Hukuk Kültürü Suç Ve Kentsel Yağma

Öz

Kültür bir toplumun duyuş, düşünüş ve davranış biçimlerinin toplamıdır. Din, aile, sanat gibi sosyal kurumlar kültürü oluşturduğu gibi, aslında kültürden de etkilenir. Bu durum hukuk içinde geçerlidir. Bir toplumun hukuka olan inancı, hukuk devletine gösterdiği saygı, o toplumun kültürünün bir yansımasıdır. Türkiye'de gerek devlet gerekse toplum nezdinde hukuk kültürünün çok da geliştiğini söylemek zordur. Sivil toplum geleneğinin olmayışı, siyasal popülizm ve patronaj ilişkilere dayalı siyaset yapma biçimi hem toplumda hukuk devletine olan inancın azalmasına hem de hukuk dışı eylemlerin yaygınlaşmasına neden olmaktadır. Bildiri kapsamında öncelikle hukuk kültürü ve hukuk devleti kavramları açıklanacak, Türk toplumunda hukuk kültürünü belirleyen dinamikler ele alınacaktır. İkinci bölümde, ülkemizdeki hukuk devletine yönelik ihlallere yer verilecektir. Son bölümde bu hukuk ihlallerinin toplum bakımından doğurduğu olumsuz sonuçlar üzerinde durulacaktır. Bildirinin amacı Türk toplumunun kültürel dinamikleri içinde şekillenen hukuk kültüründen hareketle ülkemizde yaşanan hukuk ihlallerini analiz etmektir

Anahtar Kelimeler

• Hukuk, Hukuk Kültürü, Suç, Kent

Hukuk Kültürü Suç Ve Kentsel Yağma

Öz

Culture is the accumulation of the perception, thinking and behavior patterns of a society. Social institutions such as religion, family and art do not only constitute the culture, but also are influenced by the culture. This is true for law too. Faith in justice system and respect to the rule of law in a society are the reflections of the culture of that society. It is difficult to say that Turkey has an advanced law culture within state or society. Lack of the tradition of civil society, political populism and clientelism based politics give rise to the diminishing of faith in rule of law as well as the spreading of unlawful acts in the society. Within the context of this paper, the concepts of law culture and rule of law will be described at first, and then the dynamics that determine the law culture in Turkish society will be discussed. In the second chapter (section) of the paper, the violations of the rule of law in Turkey will be examined. In the last section, the negative impacts of the violation of law on the society will be emphasized. The objective of this paper is to analyze the violations of law in Turkey in terms of the law culture shaped within the social dynamics of the Turkish society

Anahtar Kelimeler

• -

Kaynakça

1. daha fazla mali kaynak demektir. Para toplumun üzerinde
2. uzlaştığı tek değer haline gelir. Üretmek değil tüketmek önemlidir. Türkiye'nin en büyük
3. sermaye gruplarının birer birer üretimden rant ekonomisine
4. kayması boşuna değildir. Ülkede plaza, rezidans ve alış-veriş
5. merkezilerinin sayısında adeta patlama yaşanmaktadır.
6. Modayı takip etmek, markalı giyinmek, alış-veriş
7. merkezlerinde gezinmek, onlarca kredi kartına sahip olmak
8. toplumsal yaşamın odağına yerleşmiştir. Türkiye'de kredi kartı sayısı 56 milyona, toplam banka

