FEN BİLGİSİ ÖĞRETMEN ADAYLARININ ÇÖZELTİLER KİMYASINI ÖĞRENMELERİNE İŞBİRLİKLİ ÖĞRENME YÖNTEMİNİN ETKİLERİNİN ARAŞTIRILMASI

Öz

Çözeltiler kimyası, sadece kimyacılar değil, fizik ve biyolojide çalışanlar ile birlikte tıp ve mühendislik bilimleri alanlarında çalışanların da bilmesi gereken bir fen konusudur. Fen öğretimi üzerine yapılan araştırmalar, öğrencilerin, diğer fen konuları ile birlikte, çözeltiler konusunda da çok sayıda yanlış kavramalara sahip olduklarını göstermektedir. Yanlış kavramaların en az düzeye indirilmesi ve öğrenmenin kalıcı olması için ise birçok yöntem ve teknik geliştirilmektedir. Bu araştırmada, İşbirlikli Öğrenme Yöntemi ve Geleneksel Öğrenme Yöntemi uygulanarak, öğrenci başarısı ve öğrencilerin derse karşı tutumları yönünden yöntemlerin etkisi karşılaştırılmıştır. Uygulama verilerinin analizi sonucunda İşbirlikli Öğrenme Yönteminin, Geleneksel Öğrenme yöntemine göre erişileri bakımından daha başarılı olduğu belirlenmiştir. Öğrenci tutumlarının incelenmesinde ise Geleneksel Öğrenme gruplarındaki öğrencilerin laboratuvar dersine karşı olumsuz yönde tutum geliştirdikleri sonucuna ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Fen Bilgisi Öğretmen Adayı,Fen Eğitimi ve Öğretimi,İşbirlikli Öğrenme,Yanlış Kavrama

A RESEARCH ON THE EFFECTS OF COOPERATIVE LEARNING ON PROSPECTIVE SCIENCE TEACHERS LEARNING OF SOLUTION CHEMISTRY

Abstract

Solutions are not only the subjects of chemists but also are usually referred by engineers, biologists, doctors and physicians. Whereas, researches on the science instruction have shown that students have many misconceptions about solutions as in the other subjects of science. In order to minimize misconceptions and make learning permanent, a lot of methods and techniques have been developed. In this research, Cooperative Learning Method and Traditional Learning Method are compared by considering the criteria of both a academic success of students and their attitudes toward the lessons. By analyzing the results of the comparison between these two methods, it has reached that Cooperative Learning Method is more successful than Traditional Method. Furthermore, it was seen that the students, in the group of Traditional Learning Method, had showed negative attitudes toward lessons performed by using a laboratory

Keywords

• Prospective Science Teacher, Science Education and Teaching, Cooperative Learning, Misconception

Kaynakça

1. Açıkgöz Ü, K., 1993, İşbirliğine Dayalı Öğrenme ve Geleneksel Öğretimin Üniversite Öğrencilerinin Akademik Başarısı, Hatırda Tutma Özellikleri ve Duyuşsal Özellikleri. Eğitim Bilimleri 1.Ulusal Kongresi:Bildiri I, Ankara: Milli Eğitim Basımevi.
2. Açıkgöz Ü, K., 2003, Aktif Öğrenme. İzmir: Eğitim Dünyası Yayınları.
3. Akgün, Ş., 2001, Fen Bilgisi Öğretimi. Ankara: Pagem A Yayıncılık, 7.Baskı.
4. Altıparmak, M., 2001, Biyoloji Öğretiminde Yönteminin Laboratuvara Yönelik Tutum ve Başarı Üzerine Etkisi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İzmir.
5. Arıcı, H., 1997, İstatistik Yöntemler ve Uygulamalar. Ankara: Meteksan Yayınları.
6. Atasoy, B., F. Köseoğlu ve diğ., 2003, Bir Fen Ders Kitabı Nasıl Olmalı. Ankara: Asil Yayın Dağıtım.
7. Balcı, A., 2001, Sosyal Bilimlerde Araştırma: Yöntem, Teknik ve İlkeler. Ankara: Pagem A Yayıncılık.
8. Canpolat, N., T. Pınarabaşı ve diğ., 2004, Kimyada Bazı Yaygın Yanlış Kavramalar. G.Ü.Eğitim Fak.Dergisi, 24(1), 135-146.

