Comparison of Islamic Management and Conventional Management on The Basis of Business Ethics

Öz

The concept of management has only started to be considered scientifically since the 19th century. The literature that examines the administration from an Islamic perspective is much more recent. However, "Islamic Management" has become an approach that attracted attention by managers and employees around the world in a very short time. With this study, it is aimed to present an Islamic management perspective and to compare the main similar and different aspects of Islamic management and conventional management on the basis of business ethics. In the literature review, it is revealed that Islamic management has its own characteristics compared to conventional management. These studies also show that basic ethical values such as honesty, fairness, consistency, and accountability of Islamic management and conventional management are the same. However, Islamic management differs in that it has a faith-based approach that requires activities to be in accordance with Islamic principles. As regards the source of knowledge, Islam denies that pure rationality is the only source of knowledge in management and takes revelation as a source of knowledge. Therefore, Islamic management differs from conventional management in that it determines the purpose of acting in accordance with Islamic provisions and Islamic goals as well as profit maximization. As a result of the study, it was seen that the moral values needed by the society and organizations such as justice, integrity, loyalty, sincerity, patience and altruism were achieved by the implementation of Islamic management.

Anahtar Kelimeler

• Islamic Management
• Conventional Management
• Business Ethics
• Islam
• Management.

İslami Yönetim ile Konvansiyonel Yönetimin İş Ahlakı Temelinde Karşılaştırılması

Öz

Yönetim kavramı ancak 19. yüzyıldan itibaren bilimsel olarak ele alınmaya başlanmıştır. Yönetime İslami açıdan bakan literatür ise çok daha yenidir. Bununla birlikte İslami yönetim, dünya genelinde özellikle yöneticiler ve çalışanlar tarafından ilgi görmüş bundan dolayı da üzerinde daha çok çalışılan bir yaklaşım olmuştur. Bu çalışma ile daha önce yapılan çalışmalar ışığında, İslami yönetim perspektifi sunulması ve İslami yönetim ile konvansiyonel yönetimin başlıca benzer ve farklı yönlerinin iş ahlakı temelinde karşılaştırılması amaçlanmıştır. Literatür taramasında, İslami yönetim anlayışının konvansiyonel yönetim anlayışına kıyasla kendine özgü niteliklere sahip olduğu ortaya çıkmaktadır. Çalışmalarda İslami yönetim anlayışı ile konvansiyonel yönetim anlayışının; dürüstlük, adalet, tutarlılık, hesap verebilirlik gibi temel ahlaki hedeflerinin aslında aynı olduğu da görülmektedir. Ancak İslami yönetim İslami öğretiler doğrultusunda inanca dayalı bir yaklaşım olması ile farklılaşmaktadır. İslam, yönetim uygulamalarında bilginin yegâne kaynağı olarak salt akılcılığı görmemekte vahyi de bilginin esas kaynağı olarak ele almaktadır. Bu nedenle, İslami yönetim anlayışı, kârın maksimize edilmesinin yanında İslam’ın getirdiği ilke ve değerler doğrultusunda faaliyette bulunmayı amaçlaması yönüyle konvansiyonel yönetimden ayrışmaktadır. Çalışma sonucunda, İslami yönetim anlayışının uygulanmasıyla; adalet, doğruluk, sadakat, samimiyet, sabır, diğerkâmlık gibi toplumun ve organizasyonların ihtiyacı olan ahlaki değerlerin de elde edildiği görülmüştür.

Anahtar Kelimeler

• İslami Yönetim
• Konvansiyonel Yönetim
• İş Ahlakı
• İslam
• Yönetim.

Kaynakça

1. Abbasi, A. S., Rehman, K. U. ve Bibi, A. (2010). Islamic Management Model. African Journal of Business Management, 4(9), 1873–1882.
2. Ahmad, K. (2003). Islam and Management. International Journal of Economics, Management and Accounting, 11(1).
3. Ahmed, P. (2017). İslami Finansal Kurumlarda Ahlak ve Kurumsal Yönetim. International Journal of Islamic Economics and Finance Studies, 30(5849), 1–28.
4. Akşit, C. (2007). İslam’da Ticaret Prensipleri. İstanbul: Birun Yayınları.
5. Arslan, M. (2012). İş ve Meslek Ahlakı. Ankara: Siyasal Kitabevi.
6. Baharestan, J. (2004). Comparative Study of Islamic Management and Conventional Management. Student’s Textbook of Humanities, 1–36.
7. Bartle, P. (2008). Participatory Management: Methods to Increase Staff Input in Organization. Retrieved May, 6, 2008.
8. Bartol, K. M. ve Martin, D. C. (1982). Managing Information Systems Personnel: A Review of the Literature and Managerial Implications. MIS Quarterly, 49–70.

