Öğretmen Adaylarının Bilişsel Alanla İlgili Sınama Durumu Soruları Yazma Yeterliklerinin Değerlendirilmes
Öz
Nicel araştırma yaklaşımı çerçevesinde yürütülen bu araştırmanın temel amacını, öğretmen adaylarının bilişsel alanla ilgili sınama durumu soruları yazma yeterliklerinin değerlendirilmesi oluşturmaktadır.Tarama modeli temele alınarak yapılan araştırmada tesadüfî örnekleme yöntemi kullanılmıştır. Araştırmanın örneklemi, 2009–2010 akademik yılında Fırat Üniversitesi Eğitim Fakültesi’nde yer alan Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri, Sınıf, Türkçe, Sosyal Bilgiler, Fen ve Teknoloji Öğretmenliği lisans programları dördüncü sınıf düzeyinde öğrenim gören 175 öğretmen adayından oluşmaktadır. Veri toplama aracı olarak araştırmacı tarafından geliştirilen başarı testi kullanılmış, veriler frekans, yüzde ve kay kare testleri uygulanarak çözümlenmiştir.Araştırmanın sonuçlarına göre, öğretmen adaylarının en yüksek düzeyden en düşük düzeye doğru bilgi, uygulama, sentez, kavrama, analiz ve değerlendirme basamaklarına ilişkin sınama durumu sorusunu doğru yazdıkları ortaya çıkmıştır. Bunun yanı sıra öğretmen adaylarının düşük bilişsel seviyeli yani bilgi, kavrama ve uygulama basamaklarının geneline yönelik sınama durumu sorusu yazma yeterliklerinin, üst düzey bilişsel seviyeli yani analiz, sentez ve değerlendirme basamaklarının geneline yönelik sınama durumu sorusu yazma yeterliklerinden daha fazla olduğu ortaya çıkmıştır. Elde edilen sonuçlar doğrultusunda, öğretmen adaylarının bilişsel alan ve basamaklarına ilişkin yeterlik düzeylerinin yükseltilmesine ilişkin çeşitli öneriler geliştirilmiştir
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- 1. Bloom, B.S. (Ed.), Engelhart, M.D., Furst, E.J., Hill, W.H., &Krathwohl, D.R. (1956). Taxonomy ofeducational objectives: The classification ofeducational goals. Handbook 1: CognitiveDomain, New York, David McKay.
- 2. Akpınar, B. (2009). Eğitim ve Program, Ankara, Data Yayınları.
- 3. Demirel, Ö. (2007). Kuramdan Uygulamaya Eğitimde Program Geliştirme, Ankara, Pegem A Yayıncılık.
- 4. Özçelik, D. A. (1998). Eğitim Programları ve Öğretim (Genel Öğretim Yöntemi), Ankara, ÖSYM Yayınları.
- 5. Sönmez, V. (2007). Program Geliştirmede Öğretmen Elkitabı, Ankara, Anı Yayıncılık.
- 6. Krathwohl,D. R. (2002). A Revision of Bloom’s Taxonomy: An Overview, Theory into Practice, 41(4), 212-218.
- 7. Köğçe, D., Aydın., M. ve Yıldız, C. (2009). Bloom Taksonomisinin Revizyonu: Genel Bir Bakış, İlköğretim Online, 8(3), 1-7.
- 8. Yüksel, S. (2007).Bilişsel Alanın Sınıflamasında (Taksonomi) Yeni Gelişmeler ve Sınıflamalar, Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 5(3), 479-509.
- 9. Karasar, N. (1999). Bilimsel Araştırma Yöntemi, Ankara, Nobel Yayın Dağıtım.
- 10. Balcı, A. (2001). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntem, Teknik ve İlkeler, Ankara, Pegem A Yayıncılık.