FARKLI KÜLTÜRLERDE VE EĞİTİMSEL SÜREÇTE RENKLERİN DİLİ

Öz

Toplumlar, içinde bulundukları alan ve yapılarına göre kendine has kültürler oluşturmuştur. Nesne ve varlıkları tanımlamada, insanların iç dünyasını ifadesinde kullanılan renkler de kültürlerin bir bileşenidir. İnsanların duygu ve düşüncelerine tercüman olan renkler zaman içerisinde değişik anlamlar kazanmıştır. Renklerin kazandıkları anlamlar bireyin içinde bulunduğu kültüre göre farklılıklar göstermekte ve günlük yaşamda etkisini değişik şekillerde göstermektedir. Ayrıca renkler, bireyleri fizyolojik ve psikolojik olarak da etkilemektedir. Bu çalışmada renklerin genel olarak çağrıştırdıkları ve kültürlere göre kazandıkları anlamlar, bunun yanında renklerin eğitsel süreçteki etkilerinin ortaya çıkarılması amaçlanmıştır. Söz konus çalışma, tarama modeli ele alınarak hazırlanmıştır. Renklerin kültürlere göre hemen hemen aynı şeyleri ifade edebileceği gibi çok farklı şeyleri de sembolize edebileceği ve renklerin eğitsel süreçlerde de etkili olabileceği sonucuna varılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• renkler,kültür,eğitimsel süreç

Language of the Colors in Different Cultures and Educational Process

Öz

Societies form their own cultures according to the place lived and the social structures. Colors used in identifying objects and possessions; and in expressions of the feelings inner world are also an element of the cultures. Colors articulating feelings and ideas have many associations. The associations that colors have change from one culture to another. Also, colors affect daily life in different ways. In addition, colors have power to affect people physiologically and psychologically. In the current study, it is aimed to find out colors’ general associations and semantic associations changing from culture to another culture as well as their effects on educational process. The study is conducted in descriptive survey model. It is concluded that colors may refer almost the same assosications as well as different ones. Besides, it is found out that colors may be affective in educational processes

Anahtar Kelimeler

• colors,culture,educational process

Kaynakça

1. Akkın, C., Eğrilmez, S. ve Afrashi, F. (2004). Renklerin insan davranış ve fizyolojisine etkileri. Türk Oftalmoloji Derneği XXXVI. Kongresi, 33, 274- 282.
2. Altıntaş, E. ve Çamur, D. (2013). Beden dili sözsüz iletişim. Mentis.
3. Andrews, T. (1995). Renklerle tedavi. İstanbul: Arıtan Yayıncılık.
4. Çabuk, G. (2006). İlköğretim binalarının renk açısından değerlendirilmesi. Yüksek lisans tezi. Çukurova Üniversitesi, Adana.
5. Çabuk, G. ve Yeğin, M. (2013). İlköğretim binalarının renk açısından değerlendirilmesi.
6. Ç.Ü Fen ve Mühendislik Bilimleri Dergisi. 29-3.
7. Çalışkan, N., .Karadağ, E. ve Çalışkan, F. (2010). Eğitim, iletişim ve öğretmenin beden dili. Ankara: Kök Yayıncılık.
8. Çekinmez, V. (2010). Farklı kültürlerde tenklerin anlamları. 09. 06. 2014 tarihinde http://www.een.kso.org.tr/up/download/dokculturandcolor02082010.pdf adresinden alınmıştır.

9. Çelik, M. (2000). Reklamda tüketicinin yönlendirilmesi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi. İstanbul Üniversitesi.
10. Halse, A. O. (1968). The use of color interiors. Mc Graw Hill.
11. İnan, A. (1987). Makaleler ve incelemeler. Ankara: Türk Tarih Kurumu Yayınları.
12. İzgören, A. Ş. (2000). Dikkat vücudunuz konuşuyor. Ankara: Academyplus Yayınevi.
13. Karaçalı, A. (2006). Sınıf yönetimini etkileyen fiziksel değişkenlerin değerlendirilmesi. Gazi Üniversitesi Kırşehir eğitim Fakültesi, 7, 145-155.
14. Karataş, S. (2003). Öğretim amaçlı web sayfası tasarımında renk kullanımı. G.Ü. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 23, 139-148 .
15. Kılınçarslan, F. ve Fidan, M. (2012). Giresun üniversitesindeki çalışan kadın personelin renklere bakışı. Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi, 4, 38- 54.
16. Kıncal, R. Y. (2013). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
17. Küçükoğlu, A. ve Özerbaş, M. A. (2004). Eğitim ergonomisi ve sınıf içi fiziksel değişkenlerin organizasyonu. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi. 4, 121-134.
18. Mazlum, Ö. (2011). Rengin kültürel çağrışımları. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 31, 125- 138.
19. Özer, D. (2012). Toplumsal düzenin oluşmasında renk ve iletişim. Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, 6, 265- 281.
20. Öztuna, H. Y. (2007). Temel tasarım öğeleri-renk. Grafik Tasarım- Görsel İletişim Kültürü Dergisi, 8, 88- 91.
21. Sharma, R.(2007). Renklerle tedavi. İstanbul: Nokta Yayınları.
22. Sözen, M. ve Tanyeli, U.(2011). Sanat kavram ve terimleri sözlüğü. İstanbul: Remzi Kitabevi. TDK, 10. 06. 2014 tarihinde http://www.tdk.gov.tr/index.php?option=com_gts&arama=gts&guid=TDK.GTS.5 396a550a1d3c8.53576498 adresinden alınmıştır.
23. Tuncer, M., Bal, S., Özüt A. ve Köse, N.(2012). Ortaöğretim kurumları öğrenme ortamlarının Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 11, 85 -101.
24. Uçar, T. F. (2004). Görsel iletişim ve grafik tasarım. İstanbul: İnkılâp Yayınevi.
25. Uludağ, Z. vee Odacı, H. (2002). Eğitim öğretim faaliyetlerinde fiziksel mekan. Milli Eğitim Dergisi, 153- 154.
26. Yıldırım, A. (2006). Renk simgeciliği ve şeyh galib'in üç rengi. Milli Folklor, 72, 129- 140.
27. Zıllıoğlu, M.(2007). İletişim nedir? (3. Baskı). İstanbul: Cem Yayınevi.