OKUL MÜDÜRLERİNİN PROGRAM UYGULAMALARINI YÖNETME ÖZ-YETERLİK ALGISI ÖLÇEĞİ: GEÇERLİK VE GÜVENİRLİK ÇALIŞMASI

Öz

Bu çalışmanın amacı, okul müdürlerinin program uygulamalarını yönetme konusundaki öz-yeterlik algılarını belirlemek amacıyla bir ölçek geliştirmektir. Ölçeğin geçerlik ve güvenirlik çalışması 26’sı %7,6 kadın, 318’i 92,4 erkek olmak üzere toplam 344 okul müdürü üzerinde yapılmıştır. Ölçeğin yapı geçerliği için açımlayıcı faktör analizi uygulanmıştır. Yapılan analiz sonucunda 28 maddeden oluşan, toplam varyansın % 60,222’sini açıklayan dört faktörlü bir yapı elde edilmiştir. Ölçeğin, Kaiser-Meyer Olkin KMO uyum değeri 0,938, Bartlett Küresellik Testi ise 5445,874 hesaplanmıştır. Ölçeğin güvenirlik analizi hesaplamasında, Cronbach Alpha katsayısı α=.94 bulunmuştur. Ölçeğin, Alt %27 ve Üst %27’lik grupların puanlarının karşılaştırılmasına ilişkin t-testi değerlerinin 19,145 ile 34,664 arasında değiştiği ve istatistiksel olarak anlamlı olduğu p

Anahtar Kelimeler

• Okul müdürleri,ölçek geliştirme,öz-yeterlik algısı,programı yönetme

Development of Curriculum Practices Proficiency Scale for School Principals: A Study of Validity and Reliability

Abstract

The purpose of this study is to develop a scale of school principals’ self-efficacy perceptions of curriculum practices. Validity and reliability of the scale were conducted with 26 female 7.6% , and 318 male 92.4% school principals N=344 . Explanatory factor analysis was employed for the validity test. The results of the analysis emerged a structure with 28 items and four factors explaining 60.222% of the variance. The compatibility measure was calculated to be 0.983 for Kaiser-Meyer Olkin KMO , and 5445.874 for the Bartlett Test. For the reliability, Cronbach alpha was found to be 0.94. The results of independent samples t-test comparing mean scores of subgroup base 27% of the sample with that of top group top 27% , which ranged from 19.145 to 34.664, showed significant differences p

Keywords

• Curriculum practices,scale development,school principles,self-efficacy

Kaynakça

1. Akın, U. (2014). Okul müdürlerinin inisiyatif alma düzeyleri ile öz-yeterlikleri arasındaki ilişki. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi Dergisi, 20, 2, 125-149.
2. Arslan, G. (2007). Okul müdürlerinin öğretimsel liderlik anlayışları ile öğretmenlerin mesleki tükenmişliklerinin karşılaştırılması Çaycuma alan araştırılması örneği. Yayınlanmış yüksek lisans tezi, Zonguldak Karaelmas Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
3. Aşkar, P. ve Umay, A. (2001). İlköğretim matematik öğretmenliği öğrencilerinin bilgisayarla ilgili öz-yeterlik algısı. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2 1.
4. Aydın, M. (2005). Eğitim Yönetimi. Ankara: Hatiboğlu Yayınları
5. Balyer, A. (2012). Çağdaş okul müdürlerinin değişen rolleri. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 13 2, 75-93.
6. Bandura, A. (1995). Self-efficacy in changing societies. Cambridge university press.
7. Bandura, A. (1997). Self-efficacy. The exercise of control. New York: W.H. Freeman.
8. Başaran, İ. E. (2006). Türk eğitim sistemi ve okul yönetimi. Ankara: Ekinoks

