Öğrenme Güçlüğü ile ilgili Türkiye’de Deneysel Olarak Yapılmış Tezlerin İncelenmesi
Öz
Öğrenme güçlüğü ile ilgili Türkiye’de deneysel olarak yapılmış olan tezlerinin incelenmesinin amaçlandığı bu araştırmada, nitel araştırma yaklaşımlarından betimsel tarama modeli kullanılmıştır. Yüksek Öğretim Kurumunun (YÖK) ulusal tez merkezi veri tabanı kullanılarak yapılan tarama sonucunda, deneysel olarak yapılmış sekiz çalışmaya ulaşılmıştır. Çalışmalar, katılımcıların özellikleri, bağımlı ve bağımsız değişkenler, araştırma modelleri ve ortam değişkenleri bağlamında incelenmiştir. İnceleme sonucunda, çalışmalardaki katılımcıların daha çok 5-16 yaş aralığında oldukları, yedi çalışmanın öğrenme güçlüğü olan bireylerle yapıldığı; uygulamaların en çok rehabilitasyon merkezlerinde gerçekleştiği, kontrol gruplu deneysel ve tek denekli araştırmaların araştırma deseni olarak kullanıldığı, tekrarlanan bağımlı ve bağımsız değişkenlerin kullanılmadığı ile ilgili bulgulara ulaşılmıştır.
Anahtar Kelimeler
deneysel araştırma,özel eğitim,öğrenme güçlüğü,tek denekli araştırma
Kaynakça
- American Psychiatric Assosication. (2013). Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders (DSM-5) (5th ed.). Arlington, VA: American Psyhiatric Publishing.
- Arslan, D. ve Dirik, M. Z. (2008). İlköğretim ikinci sınıf öğrencilerinin okuma güçlüklerini gidermede okumayı geliştirici duyuşsal yaklaşımın etkisi. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 21(1), 1-18. http://dergipark.gov.tr/uefad/issue/16687/173402
- Aslan, K. (2015). Özgül öğrenme güçlüğünün erken dönem belirtileri ve erken müdahale uygulamalarına dair derleme. Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi, 1 (2), 577-588. http://dergipark.gov.tr/husbfd/issue/7893/103918
- Balıkçı, Ö., S., (2017). Erken Çocukluk Dönemi Öğrenme Güçlüğü Belirtileri. M.A. Melekoğlu, O. Çakıroğlu (Ed.), Özel Öğrenme Güçlüğü Olan Çocuklar içinde (s.75-100). Ankara:Vize yayıncılık
- Balıkçı, Ö., S., (2017). Öğrenme Güçlüğü ve Okuma. M.A. Melekoğlu, O. Çakıroğlu (Ed.), Özel Öğrenme Güçlüğü Olan Çocuklar içinde (s.181-200). Ankara:Vize yayıncılık
- Çıkılı, Y., Alegöz, A., Bala, M. (2017). Öğrenme Güçlükleri için Okumayı Değerlendirme ve Geliştirme. (1. Baskı), Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık
- Doğan, H. (2012). Özel Öğrenme Güçlüğü Riski Taşıyan 5-6 Yaş Çocukları için Uygulanan Erken Müdahale Eğitim Programının Etkisinin İncelenmesi. (Yayınlanmamış doktora tezi). Marmara Üniversitesi/Eğitim Bilimleri enstitüsü, İstanbul.
- Doğmaz, S. (2016). Özel Öğrenme Güçlüğü Olan Öğrencilerin İki Basamaklı Matematiksel Rutin Problem Çözme Performanslarını Geliştirmede Diyagram Yöntemi Kullanımının Etkililiği. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi/Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İzmir.
- İlik, Ş. Ş. (2009). Hafif Düzeyde Öğrenme Güçlüğüne Sahip Öğrencilerde Doğrudan Öğretim Yönteminin Fen ve Teknoloji Dersine İlişkin Kavramların Öğretiminde Etkililiğinin Değerlendirilmesi. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Selçuk Üniversitesi/Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
- İlker, Ö., A. (2017). Öğrenme Güçlüğü ve Yazılı Anlatım. M.A. Melekoğlu, O. Çakıroğlu (Ed.), Özel Öğrenme Güçlüğü Olan Çocuklar içinde (s.201-243). Ankara:Vize yayıncılık