Matematiksel İlişkilendirme Öz Yeterlik Ölçeğinin Geliştirilmesi

Kemal Özgen; Recep Bindak

doi:10.24106/kefdergi.413386

EN TR

Matematiksel İlişkilendirme Öz Yeterlik Ölçeğinin Geliştirilmesi

Öz

Bu çalışmanın amacı lise öğrencilerinin matematiksel ilişkilendirmeye ilişkin öz yeterlik inançlarını ölçen bir ölçme aracı geliştirmektir. 36 maddeden oluşan ölçeğin taslak formu 378 lise öğrencisine uygulanmıştır. Elde edilen verilerin analizinde madde toplam korelasyonu, açımlayıcı ve doğrulayıcı faktör analizi ve güvenirlik analizleri gerçekleştirilmiştir. Faktör analizi sonucunda ölçeğin 5 faktörlü bir yapıda olduğu ve ölçeğin tümünün açıkladığı varyans oranının %52.34 olduğu elde edilmiştir. Doğrulayıcı faktör analizi sonucunda elde edilen uyum indeksi değerlerinin model ve gözlenen veri arasında uyum olduğu ve önerilen modelin iyi veya kabul edilebilir düzeyde uyum gösterdiği bulunmuştur. Ölçeğin Cronbach alfa iç tutarlılık güvenirlik katsayısı 0.85 olarak hesaplanmıştır. İstatistiksel analizler sonucunda Likert tipinde, toplam 22 maddelik matematiksel ilişkilendirme öz yeterlik ölçeği geliştirilmiştir. Bu çalışmanın bulgularına göre matematiksel ilişkilendirme öz yeterlik ölçeğinin geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olarak kullanılabileceği anlaşılmaktadır.

Anahtar Kelimeler

matematiksel ilişkilendirme,öz-yeterlik,ölçek geliştirme

Kaynakça

Ball, D. L., Hill, H., & Bass, H. (2005). Knowing mathematics for teaching: Who knows mathematics well enough to teach third grade, and how can we decide? American Educator, 29(3), 14-46.
Bayram, N. (2013). Yapısal eşitlik modellemesine giriş AMOS uygulamaları (2.Baskı). Bursa: Ezgi Kitabevi
Bingölbali, E., & Coşkun, M. (2016). İlişkilendirme becerisinin matematik öğretiminde kul-lanımının geliştirilmesi için kavramsal çerçeve önerisi. Eğitim ve Bilim, 41(183), 233-249, doi: 10.15390/EB.2016.4764
Bosse, M. J. (2003). The beauty of “and” and “or”: Connections within mathematics for stu-dents with learning differences. Mathematics and Computer Education, 37(1), 105-114.
Businskas, A. M. (2008). Conversations about connections: How secondary mathematics teachers conceptualize and contend with mathematical connections. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Simon Fraser University.
Bandura, A. (1986). Social foundations of thought and action: A social cognitive theory. New Jersey: Prentice Hall.
Senemoğlu, N. (2005). Gelişim öğrenme ve öğretim – kuramdan uygulamaya. Ankara: Gazi Kitabevi.
Baykul, Y. (2000). Eğitimde ve psikolojide ölçme: Klasik test teorisi ve uygulaması. Ankara: ÖSYM Yayınları.
Büyüköztürk, Ş. (2005). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı (5.Baskı). Ankara: Pegem.
Coxford, A. F. (1995). The case for connections. In P. A. House and A.F. Coxford (Eds.), Connecting mathematics across the curriculum, pp. 3-12. Reston, VI: National Council of Teachers of Mathematics.

Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G. ve Büyüköztürk, Ş. (2012). Sosyal Bilimler için çok değişkenli istatistik SPSS ve LISREL uygulamaları (2.Baskı). Ankara: Pegem Akademi.
De Corte, E., & Op't Eynde, P. (2002). Unraveling students' belief systems relating to mathematics learning and problem solving. In A. Rogerson (Ed.), Proceedings of the International Conference "The Humanistic renaissance in mathematics education (pp.96-101). Palermo, Sicily: The Mathematics Education into the 21st Century Project.
Eli, J.A. (2009). An exploratory mixed methods study of prospective middle grades teachers’ mathematical connections while completing investiagtive tasks in geometry. Yayınlanmamış Doktora Tezi, University of Kentucky.
Eli, J. A., Mohr-Schroeder, M. J., & Lee, C. W. (2011). Exploring mathematical connections of prospective middle-grades teachers throughcard-sorting tasks. Mathematics Education Research Journal, 23(3), 297-319. doi: 10.1007/s13394-011-0017-0.
Hiebert, J., & Carpenter, T. (1992). Learning and teaching with understanding. In D. Grouws (Ed.), Handbook of Research on Mathematics Teaching and Learning (pp. 65-97). New York: Macmillan.
Leikin, R., & Levav-Waynberg, A. (2007). Exploring mathematics teacher knowledge to explain the gap between theory-based recommendations and school practice in the use of connecting tasks. Educational Studies in Mathematics, 66(3), 349-371.
Lockwood, E. (2011). Students connections among counting problems: An exploration using actor-oriented transfer. Educational Studies in Mathematics, 78(3), 307-322.
Kalaycı, Ş. (2014). SPSS uygulamalı çok değişkenli istatistik teknikleri (6.Baskı). Ankara: Asil.
Kayan, F. (2007). İlköğretim matematik öğretmen adaylarının matematiksel problem çözmeye yönelik inanışları. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ortadoğu Teknik Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
Kloosterman, P., & Stage, F. K. (1992). Measuring beliefs about mathematical problem solving. School Science and Mathematics, 92(3), 109-115.
Milli Eğitim Bakanlığı [MEB] (2013a). Ortaöğretim matematik dersi (9, 10, 11 ve 12. Sınıflar) öğretim programı. Ankara.
Milli Eğitim Bakanlığı [MEB] (2013b). Ortaokul matematik dersi (5, 6, 7 ve 8. Sınıflar) öğretim programı. Ankara.
National Council of Teachers of Mathematics [NCTM]. (2000). Principles and standards for school mathematics. Reston, VA: Author.
Monroe, E. E., & Mikovch, A. K. (1994). Making mathematical connection across the curri-culum: Activities to help teachers begin. School Science and Mathematics, 94(7), 371-376.
Mousley, J. (2004). An aspect of mathematical understanding: The notion of “connected knowing”. Proceedings of the 28th Conference of the International Group for the Psycho-logy of Mathematics Education, 3-25, 377-384.
Narlı, S. (2016). İlişkilendirme becerisi ve muhtevası. (Ed.) E. Bingölbali; S. Arslan ve İ.Ö. Zembat. Matematik eğitiminde teoriler. s.231-244. Ankara: Pegem.
Noss, R., & Hoyles, C. (1996). Windows on mathematical meaning: Learning cultures and computers (Vol. 17). Dordrecht, the Netherlands: Kluwer Academic Publishers.
Özgen, K. (2013a). Self-efficacy beliefs in mathematical literacy and connections between mathematics and realworld: The case of high school students. Journal of International Education Research, 9(4), 305-316.
Özgen, K. (2013b). Problem çözme bağlamında matematiksel ilişkilendirme becerisi: Öğretmen adayları örneği. E–Journal of New World Sciences Academy, 8(3), 323-345, doi: 10.12739/NWSA.2013.8.3.1C0590.
Özgen, K. (2013c). İlköğretim matematik öğretmen adaylarının matematiksel ilişkilendirmeye yönelik görüş ve becerilerinin incelenmesi. Turkish Studies, 8(8), 2001-2020, doi: 10.7827/TurkishStudies.5061.
Özgen, K. (2016). Matematiksel ilişkilendirme üzerine kuramsal bir çalışma. International Conference on Research in Education & Science, 19-22 May 2016, Bodrum, Proceeding Book, pp. 235-245.
Pett, M. A., Lackey, N. R., & Sullivan, J. J. (2003). Making sense of factor analysis. USA: Sage Publication.
Stein, M. K., & Smith, M. S. (1998). Mathematical tasks as a framework for reflection: From-research to practice. Mathematics Teaching in the Middle School, 3(4), 268-275.
Şimşek, Ö. F. (2007). Yapısal eşitlik modellemesine giriş: Temel ilkeler ve Lisrel uygulamaları. Ankara: Ekinoks.
Tavşancıl, E. (2005). Tutumların ölçülmesi ve SPSS ile veri analizi. Ankara: Nobel Yayıncılık.
Tekin, H. (2000). Eğitimde ölçme ve değerlendirme. Ankara: Yargı Yayınları. Tezbaşaran, A. (1997). Likert tipi ölçek geliştirme kılavuzu. Ankara: Türk Psikologlar Derneği Yayınları.
Umay, A. (2007). Eski arkadaşımız okul matematiğinin yeni yüzü. Ankara: Aydan Web Tesisleri.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Eğitim Üzerine Çalışmalar