9. kartı sayısı da 95 milyona yaklaşmıştır. Bankaların verdiği
10. tüketici kredileri 230 milyar liranın üzerindedir. Türkiye'de
11. halen 1,5 kişi ve 8,5 milyon kredi kartı icra takibindedir
12. (haberform, 26.08.2013). Ülkemizde emek ve alın terine
13. dayalı üretim fikri terk edilirken, demokrasi ve hukuka olan
14. inançta gerilemektedir. 5. Sonuç Demokratik bir hukuk devleti insanlığın ulaştığı en iyi
15. yönetim biçimini ifade eder. Aslında bir ideal olan bu
16. yönetim biçimine her toplumun aynı ölçüde ulaşabildiğini
17. söylemek mümkün değildir. Kimi toplumlar diğerlerinden
18. daha önde yer almakta, kimileri ise geride kalmaktadır. Kuşkusuz, ülkeler arasındaki bu farkın oluşmasında
19. toplumların hukuk kültürlerindeki farklılıklarının etkisi
20. büyüktür. Her toplumda hukukun, toplumsal kuralların ve
21. buna bağlı davranış biçimlerinin farklı bir işleyişi ve kültürel
22. temelleri bulunmaktadır. Toplumların sahip olduğu bu farklı
23. hukuk kültürü doğrudan ülkenin idari yapısını, birey-devlet
24. ilişkisini ve toplumun evrensel hukuk değerlerine olan bakış
25. açısını etkilemektedir. Bu nedenle bugün yaşadığımız
26. hukuksal sorunların anlaşılması için hukuk kültürümüzün
27. derinliklerine bakmamız gerekir. Sivil toplum geleneğinin olmadığı, ataerkil aile yapısının
28. baskın olduğu, uzun asırlar imparatorluklar olarak yönetilmiş
29. toplumumuzda Osmanlı Devleti'nden kalma tebaa kültürünün
30. gerek demokrasi gerekse hukuk devleti üzerinde etkisi
31. kaçınılmazdır. Cumhuriyet sonrası hızla dönüşen toplumumuz hızlı ve
32. sağlıksız kentleşmenin her türlü sıkıntısını üzerinde
33. taşımaktadır. Patronaj ilişkilere dayalı, popülist siyaset
34. yapma biçimi hem yöneten-yönetilen arasındaki uçurumun
35. daha da açılmasına neden olmakta hem de hukuk devletinin
36. gerçek anlamda hayata geçirilmesinin önünde bir engel
37. olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu tür siyaset yapma biçimi
38. değişmedikçe, başka bir deyişle, devlet rant dağıtıcı rolünden
39. vazgeçmedikçe ne yurttaş kimliğine sahip sivil toplum ne de
40. gerçek anlamda üretime dayalı bir ekonomik yapı kurmamız
41. mümkün olmayacaktır. Yapmamız gereken kanun devletinden hukuk devletine
42. geçiş yapmak, devletin kutsallığı yerine insan hak ve
43. özgürlüklerini koymaktır. Kanunlara ve kurallara eşitlik
44. içinde uyulmalıdır. Devlet mutlaka rant ve ayrıcalık dağıtıcı
45. rolünden vazgeçmelidir. Toplumda bu süreçte gerek katılım
46. hakkını kullanarak gerekse yargı organları eliyle yargının
47. bağımsızlığı, hukukun üstünlüğü ilkesi, temel hak ve
48. özgürlüklerin korunması, saydam ve açık bir devletin varlığı
49. konularında gereken özeni ve hassasiyeti göstermelidir. Bu
50. yurttaş olmanın bir gereğidir. Akyılmaz, Bahtiyar (2007), "Yargı Kararlarının Yerine
51. Getirilmemesinden Doğan Sorumluluk", Gazi Ün. Hukuk
52. Fak. Dergisi, C. Xı, S.1-2, S. 449-469. Akyol, Taha (2000), "Khk Ve Hukuk", Milliyet, 16.08.2000. Aliefendioğlu, Yılmaz (2001), "Hukuk-Hukukun
53. Üstünlüğü-Hukuk Devleti", Ankara Barosu Dergisi, S. 2, S. 29-68. Altuğ, Figen (2009), Yerel Yönetimlerde Hizmetlerden
