A Window of Opportunity for Governance: The Process of Combating the Covid 19 Outbreak

Öz

The coronavirus epidemic has left a deep damage on economic and social life. In the fight against the epidemic, governance at the national and international level has been proposed. The success of countries such as South Korea with governance has reinforced this proposal. In this study, the coronavirus epidemic was examined from the perspective of Kingdon's 'Multi-Stream Model', and it was discussed how the crisis was a window of opportunity for 'governance' and to what extent Turkey was able to seize this opportunity. Scientific committees, social support groups and information management, which are the main activities in the fight against coronavirus in Turkey, have been analyzed with the principles of multi-actor, participation and transparency of governance. As a result, (1) scientific committees constitute a limited example of multi-actor and participation due to the advisory board nature, the superior benefits provided by social support groups, as well as the fact that they are predominantly composed of public officials and both institutions lost their effectiveness after the crisis, (2) information management based on the ministry of health and health is an important factor in terms of transparency and participation, but the trust in transparency has weakened over time. As a result, it was concluded that the window of opportunity for the consolidation of governance in Turkey could only be evaluated in a limited way.

Anahtar Kelimeler

• Covid 19
• Public administration
• governance
• Multiple-Streams framework
• window of opportunity

YÖNETİŞİM İÇİN BİR FIRSAT PENCERESİ: COVİD 19 SALGINI İLE MÜCADELE SÜRECİ

Öz

Koronavirüs salgını iktisadi ve sosyal hayat üzerinde derin bir hasar bırakmıştır. Salgınla mücadelede, ulusal ve uluslararası düzeyde yönetişim önerilmiştir. Güney Kore gibi ülkelerin yönetişim ile sağladığı başarı bu öneriyi pekiştirmiştir. Bu çalışmada Koronavirüs salgını Kingdon’un ‘Çoklu Akış Modeli’ perspektifinden irdelenerek, krizin ‘yönetişim’ için nasıl bir fırsat penceresi olduğu ve Türkiye’nin bu fırsatı ne ölçüde değerlendirebildiği tartışılmıştır. Türkiye’de koronavirüsle mücadele sürecindeki temel faaliyetleri olan bilim kurulları, sosyal destek grupları ve bilgi yönetimi, yönetişimin çok aktörlülük, katılımcılık ve şeffaflık ilkeleriyle analiz edilmiştir. Sonuçta, (1) bilim kurullarının danışma kurulu niteliği, sosyal destek gruplarının sağladığı üstün fayda yanında ağırlıklı kamu görevlilerinden oluşması ve her iki kurumun kriz sonrasında etkinliğini yitirmesi nedenleriyle çok aktörlülük ve katılımcılığın sınırlı bir örneğini teşkil ettiği, (2) sağlık ve sağlık bakanlığı temelli bilgi yönetiminin şeffaflık ve katılımcılık açısından önemli bir etken olduğu ve fakat şeffaflığa olan güvenin zamanla zayıfladığı, anlaşılmıştır. Sonuçta, Türkiye’de yönetişimin pekişmesi yönünde ortaya çıkan fırsat penceresinin ancak sınırlı şekilde değerlendirilebildiği sonucuna ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• kamu yönetimi
• yönetişim
• çoklu akış modeli
• fırsat penceresi
• Covid 19

Kaynakça

1. Bakır, C. (2020). The Turkish state’s responses to existential COVID-19 crisis, Policy and Society, 39(3), 424-441.
2. Bell, S., ve Hindmoor, A. (2009). Rethinking Governance The Centrality of the State in Modern Society, New York: Cambridge University Press.
3. Bilgiç, A. (2020). “COVID-19 ile Mücadele Sürecinde Yerel Yönetimlerin Genel Görünümü”, İdealkent, 11(31), 2084-2112.
4. Bilgiç, A. ve Akyüz, S. S. (2020). Türkiye’de Covid-19 Pandemisi Döneminde Sağlık Bakanı Fahrettin Koca’nın Sosyal Medya Kullanımı: Twitter Paylaşımları İçerik Analizi, Gaziantep University Journal of Social Sciences 2020 Special Issue, 230-243.
5. Cairney, P., Jones, M. D. (2016). Kingdon’s Multiple Streams Approach: What Is the Empirical Impact of this Universal Theory?, The Policy Studies Journal, 44 (1), 37-58.
6. Choi, J., Lee, S., Jamal, T. (2021). Smart Korea: Governance for smart justice during a global pandemic, Journal of Sustainable Tourism, 29: 2-3, 541-550.
7. Güler, B. A. (2012). Nesnesini Arayan Disiplin: Kamu Yönetimi, Türkiye’de Kamu Yönetimi, Ankara: Nobel Yayınevi.
8. Gültekin, S. (2014). Understanding Policy Process: Is There A Single Best Way?, Yönetim Bilimleri Dergisi, 12 (24), 43-74.

