DİJİTAL YERLİLER VE BİLGİ KAYNAKLARI

Öz

Dijital yerliler, teknolojiyi yaşamlarının doğal bir parçasıymış gibi algılayan ve anadili gibi kullanabilen kullanıcı grupları olarak tanımlanabilir. Dijital yerlilerin kendine has özellikleri ile yarattığı etki; eğitim sistemlerinin kullanıcıların aşina oldukları ortamlara dönüştürülmesine, geleneksel ortamda yürütülen eğitim faaliyetlerinin elektronik ortama taşınmasına neden olmaktadır. Bu çalışmada İzmir Kâtip Çelebi Üniversitesi’nde öğrenim gören birinci ve ikinci sınıf öğrencilerinin dijital yerlilik özelliklerinin ve beklentilerinin belirlenmesi hedeflenmiştir. Araştırmanın amacı dijital yerlilerin eğitime destek veren kuruluşlar olarak bilgi hizmeti sağlayan kurumlar hakkındaki beklentilerini ortaya çıkarmak ve elektronik ortamda eriştikleri bilgi için tercih ettikleri kanalları belirlemektir. Bu bağlamda geleneksel eğitim materyallerinin yalnızca elektronik ortama taşınması değil, aynı zamanda Web 2.0 araçlarıyla da entegre edilmesi gerekliliklerini de beraberinde getirmektedir. Araştırmada betimleme yöntemi, veri toplama tekniği olarak da anket kullanılmıştır. Elde edilen veriler faktör analizine göre alt boyutlara indirgenmiş ulaşılan alt boyutlar da doğrulayıcı faktör analizi ile incelenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Dijital Yerliler,Bilgi Hizmetleri,Sosyal Ağlar,Teknoloji Sahipliği,Kullanıcı Beklentileri

Digital natives and information sources

Abstract

Digital natives could be defined as a group of users who perceived technology as a natural part of their lives and who can use technology as their vernacular language. The unique features of effects that have created by digital natives are transformation of education systems into the familiar environment of the users, and the transfer of the educational activities carried out in the traditional environment to the electronic environment. In this study to determine the digital residency characteristics and expectations of the first and second year students who are studying at Izmir Kâtip Çelebi University. The aim of this study to reveal the expectations of digital natives about information service providers as training support organizations and to identify channels. In this study, descriptive method and questionnaire were used as data collection technique. Sub-dimensions that were reduced to sub-dimensions according to the obtained data factor analysis were also examined by confirmatory factor analysis

Keywords

• Digital Natives,Information Services,Social Networks,Technology

Kaynakça

1. Anderson, J. C., ve Gerbing, D. W. (1984). The effect of sampling error on convergence, improper solutions, and goodness-of-fit indices for maximum likelihood confirmatory factor analysis. Psychometrika, 49(2), 155-173.
2. Bennett, S., ve Maton, K. (2010). Beyond the ‘digital natives’ debate: Towards a more nuanced understanding of students' technology experiences. Journal of computer assisted learning, 26(5), 321-331.
3. Bennett, S., Maton, K., ve Kervin, L. (2008). The ‘digital natives’ debate: A critical review of the evidence. British Journal of Educational Technology, 39(5), 775- 786.
4. Cameron, D. (2005). The Net Generation Goes to University? Journalism Education Association sunulmuştur., Gold Coast, Queensland, Australia.
5. Carstens, A., ve Beck, J. (2005). Get ready for the gamer generation. TechTrends, 49(3), 22-25.
6. Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G., ve Büyüköztürk, Ş. (2014). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik: SPSS ve LISREL uygulamaları. Ankara: Pegem Akademi.
7. De Rosa, C., Gauder, B., Cellantini, D., Dalrymple, T., ve Olzewski, L. (2011). Perceptions of Libraries, 2010: Context and Community. A Report to the OCLC Membership.Dublin, Ohio: http://files.eric.ed.gov/fulltext/ED532601.pdf Adresinden erişilmiştir
8. Gülbahar, Y., ve Büyüköztürk, Ş. (2008). Değerlendirme tercihleri ölçeğinin Türkçeye uyarlanması. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 35(35).