54. Memnuniyet Ve Yolsuzluklar İstanbul Araştırması, İsmmmo
55. Yayını, İstanbul. Beder, Bülent - Altundiş, Mehmet (2009), "Yasama Ve Yürütme
56. Müdahalesi", Yasama Dergisi, S. 13, S. 85-121. Yargı Bağımsızlığına
57. Canbazoğlu, Kerem - Ayaydın, Dilhun (2011), “İmar
58. Planlarının Yargısal Denetimi -1”, Tbb Dergisi, S. 93, S. 239- 281. Canbazoğlu, Kerem - Ayaydın, Dilhun (2011), “İmar
59. Planlarının Yargısal Denetimi -2”, Tbb Dergisi, S. 94, S. 295- 328. Çaha, Ömer (2013), Hukuk Devleti Ve Kanun Devleti,
60. Www.Fatih.Edu.Tr/Omercaha/Makaleler, 10.08.2013. Ekinci, Oktay (1999), Rant Demokrasisi Çöktü, Anahtar
61. Yayınları, İstanbul. Ergen, Cafer (2012), Danıştay İçtihatlarıyla İmar Hukuku,
62. Seçkin Yayınları, Ankara. Freidman, Lawrance M. (1996), "Hukuk Kültürü Ve
63. Toplumsal Gelişme", İstanbul Ün. Sbf Dergisi, Çev.: M.
64. Tevfik Özcan, S. 14, S. 27-36. Hafızoğulları, Zeki (1996), "Bir Kültür Ürünü Olarak
65. Hukuk Düzeni", Ankara Ün. Hukuk Fak. Dergisi, C. 45, S. 1- 4, S. 3-23. Hafızoğulları, Zeki (2004), "Hukuk Devleti Ve Türk Ceza
66. Hukuku", Hukuk Kurultayı, Ankara Barosu, S. 1-7. İba, Şeref (2011), “Ülkemizde ‘Torba Kanun’ Ve ‘Temel
67. Kanun’ Uygulamaları”, Ankara Barosu Dergisi, S. 1, S. 197- 202. İkincioğulları, Firuzan (1997), "Hukuk Devleti", Gazi Ün.
68. Hukuk Fak. Dergisi, C. 1, S. 1, S. 13-16. Kalabalık, Halil (2002), İmar Hukuku, Seçkin Yayınları, Ankara. Karasu, Mithat Arman (2009), Kente Karşı Suç, Savaş
69. Yayınları, Ankara. Karasu, Mithat Arman (2011), "Özelleştirme İdaresinin
70. İmar Yetkileri”, Çağdaş Yerel Yönetimler, C. 20, S. 2. S. 27– 53. Keleş, Ruşen (2012), Kentleşme Politikası, 12. B., İmge
71. Kitabevi, Ankara. Laçiner, Ömer (2006), "Türkiye'de 'Adalet' Ve 'Hukuk'
72. Kültürü", Birikim, S. 202, S. 3-7. Ozansoy, Cüneyt (2009), "İdare Hukukunun Arka
73. Bahçesi Olarak 'İdare Kültürü'", Danıştay Ve İdari Yargı
74. Günü Sempozyumu, 12 Mayıs 2008, Danıştay Yayın No: 77, S. 37-40. Özden, Yekta Güngör (1991), "Hukuka Saygı", Ankara
75. Ün. Sbf Dergisi, C. 46, S.1, S. 355-367. Özkorkurt, Nevin Ünal (2008), "Yargı Bağımsızlığı
76. Açısından Osmanlı'da Ve Günümüz Türkiyesinde Yargıya
77. Genel Bir Bakış", Ankara Ün. Sbf Dergisi, C. 57, S.1, S. 225- 242. Sayan, İpek Özkal (2008), "Türkiye'de Yargı Bağımsızlığı
78. Sorunu", Ekonomik Ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, Güz, Yıl
79. 4, S. 2, S. 44-73. Selçuk, Sami (1997), "Yargı Bağımsızlığı", Tbb Dergisi,
80. S. 2, S. 223-237. Sümer, Neslihan (1998), "Bir Kültür Ürünü Olarak
81. Hukuk", Ankara Ün. Dil Ve Tarih Coğrafya Fak. Dergisi, C.
82. 38, S. 1-2, S. 313-321. Tüsiad (2005), Devlette Etikten Etik Devlete: Kamu
83. Yönetiminde Etik, Tüsiad Yayını, İstanbul. Ulutaş, Birgül (2009), "Türkiye'de İdari Yargı
84. Kararlarının Uygulanmasındaki Güçlükler", Eğitim Toplum
85. Bilim, C. 7, S. 28, S. 21-35. Yüksel, Mehmet (2002), "Modernleşme Bağlamında
86. Hukuk Ve Etik İlişkisine Sosyolojik Bir Bakış", Ankara Ün.
87. Sbf Dergisi, C. 57, S. 1, S. 177-195. Yüksel, Mehmet (2012), "Hukuk Kültürü Kavramına
88. Sosyolojik Bir Bakış", İletişim Kuram Ve Araştırma Dergisi, S. 35, S. 1-18.