Derleme

Yeşil Altyapı Uygulamaları Kapsamında Biyotutma Sistemlerinin Yağmur Suyu Kirletici Giderim Verimlerinin Değerlendirilmesi

Cilt: 14 Sayı: 3 15 Eylül 2021
PDF İndir
EN TR

Yeşil Altyapı Uygulamaları Kapsamında Biyotutma Sistemlerinin Yağmur Suyu Kirletici Giderim Verimlerinin Değerlendirilmesi

Öz

İklim değişikliğinin etkileri kentlerde aşırı yağışlar, erozyon, seller, hava kirliliği, su kıtlığı, kuraklık olarak görülmektedir. İklim değişikliğinin kentsel alanlarda etkilerini azaltmak ve çevresel sürdürülebilirliğin sağlanması için yeşil altyapı uygulamaları karşımıza çıkmaktadır. Yeşil altyapı uygulamaları ile, yapısal çözümler yerine ekolojik çözüm olarak biyotutma sistemlerinin kullanılması ile hem yağmur suyunun kirleticilerden arıtılması hem de kentsel hidrolojik döngü sağlanmaktadır. Farklı alan kullanımlarına bağlı olarak yağmur suyuyla taşınan çeşitli organik ve inorganik maddeler yüzey suyu kalitesini bozmaktadır. Biyotutma sistemleri, akışa geçen yağmur suyu miktarını azaltırken aynı zamanda sudaki kirleticileri fiziksel, kimyasal ve biyolojik süreçlerle azaltmaktadır. Bu çalışmada, çeşitli biyotutma sistemlerinin giderim süreçleri göz önünde bulundurularak saha çalışmalarında elde edilen azot, fosfor ve bazı ağır metallerin giderim verimleri incelenmiştir. Giderim veriminin; kirletici tür ve konsantrasyonu, arazi kullanım çeşitleri, biyotutma ortamı olarak hazırlanan toprak karışımı ve yağış miktarına bağlı olarak değiştiği görülmüştür.

Anahtar Kelimeler

Biyotutma , Yeşil altyapı , Kirletici giderim verimi , Kentsel yağmur suyu , yayılı kirlilik.

Kaynakça

  1. Ahiablame, L. M., Engel, B. A., & Chaubey, I. (2012). Effectiveness of low impact development practices: literature review and suggestions for future research. Water, Air, & Soil Pollution, 223(7), 4253-4273.
  2. Bannerman, R. T., Owens, D. W., Dodds, R. B., & Hornewer, N. J. (1993). Sources of pollutants in Wisconsin stormwater. Water Science and technology, 28(3-5), 241-259.
  3. Bartley, R., Speirs, W. J., Ellis, T. W., & Waters, D. K. (2012). A review of sediment and nutrient concentration data from Australia for use in catchment water quality models. Marine pollution bulletin, 65(4-9), 101-116.
  4. Bayrak Yılmaz, G. (2011). Yüzey Sularında Uzun Süreli Besi Yüklerinin Etkisinin Belirlenmesi: Ergene Havzası Örneği. Doktora Tezi, 168s İstanbul Üniversitesi/Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
  5. Bayrak, G., Keleş, E., Ölmez, Z. (2019). Investigation of Green Infrastructure Applicationability in Edirne City Center. XIth International Sinan Symposium Proceedings Book, 11-12 April 2019, Trakya University Faculty of Architecture, Edirne.
  6. Benedict, M. A., & McMahon, E. T. (2002). Green infrastructure: smart conservation for the 21st century. Renewable resources journal, 20(3), 12-17.
  7. Brown, R. A., & Hunt III, W. F. (2011). Impacts of media depth on effluent water quality and hydrologic performance of undersized bioretention cells. Journal of Irrigation and Drainage Engineering, 137(3), 132-143.
  8. Carpenter, D. D., & Hallam, L. (2010). Influence of planting soil mix characteristics on bioretention cell design and performance. Journal of Hydrologic Engineering, 15(6), 404-416.
  9. Center for Neighborhood Technology (CNT) (2010). The Value of Green Infrastructure A Guide to Recognizing Its Economic, Environmental and Social Benefits. 14.04.2021 tarihinde https://www.cnt.org/sites/default/files/publications/CNT_Value-of-Green-Infrastructure.pdf adresinden erişildi.
  10. Chen, X., Peltier, E., Sturm, B. S., & Young, C. B. (2013). Nitrogen removal and nitrifying and denitrifying bacteria quantification in a stormwater bioretention system. Water Research, 47(4), 1691-1700.

Kaynak Göster

APA
Bayrak, G., & Küp, C. (2021). Yeşil Altyapı Uygulamaları Kapsamında Biyotutma Sistemlerinin Yağmur Suyu Kirletici Giderim Verimlerinin Değerlendirilmesi. Kent Akademisi, 14(3), 853-866. https://doi.org/10.35674/kent.961967