Araştırma Makalesi

Bisiklet ve Yaya Ulaşımının Milli Parklarda Karbon Ayak İzi Etkilerinin Araştırılması

Cilt: 12 Sayı: 3 15 Eylül 2019
PDF İndir
TR EN

Bisiklet ve Yaya Ulaşımının Milli Parklarda Karbon Ayak İzi Etkilerinin Araştırılması

Öz

Artam nüfus, gelişen teknoloji ve kentlerin büyümesi kaynakların ve çevrenin kirlenmesine neden olmaktadır. İnsanoğlunun neden olduğu bu kirlilik ve doğada oluşturduğu tahribat doğayı geri dönüşü olmayan bir yola sokmaktadır. İnsanlık ortaya çıkan bu kirlilik ve tahribatı farkına varması ile doğa koruma ve sürdürülebilirlik kavramını ortaya atmışlardır. Milli parklar bu koruma fikrinin ortaya çıkması ile ortaya çıkmıştır. İlk milli park ise ABD Yellowstone Milli Parkı olarak kaynaklara geçmiştir. Ülkemizde ise 1956 da yürürlüğe giren 6831 sayılı Orman Kanununun 25.maddesi ile kanuni bir uygulama alanı bulmuştur. Milli parklar dünya ve ülkemiz için korunması gereken nadide doğal güzelliklerin yer aldığı bölgelerdir. Milli parklar sürdürülebilirliğin ön planda olduğu alanlardır. Bu yüzden milli parklara ulaşım ve park içindeki ulaşım sirkülasyonun sürdürülebilir, çevre dostu ve duyarlı olması gerekmektedir. Fosil yakıtlı karbon kaynaklı yakıtlı taşıtların kullanılması böylesine hassas alanlardan emisyonu ve karbon ayak izini artırmakta ve çevreye zarar vermektedir. Bu sebeple alternatif ulaşım sistemleri böylesine hassas alanlarda kullanılmalıdır. Alternatif ulaşım sistemlerinin en sağlıklı ve maliyeti en düşük olan sistemler yaya ve bisiklet ulaşımıdır. Altyapı maliyetleri ve yatırım maliyetlerinin düşük olması ve insan sağlığı için yararları olması nedeniyle tercih edilmesi gereken ulaşım türleri olarak gösterilmektedir. Bu çalışma kapsamında Beyşehir ve Kızıldağ Milli Parklarında çevre dostu ulaşım sistemleri bisiklet ve yaya ulaşımının karbon ayak izi araştırılması yer almaktadır.

Anahtar Kelimeler

Kentsel Ulaşım,Çevre,Milli Parklar,Karbon Ayak İzi

Kaynakça

  1. ALICA, S. S. G. (2012). Tabiatı ve Biyolojik Çeşitliliği Koruma Kanunu Tasarısı'nın Doğa Koruma Mevzuatı Çerçevesinde Değerlendirilmesi. Ankara Barosu Dergisi, (3).
  2. AYATAÇ, H. (2016). Kentsel Ulaşım Planlaması ve İstanbul, İTÜ Vakfı Dergisi, 71, 31-35.
  3. ÇAĞLAK, E., & KARSLI, B. (2014). Beyşehir Gölü’ndeki sudak (Stizostedion lucioperca, Linnaeus 1758) balığı kasında bazı ağır metallerin birikiminin araştırılması. J Agric Sci, 20, 203-214.
  4. ÇOLAK, A. (2001). Ormanda Doğa Koruma, (Kavramlar-Prensipler-Stratejiler-Önlemler), Milli Parklar ve Av-Yaban Hayatı Genel Müdürlüğü Yayını, ISBN: 975-8273-33-7, Ankara,
  5. EAGLES, P. F., MCCOOL, S. F., & HAYNES, C. D. (2002). Sustainable tourism in protected areas. Guidelines for planning and management, 25-30.
  6. ELBEYLİ, Ş. (2013). Kentiçi Ulaşımda Bisikletin Konumu Ve Şehirler İçin Bisiklet Ulaşımı Planlaması: Sakarya Örneği (Doctoral dissertation, Fen Bilimleri Enstitüsü.
  7. GLAVOVIC, B. C. (1996). Resolving people-park conflicts through negotiation: reflections on the Richtersveld experience. Journal of Environmental Planning and Management, 39(4), 483-506.
  8. KAPLAN, H. (1991). Kentsel Ulaşım Planlaması I.(Ders Notları Çoğaltması), Ankara.
  9. KARASAR, N. (2008). Bilimsel araştırma yöntemi: kavramlar-ilkeler-teknikler. Nobel Yayın Dağitim.
  10. KERVANKIRAN, İ., & ERYILMAZ, A. G. (2015). Milli parkların sürdürülebilir kullanımı ve yönetim planı önerisi: Isparta ili örneği. Süleyman Demirel Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, 34, 173-190.

Kaynak Göster

APA
Ulvi, H., & Kaplan, H. (2019). Bisiklet ve Yaya Ulaşımının Milli Parklarda Karbon Ayak İzi Etkilerinin Araştırılması. Kent Akademisi, 12(3), 460-474. https://doi.org/10.35674/kent.600163