9. Beekun, R. ve Badawi, J. (1999). The Leadership Process in Islam. Proteus-Shippensburg, 16, 33–38.
10. Bektaş, Ç. (2015). İşletmelerde İş Ahlakı. Business & Management Studies: An International Journal, 3(3), 327–363.
11. Branine, M. ve Pollard, D. (2010). Human resource management with Islamic management principles: A dialectic for a reverse diffusion in management. Personnel Review, 39(6), 712–727.
12. Çağırıcı, M. (2006). İslam Düşüncesinde Ahlak. İstanbul: Dem Yayınları.
13. Çevikbaş, R. (2010). Yönetimde Etik ve Yozlaşma. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 20(1), 265–289.
14. Döndüren, H. (1998). İslami Ölçülerle Ticaret Rehberi. İstanbul: Erkam Yayınları.
15. Erdoğmuş, N., Torlak, Ö. ve Tiryaki, K. B. (2018). Temelleri ve Uygulamalarıyla İş Ahlakı. İstanbul: İGİAD Yayınları.
16. Fukuyama, F. (2000). Social Capital and Civil Society. IMF Working Papers, 27–29.
17. Güney, N. (2015). İslami Finansta Şer’i Yönetim Uygulamaları ve Konuyla İlgili Tartışmalara Genel Bir Bakış. Türkiye İslam İktisadı Dergisi, 2(2), 45–69.
18. İlhan, S. (2005). İş Ahlakı: Kuramsal Bir Yaklaşım. Afyon Koçatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 7(2), 258–275.
19. Kaya, C. ve Zaim, H. (2011). İslami Değerlerin Çalışan Memnuniyetine Etkisi: Bir Katılım Bankası Uygulaması. İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi İşletme İktisadı Enstitüsü Yönetim Dergisi, 13(1), 28–40.
20. Kazak, H. (2021). İslam ve Kapitalizm. Ankara: Nobel Yayın.
21. Kırel, Ç. (2000). Örgütlerde Etik Davranışlar, Yönetimi ve Bir Uygulama Çalışması. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.
22. Koehler, B. ve Altundal, U. (2013). İslam’da Kapitalizmin Doğuşu. Liberal Düşünce Dergisi, (70), 63–72.
23. Kurt, A. (2010). Weber’in İslam Görüşü Üzerine Bir Değerlendirme. Uludağ Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 19(1), 1–23.
24. Kurtuluş, B. (2005). İş Ahlakı: Geçmi̇şte ve Günümüzde. Sosyal Siyaset Konferansları Dergisi / Journal of Social Policy Conferences, 50, 737–759.
25. Majali, A. (1990). A Proposal for the Establishment of an Islamic Leadership Institution. Journal Islamic Academic Science, 3(4), 251–254.
26. Metwally, M. (1994). İslami Bir Firmanın Davranışsal Modeli. İş Hayatında İslam İnsanı (Homo Islamicus) içinde (ss. 133–143). MÜSİAD Araştırma Raporları-9.
27. Mohammed, A. K. (2014). A Comparative Study Between Islamic Management and Conventional Management With Special Reference to HRM. The Social Sciences Research, 2014, 112–122.
28. Okka, O. ve Kazak, H. (2020). İslami Finansal Yönetim-Sistem ve Uygulama (Konvansiyonel Finansla Mukayeseli). Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
29. Özgener, Ş. (2002). İmalat Sanayi İşletmelerindeki Kamu ve Özel Sektör Yöneticilerinin İş Ahlakına İlişkin Tutumları. Amme İdaresi Dergisi, 35(1), 167–180.
30. Salahudin, S. N., Baharuddin, S. S., Abdullah, M. S. ve Osman, A. (2016). The Effect of Islamic Work Ethics on Organizational Commitment. Procedia Economics and Finance, 35, 582–590.
31. Schulze, N. (1997). İşletme Etiği Konusuna Kavramsal Bir Yaklaşım. Amme İdaresi Dergisi, 30(4), 35–51.
32. Şencal, H. (2021). Modern Dünya’da Müslüman İş İnsanı Olmak: MÜSİAD Örneği. İslam ve Kapitalizm: Küresel Bir Bakış Açısı ve Türkiye İncelemeleri.
33. Shafique, M. N., Ahmad, N., Khurshid, M. ve Ahmad, H. (2015). Islamic Principles and Values in Modern Organizations. Nigerian Chapter of Arabian Journal of Business and Management Review, 62(2469), 1–8.
34. Soofi, M. ve Kashi, Z. M. (2017). A Review of Islamic Management and Conventional Management. International Journal of Commerce and Management Research, 3(10), 54–56.
35. Torlak, Ö. (2009). Pazarlama Ahlakı: Sosyal Sorumluluklar Ekseninde Pazarlama Kararları ve Tüketici Davranışlarının Analizi. İstanbul: Beta Yayınları.
36. Torlak, Ö., Özdemir, Ş. ve Erdemir, E. (2018). İGİAD İş Ahlakı Araştırması. İstanbul: İGİAD Yayınları.
37. Uğur, S. S. ve Uğur, U. (2014). Yöneticilik ve Liderlik Ayrımında Kişisel Farklılıkların Rolü. Organizasyon ve Yönetim Bilimleri Dergisi, 6(1), 122–136.
38. Weber, M. (2014). Protestan Ahlakı ve Kapitalizmin Ruhu. M. Ökten (Çev.). Ankara: Tutku Yayınevi.
39. Wright, P. (1981). Organizational Behavior in Islamic Firms. Management International Review, 21(2), 86–94.
40. Zaim, H. (2013). İş Hayatında Erdemli İnsanın Yetkinlikleri ile Performans Arasındaki İlişki. İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 12(23), 181–196.
41. Zuhria, A. (2013). Organizational Behaviour and Islamic Work Ethic. Managing Islamic Financial Institutions, 1–21.
42. Zulkifli, A. (2015). Islamic Management vs Conventional Management. Msc Islamic Finance and Management, 1–6. https://doi.org/10.13140/RG.2.1.2495.9846