Digitalization in Municipalities and the Outcomes of Data-Driven Strategic Decision-Making: The Case of the DijiStrateji Project

Öz

The aim of this study is to evaluate the planning, implementation, and impacts of the DijiStrateji Project, which focuses on the digitalization of strategic decision-making processes in municipalities, from the perspective of digital transformation. The project encompasses a two-year period and has been implemented in all institutions and organizations affiliated with the Mayor of the Metropolitan Municipality. Within the scope of the project, a data-driven decision-making model has been developed through the digitalization of traditional decision processes. For this purpose, interface designs have been created using ClickUp software, and the application has been put into practice. The processes and results of the project have been examined using a case study design, which is one of the qualitative analysis methods. In the data collection phases for analyzing the existing decision-making process and project outcomes, techniques such as interviews, focus group discussions, and observation have been employed. The data obtained have been analyzed using an inductive content analysis method. The research findings indicate that the Dijistrateji Project has made the processes of data collection, storage, processing, and sharing more efficient for the municipality, enabled quicker, more rational, and effective decision-making, and strengthened collaboration and communication among different units and stakeholders. This study may serve as an example for other municipalities to pursue similar digitalization projects and adopt data-driven decision-making processes. Furthermore, it is expected that this research will make a modest contribution to the understanding of digital transformation, which is still regarded as a phenomenon in the academic realm.

Anahtar Kelimeler

• Digitalization
• Strategic Decisions
• Data-Driven Decision Making
• Local Governments
• Municipality

Belediyelerde Dijitalleşme ve Veriye Dayalı Stratejik Karar Almanın Sonuçları: DijiStrateji Projesi Örneği

Öz

Bu çalışmanın amacı, belediyelerde stratejik nitelikli karar alma süreçlerinin dijitalleşmesine odaklanan DijiStrateji Projesi’nin planlanması, uygulanması ve etkilerinin dijital dönüşüm perspektifinden değerlendirilmesidir. Proje, iki yıllık bir süreci kapsamaktadır ve Büyükşehir Belediye Başkanı'na bağlı tüm kurum ve kuruluşlarda uygulanmıştır. Proje kapsamında, geleneksel karar süreçlerinin dijitalleştirilmesiyle veriye dayalı bir karar alma modeli geliştirilmiştir. Bu amaçla, ClickUp yazılımı kullanılarak arayüz tasarımları yapılmış ve uygulama hayata geçirilmiştir. Projenin süreç ve sonuçları, nitel analiz yöntemlerinden durum çalışması deseni kullanılarak incelenmiştir. Mevcut karar alma süreci ve proje sonuçlarının analizi için veri toplama aşamalarında görüşme, odak grup görüşmesi ve gözlem teknikleri kullanılmıştır. Elde edilen veriler, tümevarımsal içerik analizi yöntemiyle analiz edilmiştir. Araştırma bulguları, Dijistrateji Projesi’nin belediyeye veri toplama, depolama, işleme ve paylaşma süreçlerini daha verimli hale getirdiğini, daha hızlı, rasyonel ve etkin kararlar alabilme imkânı sağladığını ve farklı birimler ile paydaşlar arasında iş birliği ve iletişimi güçlendirdiğini göstermektedir. Bu çalışma, pratikte diğer belediyelerin de benzer dijitalleşme projelerine yönelmelerine ve veriye dayalı karar alma süreçlerini benimsemelerine örnek olabilir. Yine bu araştırmayla hala akademik yönden bir fenomen olarak kabul edilen dijital dönüşümün anlaşılmasına mütevazı bir katkı yapılması beklenmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Dijitalleşme
• Stratejik Kararlar
• Veriye Dayalı Karar Alma
• Yerel Yönetimler
• Belediye

