Öğretmen Adaylarına Yönelik Dönüt–Düzeltme Algı Ölçeği

Öz

Bu çalışmanın amacı, öğretmen adaylarına yönelik dönüt düzeltme algı ölçeği geliştirmektir. Ölçek maddeleri araştırmacı tarafından alan yazın taranarak ve uzman görüşleri alınarak hazırlanmıştır. Başlangıçta 42 maddelik bir taslak ölçek geliştirilmiştir. 2013-2014 öğretim yılında Ahi Evran Üniversitesi Eğitim Fakültesindeki lisans ve formasyon eğitimi alan 670 öğrenciye uygulanmıştır. Öğretmen adaylarının dönüt-düzeltmeye yönelik algılarındaki kararlılığını belirlemek içi aynı ölçek 134 öğrenciye 6 hafta sonra tekrar uygulanmış farkın anlamlılığı t-testi ile test edilmiştir. Uzman görüşüne ve ilk analizlere bağlı olarak 12 madde ölçekten çıkarılmıştır. Güvenirlik ve geçerlik analizleri sonucu 29 maddeli 6 faktörlü “Öğretmen Adaylarına Yönelik Dönüt–Düzeltme Algı Ölçeği” elde edilmiştir. Maddelerin ayırt ediciliklerini belirlemek için her maddenin %27 üst ve %27 alt grup yanıtları arasındaki fark test edilmiş, madde toplam korelasyon hesaplaması yapılmıştır. Yapılan açıklayıcı faktör analizi sonucunda ölçeğin Cronbach alfa katsayısı 0,83, KMO katsayısı 0.894, Barlett Testi değeri 465 = 5602,804’dir ve p< 0.01 düzeyinde anlamlı bulunmuştur. Doğrulayıcı faktör analizi sonucunda ise uyum iyiliği kriterleri X2 /sd: 1.69, RMSEA 0.42, SRMR: 0.098, CFI:0.95, IFI:0.95, GFI:0.90, AGFI:0.88 olarak bulunmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Dönüt,dönüt-düzeltme,yeterlik,dönüt tarzı,performansı yönlendirme

Feedback Correction Perception Scale For Teacher Candidates

Abstract

The aim of this study is to improve the feedback correction perception scale for teacher candidates. Items of the scale have been prepared by scanning literature and taking expert’s opinion by the researcher. Initially, a total of 42-item scale was developed as a draft, the scale has been applied to 670 students attending faculty of education and taking pedagogical formation training in Ahi Evran University in the 2013-2014 academic year. In order to determine the stability of teacher candidates towards perception about feedback the same scale was applied again after 6 weeks to 134 students and searched by t-test whether the difference was significant or not. 12 items were eliminated after expert opinion and the first analyzes and the draft feedback - perception scale consisting of 30 items was created. Depending on the reliability and validity analyzes 30 itemed and 6 – factored “feedback correction perception scale towards teacher candidates “was obtained. Meanwhile, to determine the distinctiveness of the items t- test results between %27 upper-group and %27 lower-group of each item and total correlation calculations have been performed and each item of the upper group and lower group was statistically significant. As a result of exploratory factor analysis scale, Cronbach alpha coefficient of the scale is 0.837, KMO coefficient is 0.894 and Barlett Test value 465 is = 5602.804 and p

Keywords

• Feedback,feedback correctıon,competence,teaching-learning process,feedback style,and performance directed

Kaynakça

1. Adrienne, R., (1997). Feedback: Enhancing the Performance of Adult Learners with Learning Disabilities, National Adult Literacy and Learning Disabilities Center, Washington, DC.
2. Akkoyunlu, Buket, Berna Gücüm.( 1988). Eğitimde verimlilik kuramı üzerine, Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi Yıl 1988 / Sayı 3 / ss. 125 – 128.
3. Black, P, Harrison, C, Lee, C, Marshall, B, & William, D. (2003). Assessment for learning: Putting it into
4. practice. Buckingham, UK: Open University Press.
5. Black, P. and William, D. (1998). Assessment and Classroom learning. Assessment in education, 5 (1), 7-74.
6. Bloom, Benjamin S.(1998). İnsan Nitelikleri ve Okulda Öğrenme. (Çev. Durmuş Ali Özçelik), Ankara, 1998
7. Bryman, A., & Cramer, D. (1997). Quantitative Data Analysis with SPSS for windows: A guide for social scientists. New York: Routledge .
8. Boud, D. (1995). Assessment and learning: contradictory or complementary? In P. Knight (Ed), Assessment for learning in Higher Education (pp. 35-48). London: Kogan Page

