Matematik Laboratuvar Uygulamalarının Sınıf ve Okul Öncesi Öğretmen Adaylarının Matematik Başarı ve Tutumlarına Etkisinin İncelenmesi
Öz
Yapılan bu araştırma, matematik laboratuvar uygulamalarının sınıf ve okul öncesi öğretmen adaylarının matematiğe yönelik tutumlarına, matematik başarılarına ve öğrendiklerini hatırda tutmalarına etkisini incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırmada nicel araştırma yöntemlerinden deneysel desenli yöntem kullanılmıştır. Araştırmanın örneklemini 2017 öğrenim yılında Dicle Üniversitesi Sınıf ve Okul Öncesi Öğretmenliği bölümde öğrenim gören 100 öğretmen adayı oluşturmaktadır. Araştırmanın verilerini toplamak için araştırmacılar tarafından geliştirilen başarı testi ve İnan (2007) tarafından geliştirilen tutum ölçeği kullanılmıştır. Başarı testi ve tutum ölçeği hem uygulama öncesi hem de uygulama sonrası sınıf ve okul öncesi öğretmen adaylarına uygulanmıştır. Araştırmada elde edilen veriler SPSS (Statistical Package for the Social Sciences) paket programı kullanılarak analiz edilmiştir. Verilerin analizinde; bağımlı ve bağımsız t-testi kullanılmıştır. Araştırmanın sonuçlarına göre, matematik laboratuvar uygulamalarının sınıf öğretmen adaylarının matematiğe yönelik tutum ve matematik başarılarına olumlu etkisi olduğu söylenebilir. Okul öncesi öğretmen adaylarının ise matematik başarılarında olumlu etkisi olduğu ancak matematiğe yönelik tutumlarında herhangi bir etkisi olmadığı söylenebilir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Agwagah, U. N. V. (1997). Laboratory approach to mathematics/instruction: A situation report on Nigerian Secondary schools in the 1990s. J. Liberal Studies 5(2):116-124. Arslan, B. (2003). Bilgisayar destekli eğitime tabi tutulan ortaöğretim öğrencileriyle bu süreçte eğitici olarak rol alan öğretmenlerin Bde’ye ilişkin görüşleri. The Turkish Online Journal Of Educational Technology, 2(4), 67-75. Baki, A., Kösa, T. & Berigel, M. (2007). Bilgisayar destekli materyal kullanımının öğrencilerin matematik tutumlarına etkisi. The Proceedings of 7th International Educational Technology Conference, Near East University, North Cyprus. Bedir, D. (2005). Bilgisayar destekli matematik öğretiminin ilköğretimde geometri öğretiminde yeri ve öğrenci başarısı üzerindeki etkisi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İzmir. Birgin, O. & Tutak, T. (2006). Geometri öğretiminde bilgisayar destekli öğretimin öğrenci başarısına etkisi. IETC 2008, Eskişehir, Türkiye. Brand, R. (1990). On learning styles: A conversatıon with pat guild. Educatıonal Leadershıp, 48(2), 10. Bozkurt, A. & Akalın, S. (2010). Matematik öğretiminde materyal geliştirmenin ve kullanımının yeri, önemi ve bu konuda öğretmenin rolü. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 27, 47-56. Duatepe, A. & Ubuz, B. (2003). Drama temelli geometri ders planının geliştirilmesi ve uygulanması. www.tiyatrom.com/egitimde _drama15.htm Ekinöz, İ. & Şengül, S. (2007). Permütasyon ve olasılık konusunun öğretiminde canlandırma kullanılmasının öğrenci başarısına ve hatırlama düzeyine etkisi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 15(1), 251-258. Ersoy, Y. (2006). İlköğretim matematik öğretim programındaki yenilikler-I: Amaç, içerik ve kazanımlar, İlköğretim Online, 5(1), 30-44. Gürbüz, R. (2007). Olasılık konusunda geliştirilen materyallere dayalı öğretime ilişkin öğretmen ve öğrenci görüşleri. Kastamonu Eğitim Dergisi, 15(1), 259–27. Güven, B. & Karataş İ. (2005). Dinamik geometri yazılımı cabri ile geometri öğrenme: öğrenci görüşleri. The Turkish Online Journal Of Educational Technology, 2(2), 67-78. James, O. O. (2016). Effectiveness of Teaching mathematics using mathematics laboratory on students mathematical achievements in tertiary institutions. Journal of Pristine, 12(1), 151-160. Igbokwe D. I. (2000). Dominant factors and error types inhibiting the understanding of mathematics. 