Kaynakça

1. 5216 Sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu (10 Temmuz 2004). Resmî Gazete (Sayı: 25531, 23 Temmuz 2004). https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2004/07/20040723.htm
2. 5393 sayılı Belediye Kanunu. (13 Temmuz 2005). Resmî Gazete (Sayı: 25874, 13 Temmuz 2005). https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2005/07/20050713.htm
3. Ahmed, A., Alshurideh, M., Al Kurdi, B., & Salloum, S. A. (2021). Digital transformation and organizational operational decision making: A systematic review. İçinde A. E. Hassanien, A. Slowik, V. Snášel, H. El-Deeb, & F. M. Tolba (Eds.), Advances in Intelligent Systems and Computing: Proceedings of the International Conference on Advanced Intelligent Systems and Informatics 2020 (ss. 708–719). Springer. https://doi.org/10.1007/978-3-030-58669-0_63
4. Akpınar, A., & Nohutçu, A. (2022). Türkiye'de yerel yönetimler akıllı şehirler için ne kadar hazır? Politika belgeleri üzerinden bir inceleme. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi (48), 1–21.
5. Arslan, M. (2022). E-belediyecilik uygulamaları: San Joje Belediyesi ve Başakşehir Belediyesi örneği. Gaziantep Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 4(2), 76–92. https://doi.org/10.55769/gauniibf.1169821
6. Aslan, M. (2021). Stratejik karar alma sürecinin dijital dönüşümü ve yapay zekâ. İçinde O. Yılmaz, H. Şimşek, S. Sağtas, & M. Aslan (Eds.), Değişimden dönüşüme sosyal bilimlerde yeni normlar (ss. 1–16). Gazi Kitabevi.
7. Bailey, K. D. (1982). Methods of Social Research (2nd ed.). The Free Press.
8. Barca, M., & Kaymaz, K. (2021). Dijital dönüşümün tasarımında dinamik faktörlerin analizi. İçinde Z. Sabuncuoğlu, M. Paksoy, & K. Kaymaz (Eds.), İşletme yönetiminde dijital yaklaşımlar (ss. 55–99). Dora Basın Yayın.

