BİRİNCİ SINIF ÖĞRETİMİNE BÜTÜNSEL YAKLAŞIM VE ÖĞRETİMDE BİREYSELLEŞTİRME ÇALIŞMALARI

Öz

Bu çalışmada, ilköğretim birinci sınıf öğrencilerinin okul olgunluğunu belirleyen Bilişsel, Fiziksel, Dil, Duygusal ve Sosyal gelişim alanları olmak üzere beş gelişim alanındaki hazırbulunuşluk düzeyleri Kutluca Canbulat 2010 tarafından Türkçe’ye adaptasyonu yapılmış “Kiel Okula Alma Testi” ile belirlenerek her bir öğrencinin birinci sınıf öğretimi ile özdeşleşmiş olan becerilerdeki gelişimi desteklenmeye çalışılmıştır. Çalışma eylem araştırması ile desenlenmiştir. Çalışma araştırma grubu basit şans yoluyla seçilmiş bir ilköğretim okuluna başlayan birinci sınıf öğrencileri arasından ölçüt örnekleme yoluyla seçilmiş 10 öğrencidir. Öğrencilere sunulan bireysel destek eğitimi yoluyla birinci sınıf öğretimine bütünsel bir yaklaşım izlenmiştir. Araştırma bulgularına göre bütünsel olarak desteklenen öğrencilerin becerilerinde gelişmeler gözlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Bütünsel gelişim,okul olgunluğu-öğrenme hazırbulunuşluğu,okula alma testi,bireysel farklılıklar

The Holistic Approach in First Grade Teaching and the Efforts of Individualization in Teaching

Öz

In this study, the students’ school readiness about five develepmental areas as Cognitive, Physical, Language, Emotional, and Social development were determined with the scale “The Kiel School Admission Test” the Turkish adaptation of which was done by Kutluca Canbulat 2010 and students’ development in the four basic reading and writing skills being equated with teaching to 1st classes was tried to obtain. The study is designed with action research. The study group was 10 students being selected scale sampling from a randomly selected primary school. A total research was used to the 1st year education through individual support education. According to research findings students’ skills have develeoped who were supported in a holistic skills development

Anahtar Kelimeler

• Holistic development,school readiness,school readiness test,indivadual discrepancy

Kaynakça

1. Akçamete, G. ve Kargın, T. (1992). Bireyselleştirilmiş Eğitim Programı, İşitme Yetersizliğine Sahip Olanlar Ve Okuma. Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 24(1), 151-159.
2. Aktaş Arnas, Y. (2002) Okulöncesi Çocuklarda Sayı Kavramının Kazanılması. Çoluk Çocuk Dergisi, 14, 14-17.
3. Amato, P.R. ve Booth, A. (1991). Consequences of parental divorce and maritalunhappiness for adult well-being. Social Forces, 69, 895-914.
4. Aslanargun, E., Avcı, H., Avcu, A., Dönmez, S. A., İpek, K., ve Nair, E. (2004). Velilerin Okula Yönelik İlgi Yetersizliklerinin Sebepleri. Bilecik: Pazaryeri İlçe Milli Eğt. Md.Yay.
5. Arık, İ. A. (1995). Öğrenme Psikolojisine Giriş. İstanbul: Der Yayınları.
6. Balcı, A. (1988). Etkili Okul. Eğitim ve Bilim, 12(70), 21-30
7. Blankenhorn, D. (1995). Fatherless America: Confronting Our Most Urgent Social Problem. New York: Basic Books.
8. bor.meb.gov.tr/mevzuat/milli_egitim_temel_kanunu_1739.pdf