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Kemal Özgen Bu kişi benim

Recep Bindak Bu kişi benim

Yayımlanma Tarihi

15 Mayıs 2018

Gönderilme Tarihi

9 Haziran 2017

Kabul Tarihi

23 Haziran 2017

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2018 Cilt: 26 Sayı: 3

DOI

https://doi.org/10.24106/kefdergi.413386

IZ

https://izlik.org/JA59RT79FC

APA

Özgen, K., & Bindak, R. (2018). Matematiksel İlişkilendirme Öz Yeterlik Ölçeğinin Geliştirilmesi. Kastamonu Education Journal, 26(3), 913-924. https://doi.org/10.24106/kefdergi.413386

AMA

1.Özgen K, Bindak R. Matematiksel İlişkilendirme Öz Yeterlik Ölçeğinin Geliştirilmesi. Kastamonu Eğitim Dergisi. 2018;26(3):913-924. doi:10.24106/kefdergi.413386

Chicago

Özgen, Kemal, ve Recep Bindak. 2018. “Matematiksel İlişkilendirme Öz Yeterlik Ölçeğinin Geliştirilmesi”. Kastamonu Education Journal 26 (3): 913-24. https://doi.org/10.24106/kefdergi.413386.

EndNote

Özgen K, Bindak R (01 Mayıs 2018) Matematiksel İlişkilendirme Öz Yeterlik Ölçeğinin Geliştirilmesi. Kastamonu Education Journal 26 3 913–924.

IEEE

[1]K. Özgen ve R. Bindak, “Matematiksel İlişkilendirme Öz Yeterlik Ölçeğinin Geliştirilmesi”, Kastamonu Eğitim Dergisi, c. 26, sy 3, ss. 913–924, May. 2018, doi: 10.24106/kefdergi.413386.

ISNAD

Özgen, Kemal - Bindak, Recep. “Matematiksel İlişkilendirme Öz Yeterlik Ölçeğinin Geliştirilmesi”. Kastamonu Education Journal 26/3 (01 Mayıs 2018): 913-924. https://doi.org/10.24106/kefdergi.413386.

JAMA

1.Özgen K, Bindak R. Matematiksel İlişkilendirme Öz Yeterlik Ölçeğinin Geliştirilmesi. Kastamonu Eğitim Dergisi. 2018;26:913–924.

MLA

Özgen, Kemal, ve Recep Bindak. “Matematiksel İlişkilendirme Öz Yeterlik Ölçeğinin Geliştirilmesi”. Kastamonu Education Journal, c. 26, sy 3, Mayıs 2018, ss. 913-24, doi:10.24106/kefdergi.413386.

Vancouver

1.Kemal Özgen, Recep Bindak. Matematiksel İlişkilendirme Öz Yeterlik Ölçeğinin Geliştirilmesi. Kastamonu Eğitim Dergisi. 01 Mayıs 2018;26(3):913-24. doi:10.24106/kefdergi.413386