The Instrumental Role of Employee Volume in The Impact of Organizational Communication Climate on Union Commitment

Öz

In industrial relations, the unions get their bargaining and action power from the union rights and freedoms recognized by the laws, as well as the power of organization and their members. It is difficult for a union organization with low organizational strength and weak union commitment to achieve union goals. Organizational communication climate has an important effect on increasing union commitment. Studies show that there is a positive relationship between the communication climate in the organization and the level of commitment of the employees to the organization. The aim of the study is to determine the mediating role of employee voice in the effect of organizational communication climate on union commitment. The sample of the study, in which the relational survey model, which is one of the quantitative research methods, was used, consists of 327 public officials who are members of public unions and agree to participate in the research. In the research, “Organizational Communication Climate (Oİİ)”, “Employee Voice Scale (İSÖ) and Union Commitment Scale (SÖ)” were used as data collection tools. The hypotheses of the research were tested with four-stage regression models. As a result of the study, it has been determined that the organizational communication climate has a positive effect on the union commitment and the voice of the employee has a full mediating role in this relationship.

Anahtar Kelimeler

• organization communication climate
• employee voice
• union commitment

Örgütsel İletişim İkliminin Sendikaya Bağlılık Üzerindeki Etkisinde İşgören Sesliliğinin Aracı Rolü

Öz

Endüstri ilişkileri içerisinde sendikalar pazarlık ve eylem güçlerini yasalar ile tanınmış sendikal hak ve özgürlüklerin yanında örgütlenme gücünden ve üyelerinden almaktadırlar. Örgütlenme gücü düşük ve sendikal bağlılığın zayıf olduğu bir sendikal organizasyonun sendikal hedeflere ulaşması zordur. Sendikal bağlılığı artırmak noktasında örgütsel iletişim iklimi önemli bir etkiye sahiptir. Araştırmalar, örgütteki iletişim iklimi ile çalışanların örgüte bağlılık düzeyi arasında pozitif bir ilişki olduğunu göstermektedir. Çalışmanın amacı, örgütsel iletişim ikliminin sendikaya bağlılık üzerindeki etkisinde işgören sesliliğinin aracı rolünü tespit etmektir. Nicel araştırma yöntemlerinden ilişkisel tarama modelinin kullanıldığı araştırmanın örneklemini kamu sendikalarına üye olan ve araştırmaya katılmayı kabul eden 327 kamu görevlisi oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak “Örgütsel İletişim İklimi Ölçeği (ÖİİÖ)”, “İşgören Sesliliği Ölçeği (İSÖ)” ve “Sendikaya Bağlılık Ölçeği (SBÖ)” kullanılmıştır. Araştırmanın hipotezleri dört aşamalı regresyon modelleri ile test edilmiştir. Çalışma sonucunda, örgütsel iletişim ikliminin sendikaya bağlılığı pozitif yönde etkilediği ve işgören sesliliğinin bu ilişkide tam aracılık rolü olduğu belirlenmiştir

Anahtar Kelimeler

• örgütsel iletişim iklimi
• işgören sesliliği
• sendikaya bağlılık

Destekleyen Kurum

yok

Kaynakça

1. Arslan, A. ve Yener, S. (2016). İşgören Sesliliği Ölçeğinin Türkçe ’ye Uyarlanması Çalışması. Yönetim ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 14(1), 173-191.
2. Arslan, A. ve Gül, H. (2022). Örgütsel İletişim İkliminin Kuruma Duyulan Güvene Etkisi. MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi, 11(4), 1542-1558
3. Aubert, B.A. ve Kelsey, B.L. (2003). Further Understanding of Trust and
4. Performance in Virtual Teams. Small Group Research, 34: 575-618.
5. Ayyıldız, F. N. (2018). Çalışan Sesinin, Örgüte Bağlılığa ve Çalışan Mutluluğuna Etkisi. (Yüksek Lisans Tezi). Bahçeşehir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
6. Baron, R.M. ve Kenny, D.A. (1986). The Moderator-Mediator Variable
7. Distinction in Social Psychological Research: Conceptual, Strategic and Statistical Considerations. Journal of Personality and Social Psychology, 51(6), 1173-1182.
8. Bilgin, L. (2003). Sendikaya Bağlılık Ölçeği’ nin Türkçe Uyarlanması. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 5(4),12-31.

