Executive Perceptions of Tourists Regarding the Waste Tendencies

Öz

The purpose of this research is to evaluate the perceptions of hotel business managers regarding the waste tendencies of tourists. Presenting the consumption behaviors and habits of tourists in a certain framework, presenting information about waste effectively, developing tourism literature on the consumption behaviors of tourists, consumption in traditional and halal concept hotel businesses (food-beverage, energy, water, consumables, time, etc.) is important in terms of tourism due to tourist behavior and obtaining relevant information. The method of this research is qualitative research method; the data collection tool is the interview technique. The obtained data were analyzed by evaluating the content analysis and descriptive analysis technique. In the phase of analyzing qualitative data, statistical package program named NVivo was used. While forming the universe of the research, traditional and halal concept hotel businesses; the sample consists of traditional and halal concept hotel businesses located in Antalya. As a result of the research, it has been revealed that there are many waste tendencies of tourists coming to traditional and halal concept hotel businesses, and these waste tendencies show similarities and differences according to each other.

Anahtar Kelimeler

• Consumption
• Waste
• Hotel
• Business
• Tourist

TURİSTLERİN İSRAF EĞİLİMLERİNE İLİŞKİN YÖNETİCİ ALGILARI

Öz

Bu araştırmanın amacı, turistlerin israf eğilimlerine ilişkin otel işletmeleri yöneticilerinin algılarını değerlendirmektir. Turistlerin tüketim davranışları ve alışkanlıklarının belli bir çerçevede sunulması, israfa ilişkin bilgilerin etkili bir şekilde ortaya konulması, turistlerin tüketim davranışları hususunda turizm literatürünün geliştirilmesi, geleneksel ve helal konseptli otel işletmelerindeki tüketimle (yiyecek-içecek, enerji, su, sarf malzemeleri, zaman vb. gibi) ilgili bilgi edinilmesi, turist davranışları dolayısıyla da turizm konusunda önem arz etmektedir. Bu araştırmanın yöntemi, nitel araştırma yöntemi; veri toplama aracı ise, görüşme tekniğidir. Elde edilen veriler, içerik analizi ve betimsel analiz tekniği değerlendirilerek analiz edilmiştir. Nitel verileri analiz etme evresinde NVivo isimli istatistiki paket programından yararlanılmıştır. Araştırmanın evrenini, geleneksel ve helal konseptli otel işletmeleri oluştururken; örneklemini ise, Antalya’da yer alan geleneksel ve helal konseptli otel işletmeleri oluşturmaktadır. Araştırmanın sonucunda geleneksel ve helal konseptli otel işletmelerine gelen turistlerin pek çok israf eğiliminin bulunduğu, bu israf eğilimlerinin birbirlerine göre benzerlik ve farklılıklar gösterdiği ortaya çıkmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Tüketim
• İsraf
• Otel
• İşletme
• Turist

Kaynakça

1. African Postharvest Losses Information System. (2022). About. http://www.aphlis.net/. (20.11.2022).
2. Arpacı, Ö. (2015). Helal Konseptli Otel İşletmelerinin Sezonlara Göre Algılanan Hizmet Kalitesinin Müşteri Sadakati ve Müşteri Değeri Üzerine Etkisi. (Yayımlanmamış doktora tezi). Sakarya Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sakarya.
3. Ayaz, N. ve Sorgun, T. (2020). Turist Tipolojisi ve Seyahat Memnuniyeti İlişkisi: Ilgaz Kayak Merkezi Örneği. Seyahat ve Otel İşletmeciliği Dergisi, 17 (2), 328-341.
4. Balcı, A. (2006). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntem, Teknik ve İlkeler. Ankara: Pegem Yayıncılık.
5. Baran, Z., Batman, O. ve Yıldız, M. S. (2017). Helâl Belgeli Otellerdeki Yöneticilerin Sertifikalı Helâl Gıda Uygulamalarıyla İlgili Düşünceleri: Beş Yıldızlı Bir Otel Örneği. 1. International Halal Tourism Congress, 7-9 Nisan 2017, Antalya, 982-994.
6. Battour, M. ve Ismail, M. N. (2016). Halal Tourism: Concepts, Practises, Challenges and Future. Tourism Management Perspectives, 19, 150-154.
7. Bohner, G. ve Schlüter, L. E. (2014). A Room With A Viewpoint Revisited: Descriptive Norms and Hotel Guests’ Towel Reuse Behavior. PloS one, 9 (8), e104086.
8. Buyruk, L. ve Aydemir, D. A. (2019). Otel Yöneticilerinin “Helal Otel” Konsepti Hakkındaki Düşünceleri: Kapadokya’da Bir Araştırma. 2nd International Halal Tourism Congress, 4-6 Nisan 2019, Antalya, 399-408.

