Türkiye´de Kaynaştırma Eğitimi Üzerine Yapılan Yüksek Lisans ve Doktora Tezlerinin İçerik Analizi
Öz
Bu
çalışmanın amacı, Türkiye'de özel eğitimde kaynaştırma eğitimi ile ilgili
yapılmış yüksek lisans ve doktora tezlerini incelemektir. Araştırmalar, Yükseköğretim
Kurulu (YÖK) Ulusal Tez Merkezi web sitesinde incelenmiştir. Bu konuyla ilgili
1990 yılından 2016 yılına kadar toplam 181 yüksek lisans ve doktora tezi
yapılmıştır. Ayrıca Türkiye'de kaynaştırma eğitimi ve yasalar hakkında bilgi
verilmiştir. Veriler 13 araştırma sorusu ile betimsel olarak analiz edilmiş;
grafik, frekans ve yüzde tablolarında sunulmuştur. Elde edilen sonuçlara göre,
hazırlanan tez sayısı son on yılda artmış olup daha çok Anadolu Üniversitesi,
Gazi Üniversitesi ve Ankara Üniversitesi'nde hazırlanmıştır. Ayrıca,
çalışmaların çoğunlukla amaçlı örneklem ile seçilen bir ile 50 katılımcı
aralığında gerçekleştirildiği anlaşılmıştır. Çalışmada kullanılan tezler genel
olarak özel eğitim bölümlerinde hazırlanmıştır. Nitel araştırma yöntemleri çoğunlukla
kullanılmıştır.
Anahtar Kelimeler
İçerik analizi,kaynaştırma eğitimi,özel gereksinimli çocuklar
Kaynakça
- Acarlar, F. (2013). Kaynaştırma modeli ve özel gereksinimli küçük çocukların özellikleri. In B. Sucuoğlu & H. Bakkaloğlu (Eds.), Okul öncesinde kaynaştırma (pp. 21-74). Ankara: Pegem Akademi.
- Atay, M. (1995). Özürlü çocukların normal yaşıtları ile birlikte eğitim aldıkları kaynaştırma programlarına karşı öğretmen tutumları üzerine bir inceleme. Unpublished PhD dissertation, Hacettepe Üniversitesi, Ankara, Turkey.
- Battal, İ. (2007). Sınıf öğretmenlerinin ve branş öğretmenlerinin kaynaştırma eğitimine ilişkin yeterliliklerinin değerlendirilmesi (Uşak ili örneği). Unpublished MA thesis, Afyon Kocatepe Üniversitesi, Afyonkarahisar, Turkey.
- Batu, S. (2012). Yasal dayanaklar ve kaynaştırma. In E.S. Batu, A. Çolak & S. Odluyurt (Eds.), Özel gereksinimli çocukların kaynaştırılması. (pp. 9-27). Ankara: Vize Yayıncılık.
- Coşkun, İ., Dündar, Ş., & Parlak, C. (2014). Türkiye’de özel eğitim alanında yapılmış lisansüs-tü tezlerin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi (2008-2013). Ege Eğitim Dergisi, 15(2), 375-396.
- Çiltaş, A., Güler, G., & Sözbilir, M. (2012). Türkiye’de matematik eğitimi araştırmaları: Bir içerik analizi çalışması. Educational Sciences: Theory and Practice, 12(1): 565-580.
- Dirlikli, M., Aydın, A. & Akgün L. (2016). Cooperative Learning in Turkey: A Content Analy-sis of Theses. Educational Sciences: Theory and Practice, 16(4):1251-1273.
- Eripek, S. (2004). Türkiye'de zihin engelli çocukların kaynaştırılmalarına ilişkin olarak yapılan araştırmaların gözden geçirilmesi. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 5(02): 25-32.
- Hasanoğlu, G. (2013). Birleştirilmiş sınıflardaki kaynaştırma eğitiminde yaşanan sorunlara ilişkin görüşler. Unpublished MA thesis, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi, Eskişehir, Tur-key.
- İlik, Ş.Ş. (2015). Bireyselleştirilmiş eğitim programı eğitiminin kaynaştırma öğretmenlerinin BEP yeterliliklerine etkisi. Unpublished PhD dissertation, Necmettin Erbakan Üniversitesi, Konya, Turkey.