9. Helsper, E. J., ve Eynon, R. (2010). Digital natives: where is the evidence? British educational research journal, 36(3), 503-520.
10. Howe, N., ve Strauss, W. (2009). Millennials rising: The next great generation. New York: Vintage.
11. Jorgensen, B. (2003). Baby Boomers, Generation X and Generation Y? Policy implications for defence forces in the modern era. foresight, 5(4), 41-49.
12. Junco, R., ve Mastrodicasa, J. (2007). Connecting to the Net. Generation: What Higher Education Professionals Need to Know about Today’s Students. National Association of Student Personnel Administrators http://blog.reyjunco.com/pdf/NetGenerationProof.pdf Adresinden erişilmiştir
13. Kennedy, G. E., Judd, T. S., Churchward, A., Gray, K., ve Krause, K.-L. (2008). First year students' experiences with technology: Are they really digital natives? Australasian journal of educational technology, 24(1).
14. Kline, P. (1994). An easy guide to factor analysis. London: Routledge.
15. Kline, R. B. (2005). Principles and practice of structural equation modeling (2. ed.). New York: Guilford publications.
16. Lenhart, A. (2003). Generation IM: Teens and technology. Hommoks Middle School PTA, Larchmont, http://immagic.com/eLibrary/ARCHIVES/GENERAL/PEW/P031008L.pdf Adresinden erişilmiştir yapılan PowerPoint sunumu.
17. Li, Y., ve Ranieri, M. (2010). Are ‘digital natives’ really digitally competent?—A study on Chinese teenagers. British Journal of Educational Technology, 41(6), 1029- 1042.
18. Marsh, H. W., Balla, J. R., ve McDonald, R. P. (1988). Goodness-of-fit indexes in confirmatory factor analysis: The effect of sample size. Psychological bulletin, 103(3), 391.
19. McCrindle, M. (2003). Understanding generation Y. Principal Matters(55), 28.
20. Oblinger, D. (2003). Boomers gen-xers millennials. EDUCAUSE review, 500(4), 37-47.
21. Palfrey, J. G., ve Gasser, U. (2008). Born digital: Understanding the first generation of digital natives. New York: Basic Books.
22. Peltekoğlu, F. B. (2012). Sosyal medya, sosyal değişim. T. Kara ve E. Özgen (Eds.), Sosyal Medya Akademi içinde (ss. 3-9). İstanbul: Beta Basım.
23. Prensky, M. (2001). Digital natives, digital immigrants part 1. On the horizon, 9(5), 1-6.
24. Prensky, M., ve Berry, B. D. (2001). Do they really think differently. On the horizon, 9(6), 1-9.
25. Rosen, L. D. (2010). Rewired: Understanding the iGeneration and the way they learn. New York: Palgrave Macmillan.
26. Rowlands, I., Nicholas, D., Williams, P., Huntington, P., Fieldhouse, M., Gunter, B., . . . Tenopir, C. (2008). The Google generation: the information behaviour of the researcher of the future. Aslib proceedings.
27. Şahin, C., ve Korkmaz, Ö. (2011). İnternet bağımlılığı ölçeğinin Türkçeye uyarlanması. Selçuk Üniversitesi Ahmet Keleşoğlu Eğitim Fakültesi Dergisi, 32, 101-115.
28. Şimşek, Ö. F. (2007). Yapısal eşitlik modellemesine giriş: Temel ilkeler ve LISREL uygulamaları. Ankara: Ekinoks.
29. Sümer, N. (2000). Yapısal eşitlik modelleri: Temel kavramlar ve örnek uygulamalar. Türk psikoloji yazıları, 3(6), 49-74.
30. Surowiecki, J. (2005). The wisdom of crowds. New York: Anchor Books.
31. Tabachnik, B. G., ve Fidell, L. S. (2001). Using multivariate statistics. Boston: Allyn & Bacon.
32. Tapscoot, D. (2009). Grown up digital. New York: Mc Graw–Hill.
33. Teo, T. (2013). An initial development and validation of a Digital Natives Assessment Scale (DNAS). Computers & Education, 67, 51-57.
34. Türkan, Y. S., Manisalı, E., ve Çelikkol, M. F. (2009). Evaluation of critical success factors effect on six sigma project success in Turkey’s manufacturing sector. Journal of Engineering and Natural Sciences, 27, 105-117.
35. Weiler, A. (2005). Information-seeking behavior in generation Y students: Motivation, critical thinking, and learning theory. The Journal of Academic Librarianship, 31(1), 46-53.