9. Campus Kitchens Project. (2018). What We Do? https://campuskitchens.org/what-we-do/. (20.11.2022).
10. Cooper, C., Fletcher, J., Fyall, A., Gilbert, D. ve Wanhill, S. (2008). Tourism Principles and Practice (Fourth Edition). England: Prentice Hall.
11. Çam, O. ve Avcı, M. (2021). Schwartz Değerler Sistemi Kapsamında Turist Davranışlarının Değerlendirilmesi: İstanbul Örneği. Manas Sosyal Araştırmalar Dergisi, 10(3), 2037-2059.
12. Çam, O. ve Çelik, C. (2022). Aşırı Turizm Kapsamında Turistlere Yönelik Olumsuz İfadeler, Yapılan Eylemler ve Bunların Turizme Yansımalarının Değerlendirilmesi. Çağ Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 19 (1), 66-84.
13. Çolakoğlu, E., Türk, B., Başar, E. E. ve Gül, O. (2013). Kişisel Değerler ve Çevre Bilincinin Çevreci Ürünlerin Tercih Edilmesindeki Etkileri: Karşılaştırmalı Bir Araştırma. Ulusal Pazarlama Kongresi, Kars.
14. Demirdelen Alrawadieh, D., Dinçer, M. Z. ve İstanbullu Dinçer, F. (2020). Airbnb Aracılığıyla Konaklama Yapan Misafirlerin Memnuniyet Düzeylerini Etkileyen Faktörlerin Belirlenmesine Yönelik Netnografik Bir Araştırma. International Journal of Contemporary Tourism Research, 4 (1), 1-14.
15. Duyar, M. ve Bayram, M. (2019). Overtourism and Tourismphobia: Evolution of Host and Tourism Relationship. International Journal of Geography and Geography Education (IGGE), 40, 347-362.
16. El-Gohary, H. (2016). Halal Tourism, Is It Really Halal? Tourism Management Perspectives, 19, 124-130.
17. Emeksiz, M. (2007). Küçük Otel İşletmeleri ve Çevre Yönetimi. Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 10 (18), 141-156.
18. Erciş, A. ve Türk, B. (2014). Kişisel Değerler ve İçsel Yenilikçilik Boyutları İlişkisinin Yapısal Eşitlik Modeliyle İncelenmesi. Ataturk University Journal of Economics and Administrative Sciences, 28 (2), 75-88.
19. Erik, U. (2019). Restoran İşletmelerinde Gıda İsrafının Önlenmesi ve İhtiyaç Fazlası Yemeğin Değerlendirilmesine Yönelik Bir Mobil Uygulama Modelinin Geliştirilmesi: LUSE. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Necmettin Erbakan Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
20. Erik, U. ve Pekerşen, Y. (2019). Restoran İşletmelerinde Gıda İsrafının Önlenmesi ve İhtiyaç Fazlası Yemeğin Değerlendirilmesine Yönelik Bir Mobil Uygulama Modelinin Geliştirilmesi: LUSE. Seyahat ve Otel İşletmeciliği Dergisi, 16 (3), 418-436.
21. Eskikurt, A. ve Akgül, M. (2016). Kur‘ân-ı Kerîm’de İsraf. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 4 (26), 527-537.
22. FeedBack. (2018). About Us. https://feedbackglobal.org/about-us/. (20.11.2022).
23. Food and Agriculture Organization. (2019). Save Food: Global İnitiative on Food Loss and Waste Reduction. http://www.fao.org/savefood/background/en/. (20.11.2022).
24. FoodBlessed. (2016). About Us. https://foodblessed.org/. (20.11.2022).
25. FUSIONS. (2016). Food Usefor Social Innovation by Optimising Waste Prevention Strategies, About Food Waste. www.eu-fusions.org/index.php/about-food-waste. Erişim tarihi: (20.11.2022).
