Sosyal Medyada Siyasal İletişim: 24 Haziran 2018 Cumhurbaşkanlığı ve Genel Seçimlerinde Cumhurbaşkanı Adaylarının Twitter Kullanımı Üzerine Bir Araştırma
Öz
Yönetme erkini ele geçirmek için seçmenleri ikna etmek zorunda olan siyasal aktörler, bunu gerçekleştirmek için siyasal iletişimin yöntem ve tekniklerini kullanmaktadır. İnsanlık tarihi kadar eski olan siyasal iletişim, geçmişten günümüze kadar farklı şekillerde uygulanmıştır. Özellikle radyo ve televizyon gibi geleneksel medya araçları siyasal iletişim faaliyetlerini renklendirmiş ve hareketlilik getirmiştir. Geleneksel medya araçlarına ek olarak, iletişim teknolojilerinde yaşanan gelişmelerle birlikte ortaya çıkan sosyal medya araçları da son yıllarda siyasal iletişimde yoğun bir şekilde kullanılmaktadır. Buradan hareketle bu çalışmanın amacı, 2018 Cumhurbaşkanlığı seçimine katılan altı siyasal aktörün Twitter kullanma becerilerini tespit etmektedir. Çalışmada, seçime katılan altı siyasal aktör tarafından paylaşılan toplam 1446 ileti içerik analizi yöntemiyle analiz edilmiştir. Çalışmada elde edilen bulgulara göre, siyasal aktörler kampanya süresi boyunca Twitter’ı bilgi paylaşımı ve aday propagandası yapmak amacıyla kullanmış ve bu sosyal medya aracını geleneksel medyanın bir uzantısı olarak değerlendirmiştir. Siyasal aktörler, Twitter dolayımıyla yürüttükleri kampanyalarda seçmenlerle çift yönlü iletişim kurma fırsatını değerlendirmemiş, onlarla karşılıklı iletişim kurmak yerine monolog bir iletişim tarzı benimsemişlerdir. Ayrıca bazı siyasal aktörler, Twitter iletilerinde sadece metin temelli iletiler paylaşmayıp, Twitter’ın multimedya özelliğinden yoğun bir şekilde yararlanarak, siyasal mesajlarının daha etkili olması için çaba harcamıştır.
Anahtar Kelimeler
Siyaset, Siyasal İletişim, Sosyal Medya, Twitter, Cumhurbaşkanlığı Seçimi
Kaynakça
- Akar, E. (2009). Web 2.0 ile değişen pazarlama ve yeni kuralları. Pazarlama ve İletişim Kültürü Dergisi, 8(28), 47-55.
- Aristotales. (2013). Retorik. (Çev. Mehmet H. Doğan). 11. Baskı. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
- Aziz, A. (2007). Siyasal iletişim. 2.Baskı. Ankara: Nobel Dağıtım.
- Aziz, A. (2010). İletişime giriş. 3. Baskı. İstanbul: Hipernik Yayınları.
- Aziz, A. (2011). Siyasette etkili iletişim teknikleri. İstanbul: Başlık Yayın Grubu
- Bağce, E. (2009). Antik Yunan’dan günümüze siyaset: ezelî sorunlar ve yeni arayışlar. (Ed. Özkan, A.). Siyasetin iletişimi, İstanbul: Tasam Yayınları.
- Bayraktutan, G., Binark, M., Çomu, T., Doğu, B., İslamoğlu, G., & Aydemir, A. T. (2014). Siyasal iletişim sürecinde sosyal medya ve Türkiye’de 2011 genel seçimlerinde twitter kullanımı. Bilig/Türk Dünyası Sosyal Bilimler Dergisi, (68), 59-96.
- Bilgin, N. (2006). Sosyal bilimlerde içerik analizi: Teknikler ve örnek çalışmalar, Ankara: Siyasal Kitabevi.
- Bongrand, Michel. (1992). Politikada pazarlama. (Çev. Ersoy, F.). İstanbul: İletişim Yayınları.
- Bostancı, M. (2015). Sosyal medya ve siyaset. Konya: Palet Yayınları.