9. Bozdoğan, A. E. (2009). Bir küresel ısınma tutum ölçeği geliştirilmesi. Erzincan Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitü Dergisi, 182, 232-247
10. Bozdoğan, A. E. ve Öztürk, Ç. (2008). Coğrafya ile ilişkili fen konularının öğretimine yönelik öz-yeterlilik inanç ölçeğinin geliştirilmesi. Balıkesir Üniversitesi Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi, 2 2, 66- 80
11. Bozkurt, S. & Aslanargun, E. (2015). Okul müdürlerinin öğretim programlarının uygulanmasına ilişkin görüşleri. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11 2
12. Büyüköztürk, Ş. (2003). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Ankara: PegemA Yayıncılık, Geliştirilmiş 3. Baskı.
13. Can, N. (2007). İlköğretim okulu yöneticisinin bir öğretim lideri olarak yeni öğretim programlarının geliştirilmesi ve uygulanmasındaki yeterliliği. Eğitimde Kuram ve Uygulama, 3 2, 228-244.
14. Çelikkaya, E. S. (2011). İlköğretim okul yöneticilerinin eğitim programını yönetme becerilerine ilişkin öğretmen görüşlerinin incelenmesi: Bursa ili örneği, Yüksek lisans tezi, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü. Çetin, M. (2011).
15. Yapılandırmacı eğitim programının uygulanmasında okul
16. yöneticilerinin öğretmenleri yönlendirme düzeyleri Zonguldak ili örneği. Yüksek
17. Lisans Tezi. Zonguldak: Karaelmas Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü Eğitim
18. Programları ve Öğretim Anabilim Dalı.
19. Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G. ve Büyüköztürk, Ş. (2010). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik: spss ve lisrel uygulamaları. Ankara: Pegem Akademi.
20. Dağdeler İ. ve Arseven, A. (2015). İlkokul öğretim programlarının uygulanmasında okul yöneticilerinin görev ve sorumluluklarına ilişkin okul yöneticilerinin ve öğretmenlerin görüşleri. The Journal of Academic Social Science Studies, 3 3, 185-205.
21. Erden, M. (1998). Öğretmenlik mesleğine giriş (1.Basım). İstanbul: Alkım Yayınevi.
22. Field, A. (2005). Discovering statistics using SPSS. SAGE Publications. London.
23. Gökyer, N. (2010). İlköğretim okulu müdürlerinin öğretim liderliği rollerini gerçekleştirme düzeyleri ve bu rolleri sınırlayan etkenler. Selçuk Üniversitesi Ahmet Keleşoğlu Eğitim Fakültesi Dergisi, 29, 113-129.
24. Gümüşeli, A. İ. (1996). İstanbul ilindeki ilköğretim okulu müdürlerinin öğretim liderliği davranışları. Yayınlanmamış Araştırma. İstanbul: Yıldız Teknik Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
25. Gündüz, Y. ve Balyer, A. (2013). Gelecekte okul müdürlerinin gerçekleştirmeleri gereken roller. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 1 3 , 4 5 - 5 4
26. Karasar, N. (2009). Bilimsel araştırma teknikleri (18. baskı). Ankara: Nobel Yayınları.
27. Karacaoğlu, Ö. C., & Acar, E. (2010). Yenilenen programların uygulanmasında öğretmenlerin karşılaştığı sorunlar. Yüzüncü Yıl Üniversitesi, Eğitim Fakültesi Dergisi, 7 1, 45-58.
28. M.E.B. (2005). Benim Öğretmenim. Ankara: Bir Yayıncılık.
29. Ornstein, A. C., & Hunkins, F. P. (2014). Eğitim programı, temeller, ilkeler ve sorunlar (1 b.). A. Arı, Çev.) Konya: Eğitim Yayınevi.
30. Özdamar, K. (2004). Paket programlar ile istatistiksel veri analizi II. Eskişehir: Kaan Kitabevi
31. Pajaners, F. (1996). Self-efficacy beliefs in academic settings. Review of Educational Research, 66 (4), 543-578.
32. Şencan, H. (2005). Sosyal ve davranışsal ölçümlerde güvenilirlik ve geçerlilik. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
33. Şişman, M. (2002). Öğretim liderliği. Ankara: Pegem-A Yayıncılık
34. Şişman, M. ve Turan, S. (2004). Eğitim ve okul yönetimi. Eğitim ve okul yöneticiliği el kitabı. Ankara: Pegem A Yayıncılık.
35. Tavşancıl, E. (2005). Tutumların ölçülmesi ve spss ile veri analizi. Ankara: Yargı yayınevi
36. Tekbıyık, A. ve Akdeniz, A. R. (2008). İlköğretim fen ve teknoloji dersi öğretim programını kabullenmeye ve uygulamaya yönelik öğretmen görüşleri. Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi (EFMED), 2 2, 23- 37.
37. Ural, A. ve Kılıç, İ. (2006). Bilimsel araştırma süreci ve spss ile veri analizi. Ankara: Detay Yayıncılık
38. Ural, A. ve Aslim, S. T. (2013). Okul müdürlerinin öğretim programlarını bilme, denetleme ve destekleme düzeyleri: öğretmen değerlendirmelerine ilişkin bir betimleme. Gazi Üniversitesi Endüstriyel Sanatlar Eğitim Fakültesi Dergisi, 3 2, 26-3
39. Yazıcı, S., Başol, G. ve Toprak, G. (2009). Öğretmenlerin çokkültürlü eğitim tutumları: bir güvenirlik ve geçerlik çalışması. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 3 7.
40. Yıldız, N., N. (2008). Eğitim yöneticilerinin öğretim programları yönetimi yeterliklerine yönelik bir ölçek çalışması. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. İstanbul: Yeditepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eğitim Yönetimi ve Denetimi Ana Bilim Dalı.
41. Yörük, S. ve Akdağ, G. A. (2010). İlköğretim okul müdürlerinin öğretimsel liderlik davranışlarının etkililiği ölçeğinin geliştirilmesi. Kuramsal Eğitimbilim, 3 1, 66- 92.