Ordu İli Biyoklimatik Konfor Bölgelerinin Belirlenmesi

Öz

Bu çalışmada; Ordu ilindeki biyoklimatik konfor bölgeleri belirlenmiştir. Bu doğrultuda, Ordu ili ve yakın çevresindeki 27 meteoroloji istasyonundan alınan veriler kullanılarak CBS yazılımı aracılığıyla sıcaklık, bağıl nem ve rüzgâr hızı haritaları elde edilmiştir. Literatürlerde ifade edilen iklimsel değerler esas alınarak belirlenen referans aralıklarına göre bu üç harita verisi çakıştırılarak ay, mevsim ve yıl düzeylerinde biyoklimatik açıdan konforlu bölgeler ortaya konmuştur. Ordu ilinde yıl içerisinde biyoklimatik açıdan konforlu bölgelerin en fazla olduğu aylar Mayıs ve Eylül aylarıdır. Mevsim bazında yapılan değerlendirmede ise en konforlu mevsim sonbahar olarak belirlenmiştir. Bununla birlikte; Aralık, Ocak, Şubat ve Mart aylarında ise il sınırları içerisinde hiçbir konforlu alan yer almamaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Biyoklimatik konfor
• CBS
• İklim parametreleri
• Peyzaj planlama
• Ordu

Determination of Bioclimatic Comfort Zones for Ordu Province

Öz

In this study; Bioclimatic comfort zones in Ordu İlwere determined. In this context, temperature, relative humidity, and wind speed maps were obtained through GIS software using data from 27 meteorology stations in Ordu and its surroundings. According to the reference intervals determined based on the climatic values in the literature, these three map data were overlapped and bioclimatic comfort zones were determined at month, season, and year levels. May and September are the months when there are more climatically comfortable areas in Ordu. In the evaluation made on a seasonal basis, the most comfortable season was determined as autumn. However, in December, January, February, and March, there are no comfortable areas within the provincial borders.

Anahtar Kelimeler

• Bioclimatic comfort
• GIS
• Climatic parameters
• Landscape planning
• Ordu province

Kaynakça

1. Anonim, (2012). Ordu İli Doğa Turizmi Master Planı 2013-2023. T.C. Orman ve Su İşleri Bakanlığı, Doğa Koruma ve Milli Parklar Genel Müdürlüğü, XI. Bölge Müdürlüğü, Ordu Şube Müdürlüğü, 125, Ordu.
2. Anonim, (2014). Ordu İli 2013 Yılı Çevre Durum Raporu. T.C. Çevre ve Şehircilik Bakanlığı, Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü, 147, Ordu.
3. Anonim, (2016). Ordu İli 2015 Yılı Çevre Durum Raporu. Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü, 135, Ordu.
4. Anonim, (2017). 31 Aralık 2015 Tarihli Adrese Dayalı Nüfus Kayıt Sistemi Sonuçları. Yaş Grubu ve Cinsiyet Ayrımında Belediye Mahallelerinin Nüfusları. Türkiye İstatistik Kurumu, Adrese Dayalı Nüfus Kayıt Sistemi (ADNKS) Veri Tabanı.
5. Çetin, M., (2015). Determining the bioclimatic comfort in Kastamonu City. Environmental monitoring and assessment, 187(10), 1-10.
6. Çalışkan, O., Çiçek, İ., Matzarakis, A. (2012). The climate and bioclimate of Bursa (Turkey) from the perspective of tourism. Theoretical and applied climatology, 107(3-4), 417-425.
7. Çetin, M., (2015). Determining the bioclimatic comfort in Kastamonu City. Environ Monit Assess (2015) 187: 640.
8. Çetin, M., Topay, Kaya, M.L., Yılmaz, B. (2010). Biyoiklimsel konforun peyzaj planlama sürecindeki etkinliği: Kütahya örneği. Süleyman Demirel Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi, A (1), 83-95.

9. Çetinkaya, G., Uzun, O., (2014). Peyzaj Planlama. Birsen Yayınevi, 219, Ankara.
10. Gaitani, N., Mihalakakou, G., & Santamouris, M. (2007). On the use of bioclimatic architecture principles in order to improve thermal comfort conditions in outdoor spaces. Building and Environment, 42(1), 317-324.
11. Güçlü, Y. (2010). Sinop-Ordu kıyı kuşağında iklim konforu ve deniz turizmi mevsiminin iklim koşullarına göre belirlenmesi. Doğu Coğrafya Dergisi, 15(23).
12. Gümüş, A. E., (2012). Ankara ili biyoiklimsel konfor analizi. Süleyman Demirel Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi, S, 13, 48-56.
13. Karadeniz, C., Saffet, S., Çağlayan, A. B. (2018). İklim değişikliğinin Doğu Karadeniz turizmine olası etkileri. Uluslararası Bilimsel Araştırmalar Dergisi (IBAD), 170-179.
14. Olgyay, V., (1973). Design with climate. Bioclimatic approach to architectural regionalism Princeton University Press, Princeton, NJ.
15. Oliveira, S., Andrade, H. (2007). An initial assessment of the bioclimatic comfort in an outdoor public space in Lisbon. International Journal of Biometeorology, 52(1), 69-84.
16. Öztürk, K. (2002). Küresel İklim Değişikliği ve Türkiyeye Olası Etkileri. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 22(1), 47-65.
17. Rutty, M., Scott, D. (2015). Bioclimatic comfort and the thermal perceptions and preferences of beach tourists. International journal of biometeorology, 59(1), 37-45.
18. Topay, M. (2007). The importance of climate for recreational planning of rural areas: a case study of Muğla Province, Turkey. Developments in Tourism Climatology (Edited by: A. Matzarakis, CR de Freitas and D. Scott), 29-36.
19. Toy, S., Yılmaz, S., Yılmaz, H. (2007). Determination of bioclimatic comfort in three different land uses in the city of Erzurum, Turkey. Building and Environment, 42(3), 1315-1318.
20. Toy, S., Yılmaz, S. (2009). Peyzaj Tasarımında Biyoklimatik Konfor ve Yaşam Mekanları İçin Önemi. Atatürk Üniv. Ziraat Fak. Derg. 40 (1), 133-139, 2009 ISSN: 1300-9036.
21. Cetin, M., Adiguzel, F., Kaya, O., Sahap, A. (2018). Mapping of bioclimatic comfort for potential planning using GIS in Aydin. Environment, Development and Sustainability, 20(1), 361-375.
22. Erinç, S. (1984) Klimatoloji ve Metodları, İstanbul Üniversitesi Deniz Bilimleri ve Coğrafya Enstitüsü Yayınları: 2, İstanbul.
23. Güçlü, Y. (2010). Doğu Karadeniz Bölümü kıyı kuşağında iklim konforu şartlarının kıyı turizmi yönünden incelenmesi. Coğrafi Bilimler Dergisi, 8(2), 111-136.
24. Zengin, M., Kopar, I., Karahan, F. (2010). Determination of bioclimatic comfort in Erzurum–Rize expressway corridor using GIS. Building and Environment, 45(1), 158-164.