26. Gıda İsrafını Önleme ve Bilinçlendirme Platformu. (2018). Gıda İsrafını Önleme ve Bilinçlendirme Programı. http://www.israf.net/. (20.11.2022).
27. Goldstein, N. J., Cialdini, R. B. ve Griskevicius, V. (2008). A Room with a Viewpoint: Using Social Norms to Motivate Environmental Conservation in Hotels. Journal of Consumer Research, 35 (3), 472-482.
28. Gökdeniz, A. (2017). Konaklama Sektöründe Yeşil Yönetim Kavramı, Eko Etiket ve Yeşil Yönetim Sertifikaları ve Otellerde Yeşil Yönetim Uygulama Örnekleri. Uluslararası Sosyal ve Ekonomik Bilimler Dergisi, 7 (1), 70-77.
29. Gössling, S. (2002). Global Environmental Consequences of Tourism. Global Environmental Change, 12 (4), 283-302.
30. Greencook. (2012). Greencook Towards A Global Sustainable Management of Food, Food Chain Safety and Fight. http://www.green-cook.org/Food-chain-safety-and-fight,111.html. (20.11.2022).
31. Güneş, G. (2011). Konaklama Sektöründe Çevre Dostu Yönetimin Önemi. Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 13 (20), 45-51.
32. Haberler. (2011). “Topla Dağıt, Dinsin Ağıt” Diyor. https://www.haberler.com/topla-dagit-dinsin-agit-diyor-2922572-haberi/. (20.11.2022).
33. Hahtala, R.L.-Huulttanen, S.-Kajaste, S.-Karhu, E.-Kemppainen, S.-Linsiö, O.- Partti, M.-Tönnes, S., (2008). Waste Prevention Kıt: Advisory Project on Waste Prevention in the Helsinki Metropolitan Area, Waste and Resource Management-A Shared Responsibility Stratford-Upon-Avon, Warwickshire, England.
34. Henderson, J. C. (2010). Sharia-Compliant Hotels. Tourism and Hospitality Research, 10 (3), 246-254.
35. Hidden Harvest. (2019). Who We Are. https://www.hiddenharvest.org/#who-we-are. (20.11.2022).
36. Hotel Restaurant. (2017). Metro’dan Gıda İsrafını Önleyen Yeni Uygulama “Gurme Kutusu”. http://www.hotelrestaurantmagazine.com/metrodan-gida-israfini-onleyen-yeniuygulama-gurme-kutusu/. (20.11.2022).
37. İlyasov, A. (2017). Türk Misafirlerin Gıda İsrafı Tutumları Üzerine Beş Yıldızlı Otel İşletmelerinde Bir Araştırma: Alanya Örneği. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Süleyman Demirel Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Isparta.
38. Kayhan, V. (2006). Kur’ân’a Göre İsraf ve İktisat. Din Bilimleri Akademik Araştırma Dergisi, 6 (3), 149-195.
39. Lipinski, C., Hanson, C., Lomax, J., Kitinoja, L., Waite, R. ve Searchinger, T. (2013). Reducing Food Loss and Waste, İnstallment 2 of Creating A Sustainable Food Future. World Research Institute Working Paper.
40. Lutz, C. ve Newlands, G. (2018). Consumer Segmentation within the Sharing Economy: The Case of Airbnb. Journal of Business Research, 88, 187-196.
41. Mahamood, S. F., Fikri, A. ve Nor, N. S. N. M. (2018). Modelling Grand BlueWave Hotel in Managing Challenges of Islamic Hotel Performance (IHP): An Overview of the Islamic Spirituality Instilled. Proceedings of the 3rd International Halal Conference (INHAC 2016), Springer Nature Singapore Pte Ltd., 283-289.
42. Mair, J. ve Bergin-Seers, S. (2010). The Effect of Interventions on the Environmental Behaviour of Australian Motel Guests. Tourism and Hospitality Research, 10 (4), 255-268.
