Çevrimiçi Olumlu Sosyal Davranış Ölçeği’nin Türkçe’ye Uyarlanması
Öz
Bu araştırmanın amacı ergenler için geliştirilmiş olan Çev-rimiçi Olumlu Sosyal Davranış Ölçeği’nin Türk kültürüne uyarlanmasıdır. Çalışma İstanbul ilinde bulunan bir ortaoku-lun 6-8. Sınıflarında öğrenim gören 342 öğrenci ile yürütül-müştür. Öğrencilerin 191’i erkek, 151’i kadın olup yaş ortala-ması 12.70’tir. Açımlayıcı faktör analizi sonucunda 5 ve 6. maddeler her iki faktörden çıkarılmıştır. Buna göre iki faktörde 8’şer madde olmak üzere toplam 16 maddeden oluşan bir yapı elde edilmiştir. Bu yapıda iki faktör varyansın %59,791’ini temsil etmektedir. Ayrıca maddelerin faktör yük değerlerinin .47 ile .89 arasında değişmiş, DFA sonucunda ise modelin uyum indekslerinin kabul edilebilir olduğu tespit edilmiştir (𝑥2/sd=3,08, p<.001, RMSEA=.078, SRMR=.042, GFI=.900, CFI=.940, NFI=.914, TLI=.927). Ölçeğin iç tutarlılığı için Cronbach alfa değerleri deneyimlenen ÇOSD boyutu için .91, uygulanan ÇOSD ise .90 olduğu, tüm ölçeğin Cronbach alfa iç tutarlılık katsayısı ise .94 olarak bulunmuştur. Ölçeğin madde toplam korelasyonları ise .60 ile .74 arasında değişmektedir. Bu bulgular Çevrimiçi Olumlu Sosyal Davranış Ölçeği (ÇOSDÖ) Türkçe formunun geçerli ve güvenilir olduğunu göstermektedir.
Anahtar Kelimeler
olumlu sosyal davranış,çevrimiçi olumlu sosyal davranış,geçerlik,güvenirlik,uyarlama
Kaynakça
- Andreoni, J., ve Scholz, J. K. (1998). An econometric analysis of charitable giving with ınterdependent preferences, Economic Inquiry (36:3), pp. 410-428.
- Bağcı, B., ve Öztürk-Samur, A. (2016). Çocuk ve yetişkin prososyallik ölçeklerinin geçerlik güvenirlik çalışması. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi (KEFAD), 17(3), 59-79.
- Batson, C. D., ve Powell, A. A. (2003). Altruism and Prosocial Behavior. In Handbook of Psychology –Volume 5: Personality and Social Psychology, I. B. Weiner, T. Millon and M. J. Lerner (eds.),Hoboken, NJ: John Wiley ve Sons, pp. 463-484.
- Bayraktar, F., Kındap, Y., Kumru, A., ve Sayıl, M. (2010). Olumlu sosyal ve saldırgan davranışlar ölçeğinin ergen örnekle-minde psikometrik açıdan incelenmesi. Türk Psikoloji Yazıları, 13(26), 1-13.
- Bekkers, R., ve Wiepking, P. (2010). A literature review of empirical studies of philanthropy: Eight mechanisms that drive charitable giving. Nonprofit and Voluntary Sector Quarterly, 40, 924-973.
- Bennett, R. (2006). Innovation generation in charity promotional web sites: A suggested model and empirical test. European Journal of Innovation Management, 9(4), 347-369.
- Bennett, D., Tsikalas, K., Hupert, N., Meade, T., ve Honey, M. (1998). The benefits of online mentoring for high school girls: Telementoring Young Women in Science, Engineering, and Computing Project, year 3 evaluation. Newyork: Center for Child-ren ve Technology.
- Bentler, P. M. ve Bonett, D. G. (1980). Significance tests and goodness of fit in the analysis of covariance structures. Psycho-logical Bulletin, 88, 588-606. doi:10.1037/0033-2909.88.3.588
- Brennan, P., Moore, S., ve Smyth, K. (1992). Alzheimer’s disease caregivers’ uses of a computer network. Western Journal of Nursing Research, 14(5), 662-673.
- Butler, B., Sproull, L., Kiesler, S., ve Kraut, R. (2007). Community effort in online groups: Who does the work and why. Leadership at a Distance, 11, 171-194.