9. Güngör, B. (2020). Türkiye’de Covid-19 Pandemisi Süresince Alınan Önlemlerin Kriz Yönetimi Perspektifinden Değerlendirilmesi, Uluslararası Sosyal Bilimler Akademi Dergisi, (4), 818-851.
10. Henstra, D. (2010). “Explaining local policy choices: A Multiple Streams analysis of municipal emergency management”, Canadian Public Administration, 53(2). 241–258.
11. Hofmänner, A. (2021). Science in the Swiss Policy Response to the COVID-19 Pandemic in 2020. İBB, İstanbul Büyükşehir Belediyesi https://www.ibb.istanbul/News/Detail/36614, Erişim Tar. 02.03.2021.
12. İşlek E, Özatkan Y, Bilir M K, Arı H O, Çelik H ve Yıldırım H H. (2020). Covid 19 Pandemi Yönetiminde Türkiye Örneği: Sağlık Politikası Uygulamaları ve Stratejileri, TÜSPE Rapor: 2020/2, Ankara: TÜSPE Yayınları.
13. Jenkins-Smith, H. C., Nohrstedt, D., Weible, C. M. & Sabatier, P. A. (2014). Advocacy Coalition Framework: Foundations, Evolution and Ongoing Research. In Sabatier & C. M. Weible (Eds.), Theories of The Policy Process (pp. 183-217). USA: Westview Press.
14. Kapucu, N. (2006). Interagency communication networks during emergencies: Boundary spanners in multiagency coordination, The American Review of Public Administration, 36(2), 207-225.
15. Kingdon, J. (2014). Agendas, Alternatives, and Public Policies, Second Edition, London: Pearson.
16. Kooiman, J. (2004). Governing as governance, International Public Management Journal, 7(3), 439-442.
17. Molina, I. Otero-Iglesias, M., Martínez J. P. (2020). Has Spain’s management of COVID 19 been a failure? Errors, lessons and recommendations, Working Paper 16/2020, - Elcano Royal Institute.
18. Moon, Jae M. (2020). “Fighting COVID-19 with Agility, Transparency, and Participation: Wicked Policy Problems and New Governance Challenges”, Public Administration Review, 80 (4), 651–656.
19. Mutluer, G., F. Bal, N. (2020). “Yeni Koronavirüs (Kovid-19) Pandemisiyle Mücadelede Türkiye Devletinin İzlediği Stratejik İletişim”, Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (35), 382-421.
20. Öztek, Z. (2020). “Pandemi Mücadelesi ve Yan Kazanımlar”, Sağlık ve Toplum, COVİD 19 Özel Sayısı, s. 6-14.
21. Peters, B. G., Pierre, J. (2006). “Governance, government and the state”, The state: Theories and issues, 209-222.
22. Pielke Jr, R. A. (2007). The honest broker: making sense of science in policy and politics. Cambridge University Press.
23. Rajan, D., Koch, K., Rohrer, K., Bajnoczki, C., Socha, A., Voss, M., Koonin, J. (2020). Governance of the Covid-19 response: a call for more inclusive and transparent decision-making. BMJ global health, 5(5).
24. Rhodes, R.A.W. (1997). Understanding Governance: Policy Networks, Governance, Reflexivity and Accountability, Buckingham: Open University Press.
25. Richardson, J. (2018). “The Changing British Policy Style: From Governance to Government?”, British Politics, 13, 215–233.
26. Risse, T. (2011). “Governance in Areas of Limited Statehood: Introduction and Overview”, Governance without a state?, ed. Risse Thomas, Columbia University Press, NY.
27. Salamon, L. (2002). “The New Governance and The Tools of Public Action”, The Tools of Government A Guide to the new Governance, Lester M. Salamon, Odus V. Elliott (edi.), Oxford Press, 1-47.
28. Sanfelici, M. (2020). “The Italian Response to the COVID-19 Crisis: Lessons Learned and Future Direction in Social Development”, The International Journal of Community and Social Development, 2(2):191-210.
29. Saurugger, S. Terpan, F. (2016). “Do crises lead to policy change? The multiple streams framework and the European Union’s economic governance instruments”, Policy Sci, 49, 35–53.
30. Shaw, R., Kim, Y. K., & Hua, J. (2020). “Governance, technology and citizen behavior in pandemic: Lessons from COVID-19 in East Asia”, Progress in Disaster Science, 6, 100090.
31. Sobacı, M. Z. (2007). Yönetişim Kavramı ve Türkiye’de Uygulanabilirliği Üzerine Değerlendirmeler, Yönetim Bilimleri Dergisi, 5 (1), Journal of Administrative Sciences, 219-235.
32. Somuncu, M. (2020). “Dr. Fahrettin Koca’nın Sosyal Medyadaki Salgınla İlgili Paylaşımlarının Eleştirel Söylem Analizi Yöntemi İle İncelenmesi”, Kesit Akademi Dergisi, 6 (23), 21-40.
33. Strange, S. (1996). The Retreat of the State: The Diffusion of Power in the World Economy. Cambridge: Cambridge University Press.
34. TBB (2022). http://www.hekimlik.org/koronavirus/merhaba/, (09.09.2022).
35. TİHV (2022). Covid-19 Salgını ve Hapishanelerde Acilen Alınması Gereken Önlemler, https://tihv.org.tr/basin-aciklamalari/covid-19-salgini-ve-hapishanelerde-acilen-alinmasi-gereken-onlemler/ (09.09.2022).
36. Usul (2020). “Bilim kurulları Kovid-19'la mücadeledeki yol haritasının belirlenmesinde etkin rol oynadı”, https://www.aa.com.tr/tr/koronavirus/bilim-kurullari-kovid-19la-mucadeledeki-yol-haritasinin-belirlenmesinde-etkin-rol-oynadi/2128722 (Erişim Tar. 12.02.2020).
37. Weible, C. M., Nohrstedt, D., Cairney, P. (2020). “COVID-19 and The Policy Sciences: Initial Reactions and Perspectives”, Policy Science, 53, 225–241.
38. WHO, (2022). “WHO Coronavirus (COVID-19) Dashboard”, https://covid19.who.int/, (30.09.2022).
39. Yıldız, M., Uzun, M. M. (2020). Koronavirüsle Mücadelede Kriz Yönetimi ve Kamu Politikası Yapımı, Ankara: Seta Rapor.