The Impact of Smart City Perception on Individual Entrepreneurial Orientation

Öz

In today's world, digitalization, rapid urbanization, and sustainability have made smart city applications an important agenda item. Smart cities aim to improve quality of life, manage resources efficiently, and offer innovative opportunities through the effective use of information and communication technologies. In this context, this study aims to examine the effects of university students' perceptions of smart cities on their individual entrepreneurial orientations and to evaluate the potential impact of these perceptions on entrepreneurial orientations. A quantitative research approach was adopted, and the data were analyzed using the SPSS program. The Individual Entrepreneurial Orientation Scale exhibited a two-dimensional structure, Innovation-Risk Taking and Proactivity, explaining 64.21% of the total variance. The Smart City Perception Scale revealed a three-dimensional structure consisting of Life-Environment-Economy, People-Governance, and Transportation, explaining 70.13% of the total variance. Confirmatory factor analysis indicated a good fit for both scales, and reliability coefficients were found to be high (Entrepreneurship α = .832; Smart City Perception α = .882). Regression analyses revealed that smart city perception significantly predicts individual entrepreneurial orientations. According to the findings, the Human and Governance dimension had positive effects on individual entrepreneurial orientation and innovation-risk taking, but a negative effect on proactiveness. In contrast, the Life-Environment-Economy and Transportation dimensions positively predicted proactiveness. The results demonstrate that smart cities perception shapes individual entrepreneurial orientation through different dimensions, and highlight the critical role of the Human–Governance dimension. In this context, the study indicates that s smart city applications have significant potential to support the entrepreneurial ecosystem.

Anahtar Kelimeler

• Smart City
• Individual Entrepreneurial Orientation
• Digitalization
• Innovation
• Technology Management

Akıllı Kent Algısının Bireysel Girişimcilik Yönelimine Etkisi

Öz

Günümüzde dijitalleşme, hızlı kentleşme ve sürdürülebilirlik, akıllı kent uygulamalarını önemli bir gündem haline getirmiştir. Akıllı kentler; bilgi ve iletişim teknolojilerinin etkin kullanımıyla yaşam kalitesini yükseltmeyi, kaynakları verimli yönetmeyi ve yenilikçi fırsatlar sunmayı hedeflemektedir. Bu bağlamda, bu çalışma üniversite öğrencilerinin akıllı kent algılarının bireysel girişimcilik yönelimleri üzerindeki etkilerini incelemeyi ve bu algının girişimcilik yönelimleri üzerindeki olası etkilerini değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Araştırmada nicel araştırma yaklaşımı benimsenmiş olup, veriler SPSS programı aracılığıyla analiz edilmiştir. Kullanılan Bireysel Girişimcilik Yönelimi Ölçeği; Yenilikçilik-Risk Alma ve Proaktiflik olarak iki boyutlu bir yapı sergilemiş ve toplam varyansın %64,21’ini açıklamıştır. Akıllı Kent Algısı Ölçeği ise Yaşam-Çevre-Ekonomi, İnsan-Yönetişim ve Ulaşım olmak üzere üç boyutlu bir yapı ortaya koymuş ve toplam varyansın %70,13’ünü açıklamıştır. Doğrulayıcı faktör analizi her iki ölçeğin de iyi uyum verdiğini göstermiş, ayrıca güvenilirlik katsayıları yüksek bulunmuştur (girişimcilik α = .832; akıllı kent algısı α = .882). Regresyon analizleri, akıllı kent algısının bireysel girişimcilik yönelimlerini anlamlı şekilde yordadığını ortaya koymuştur. Bulgulara göre, İnsan ve Yönetişim boyutu bireysel girişimcilik yönelimi ve yenilikçilik-risk alma üzerinde pozitif etkiler gösterirken, proaktiflik üzerinde negatif etkili olmuştur. Buna karşın Yaşam-Çevre-Ekonomi ve Ulaşım boyutları proaktifliği pozitif yönde yordamıştır. Sonuçlar, akıllı kent algısının bireysel girişimcilik yönelimini farklı boyutlar üzerinden şekillendirdiğini ve özellikle insan ve yönetişim boyutunun kritik bir rol oynadığını ortaya koymaktadır. Bu bağlamda çalışma, akıllı kent uygulamalarının girişimcilik ekosistemini desteklemede önemli bir potansiyel taşıdığına işaret etmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Akıllı Kent
• Bireysel Girişimcilik Yönelimi
• Dijitalleşme
• Yenilikçilik
• Teknoloji Yönetimi

Kaynakça

1. Al Sharif, R., Pokharel, S. (2022). Smart city dimensions and associated risks: Review of literature. Sustainable Cities and Society, 77, https://doi.org/10.1016/j.scs.2021.103542.
2. Apostol, D., Balaceanu, C., Constantinescu, E. M. (2015). Smart - economy concept - facts and perspectives. Institute for Economic Forecasting Conference Proceedings from Institute for Economic Forecasting, 14(5), 1-19.
3. Barba-Sánchez, V., Arias-Antúnez, E., Orozco-Barbosa, L. (2019). Smart cities as a source for entrepreneurial opportunities: Evidence for Spain. Technological Forecasting and Social Change, 148, https://doi.org/10.1016/j.techfore.2019.119713.
4. Batty, M., Axhausen, K. W., Giannotti, F., Pozdnoukhov, A., Bazzani, A., Wachowicz, M., Ouzounis, G., Portugali, Y. (2012). Smart cities of the future, The European Physical Journal Special Topics, 214, 481-518.
5. Bibri, S. E., Krogstie, J. (2017). Smart sustainable cities of the future: An extensive interdisciplinary literature review. Sustainable Cities and Society, 31, 183-212.
6. Bolton, D. L., Lane, M. D. (2012). Individual Entrepreneurial Orientation: Development Of A Measurement Instrument, Education+Training, Vol. 54, No. 2/3, 219-233.
7. Bozkurt, Ö., Erdurur, K. (2013). Girişimci kişilik özelliklerinin girişimcilik eğilimindeki etkisi: Potansiyel girişimciler üzerinde bir araştırma. Girişimcilik ve Kalkınma Dergisi, 8(2), 57-78.
8. Bygrave, W. D. (1989). The entrepreneurship paradigm (I): A philosophical look at its research methodologies. Entrepreneurship Theory and Practice, 14, 7-26.