9. Bulut, E. (2009) Coğrafya Öğretiminde Lise Öğrencilerinin Bireysel Farklılıklarının Öğrenme Düzeylerine Etkisi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi) Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara
10. Bumin, A. (1993). Anaokulu Eğitimi Alan Ve Almayan 61–72 Aylık Çocukların Sayı Kavramlarındaki Başarı Düzeylerinin Cinsiyete Göre Karşılaştırmalı Olarak İncelenmesi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü. Ankara.
11. Caferoğlu, Ş. C. (1991) Anaokuluna Devam Eden 3-4-5 Yaş Çocuklarının Renk ve Büyüklük Kavramlarının Kavram Bilgisi ve Sözel İfade Yönünden Karşılaştırmalı Olarak İncelenmesi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
12. Cantekinler, S., Çağdas, A. ve Albayrak, H. (2002). Okul Öncesinde Kavram Gelişimi ve Bilişsel Etkinlik Örnekleri. Yapa Yayınları.
13. Copeland, R. W. (1974). How Children Learn Mathematics. Second Edition. Teaching Implications of Piaget’ s Research. Newyork: McMillan
14. Cüceloğlu D. (1997) İçimizdeki Biz. 12 Basım. İstanbul: Sisten Yayıncılık.
15. Cüceloğlu, D. (2002) Yeniden İnsan İnsana. 21 Basım. İstanbul: Remzi Kitabevi.
16. Davaslıgil, Ü. (1985) Farklı Sosyo-Ekonomik ve Kültürel Çevreden Gelen Birinci Sınıf Çocuklarının Dil Gelişimine Okulun Etkisi. İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Yayınları. No: 3306
17. Demir, K. (1998). Öğrenime Hazıroluşluğun İlkokulda Türkçe ve Matematik Derslerindeki Başarı ile İlişkisi Üzerine Bir Araştırma (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara
18. Deutsch, M. (1966). Early Social Enviroment. Garden City, New York: Doubleday and Comp, Inc
19. Dinçer, Ç.İ ve Ulutaş, İ. (1999). Okul Öncesi Eğitimde Matematik Kavramları ve Etkinlikleri. Yaşadıkça Eğitim. (62) 6
20. Epstein, J. L. (1992). School And Family Partnerships. In: Alkin, M., Editor, Encyclopedia Of Educational Research (6th Edn.), (pp. 1139-1151). New York: Macmillan.
21. Erdemir, N. (1999). Algısal Becerilerin Geliştirilmesine Yönelik Etkinlikler. Gazi Ü. Anaokul/Anasınıfı Öğretmen El Kitabı. İstanbul: Ya-Pa Yayınları.
22. Erkan, G. (1989) Ana Babanın Boşanması Sırasında Çocuğun Yaşının Önemi. Hacettepe Üniversitesi Sosyal Hizmetler Yüksek Okulu Dergisi. Cilt:7 Sayı:1,2,3,5-1.
23. Fiscus, E. Ve Mandell C. (2002). Bireyselleştirilmiş Eğitim Programlarının Geliştirilmesi. (Çevirenler Gönül Akçamete, Hatice Günayer Fienel, Elif Tekin). Ankara:Yayıncılık.
24. Fişek, O.G. ve Yıldırım, S.M. (1983). Çocuk Gelişimi. Milli Eğitim Yayınları. İstanbul.
25. Fletcher, A. (1997). Broadening the Bounds of Involvement: Transforming Schools With Students Voice. http: www. ed.uiuc. edu./EPS/PES.
26. Fröse, S, Mölders,R. und Walldrodt (1996). Das Kieler Einschulungsverfahren. Deutsche Shultests. Beltz Test Gesellschaft, Weinheim.
27. Gonca, H. (2004). Ankara İl Merkezinde Farklı Sosyo-Ekonomik ve Kültürel Ortamlarda Yetişen ve İlköğretim Okuluna Başlayan Çocukların Okul Olgunluğunun İncelenmesi (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi) Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara
28. Görmez, E. (2007). İlköğretim Birinci sınıf Öğrencilerinin Okul Olgunluğu ve Matematik Hazırbulunuşluk Düzeyleri (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi) Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eskişehir
29. Güven, B. ve Sözer, M.A (2007) Öğretmen Adaylarının Öğretimin Bireyselleştirmesine İlişkin Görüşleri. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 32, 89-99
30. Güven, Y. (2000). Erken Çocukluk Döneminde Sezgisel Düşünme ve Matematik. Ya-Pa Yayıncılık. İstanbul.
31. Henderson, A. (Ed.) (1987). The evidence continues to grow: Parent involvement improvesstudent achievement. An annotated bibliography . National Committee for Citizens in Education Special Report. Columbia
32. Hohman, M., Weikart, D. (2000). Küçük Çocukların Eğitimi (Çev. Kohen, S.Saltiel Ve Öğüt, Ülfet). İstanbul Hisar Eğitim Vakfı Yayınları.
33. http://kocioo.meb.k12.tr/