43. Masiero, L., Yang, Y. ve Qiu, R. T. (2019). Understanding Hotel Location Preference of Customers: Comparing Random Utility and Random Regret Decision Rules. Tourism Management, 73, 83-93.
44. Mathieson, A. ve Wall, G. (1982). Tourism: Economic, Physical and Social Impacts. Longman Group, UK Ltd.
45. Miles, B. M. ve Huberman A. M., (1994). Qualitative Data Analysis: An Expanded Source Book (2nd Ed.). California, USA.
46. Morgan, M. ve Chompreeda, K. (2015). The Relative Effect of Message-Based Appeals to Promote Water Conservation at a Tourist Resort in the Gulf of Thailand. Environmental Communication, 9(1), 20-36.
47. Morino, L. (2014, Ağustos 21). Inglorious Fruits and Vegetables. Slow Food, https://www.slowfood.com/inglorious-fruits-and-vegetables/. (20.11.2022).
48. OECD Gıda Zinciri Analiz Ağı. (2022). Agrfcnl. www.oecd.org/site/agrfcnl. (20.11.2022).
49. Özkan Buzlu, M. (2019). Her Şey Dâhil Otellerde İsraf: Beş Yıldızlı Kıyı Otellerinde Bir Araştırma. (Yayımlanmamış doktora tezi). Mersin Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Mersin.
50. Özkan Buzlu, M. ve Unur, K. (2018). Mesaja Dayalı Bildirimlerin Havlu Tekrar Kullanımına Etkisi: Mersin’deki 3 Yıldızlı Bir Şehir Otelinde Deneysel Bir Uygulama. VII. Ulusal III. Uluslararası Doğu Akdeniz Turizm Sempozyumu Bildiri Kitapçığı içinde (ss. 323-330). Hatay: İskenderun Teknik Üniversitesi.
51. Radwan, H. R., Jones, E. ve Minoli, D. (2010). Managing Solid Waste in Small Hotels. Journal of Sustainable Tourism, 18 (2), 175-190.
52. Razalli, M. R., Abdullah, S. ve Hassan, M. G. (2012). Developing A Model for Islamic Hotels: Evaluating Opportunities and Challenges. Proceedings of International Conference on Knowledge, Culture and Society 2012 (ICKCS 2012), 29-30 Haziran 2012, Güney Kore, 91-95.
53. Reese, G., Loew, K. ve Steffgen, G. (2014). A Towel Less: Social Norms Enhance Pro-Environmental Behavior in Hotels. The Journal of Social Psychology, 154 (2), 97-100.
54. Robin Hood Army. (2018). Who We Are? https://robinhoodarmy.com/. (20.11.2022).
55. Ruhun Doysun. (2018). Ana Sayfa. https://www.ruhundoysun.com. (20.11.2022).
56. Saad, H., Ali, B. ve Abdel-Ati, A. (2014). Sharia-Compliant Hotels in Egypt: Concept and Challenges. Advances in Hospitality and Tourism Research, 2 (1), 1-13.
57. Sancaklı, S. (2013). Hadisler Çerçevesinde İsraf Olgusunun Analizi. Journal of the Faculty of Divinity, 4 (1), 45-86.
58. Sandıkcı, M., Mutlu, A. S. ve Kabakulak, A. (2019). Helal Belgelendirme Sistemlerinde Gıda İsrafını Önleme Çabası: Karşılaştırmalı Bir Araştırma. 2nd International Halal Tourısm Congress, 04-06 Nisan 2019, Antalya, 122-131.
59. Schultz, W. P., Khazian, A. M. ve Zaleski, A. C. (2008). Using Normative Social Influence to Promote Conservation Among Hotel Guests. Social Influence, 3 (1), 4-23.
60. Seçilmiş, C., Demir, İ. ve Akın, M. (2017). Helâl Turizm Konseptinin Örgütsel Değişim Kapsamında Değerlendirilmesi. 1. International Halal Tourism Congress, 7-9 Nisan 2017, Antalya, 763-772.
