Türkiye's Policies Regarding the Annexation of Crimea (2014): Balanced Diplomacy Between Russia and Ukraine

Bu çalışma, Türkiye’nin 2014’te Kırım’ın ilhakına verdiği cevabı analiz ederek, Türkiye’nin Rusya ile Ukrayna arasında izlediği dengeli yaklaşımı incelemektedir. Türkiye’nin Kırım’la, özellikle Kırım Tatarları üzerinden kurduğu tarihsel bağlar ve bölgenin Türkiye (Karadeniz) kıyılarına yakınlığı, Türkiye’nin stratejik ilgisini derinden etkilemektedir. Türkiye, 2014 yılındaki ilhakı gayrimeşru ve uluslararası hukuka aykırı olarak ilan etmiş ve Ukrayna’nın toprak bütünlüğünü desteklemiştir. Diğer taraftan, Türkiye, Rusya ile doğrudan çatışma yaşamaktan ve ekonomik bağları koparmaktan -Rus doğal gazına bağımlılık dâhil- dikkatle kaçınmaktadır. Türkiye’nin pragmatik dış politikası, Kırım Tatarlarını destekleme çabalarında ve daha geniş bölgesel konularda Rusya ile iş birliğini sürdürmesinde açıkça görülmektedir. Çalışma, Türkiye’nin hem NATO’ya hem de bölgesel diplomasiye yönelik çift yönlü taahhütlerini nasıl yönettiğini göstererek, ulusal çıkarlarından ödün vermeden büyük güç ilişkilerini dengeleme stratejisini ele almaktadır. Çalışmada, literatür taramasına dayalı bir değerlendirme yapılmaktadır, konu incelenirken Türkiye- Rusya- Kırım özelinde tarihi arka plan bilgisine yer verilmektedir ve 2014’te Kırım’ın ilhakı özelinde güncel gelişmeler derinlemesine analiz edilmeye çalışılmıştır.

This study analyzes Türkiye’s response to the annexation of Crimea in 2014 and examines the balanced approach Türkiye has pursued between Russia and Ukraine. Türkiye’s historical ties with Crimea—particularly through the Crimean Tatars—and the region’s geographical proximity to Türkiye’s (Black Sea) coastline have profoundly shaped Türkiye’s strategic interest. Türkiye declared the 2014 annexation illegitimate and contrary to international law and affirmed its support for Ukraine’s territorial integrity. At the same time, Türkiye has carefully avoided direct confrontation with Russia and the severance of economic ties, including its dependence on Russian natural gas. Türkiye’s pragmatic foreign policy is clearly reflected both in its efforts to support the Crimean Tatars and in its continued cooperation with Russia on broader regional issues. The study demonstrates how Türkiye manages its dual commitments to NATO and regional diplomacy, highlighting a strategy of balancing great power relations without compromising national interests. Based on a literature review, the study incorporates historical background specific to Türkiye–Russia–Crimea relations and provides an in-depth analysis of contemporary developments surrounding the 2014 annexation of Crimea.