9. Boulton, M., Fitzpatrick, R., & Swinburn, C. (1996). Qualitative research in health care: II. A structured review and evaluation of studies. Journal of Evaluation in Clinical Practice, 2(3), 171–179. https://doi.org/10.1111/j.1365-2753.1996.tb00041.x
10. Brennen, J. S., & Kreiss, D. (2016). Digitalization. In K. B. Jensen, R. T. Craig, J. Pooley, & E. W. Rothenbuhler (Eds.), The Wiley Blackwell-ICA International Encyclopedias of Communication. The international encyclopedia of communication theory and philosophy (ss. 1–11). John Wiley & Sons. https://doi.org/10.1002/9781118766804.wbiect111
11. Burke, L. A., & Miller, M. K. (1999). Taking the mystery out of intuitive decision making. Academy of Management Perspectives, 13(4), 91–99.
12. Burmeister, C., Luettgens, D., & Piller, F. T. (2016). Business model innovation for Industrie 4.0: Why the 'Industrial Internet' mandates a new perspective. Die Unternehmung, 70(2). https://doi.org/10.2139/ssrn.2571033
13. Chen, H., Chiang, R. H. L., & Storey, V. C. (2012). Business intelligence and analytics: From big data to big impact. MIS Quarterly, 36(4), 1165. https://doi.org/10.2307/41703503
14. Çelik, S., Güngör, A., Özkul, E., & Tuna, P. F. (2016). The relationship between strategic decision-making and leadership styles: An application in 4 and 5-star hotels in Istanbul. İşletme Araştırmaları Dergisi, 8(1), 240–264.
15. Çevre Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı (2024): 2024-2030 Ulusal Akıllı Şehir Stratejisi ve Eylem Planı. https://www.akillisehirler.gov.tr/wp-content/uploads/2023/12/Taslak-Eylem_Plani.pdf.
16. Çınar Altıntaş, F. (2021). Dijital karar alma. İçinde Z. Sabuncuoğlu, M. Paksoy, & K. Kaymaz (Eds.), İşletme yönetiminde dijital yaklaşımlar (ss. 165–189). Dora Basın Yayın.
17. Çoruh, M. (2009). Kent bilişim sistemi ve e-belediye. Akademik Bilişim 09 - XI. Akademik Bilişim Konferansı Bildirileri.
18. Çukurçayır, M. A. (2022). Dijital kentler ve kent yönetimi, 1–14.
19. Çukurçayır, M. A., & Güneş, N. (2012). Türkiye'de belediyecilik ve Karaman örneği. Selçuk Üniversitesi Sosyal ve Teknik Araştırmalar Dergisi, 1(3), 34–62.
20. Daniela, M. (2019). Decision support systems to create a copmetitive advantage. Internal Auditing & Risk Management, 55(3), 76–82.
21. Daştan, İ., & Naralan, A. (2015). E-belediye hizmetlerinde farkındalığın tespiti: Zambak projesi özelinde bir araştırma Yalova Belediyesi örneği, 19(3), 217–231.
22. Demirbaş, T., Gerçek, A., Giray, F., Yüce, M., & Oğuzlar, A. (2012). Mükelleflerin e-vergileme sistemini benimsemelerini etkileyen faktörlerin analizi: Bursa araştırması. Uludag Journal of Economy & Society, 31(1), 59–84.
23. Desouza, K. C., & Jacob, B. (2017). Big data in the public sector: Lessons for practitioners and scholars. Administration & Society, 49(7), 1043–1064. https://doi.org/10.1177/0095399714555751
24. Dönerçark, M., & Tecim, V. (2020). Kurumsal karar destek sı̇stemlerı̇nde yapay zekâ kullanımı: Tasarım ve uygulama. Yönetim Bilişim Sistemleri Dergisi, 6(2), 77–103.
25. Eisenhardt, K. M. (1989). Building Theories from Case Study Research. Academy of Management Review, 14(4), 532–550.
26. Emmanuel, C., Harris, E., & Komakech, S. (2010). Towards a better understanding of capital investment decisions. Journal of Accounting & Organizational Change, 6(4), 477–504.
27. Erdoğan, O. (2019). Yerel yönetimlerde dijital dönüşüm: Molenwaard belediyesi örneği. Siirt Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 7(13), 59–74.
28. Eryılmaz, M. E. (2020). Örgütlerde dijitalizasyon ve ardılları üzerine bir tartışma. İçinde N. Rüzgar (Ed.), İşletme yönetimi (ss. 109–133). Nobel Akademik Yayıncılık.
29. Fidan, A. (2022). Büyük Veriye Katılım, Glokalizasyon ve Kurumların Bilişim Entegrasyonu Modelleri. İçinde B. Akkoyun (Ed.), Stratejik İşletme Yönetiminde Teknolojinin Endüstriyel Süreci (ss. 13–27). Eğitim Yayınevi.
30. Fişek, K. (2005). Yönetim. Paragraf yayınları.
31. Frisk, J. E., Lindgren, R., & Mathiassen, L. (2014). Design matters for decision makers: Discovering IT investment alternatives. European Journal of Information Systems, 23(4), 442–461. https://doi.org/10.1057/ejis.2013.13
32. Güler, A., Halıcıoğlu, M. B., & Taşğın, A. (2015). Sosyal bilimlerde nitel araştırma (2nd ed.). Seçkin Kitabevi.
33. Henden, H. B., & Henden, R. (2005). Yerel yönetimlerin hizmet sunumlarındaki değişim ve e-belediyecilik. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 4(14), 48–66.
34. Hogarth, R. M. (1987). Judgement and choice: The psychology of decision (2nd ed.). John Wiley & Sons.
35. Işığıçok, E. (2015). Karar vermeye giriş. İçinde M. Aytaç & N. Gürsalak (Eds.), Karar verme (ss. 1–32). Dora Basın Yayın.
36. İçişleri Bakanlığı. (2023, March 18). E-İçişleri Projesi. https://www.e-icisleri.gov.tr/Anasayfa/MulkiIdariBolumleri.aspx
37. İncekara, G., & Çetinkaya Bozkurt, Ö. (2024). Belediyelerde dijital dönüşüm süreçlerinin ve E-belediyecilik uygulamalarının örnek olay kapsamında değerlendirilmesi. Çağdaş Yerel Yönetimler, 33(4), 101–142.
38. Jäntti, M., & Hyvarinen, S. (2018). Exploring digital transformation and digital culture in service organizations. In 2018 15th International Conference on Service Systems and Service Management (ICSSSM). IEEE.