61. Sehlikoğlu, S. ve Karakaş, F. (2016). We Can Have the Cake and Eat It Too: Leisure and Spirituality At “Veiled” Hotels in Turkey. Leisure Studies, 35 (2), 157-169.
62. Soysaldı, M. (2005). Kur’an’da İsraf Kavramı. Ondokuz Mayıs Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 18 (18-19), 93-127.
63. Sriprasert, P., Chainin, O. ve Rahman, H. A. (2014). Understanding Behavior and Needs of Halal Tourism in Andaman Gulf of Thailand: A Case of Asian Muslim. Journal of Advanced Management Science, 2(3), 216-219.
64. Stop Wasting Food. (2019). About Stop Wasting Food. http://stopwastingfoodmovement.org/. (20.11.2022).
65. Sukhu, A., Choi, H., Bujisic, M. ve Bilgihan, A. (2019). Satisfaction and Positive Emotions: A Comparison of the Influence of Hotel Guests’ Beliefs and Attitudes on Their Satisfaction and Emotions. International Journal of Hospitality Management, 77, 51-63.
66. Tekin, Ö. A. ve Turhan, A. (2017). İslami Otelcilik Hizmetlerinin Önem Düzeyi Üzerine Bir Araştırma. 1. International Halal Tourism Congress, 7-9 Nisan 2017, Antalya, 314-327.
67. Tekin, Ö. A., Turhan, A. ve Turhan, E. A. (2019). Helal Konseptli Konaklama Hizmetleri: Muhafazakâr Turistlerin Değerlendirmeleri Üzerine Bir Araştırma. 2nd International Halal Tourism Congress, 4-6 Nisan 2019, Antalya, 13-26.
68. The Global FoodBanking Network. (2018). Why We Exist. https://www.foodbanking.org/why-we-exist/. (20.11.2022).
69. Too Good To Go. (2019). Gıda Kaydedin, Gezegene Yardım Edin. https://toogoodtogo.co.uk/en-gb. (20.11.2022).
70. Turuncu Bayrak. (2018). Farkındalık. https://turuncubayrak.org/sayfa-farkindalik-1. (19.11.2022).
71. Türkiye Otelciler Federasyonu. (2018). Bilinçli Tatilcinin Tercihi “Turuncu Bayrak” Olacak. https://www.turofed.org.tr/haberler/bilincli-tatilcinin-tercihi-turuncu-bayrak-olacak. (20.11.2022).
72. Winnow (2018). Why We Are the Company to Meet the Food Waste Challenge? https://www.winnowsolutions.com/company. (20.11.2022).
73. WRAP. (2012). Household Food and Drink Waste in the United Kingdom 2012. The Waste and Resources Action Programme, Banbury, UK.
74. Yıldırım, E. (2019). Türkiye’de Helal Konseptli Otel İşletmelerinde İsrafın Değerlendirilmesi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Gaziantep Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Gaziantep.
75. Yuniati, N. (2021). Green Hotel Concept and Practices in Indonesia. E-Journal of Tourism, 8 (2), 184-196.
76. Ywaste. (2016). About. http://www.ywaste.co.za/about/. (20.11.2022).
77. Zero Hunger Challenge. (2019). The Zero Hunger Challenge: Transforming Our Food Systems to Transform Our World. https://www.un.org/zerohunger/content/challenge-hunger-can-be-eliminated-our-lifetimes#:~:text=Transforming%20Our%20Food%20Systems%20to%20Tra nsform%20Our%20World&text=The%20Agenda%20is%20people%2Dcentr ed,human%20rights%20and%20social%20justice.&text=The%20Zero%20H unger%20vision%20reflects,inclusive%20and%20sustainable%20food%20systems. (20.11.2022).