Ergenlerin Ruh Sağlığına Yolculuk: Ergenlerde Duygusal Zekâ ve Dinî Başa Çıkmanın Ruminasyona Etkisi

Ergenlik dönemi, bireylerin duygusal ve bilişsel gelişimlerinde kritik değişimlerin yaşandığı bir evre olduğundan bu süreçte geliştirilen başa çıkma mekanizmaları büyük önem taşımaktadır. Bu çalışmanın temel amacı, 14-18 yaş aralığındaki ergenlerde duygusal zekâ ve dinî başa çıkma stratejilerinin, ruminasyon (zihinsel geviş getirme) düzeyleri üzerindeki etkisini ve bu değişkenler arasındaki ilişkiyi incelemektir. Araştırmanın örneklemini, 2024–2025 eğitim-öğretim yılı Nisan-Haziran aylarında Sivas ilinde Millî Eğitim Müdürlüğüne bağlı üç farklı lise türünde öğrenim gören öğrenciler oluşturmaktadır. Tesadüfi olmayan kolayda örnekleme yöntemiyle seçilen 508 öğrenci üzerinde yürütülen çalışmada, nicel araştırma desenlerinden korelasyonel yöntem tercih edilmiştir. Veri toplama aracı olarak Ruminatif Düşünme Biçimi, Duygusal Zekâ ve Dinî Başa Çıkma ölçekleri ile Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Elde edilen bulgulara göre; cinsiyet değişkeninde kız öğrencilerin, yaş değişkeninde ise 14 yaş grubunun ruminatif düşünce puanlarının anlamlı düzeyde yüksek olduğu saptanmıştır. Okul türü açısından İmam Hatip Lisesi öğrencileri hem dinî başa çıkma hem de ruminatif düşünce boyutunda en yüksek ortalamalara sahipken anne eğitim düzeyi düştükçe dinî başa çıkma düzeyinin, baba eğitim düzeyi yükseldikçe ise ruminasyonun arttığı görülmüştür. Ayrıca dindarlık düzeyi ve kardeş sayısı arttıkça dinî başa çıkma stratejilerinin anlamlı şekilde güçlendiği belirlenmiştir. Korelasyon analizinde dinî başa çıkma ile ruminasyon arasında zayıf, negatif ve anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir. Regresyon analizi sonucunda dinî başa çıkmanın ruminasyonu negatif yönde yordadığı görülse de açıklanan varyansın (%1.3) düşük olması, bu etkinin istatistiksel olarak anlamlı ancak pratik açıdan sınırlı bir güce sahip olduğunu ortaya koymaktadır.

Adolescence is a critical period in which individuals undergo significant emotional and cognitive changes. Therefore, the coping mechanisms developed during this stage hold substantial importance. The main purpose of this study is to examine the effects of emotional intelligence and religious coping strategies on rumination levels among adolescents aged 14–18 years, and to investigate the relationships between these variables. The sample of the study consisted of 508 students selected through non-random convenience sampling. These students were enrolled in three different types of high schools affiliated with the Sivas Provincial Directorate of National Education during the April–June period of the 2024–2025 academic year. A correlational research design, one of the quantitative research methods, was employed in the study. Data were collected using the Ruminative Response Scale, the Emotional Intelligence Scale, the Religious Coping Scale, and a Personal Information Form. The findings revealed that rumination scores were significantly higher among female students than males. Similarly, the 14-year-old age group exhibited significantly higher rumination scores. Regarding school type, students attending Imam Hatip High Schools (Religious Vocational High Schools) obtained the highest mean scores in both religious coping and rumination dimensions. It was observed that religious coping levels increased as the mother’s education level decreased, whereas rumination levels increased as the father’s education level increased. Furthermore, religious coping strategies were found to strengthen significantly as the level of religiosity and the number of siblings increased. Correlation analysis indicated a weak, negative, and statistically significant relationship between religious coping and rumination. Regression analysis showed that religious coping negatively predicted rumination. However, the explained variance was low (1.3%), suggesting that although the effect is statistically significant, it has limited practical significance.