Araştırma Makalesi

Dijital Dönüşüm Ofisleri Perspektifinden Türkiye’de Üniversitelerin Dijitalleşme Süreci

Cilt: 19 Sayı: 2 24 Şubat 2026
PDF İndir
TR EN

Dijital Dönüşüm Ofisleri Perspektifinden Türkiye’de Üniversitelerin Dijitalleşme Süreci

Öz

Bu çalışma, Türkiye’deki üniversitelerde kurumsal dijital dönüşüm süreçlerini, Dijital Dönüşüm Ofislerinin (DDO) işleyişi üzerinden incelemektedir. Nitel araştırma yöntemiyle yapılandırılan çalışmada, 13 üniversitede görev yapan DDO yöneticileriyle gerçekleştirilen yarı yapılandırılmış mülakatlardan elde edilen veriler tematik analiz yöntemiyle çözümlenmiştir. Bulgular, üniversitelerde dijitalleşmenin yalnızca teknolojik altyapı yatırımlarıyla sınırlı olmadığını; aynı zamanda yönetsel vizyon, örgütsel yapı, stratejik planlama kapasitesi ve insan kaynağı yeterliliği gibi çok katmanlı unsurlarla doğrudan ilişkili olduğunu ortaya koymaktadır. Özellikle DDO’ların rektörlüğe bağlı olarak konumlandığı yapılarda dijital dönüşüm süreçlerinin daha stratejik, sistematik ve sürdürülebilir bir çerçevede yürütüldüğü görülmektedir. Buna karşılık, teknik birimlere bağlı DDO’lar daha sınırlı yetkiyle hareket etmekte ve karar alma süreçlerine katılımları kısıtlı kalmaktadır. Araştırmada, dijital stratejilerin kurumsal belgelerle desteklenmesinin dönüşümün başarısını artırdığı; bireysel ve kültürel direnç, teknik personel yetersizliği, liderlik eksiklikleri ve bütçe kısıtlarının ise süreci zorlaştırdığı belirlenmiştir. Çalışma, yükseköğretimde dijital dönüşümün yalnızca teknoloji temelli değil; aynı zamanda kurumsal kültür, yönetişim biçimleri ve karar alma yapılarında köklü bir yeniden yapılanmayı gerekli kıldığını göstermektedir.

Anahtar Kelimeler

Dijital Dönüşüm , Yükseköğretim , Dijital Strateji , Yönetişim , DDO

Kaynakça

  1. Ajmera, R., & Dharamdasani, D. K. (2014). E-Learning Quality Criteria and Aspects (No. arXiv:1406.7744). arXiv. https://doi.org/10.48550/arXiv.1406.7744
  2. Aktan, O., & Toraman, Ç. (2022). The relationship between Technostress levels and job satisfaction of Teachers within the COVID-19 period. Education and Information Technologies, 27(7), 10429-10453. https://doi.org/10.1007/s10639-022-11027-2
  3. Ali, I., & Warraich, N. F. (2024). Meta-analysis of technology acceptance for mobile and digital libraries in academic settings using technology acceptance model (TAM). Global Knowledge, Memory and Communication, ahead-of-print(ahead-of-print). https://doi.org/10.1108/GKMC-09-2023-0360
  4. Braun, V., & Clarke, V. (2006). Using thematic analysis in psychology. Qualitative Research in Psychology, 3(2), 77-101. https://doi.org/10.1191/1478088706qp063oa
  5. Bullen, M., Morgan, T., & Qayyum, A. (2011). Digital Learners in Higher Education: Generation is Not the Issue. Canadian Journal of Learning and Technology. https://doi.org/10.21432/T2NC7B
  6. Chen, Y., Ma, H., & Zhou, T. (2024). Learn from Whom? An Empirical Study of Enterprise Digital Mimetic Isomorphism under the Institutional Environment. Economies, 12(9), Article 9. https://doi.org/10.3390/economies12090243
  7. Davis, F. D. (1989). Perceived Usefulness, Perceived Ease of Use, and User Acceptance of Information Technology. MIS Quarterly, 13(3), 319-340. https://doi.org/10.2307/249008
  8. Eke, E. (Ed.). (2021). YÖNETİM (Dijital Çağın Yeni Normal Pratikleri). Nobel Akademi. https://www.nobelyayin.com/yonetim-dijital-cagin-yeni-normal-pratikleri-17996.html
  9. Greenwood, R., Oliver, C., Suddaby, R., & Sahlin-Andersson, K. (2008). The SAGE Handbook of Organizational Institutionalism. SAGE.
  10. Hoblos, N., Sandeep, M. S., & Pan, S. L. (2025). Achieving stakeholder alignment in digital transformation: A frame transformation perspective. Journal of Information Technology, 39(4), 630-649. https://doi.org/10.1177/02683962231219518

Kaynak Göster

APA
Demir, M., & Kaplan, M. (2026). Dijital Dönüşüm Ofisleri Perspektifinden Türkiye’de Üniversitelerin Dijitalleşme Süreci. Kent Akademisi, 19(2), 1-29. https://doi.org/10.35674/kent.1719899