9. Chou, C.Y., 2002, Science Teachers’ Understanding of Concepts in Chemistry. Proc. Natl. Sci. Counc., 12(2), 73-78.
10. Çilenti, K. ve M. ÖLÇÜL., 1964, Fen Bilgisi Öğretiminde Kaynak Kitap. İstanbul: MEB Basımevi Ankara.
11. Driver, R., 1985, Children’s Ideas in Science. Philadelphia:Open University Press.
12. Ebezener,J., J. Gaskell., 1995, Relational Conceptual Change in Solution Chemistry. Science Education, 79(1),p.1-17.
13. Erçelebi, E., 1995, Geleneksel Öğretim Yöntemi İle İşbirlikli Öğrenme Yönteminin Matematik Öğretimi Üzerindeki Etkileri. İzmir: Dokuz Eylül Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi).
14. Erdem, L., 1994, İşbirliğine Dayalı Öğrenmenin Yüksek Öğretimdeki Başarıya Etkisi. Eğitim ve Bilim Dergisi, Cilt18.
15. Ertürk, S., 1975, Eğitimde Program Geliştirme. Ankara: Yelkentepe Yayınları, 4-5.
16. Fidan, N., 1996, Okulda Öğrenme ve Öğretme. Ankara: Alkım Yayınevi.
17. Gödek, Y., 1997, Models And Explaining Dissolving. University of Reading.
18. Gömleksiz, M., 1993, Kubaşık Öğrenme İle Geleneksel Yöntemin Demokratik Tutumlar ve Erişiye Etkisi. Çukurova: Sosyal Bilimler Enstitüsü (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi).
19. Horton, C., 2001,. Student Preconceptions and Misconceptions in Chemistry.http://www.daisley.net/hel levator/misconceptions/misconceptio ns.pdf.
20. Karasar, N., 1991, Bilimsel Araştırma Teknikleri. Ankara: Sanem Matbaacılık, 4.Basım.
21. Kocaoluk, Ş. ve Kocaoluk F., 2002, İlköğretim Okulu Programı: Ankara, Kocaoluk Yayınevi.
22. Kaptan, F., 1999, Fen Bilgisi Öğretimi. Ankara.: Milli Eğitim Bakanlığı Yayınları.
23. M.E.B., 20.Ekim.2005, İlköğretim fen teknoloji dersi (4-5.sınıflar) öğretim programı.http://iogm.meb.gov.tr/page s.ghp?page=program&typ=education (18.Mayıs.2005
24. Nakiboğlu, C., 2001, “Maddenin Yapısı” Ünitesinin Yöntemi Kullanılarak Kimya Öğretmen Adaylarına Öğretilmesinin Öğrenci Başarısına Etkisi. G.Ü. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 21(3), 131- 143.
25. Sarıkaya, M., 1996, Kimyada Temel Kavramlar. G.Ü. Gazi Eğitim Fak.Dergisi, 16(2),3-35.
26. Senemoğlu, N., 1997, Gelişim Öğrenme ve Öğretim Kuramından Uygulamaya. Ankara: Spot Matbaacılık.
27. Slavin, R.E., 1990, Cooperative Learning: Theory, Research And Practice. New Jersey: Prentice Hall, Englewood Cliffs.
28. Sönmez, V., 1994, Program Geliştirmede Öğretmen El Kitabı. Ankara: Pagem Yayıncılık.
29. Stevens, J.R. ve R.E. Slavin., 1995, The Cooperative Elementary-School Effects on Students Achievement, Attitudes and Social-Relations. American Educational Research Journal, 31, (2), 312-351.
30. Quinn, M.M. ve A. Jannasch-P., 1995, Using Peers As Social Skills Training Agent For Students With Antisocial Behavior. Preventing School Failure, 39(4), p26.
31. Taşdemir, M., 2003, Eğitimde Planlama ve Değerlendirme. Ankara: Ocak Yayınevi, 2.Basım.