9. Boud, D, Cohen, R and Sampson, J (1999). Peer learning and assessment, Assessment and Evaluation in Higher Education, 24(4), pp 413-426.
10. Büyüköztürk, Ş. (2007). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. (12. baskı). Ankara: PegemA Yayıncılık.
11. Büyüköztürk, Ş. (2002). Faktör analizi: Temel kavramlar ve ölçek geliştirmede kullanımı. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi. 32, 470-483.
12. Crooks, T. J. (1988). The impact of classroom evaluation on students. Review of Educational Research, 5, 438–481.
13. Demir, K. (2005). “Tam Öğrenme”. Eğitimde Yeni Yönelimler (Ed) Özcan Demirel, Ankara: Pegem Akademi Yayınları
14. Dünya Bankası raporu (2001). İnsani Kalkınma Departmanı Avrupa ve Orta Asya Bölgesi Türkiye’de Temel Eğitimde Kalite ve Eşitliğin Geliştirilmesi: Zorluklar ve Seçenekler 30 Haziran, 2011 Copyright @ 2010 The International Bank for Reconstruction and Development
15. Erbaş, D. ve Yücesoy, Ş. (2002). Özel Eğitim Öğretmenliği Programında Yer Alan Uygulama Derslerini Yürütürken Kullanılan İki Farklı Dönüt Verme Yönteminin Karşılaştırılması. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 2(1), 109-120.
16. Fidan Nurettin, (1985). Okulda Öğrenme ve Öğretmen, Ankara, Alkım Kitapçılık Yayıncılık
17. Fossati, A., Maffei, C., Acquarini, E.ve Di Ceglie, A. (2003). Multigroup confirmatory component and factor analyses of the Italian version of the aggression questionnaire. European Journal of Psychological Assessment, 19 (1): 54–65.
18. Fossati, A., Maffei, C., Acquarini, E.ve Di Ceglie, A. (2003). Multigroup confirmatory component and factor analyses of the Italian version of the aggression questionnaire. European Journal of Psychological Assessment, 19 (1):, 54–65.
19. Gözütok, Dilek (1995). Birleştirilmiş ve Normal Sınıflı İlkokullarda Dönüt ve Düzeltmenin Öğrenmeye Etkisi. Ankara
20. Gündüver. A, Gökdaş, İ, (2011). İlköğretim öğrencilerinin seviye belirleme sınav başarılarının bazı değişkenlere göre incelenmesi, Adnan Menderes Üniversitesi Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, Aralık, 2 (2), 30-4
21. Jöreskog, K. ve Sörbom, D. (1993). LISREL 8: Structural equation modeling with the SIMPLIS command language. Chicago, IL: Scientific Software International Inc.
22. Karaca, E.,(2008). Eğitimde Kalite Arayışları Ve Eğitim Fakültelerinin Yeniden Yapılandırılması, Dumlupınar Üniversitesi sosyal bilimler Dergisi, 21
23. Kemp, Jerrold E. (1971). Instructional Design: A Plan for Unit and Course Development. California: Lear Seigler, Inc./ Fearon Publishers
24. Kleıj, F. M. , Eggen, T.J.H.M. , Timmers, C. E. & Veldkamp, B. P. (2011). Effects of Feedback in a Computer-based Assessment for Learning. Computers & Education, 58, 263-272
25. Ingles, C. J., Hidalgo, M. D. ve Mendez, F. X. (2005). Interpersonal difficulties in adolescence: A new self-report measure. European Journal of Psychological Assessment, 21(1),11–22.
26. Nıcol D.J.(2006). Formative assessment and self-regulated learning: A model and seven principles of good feedback practice, Published in Studies in Higher Education , Vol 31(2), 199-218
27. Özdener, N. , Satar, H. M. (2009). Bilgisayar Destekli Dil Öğretiminde Kelime Çalışmaları ve Sözel Geribildirim Kullanım Teknikleri. Eğitim Araştırmaları, 34, 75-96.
28. Özçelik, D. A. (2010). Eğitim Programları ve Öğretim. Ankara: PegemA Yayıncılık
29. Sayın, A, ve Selahattin G, S,.(2014). Başarıyı Etkileyen Faktörlerin Önem Derecelerinin Ardışık Aralıklar Yöntemiyle Ölçeklenmesi Amasya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 3(1), 1-26.
30. Senemoğlu, Nuray (1987). Bilişsel Giriş Davranışlarıyla Dönüt Düzeltmenin Erişiye Etkisi. Yayınlanmamış Doktora Tezi. H.Ü. Ankara.
31. Senemoğlu, Nuray (1989). Gelişim Öğrenme ve Öğretim, Ankara, PegemA Yayıncılık
32. Şencan, H. (2005). Sosyal ve davranışsal ölçümlerde güvenilirlik ve geçerlilik, Ankara: SeçkinYayıncılık.
33. Şimşek, Ö. F. (2007). Yapısal eşitlik modellemesine giriş, temel ilkeler ve LISREL uygulamaları. Ankara: Ekinoks, Siyasal Basın ve Dağıtım
34. Tavşancıl, E. (2005). Tutumların ölçülmesi ve SPSS ile veri analizi. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
35. Turgut, M.F. ve Baykul Y. (1992). Ölçekleme Teknikleri, Ankara: ÖSYM Yayınları.
36. Shute, V. J. (2008). Focus on Formative Feedback. Review of Educational Research, 78(1), 153-189.
37. Woolfolk, Anita E. (1990). Educational Psychology. USA: Allyn and Bacon Inc.
38. Yunt. P Onay (1978). Dönüt ve Düzeltme Etkenlerinin Okulda Öğrenmeye Etkisi. Yayımlanmamış 'Doktora Tezi. H.Ü. Ankara.