Araştırma Makalesi

Simülasyon Mekânı Olarak Ankara Pavyonları

Cilt: 13 Sayı: 2 15 Haziran 2020
PDF İndir
EN TR

Simülasyon Mekânı Olarak Ankara Pavyonları

Öz

Baudrillard’ın “simülasyon teorisi”nden yola çıkarak, simülasyon, simülakr, hipergerçeklik kavramları incelenmekle birlikte Ankara’da yer alan pavyon mekanlarının sayılarının artması ve bu mekanlara giden bireylerin sayılarının artması yaratılan simülasyon sürecinin bir sonucu olarak kabul gördüğü değerlendirilmiştir. Bu çalışma erkeklerin pavyon mekanı içerisinde yaratılan simülasyon dünyasına eklemlenmesinin ve bu durumun kalıcı bir hale gelmesinin ampirik ve teorik incelemesi üzerine inşa edilmiştir. Bu amaç kapsamında Ankara’nın farklı bölgelerinden, farklı meslek ve gelir düzeyine sahip erkek bireyler ile yarı yapılandırılmış görüşmeler gerçekleştirilmiş ve pavyon içerisinde yaratılan simülasyona katılan erkeklerin pars pro toto niteliğindeki izlenimlerine başvurulmuştur. Olgu bilim ve mülakat (yüz yüze görüşme) çalışmada öne çıkan yöntemsel yaklaşımlardır. 18 yaşını geçmiş erkek bireylerin Ankara’da pavyon mekânı içerisinde oluşturulmuş simülasyona katılmalarının ilk başta çevresel faktörlerden etkilendiği görülmektedir. Ekonomik durumlarının önemi oldukça önem arz eden bu simülasyon sürecinde katılımın sağlanması noktasında erkeklerin oldukça gayretli çabalar içerisine girdikleri görülmüştür. Pavyon içerisinde yaratılan simülasyona, bir kültür, eğlenme isteği, ailevi sorunlar, sosyal sorunlar, erkeklik duygularının ve egolarının olumlu yönde pekiştirilmesi katılımın sebepleridir.

Anahtar Kelimeler

Baudrillard , Simülasyon , Hipergerçeklik , Ankara , Pavyon , Erkek

Kaynakça

  1. Anık, M. (2016). “Aykırı Bir Düşünür Olarak J. Baudrillard ve Gösteriş Amaçlı Tüketim. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 9 (47), 441-453.
  2. Baudrillard J. (1998) Simülakrlar ve Simülasyon, Oğuz Adanır (çev), Dokuz Eylül Yayınları, İzmir.
  3. Baudrillard, J. (2001). The Vital İllusion, Julia Witwer (Ed). USA: Columbia University Press.
  4. Baudrillard, J., & Adanır, O. (2002). Çaresiz Stratejiler. Boğaziçi Üniversitesi Yayınevi.
  5. Baudrillard, J. (2005). Şeytana Satılan Ruh ya da Kötülüğün Egemenliği. Doğu Batı Yayınları.
  6. Baudrillard, J. (2011). Simülakrlar ve Simülasyon. Çev. Oğuz Adanır, Doğu Batı Yayınları, Ankara.
  7. Dağ, A. (2017). Jean Baudrillard’da Simülatif Düzene Bir Başkaldırı Eylemi Olarak Terörizim.
  8. Goffman, E. (1963), Stigma: Notes On The Management of Spoiled Identity, ABD: Prentice-Hall, Inc
  9. Karakuş, H. (2016). Delik Boru: Türkiye’deki Akademisyen Kadınlar Üzerine Bir Analiz.
  10. Neuman, W. L. (2012). Toplumsal Araştırma Yöntemleri (Cilt I). S. Özge, Çev.). Ankara: Yayınodası.

Kaynak Göster

APA
Aktaş, O. (2020). Simülasyon Mekânı Olarak Ankara Pavyonları. Kent Akademisi, 13(2), 293-304. https://izlik.org/JA58YX64FE