dışı hareketlilik hakkındaki görüşleri. Üniversite Araştırmaları Dergisi, 5(2), 174-181. http://dx.doi.org/10.32329/uad.1070290
26. Kirkpatrick, D. L., & Kirkpatrick, D. J. (2007). Evaluating training programs: the four levels. Berrett-Koehler.
27. Korkut, H., Muştan, T. ve Yalçınkaya, M. (1999). Araştırma görevlilerinin sorunları. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 17(17), 19-36.
28. Krueger, R. A. (2002). Designing and conducting focus group interviews. Erişim Adresi: https://www.eiu.edu/ihec/Krueger-FocusGroupInterviews.pdf
29. Lefever-Davis, S., Johnson, C., & Pearman, C. (2007). Two sides of a partnership: egalitarianism and empowerment in school: university partnerships. The Journal of Educational Research, 100(4),204–210. Erişim adresi: http://www.jstor.org/stable/27548182
30. Maxwell, J., Bickman, L., & Rog, D. J. (2009). The SAGE handbook of applied social research methods. SAGE Publications. https://doi.org/10.9781483348858.
31. Oktan, V. (2010). Farabi değişim programı öğrencilerinin algılanan sosyal destekleri ile öznel iyi oluşlarının incelenmesi. Eğitim Bilimleri ve Uygulama Dergisi, 9(18), 55-66.
32. Onwuegbuzie, A. J., Dickinson, W. B., Leech, N. L., & Zoran, A. G. (2009). Toward more rigor in focus group research: A new framework for collecting and analyzing focus group data. International Journal of Qualitative Methods, 8(3), 1-21.
33. Özdem, G. (2013). Yükseköğretim kurumlarında Erasmus programının değerlendirilmesi (Giresun Üniversitesi örneği). Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 1(1), 61-98.
34. Özel, E., Bayındır, N. ve Demir, S. (2014). Sınıf öğretmeni adaylarının Farabi programı farkındalık düzeyleri ve beklentileri. Journal of Süleyman Demirel University Institute of Social Sciences, 1(19), 183-197.
35. Russell, J. F., & Flynn, R. B. (2000). Setting the stage for collaboration. Peabody Journal of Education, 75(3), 1-5. https://doi.org/10.1207/S15327930PJE7503_1
36. Saban, A., Çenberci, S. ve Çenberci, E. (2019). Lisans öğrencilerinin Erasmus öğrenci öğrenim hareketliliği programına ilişkin farkındalıkları ve tutumları. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 18(69), 438-453.
37. Saraç, Y. (2021). Yeni yükseköğretimde YÖK projeleri: Sunuş. Erişim adresi: https://www.yok.gov.tr/Documents/Yayinlar/Yayinlarimiz/2021/anadolu-projesi brosur.pdf
38. Serçemeli, M. ve Kurnaz, E. (2020). COVID-19 pandemi döneminde öğrencilerin uzaktan eğitim ve uzaktan muhasebe eğitimine yönelik bakış açıları üzerine bir araştırma. Uluslararası Sosyal Bilimler Akademik Araştırmalar Dergisi, 4(1), 40-53. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/tr/pub/utsobilder/issue/55152/741358#article_cite
39. Sever, G. (2015). Music education division students’ opinions on Farabi exchange programme. Ankara University, Journal of Faculty of Educational Sciences, 48(1),215-232. https://doi.org/10.1501/Egifak_0000001359
40. Sosyalfest. (2024). Kurumsal paydaş iş birliği protokolü yapılan paydaşlar. Erişim adresi: https://sosyalfest.org/newpage.aspx.
41. Şahin, Ç., Demir, M. K. ve Arcagök, S. (2017). Öğretmen adaylarının Farabi Değişim Programı’na yönelik görüşleri. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 13(1), 1-12. http://dx.doi.org/10.17860/mersinefd.305734
42. Taş, İ. D., Koçer, E. ve Ulubey, Ö. (2016). Eğitim fakültesi araştırma görevlilerinin öğretim üyesi yetiştirme programına ilişkin görüşlerinin belirlenmesi. Yükseköğretim Dergisi, 6(2), 72-83.
43. Toprak, M. A. (2021). University regions: cooperation between universities in Turkey. International Journal of Geography and Geography Education, 44, 203-217. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/1548891
44. Ünal, M. (2016). Öğretim üyesive öğrencilerin AB Erasmus+ programını algılama durumlarının incelenmesi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 17(3), 581-598.
45. Ünal, M. ve Özdemir, M. Ç. (2013). Avrupa Birliği öğrenci öğrenim hareketliliği programının bazı değişkenler açısından değerlendirilmesi. Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 6(2),153-182.
46. Willis, K., Green, J., Daly, J., Williamson, L., & Bandyopadhyay, M., (2009). Perils and possibilities: achieving best evidence from focus groups in public health research. Australian and New Zealand Journal of Public Health, 33(2), 131-136. http://dx.doi.org/10.1111/j.17536405.2009.00358.x.
47. Yağan, S. A. (2021). Üniversite öğrencilerinin COVID-19 salgını sürecinde yürütülen uzaktan eğitime yönelik tutum ve görüşleri. Academic Platform Journal of Education and Change, 4(1), 147-174. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/tr/download/article file/1785693
48. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2013). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Seçkin.
49. Yin, R. K. (2011). Qualitative research from start to finish. The Guilford.
50. Yüksek Öğretim Kurulu. (2005). Türk yükseköğretiminin bugünkü durumu. Ankara Üniversitesi Basımevi.
51. Yüksek Öğretim Kurulu. (2019). YÖK’ün yükseköğretimde dijital dönüşüm projesinde imzalar atıldı. Erişim adresi: https://www.yok.gov.tr/Sayfalar/Haberler/agri-dijital-donusum-tanitim toplantisi.aspx
52. Yüksek Öğretim Kurulu. (2021). Yeni yükseköğretimde YÖK projeleri: YÖK Anadolu projesi. Erişim adresi: https://www.yok.gov.tr/Documents/Yayinlar/Yayinlarimiz/2021/anadolu- projesi brosur.pdf
53. Yüksek Öğretim Kurulu. (2023). Üniversitelerimiz. Erişim adresi: https://www.yok.gov.tr/universiteler/universitelerimiz
54. Yüksek Öğretim Kurulu. (2024a). Farabi değişim programı. Erişim adresi: https://farabi.yok.gov.tr/ana-sayfa
55. Yüksek Öğretim Kurulu. (2024b). Öğretim üyesi yetiştirme programı (ÖYP) tarihçesi ve bugünkü durumu. Erişim adresi: https://oyp.yok.gov.tr/oyp-tarihce