HAYAT BOYU ÖĞRENMEDE TÜRKİYE AÇISINDAN YENİ BİR MODEL: ÜÇÜNCÜ BAHAR ÜNİVERSİTESİ

Öz

Günümüzde bilgi ve teknoloji alanında hızla değişen dünyaya ayak uydurmak, her geçen gün daha da zorlaşmaktadır. Dolayısıyla değişimin ve gelişimin sürekli yaşandığı çağımızda, ancak bilgi ve teknoloji alanında üretken olabilen ve insanlarını çağın gerektirdiği şekilde eğitilebilen toplumlar refah ve gelişmişlik düzeyine erişebilecektir. Bu nedenle ülke kalkınmasının birinci şartı olan nitelikli ve eğitimli insan gücünün oluşturulması, iyi bir yetişkin eğitimi planlaması ve hayat boyu öğrenme stratejisi ile gerçekleştirilebilecektir. Bu çalışmada, son dönemlerde dünyada “Hayat Boyu Öğrenme” alanında oldukça popüler olan Üçüncü Bahar Üniversitesi’nin Türkiye açısından yeni bir model olarak uygulanabilirliği, ilgili ekonomik ve toplumsal olgular irdelenerek değerlendirilmiştir. Çalışmada, nitel bir model olarak doküman incelemesi ve karşılaştırma yöntemi kullanılmıştır. Çalışma, Üçüncü Bahar Üniversitesini uygulayan İngiltere, Fransa, Avustralya, ABD, Güney Afrika Cumhuriyeti ve Çin Halk Cumhuriyeti ülkelerini kapsamaktadır. Araştırma sonucunda elde edilen bulgular ışığında Fransız modeli Üçüncü Bahar Üniversitesinin, Türkiye’de uygulanabileceği sonucuna ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Bilgi teknolojisi,Kalkınma,Yetişkin eğitimi,Üçüncü bahar üniversitesi.

HAYAT BOYU ÖĞRENMEDE TÜRKİYE AÇISINDAN YENİ BİR MODEL: ÜÇÜNCÜ BAHAR ÜNİVERSİTESİ

Abstract

Kaynakça

1. Adem, M. (1995). Demokratik laik çağdaş eğitim politikası. Ankara: Şafak Matbaacılık.
2. Altınışık, S. (1996). Hizmet içi eğitim ve Türkiye’deki uygulama. Pegem Net Eğitim Yönetimi Dergisi, 2(3), 329-348. https://pegem.net/dosyalar/dokuman/1383-20120208152131-altinisik.pdf.
3. Arslan, M. M. (1992). Türkiye’de yaygın eğitim (yasal çerçeve-uygulamalar). Ankara: Erek Ofset.
4. Balcı, A. (2001). Sosyal bilimlerde araştırma, yöntem, teknik ve ilkeler. Ankara: Pegem Yayıncılık.
5. Devlet Planlama Teşkilatı. (2014). Onuncu beş yıllık kalkınma planı. (2014-2018). Ankara: DPT Yayınları.
6. Ertürk, S. (1966). Planlı eğitim ve değerlendirme. Ankara: MEB Öğretmeni İşbaşında Yetiştirme Bürosu Yayınları.
7. Findsen, B. ve Formosa, M. (2011). Lifelong learning in later life. Netherland: Sense Publisher.
8. Hake, B. (2005). AB politikaları ve bilgi ekonomisi. Ankara: Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Yayınları.