41st Annual Conference Proceedings of Stan, 242-249. İnan, C. (2006). Matematik öğretiminde materyal geliştirme ve kullanma. Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 1(7), 47-56. İnan, C. & Erkuş, S. (2017). Geliştirilen sayı şeridi materyalinin ilkokul 4. sınıf öğrencilerinin matematik başarıları ve tutumlarına etkisinin incelenmesi. Electronic Turkish Studies, 12(35). Karasar, N. (2000). Bilimsel araştırma yöntemleri. (10. Baskı) Ankara: Nobel Yayın. Kayhan, M. (2006). Somut araçlar kullanımının matematiksel sözel problem çözümündeki etkisi. XV. Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresi, Muğla. Kellner, D. (2002). Yeni teknolojiler/yeni okuryazarlıklar: yeni bin yılda eğitimin yeniden yapılandırılması (çeviri: Ayşe Taşkent), Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 105–132. Maschietto M. & Trouche L. (2010). Mathematics learning and tools from theoretical, historical and practical points of view: the productive notion of mathematics laboratories, ZDM Mathematics Education, 42, 33–47. Matthews, G. (1984). Learning and teaching mathematical skills (Ed: Fontans; D.). The education of the young child. Basıl Blackwell Publisher. Noss, R. & Baki, A. (1996). Liberating school mathematics from procedural view. Journal Of Education Hacettepe University. 12, 179-182. Ogunkunle, R. A. (2000): Teaching of mathematics in schools. The laboratory approach. The Nigeria Teacher Today, 8 (1,2): 180-184. Okigbo, E. C. & Osuafor, A. M. (2008). Effect of using mathematics laboratory in teaching mathematics on the achievement of mathematics students. Educational Research and Review. 3 (8), 257-261. Okonkwo, C. (1997): Effect of tangram puzzle game on students’ performance in mathematics. In G.A. Badmus and C. O. Ocho (Eds). Science mathematics and technology education in Nigeria, Lagos: Everlead press. Özahisha, U. & Öcal, R. (2004). İlköğretim 5. sınıf öğrencileri için geometri ve matematik uygulaması. 16. Ulusal Fen Bilimleri ve Matematik Eğitim Kongresi. İstanbul. Özahisha, U. & Öcal, R. (2004). Analitik geometri derslerinde çalışma yaprağı kullanımı. 6. Ulusal Fen Bilimleri ve Matematik Eğitim Kongresi. İstanbul. Pesen, C. (2005). Yeni yapılandırmacı öğrenme yaklaşımına göre yeni ilköğretim programlarının değerlendirilmesi. Kayseri Üniversitesi Yeni İlköğretim Programlarının Değerlendirilmesi Sempozyumu. Kayseri. Santos T., M. (1996). Instructional qualities of successful mathematıcal problem solving class. Internatıonal Jurnal of Mathematıcal Educatıon in Science and Technology. 29(5), 631-646. Srinivasa, N. (1978): A laboratory for teaching mathematics. JSTAN 9(1) 22-24. Tabuk, M. (2003). İlköğretim 7. sınıflarda “Çember, daire ve silindir” konusunun öğretiminde bilgisayar destekli öğretimin başarıya etkisi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul. Thompson, F. M. (1994). Hands on math: ready to use games and activities for grades. The Center For Applıed Research In Educatıon West Nyack, NY 10994. Umay, A. (1996). Matematik eğitimi ve ölçülmesi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 12, 145-149. Verschaffel, L., De Corte, E., Lasure, S., Van Vaerenbergh, G., Bogaerts, H. & Ratinckx, E. (1999). Learning to solve mathematıcal application problems : A desing experiment with fifth graders. Mathematıcal Thinking. 1(3).195-229. Yenilmez, K. (2010). Ortaöğretim öğrencilerinin matematik dersine yönelik umutsuzluk düzeyleri. Hacettepe Üniversitesi Eğitim fakültesi Dergisi, 38, 307-317.