9. Camero, A., Alba, E. (2019). Smart city and information technology: A review. Cities, 93, 84-94.
10. Ercan, S., Yıldıran, C. (2021). Bireysel girişimcilik yönelimi ölçeği’nin Türkçe’ye uyarlanması. Girişimcilik ve Kalkınma Dergisi, 16(1), 91-105.
11. Ferraris, A., Santoro, G., Pellicelli, A. C. (2020). “Openness” of public governments in smart cities: Removing the barriers for innovation and entrepreneurship. International Entrepreneurship and Management Journal, 16, 1259-1280.
12. Golubchikov, O., Thornbush, M. (2020). Artificial intelligence and robotics in smart city strategies and planned smart development. Smart Cities, 3(4, 1133-1144.
13. Ismagilova, E., Hughes, L., Dwivedi, Y. K., Raman, K. R. (2019). Smart cities: Advances in research-An information systems perspective. International Journal of Information Management, 47, 88-100.
14. Karabulut, T. (2015). Üniversite öğrencilerinin girişimcilik özelliklerini ve eğilimlerini belirlemeye yönelik bir araştırma. Marmara Üniversitesi İ.İ.B.F. Dergisi, 26(1), 331-356.
15. Kılıç, F. (2022). The relationship among entrepreneurship tendency, income level and life satisfaction of future business people: Generation Z. International Business Research, 15(3), https://doi.org/10.5539/ibr.v15n3p1.
16. Kummitha, R. K. R. (2019). Smart cities and entrepreneurship: An agenda for future research. Technological Forecasting and Social Change, 149, https://doi.org/10.1016/j.techfore.2019.119763.
17. Littunen, H. (2000). Entrepreneurship and the characteristics of the entrepreneurial personality. International Journal of Entrepreneurial Behavior and Research, 6(6), 295-299.
18. Mitra, S., Kumar, H., Gupta, M. P., Bhattacharya, J. (2022). Entrepreneurship in smart cities: Elements of start-up ecosystem. Journal of Science and Technology Policy Management, 14(3), 592-611.
19. Parnell, J., Crandall, W., Menefee, M. L. (1995). Examining the impact of culture on entrepreneurial propensity: An empirical study of prospective American and Egyptian Entrepreneurs. Academy of Entrepreneurship Journal, 1, 39-53.
20. Radu, L. D., Voda, A. I. (2022). The role of smart cities in stimulating and developing entrepreneurship. In: Visvizi, A., Troisi, O. (eds.) Managing Smart Cities, Springer, Cham. https://doi.org/10.1007/978-3-030-93585-6_8.
21. Richter, C. (2016). Digital collaborations and entrepreneurship – the role of shareconomy and crowdsourcing in the era of smart city. Thesis for the degree of Doctor of Science, Lappeenranta University of Technology.
22. Robinson, P. B., Stimpson, D. V., Huefner, J. C., Hunt, H. K. (1991). An attitude approach to the prediction of entrepreneurship. Entrepreneurship: Theory and Practice, 15(4), 13-31.
23. Samasti, M., Çakmak, E., Özpınar, A. (2025). Strategic classification of smart city strategies in developing countries. Engineering Science and Technology, an International Journal, 61, https://doi.org/10.1016/j.jestch.2024.101936.
24. Scornavacca, E., Paolone, F., Za, S., Martiniello, L. (2020). Investigating the entrepreneurial perspective in smart city studies. International Entrepreneurship and Management Journal, 16, 1197-1223.
25. Shahid, U., Munir, R., Rehman, T., Umar, M., Naeem, A., Malik, N. (2025). Facilitators and barriers to female student entrepreneurship: Insights from a qualitative study. Journal of Asian Development Studies, 14(3), 1835-1844.
26. Shane, S., Venkataraman, S. (2000). The promise of entrepreneurship as a field of research. Academy of Management Review, 25(1), 217-226.
27. Soyşekerci, S. (2013). Uygulamalar ve Şirket Örnekleriyle Girişimcilik (2. Baskı). İstanbul: Kriter Yayınları.
28. Şen, E., Aslan, İ. (2017). Girişimci kişilik özelliklerinin girişimcilik eğilimi üzerine etkisi. International Journal of Social and Humanities Sciences Research (JSHSR), 4(15), 1847-1855.
29. Sevinçli, B. G. (2023). Akıllı kent uygulamalarına yönelik ölçek geliştirme ve geçerlik çalışması. Kent Akademisi, 16(3), 1497-1524.
30. World Bank Group (2025a). Urban population (% of total population), https://data.worldbank.org/indicator/SP.URB.TOTL.IN.ZS.
31. World Bank Group (2025b). Urban development, https://www.worldbank.org/en/topic/urbandevelopment/overview.