34. İmamoğlu, O. (1991) Çocuğun Aile İçinde Yetime Ortamı ve Toplumsallaşması. Türk Aile Ansiklopedisi cilt:1. Aile Araştırma Kurumu Yayınları. s.236-240
35. Jersild, A. (1979). Çocuk Psikolojisi (Çev: Gülseren Günce). Ankara Üniversitesi Basımevi. Ankara.
36. Kaya, S. (2009) Hayat Bilgisi Öğretim Programlarındaki Duyuşsal Yoğunluklu Kazanımların Değerlendirilmesi (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Bolu
37. Kılıç, A. (2002). Duyuşsal Alan Özellikleri ve Bireye Kazandırılması.Eğitim Araştırmaları Dergisi, 8, 153-164
38. Köksal, N. (2006). Yansıtıcı Düşünmenin Öğretmen Adaylarının Öğretmenlik Uygulamalarına Katkıları (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara
39. Kutluca Canbulat, A.(2010). Okula Destek Eğitiminin Etkililiği (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Bolu.
40. Küçükahmet, L. (1995). Öğretim İlke ve Yöntemleri. Ankara: Özkan Matbaacılık.
41. MEB (1990). Özel Eğitim ve Rehberlik Dairesi Başkanlığı. Özel Eğitim İle İlgili Kanun ve Yönetmelikler. Ankara: MEB Basımevi.
42. MEGEP (2007). Uyumsuz Çocuklar (Mesleki Eğitim Ve Öğretim Sisteminin Güçlendirilmesi Projesi) Çocuk Gelişimi ve Eğitimi Ankara. http://cygm.meb.gov.tr/modulerprogramlar/kursprogramlari/cocukgelisim/modull er/uyumsuzcocuklar.pdf
43. Oktay A. ve Unutkan Ö. P. (2005), Erken Çocuklukta Gelişim ve Eğitimde Yeni Yaklaşımlar (Yayıma Hazırlayan Doç. Dr. Müzeyyen Sevinç), İlköğretime Hazır Oluş ve Okul Öncesi Eğitimle İlköğretimin Karşılaştırılması. Morpa Kültür Yayınları. İstanbul..
44. Oktay, A (1984). Okul Öncesi Eğitiminde Bazı Temel Kavramlar I. Ya-Pa Okul Öncesi Eğitimi ve Yaygınlaştırılması Semineri Bildiri Kitabı. 31-36.
45. Özbay, Y. (2002) Kişisel Rehberlik. Psikolojik Danışma ve Rehberlik (1. Baskı). Ankara: Pegema Yayıncılık.
46. Özdayı, N. (2004). Öğrenci ve Öğretmenlerin Gözüyle Sınıf Yönetimi Sorunlarına Genel Bir Bakış. XII. Eğitim Bilimleri Kongresi Bildirileri 1 (375-394). Ankara: Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
47. Saban, A. (2002). Öğrenme Öğretme Süreci -Yeni Teori Ve Yaklaşımlar. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
48. Senemoğlu, N. (1998). Gelişim Öğrenme Ve Öğretim. Ankara: Özsen Mat.
49. Sevinç, M. (2005) Erken Çocuklukta Gelişim ve Eğitimde Yeni Yaklaşımlar. Dil Gelişimi ve İlköğretime Hazırlık ve Okul Öncesi Dönemde Okuma Yazma Kavramlarının Gelişimi. İstanbul: Morpa Kültür Yayınları.
50. Singer, D. ve Singer G. J. (1992).The House of Make-BelieveHarvard University Press. Çev:Nurdan Cihansumul (1998). Çocuklarda Yaratıcılığın Gelisimi. İstanbul: Gendaş Yayınları Kaya Matbaacılık
51. Topbaş ve diğerleri. (2008) Dil ve Konuşma Güçlüğü Destek Eğitim Programı. Ankara.: T.C. Millî Eğitim Bakanlığı Özel Öğretim Kurumları Genel Müdürlüğü Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi.
52. Tuğrul, B., Aral, N., Erkan, S.ve Etikan, İ. (2001) Altı Yaşındaki Çocukların Görsel Algılama Düzeylerine Frostig Gelişimsel Görsel Algılama Eğitim Programının Etkisinin İncelenmesi. Qafgaz Üniversitesi Dergisi. 8, S.67-84
53. Türkiye İstatistik Kurumu ( 2007) Adrese Dayalı Nüfus Kayıt Sistemi Nüfus Sayımı Sonuçları. www. tuik.gov.tr. adresinden 20.06.2010 tarihinde alıntılanmıştır.
54. Turan, D. E. (2006) Alt Sosyo-Ekonomik Düzeyde Anasınıfına Devam Eden Ve Etmeyen 60–71 Ay Çocuklarında Görsel Algılama Davranışının İncelenmesi (Konya İli Örneği) (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya
55. Wyatt, T. (1996). School Effectiveness Research: Dead, or Dump Squip or Smouldering Fuse? Issues In Educational Research. 6 (1), 79-112.
56. Yapıcı, M.(2006) İlköğretim 1. Sınıfa Başlayan Öğrencilerin Hazırbulunuşluk Düzeyleri. Uluslar arası İnsan Bilimleri Dergisi ISSN: 1303-5134 www.insanbilimleri.com
57. Yavuzer, H. (1993). Resimleriyle Çocuk. Remzi Kitabevi. . İstanbul
58. Yeşilyaprak, B. (2004). Gelişim ve Öğrenme Psikolojisi. Ankara: Pegem Yayıncılık.
59. Yıldırım, İ. ( 2002). Psikolojik Danışma ve Rehberlik: Bireyi Tanıma Teknikleri (1. Baskı). Ankara: Pegem Yayıncılık.