Özgürlük ve Eşitlik Temelinde Çevre Koruma Hakları

Öz

Çevre, sadece bizim için değil gelecek nesiller için de bilinçli ve özenli bir şekilde korunmak zorundadır. Ancak Dünya’da olduğu gibi ülkemizde de 1980'den itibaren ve özellikle 2000 sonrası dönemde, çevre hukuku ile birlikte çevre koruma hakları da dikkate alınmaz olmuş ve bundan ötürü çevre de hızla zarar görmüştür. Son dönemlerde ise küresel ısınma ve iklim değişimi, doğal eşiklerin aslında çok daha önceden beri bozulmaya başladığının açık işaretlerini vermektedir. Bu nedenle çevre koruma hakları, çalışmanın ana konusu olarak seçilmiştir. Her demokratik ülkede sosyal devlet, bu hakları piyasaya bırakmaksızın, yurttaşlarına güven uyandıracak bir şekilde ulaştırmak zorundadır. Oysa ki, uygulanan politikalar gezegenin geleceğine dair açık bir tehdit oluşturmaktadır. Halbuki, çevre koruma vazgeçilemez derecede önemli temel politik bir alan durumundadır. Geleceğin sağlam temelleri çoktan sarsılmış olduğundan daha fazla gecikilmemelidir. Çalışma, bu hak ihlallerine karşı getirdiği tanımlarla açık ve net bir yanıt vererek özgün bir değere ulaşmaktadır. Çevre temelli muhalif hareketlerin karşı çıktığı son büyük projeler, saha çalışması olarak araştırmanın bir parçasını oluşturmuşlardır.

Anahtar Kelimeler

• Çevre Koruma Hakları
• Kent Planlaması
• Kentleşme ve Çevre Sorunları
• Şehircilik
• Katılım ve Yönetişim

Environmental Protection Rights on the Basis of Freedom and Equality

Öz

Environment has to be protected consciously and carefully for not only us but also future generations. However, as in the world, in the period of 1980 and especially after 2000, environmental protection rights have been neglected along with environmental law and the environment has been damaged rapidly. In recent times, global warming and climate change give clear indications that natural thresholds have started to deteriorate much earlier. Therefore, environmental protection rights have been chosenm as the main subject of the study. In every democratic country, the social state must deliver these rights in a way that will give confidence to its citizens without leaving on the market. However, the implemented policies pose a clear threat to the future of the planet. However, environmental protection is an indispensably important basic political area. Since the solid foundations of the future have already been shaken, they should not be delayed any longer. The unique value of the study is that it provides a clear and precise answer with the definitions it brings against these violations of rights. The last major projects opposed by environmental-based opposition movements have been part of the research as fieldwork in this research.

Anahtar Kelimeler

• Environmental Protection Rights
• Urban Planning
• Urbanization and Environment Problems
• Urbanism
• Particiation and Governance

Kaynakça

1. Mevzuat
2. 1983 tarihli ve 2960 s. Boğaziçi Kanunu. (R.G.: 22.11.1983 / 18229)
3. 2012 tarihli, Tabiatı ve Biyolojik Çeşitliliği Koruma Kanunu Tasarısı.
4. Kitaplar
5. Fırat, A. S. (2014). “Doğayı ve İnsanı Yoksullaştırıcı Kentleşme Pratikleri”, Tesam Akademi, 1 Aralık 2019. http://tesamakademi.com/tr/a-serap-firat-urbanization-practices-which-create-poverty-for-nature-and-people/
6. Kaboğlu, İbrahim (1996). “Yerleşme ve Konut Hakkı: Temel Özgürlük Sosyal Hak Birleşmesi”, İnsan Hakları Yıllığı, C. 17, Sa. 1, s. 149-169.
7. Keleş, R., Hamamcı, C.; Çoban, A. (2009). “Çevre Politikası”, 6. Baskı (Ankara: İmge).
8. Kurtuluş, H. (2005). “İstanbul’da Kapalı Yerleşmeler: Beykoz Konakları Örneği”, Yay. Haz.: Hatice Kurtuluş, İstanbul’da Kentsel Ayrışma (İstanbul: Bağlam): 161-186.