9. H3A Bodrum Heredot Akademisi. (2017). 10.12.2017 tarihinde http://www.hero3a.com/tr/about-h3a/ adresinden erişilmiştir.
10. Işığıçok, E. (1998). Türkiye’de gelir dağılımı ve 1987-1994 gelir dağılım araştırmalarının bir analizi. Uludağ Üniversitesi İ.İ.B.F. Dergisi, 16(1).
11. İçduygu, A. (2006). Türkiye-avrupa birliği ilişkileri bağlamında uluslararası göç tartışmaları. Ankara: TÜSİAD. 10.12.2017 tarihinde http://tusiad.org/tr/yayinlar/raporlar/item/3619-turkiye-avrupa -birligi-iliskileri-baglaminda-uluslararasi-goc-tartismalari adresinden erişilmiştir.
12. Kılıç, A. (2014). Yetişkin eğitiminde yeni bir yaklaşım: Üçüncü bahar üniversitesinin Türkiye açısından uygulanabilirliği. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Proje Dönem Ödevi, TODAİE, Ankara.
13. Kılıç, E. (1981). Halk eğitimde kuram ve uygulama. Ankara: TODAİE Yayınları No:190. Kurubacak, G. ve Canbek, G. (2008). Collective practices through second life. Journal of School Educational Technology.
14. Kongar, E. (1998). 21.Yüzyılda Türkiye (2000’li Yıllarda Türkiye’nin Toplumsal Yapısı). İstanbul: Remzi Kitabevi.
15. Muenz, R. (2006). Background paper forecasting economic international migration. İstanbul: Koç University.
16. Okçabol, R. (2006). Halk eğitimi (yetişkin eğitimi). Ankara: Ütopya Yayınları.
17. O'Mahony, M. (2001). Consultation on the EC draft memorandum on lifelong learning. 10.12.2017 tarihinde http://www.eua.be/eua/jsp/en/upload/LLL_report_final.10 69323392705.pdf adresinden erişilmiştir.
18. Orta Vadeli Program (2017-2019). 10.12.2017 tarihinde http://www.kalkinma.gov.tr/ Lists/Yayınlar /Attachments/722/%20Program%20(2017-2019).pdf adresinden erişilmiştir.
19. TODAİE Kentsel Politikalar Yüksek Lisans Dersi, (2014) Türkiye’de iç göçler olgusu ders sunusu.
20. TÜİK ADNKS verileri.10.12.2017 tarihinde http://www.tuik.gov.tr/UstMenu.do?metod=temelist adresinden erişilmiştir.
21. TÜİK aile yapısı araştırması. (2006). 10.12.2017 tarihinde http://ailetoplum.aile.gov.tr/data/54292ce0369dc32358ee2a46/aileyap%C4%B1s%C4%B1%2020 06%20.pdf adresinden erişilmiştir.
22. TÜİK evlenme ve boşanma istatistikleri. (2014). 10.12.2017 tarihinde http://www.tuik.gov.tr/PreHaberBultenleri.do?id=18628 adresinden erişilmiştir.
23. TÜİK evlenme ve boşanma istatistikleri. (2015). 10.12.2017 tarihinde http://www.tuik.gov.tr/PreHaberBultenleri.do?id=21515 adresinden erişilmiştir.
24. TÜİK evlenme ve boşanma istatistikleri. (2016). 10.12.2017 tarihinde http://www.tuik.gov.tr/PreHaberBultenleri.do?id=24642 adresinden erişilmiştir.
25. TÜİK hane yapısı istatistikleri. (2017) 10.12.2017 tarihinde http://www.tuik.gov.tr/PreHaber Bultenleri.do?id=24646 adresinden erişilmiştir.
26. TÜİK 2013-2075 nüfus projeksiyonları. 10.12.2017 tarihinde http://www.tuik.gov.tr/UstMenu.do?metod=temelist adresinden erişilmiştir.
27. TÜİK göç istatistikleri. (2011). 10.12.2017 tarihinde http://www.tuik.gov.tr/VeriBilgi.do?alt_id=1067 adresinden erişilmiştir.
28. TÜİK iş gücü istatistikleri. (2017). 10.12.2017 tarihinde http://www. tuik.gov.tr/HbGetirHTML.do?id=24633 adresinden erişilmiştir.
29. Türkiye’de Göçler. (2017). 10.12.2017 tarihinde http:/www.cografya.gen.tr/egitim/beseri/turkiye-degocler.htm adresinden erişilmiştir.
30. Türkiye’de Yaygın Eğitim Sisteminin Sorunları ve Çözüm Önerileri Sempozyumu (2007). 11-12 Haziran 2007. Ankara: MEB Yayınları, Başkent Öğretmenevi.
31. Türkiye Hayat Boyu Öğrenme Strateji Belgesi ve Eylem Planı. (2014-2018). 10.12.2017 tarihinde http://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2014/07/20140716-8-1.pdf adresinden erişilmiştir.
32. U3A People’s Republic of China. (2017). 10.12.2017 tarihinde http://www.worldu3a.org resources/ u3a-china.htm adresinden erişilmiştir.
33. U3A Melbourne City (Avustralia). 10.12.2017 tarihinde http://www.u3a.org.au/u3a_ movement adresinden erişilmiştir.
34. U3A South Africa. (2017) 10.12.2017 tarihinde https://sites.google.com/site/u3asafrica/home adresinden erişilmiştir. United Nations Demografic Yearbook. (2010) New York. 10.12.2017 tarihinde http://unstats.un.org/
35. UNSD/Demographic/products/dyb/dybsets/2009-2010.pdf adresinden erişilmiştir. Üçüncü Yaş Turizmi. (2017). 10.12.2017 tarihinde http://www.mugladevrim.com.tr/index.php?option =com_content&view=article&id=10341%3A-3-ya turzm&catid =3%3Aflas-haber&Itemid=41adresinden erişilmiştir.
36. Vikipedia The Free Encyclopedia. (2017). U3A. 10.12.2017 tarihinde http://en.wikipedia.org/wiki/U3A adresinden erişilmiştir.
37. Yapıcı, M. (2006). Eğitim politikaları ve etkileri. Bilim, Eğitim ve Düşünce Dergisi. 6(2). 10.12.2017 tarihinde http://www.universite-toplum.org/text.php3?id=270 adresinden erişilmiştir.
38. Yıldırım, M. (2009). Hayat boyu öğrenme kapsamında yaygın eğitim ve halk eğitim merkezleri. Ankara: Gazi Kitabevi.
39. Yüksek Öğretim Kurumu. (2017). 2016-2017 Yükseköğretim istatistikleri. 10.12.2017 tarihinde https://istatistik.yok.gov.tr/ adresinden erişilmiştir.