39. Karaca, Y., & Öztürk, N. K. (2020). Yeni nesil belediyecilik: Dijital belediye uygulamaları. Uluslararası Yönetim Akademisi Dergisi, 2(3), 528–537. https://doi.org/10.33712/mana.649557
40. Karakaya Polat, R. (2006). E-Belediyecilik kılavuzu yerel yönetim vatandaş etkileşimi. TASAM Yayınları.
41. Kitchin, R. (2015). Data-driven, networked urbanism. Maynooth University. Prepared for Data and the City workshop, Kildare. https://doi.org/10.2139/ssrn.2641802
42. Klein, M., & Meydanoğlu, E. S. B. (2022). İşletmeler için geniş kapsamlı dijital dönüşüm strateji çerçevesi. İçinde M. E. Eryılmaz (Ed.), Dijital dönüşümü işletme biliminin gözlükleriyle anlamak (ss. 117–133). Nobel Akademik Yayıncılık.
43. KPMG International (2016). The paradox of digital disruption, 1–7. https://assets.kpmg.com/content/dam/kpmg/es/pdf/2017/01/the-paradox-of-digital-disruption.pdf
44. LaValle, S., Lesser, E., Shockley, R., S. Hopkins, M., & Kruschwitz, N. (2010). Big Data, Analytics and the Path From Insights to Value. MIT Sloan Management Review. https://sloanreview.mit.edu/article/big-data-analytics-and-the-path-from-insights-to-value/
45. Lipsmeier, A., Kühn, A., Joppen, R., & Dumitrescu, R. (2020). Process for the development of a digital strategy. Procedia CIRP, 88, 173–178. https://doi.org/10.1016/j.procir.2020.05.031
46. Lucas, H. C. (1994). Information systems concepts for management (5th ed.). Mitchell McGraw-Hill.
47. Malomo, F., & Sena, V. (2017). Data intelligence for local government? Assessing the benefits and barriers to use of big data in the public sector. Policy & Internet, 9(1), 7–27. https://doi.org/10.1002/poi3.141
48. March, J. G. (1994). A primer on decision making: How decisions happen. The Free Press.
49. Maurice, A., & Corien, P. (2017). Digitalization through the lens of law and democracy. In Digital Democracy in a Globalized World (ss. 3–24). Edward Elgar Publishing. https://doi.org/10.4337/9781785363962.00007
50. McAfee, A., & Brynjolfsson, E. (2012). Big data: the management revolution. Harvard Business Review, 90(10), 60–68.
51. Mecek, M. (2017). E-devlet ve e-belediye: Kavramsal çerçeve ve Türkiye'de belediye web sitelerine yönelik yapılan çalışmaların incelenmesi. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 22 (Kayfor 15 Özel Sayısı), 1815–1851. https://dergipark.org.tr/en/pub/sduiibfd/issue/53208/710183
52. Nadkarni, S., & Prügl, R. (2021). Digital transformation: A review, synthesis and opportunities for future research. Management Review Quarterly, 71(2), 233–341. https://doi.org/10.1007/s11301-020-00185-7
53. Nalbantoğlu, C. B. (2021). Dijital dönüşümün örgüt kültürü üzerine yansımaları. Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi Sosyal Ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 23(40), 193–207.
54. Özçelik Baloğlu, Ö. (2023). Teknolojik Bir Dönüşüm Olarak Dijitalleşme Kavramı ve Etkileri. Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi SBE Dergisi, 13(2), 1189–1210. https://doi.org/10.30783/nevsosbilen.1276723
55. Paksoy, M., & Paksoy, İ. (2021). İşletmelerde dijital dönüşüme genel bakış. İçinde Z. Sabuncuoğlu, M. Paksoy, & K. Kaymaz (Eds.), İşletme yönetiminde dijital yaklaşımlar (ss. 1–21). Dora Basın Yayın.
56. Pittaway, J. J., & Montazemi, A. R. (2020). Know-how to lead digital transformation: The case of local governments. Government Information Quarterly, 37(4). https://doi.org/10.1016/j.giq.2020.101474
57. Pustu, Y. (2005). Yerel yönetimler ve demokrasi. Sayıştay Dergisi(57), 121.
58. Rogers, D. L. (2020). Dijital dönüşümde oyunun kuralları: Dijital çağ için işinizi yeniden kurgulayın (İ. Büyükdevrim Özçelik, Trans.) (21st ed.). Optimum Basım.
59. Sertaç, K., & Erdal, B. (2020). E-devlet uygulamaları bağlamında Türkiye'de e-belediyecilik anlayışı. Balıkesir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 1(2), 106–128.
60. Sharma, R., Mithas, S., & Kankanhalli, A. (2014). Transforming decision-making processes: A research agenda for understanding the impact of business analytics on organisations. European Journal of Information Systems, 23(4), 433–441. https://doi.org/10.1057/ejis.2014.17
61. Simon, A. H. (1947). Administrative behavior: A study of decision-making processes in administrative organization. Palgrave Macmillan.
62. Simon, A. H. (1956). Rational choice and the structure of the environment. Psychological Review, 63(2), 129–138. https://doi.org/10.1037/h0042769
63. Stonehouse, G. H., & Konina, N. Y. (2019). Management challenges in the age of digital disruption. Advances in Economics, Business and Management Research, 119, 1–6.
64. Stoyanov, I. (2019). Opportunities and challenges for digital organizational culture construction. International Journal of Information Technologies & Knowledge, 13(2), 114–122.
65. Strauss, A. L. (1987). Qualitative analysis for social scientists. Cambridge university press.
66. Turban, E. (1990). Decision support and expert systems: Managerial perspectives. Macmillan Library Reference.
67. United Nations. (2018). World urbanization prospects the 2018 revision.
68. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2021). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (12th ed.). Seçkin Kitabevi.
69. Yılmaz, A. (2013). Dijital kent uygulamalarının, kent yönetimine etkileri: Trabzon ili e-belediye örneği [Yüksek lisans tezi], İstanbul.
70. Yin, R. K. (2014). Case study research: Design and methods (5th ed.). Sage.