9. Tekeli, İ. (2001). “Modernite Aşılırken Kent Planlaması”, 2001, İmge Kitabevi, Ankara. Bildiriler
10. Balkır, Z. Gönül (2012), Konut Hakkı ve İhlalleri: Kentli Hakkının Doğuşu, IV. Sosyal Haklar Ulusal Sempozyumu Muğla, s: 351-358
11. Keskinok, H. Ç. (2015). Nasıl Bir Toplum, Nasıl Bir Gelecek ve Kentler?, Kentlerin Geleceği, 8 Kasım Dünya Şehircilik Günü 38. Kolokyum Bildiriler Kitabı, c.1, TMMOB Şehir Plancıları Odası yayını, Aydan Yayıncılık, Ankara: s: 24-31.
12. Kocalar, A. C. (2013a). Effects of Globalization on Space: Urban Transformation, Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi, Uluslararası Katılımlı 7. Ulusal Sosyoloji Kongresi Bildiriler Kitabı (3 Kitaplık Set) “Yeni Toplumsal Yapılanmalar: Geçişler, Kesişmeler, Sapmalar”, (Ed.Muammer Tuna) Muğla : Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi, 2-5.10.2013. ISBN: 978-605-4397-33-4 Cilt 1, s: 253-274. http://www.sosyolojikongresi.org/ekitap/cilt_1.pdf
13. Makaleler
14. Çoban, A. (2012). Cumhuriyetin İlanından Günümüze Konut Politikası. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 67 (03), 75-108 . Doi: 10.1501/SBFder_0000002256
15. Geniş, Ş. (2018). Barınma Hakkını Savunmak. Mülkiye Dergisi, 42 (3), 481-488. https://dergipark.org.tr/tr/pub/mulkiye/issue/44591/676065
16. İnce, N., Kanlı, İ., Eryiğit, B. (2017). İnsan Hakkı Olarak Konut Hakkı. Uluslararası Politik Araştırmalar Dergisi Ağustos 2017, Cilt:3, Sayı 2 e-ISSN: 2149-8539 p-ISSN: 2528-9969 www.politikarastirmalar.org
17. Kalağan, G. (2018). Türkiye’de 6360 S. Büyükşehir Yasası Kapsamında Büyükşehirler/ Bütünşehirler: Yönetsel Yapı, Mali/İktisadi Boyut ve Gelecek Vizyonu Üzerine Bir Tartışma. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 10 (25) , s: 591-603 . Doi: 10.20875/Makusobed.453775
18. Keleş, R. (2007). İnsan Hakkı Olarak Barınma Hakkı ve Kentsel Dönüşüm. İçinde: Berrin Ceylan Ataman (der), Güncel Sosyal Politika Sorunları, Cahit Talas Anısına, Ankara: A Ü SBF Yayınları, 429-443.
19. Kocalar, A. C. (2018). Environmental-Forest (Conservation) Legislation and "Bolu-Gölcük Natural Park" with Rising Return of "Protected Areas", Kesit Akademi (The Journal of Kesit Academy), ISSN: 2149 - 9225, Yıl: 4, Sayı:16, Eylül 2018, s: 136-159 Elazığ. http://dx.doi.org/10.18020/kesit.1513
20. Kocalar, A. C. (2019). Environment Law Review: ‘The Draft Law on the Protection of Nature and Biodiversity (2012)’, International Journal of Political Science and Urban Studies (IPSUS), 2019 / 2 (Eylül), 7(2) s: 445-476 İstanbul. https://doi.org/10.14782/ipsus.623239
21. Purkis, S. (2016). İstanbul’da İnşaat Odaklı Birikimin Durdurulamayan Yükselişi: Konut Fazlasına Karşın Artan Konut Açığı. Mülkiye Dergisi, 40 (4), 91-112. https://dergipark.org.tr/tr/pub/mulkiye/issue/37407/432742
22. Yalçıntan, M. C., Çavuşoğlu, E. (2013). Kentsel Dönüşüm ve İnsan Hakları, Yayına Hazırlayanlar: Seda Kalem Berk, Pınar Uyan Semerci, İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları 415, İnsan Hakları Hukuku Çalışmaları 16, ISBN: 978-605-399-274-5, İstanbul, Mart 2013.
23. Yıldız, M. Z., & Alaeddinoğlu, F. (2011). Göç ve Yoksulluk: Hakkâri Örneği. Gaziantep University Journal of Social Sciences.
24. Raporlar
25. GYODER, (2020). REIDIN-GYODER Yeni Konut Fiyat Endeksi 2020 Ocak Ayı Sonuçları, https://www.gyoder.org.tr/yayinlar/yeni-konut-fiyat-endeksi
26. İmece Toplumun Şehircilik Hareketi, (2014). Yerel Yönetimler Raporu, Barınma ve Sosyal Konut Politikaları, Tartışma Toplantısı, 9 Ocak 2014 Notları.
27. Gazete Yazıları yada İnternet Kaynakları
28. Sütlaş, M. (2013). “Yeni Anayasa’da “Konut, Barınma ve Çevre Hakkı”, Bianet, http://bianet.org/biamag/kent/149367-yeni-anayasa-da-konut-barinma-ve-cevre-hakki
29. Şengül, T. (2001), Kentsel Çelişki ve Siyaset: Kapitalist Kentleşme Süreçleri Üzerine Yazılar (İstanbul: WALD).
30. Türkün, A. (2010). “Mali Kaynak Yaratma Aracı Olarak Kent”, Radikal İki, 26.9.2010, s.1.
31. Fotoğraflar
32. Kilispostası. “Kırsal Kesimde Yoksulluk Arttı”, http://www.kilispostasi.com/kirsal-kesimde-yoksulluk-artti/1200173/ Esngent. http://www.esngent.org/events/esn-gent-goes-amsterdam-0