9. Bilgin, L. (2007). Sendikalı İşçi Davranışlarının Psikolojik Boyutları. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Ya. No:1737.
10. Bolton, D., Bagraım, J. J., Wıtten, L., Mohamed, Y., Zvobgo, V. ve Khan, M. (2007). Explaining Union Participation: The Effects Of Union Commitment And Demographic Factors. SA Journal of Industrial Psychology, 33(1), 74-79.
11. Bulut, H. ve Meydan, C.H. (2018). Liderlik Tarzlarının Çalışanların Ses Verme Davranışına Etkisi: Kamuda Bir Araştırma. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 73(1), 223-244.
12. Çalışma Hayatı İstatistikleri, 2022, https://www.csgb.gov.tr/media/89448/temmuz_2022-kamu.pdf
13. Carrière, J. ve Bourque, C. (2009). The Effects of Organizational Communication on Job Satisfaction and Organizational Commitment in a Land Ambulance Service and The Mediating Role of Communication Satisfaction. Career Development International, 14(1), 29-49.
14. Comrey, A.L. ve Lee, H.B. (1992). A First Course in Factor Analysis. New Jersey: Lawrence Erlbaum Associates, Publisher.
15. Cooper‐Hakim, A. ve Viswesvaran, C. (2005). The Construct Of Work Commitment: Testing An Integrative Framework. Psychological Bulletin, 131, 241–259.
16. Dubin, R., Champoux, J. E. ve Porter, L. W. (1975). Central Life Interests and Organizational Commitment of Bluecollar and Clerical Workers. Administrative Science Quarterly, 20, 411-421.
17. Dundon, T., Wilkinson, A., Marchington, M. ve Ackers, P. (2004). The Meanings and Purpose of Employee Voice. The International Journal of Human Resource Management, 15(6), 1149-1170.
18. Ekrot, B., Rank, J. ve Gemuunden, H.G. (2015). Antecedents of Project Managers ‘voice Behavior: The Moderating Effect of Organization- Based Self-Esteem and Affective Organizational Commitment. International Journal of Project Management, Vol: 34, No: 6, 1028- 1042.
19. Eryılmaz Ballı, F. ve Önen, Ö. (2019). Okul Müdürleri, Öğretmenler ve Yardımcı Personelin Okullardaki Örgütsel İletişim İklimine Yönelik Görüşleri. OPUS © Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 14(20), 514-550.
20. Eryılmaz Ballı, F. ve Tulunay Ateş, Ö. (2021). Organizational Communication Climate: Scale Development Study. Çukurova University Faculty of Education Journal, 50(1), 400-433.
21. Falcione, R.L., Sussman, L. ve Herden, R.P. (1987). Communication Climate in Organizations. In F.M. Jablin, L.L. Putnam, K.H. Roberts, & L.W. Porter (Eds.), Handbook Of Organizational Communication: An Interdisciplinary Perspective (pp.195-227). Newbury Park: Sage.
22. Farndale, E., Van Ruiten, J., Kelliher, C. ve Hope-Hailey, V. (2011). The Influence of Perceived Employee Voice on Organizational Commitment: An Exchange Perspective. Human Resource Management, 50(1), 113-129.
23. Fullagar, C., Gallagher, D.G., Gordon, M.E. ve Clark, P.F. (1995). Socialization on Union Commitment and Participation: A Longitudinal Study. Journal of Applied Psychology, 89, 147-157.
24. Fullagar, C., Gallagher, D.G., Clark, P.F., ve Carroll, A.E. (2004). Union Commitment and Participation: A Ten-Year Longitudinal Study. Journal of Applied Psychology, 89, 730-737.
25. George, D. ve Mallery, M. (2010). SPSS for Windows Step by Step: A Simple Guide and Reference. Boston: Pearson.
26. Gordon, M. E., Philpot, J. W., Burt, R. E., Thompson, C.A. ve Spiller, W. E. (1980). Commitment to The Union: Development of A Measure and An Examination of Its Correlates. Journal Of Applied Psychology, 65(4), 479–499.
27. Grusky, O. (1966). Career Mobility and Organizational Commitment. Administrative Science Quarterly, 10, 488-503.
28. Guzley, R. M. (1992). Organizational Climate and Communication Climate: Predictors of Commitment to the Organization. Management Communication Quarterly, 5(4), 379-402.
29. Gülmez M. (1995). Anayasa Değişikliği ve Memur Sendikacılığı. Amme İdaresi Dergisi, 28 (4), Aralık, 27-43.
30. Halpin, A., ve Croft, D. (1963). The Organizational Climate of Schools. Chicago: The University of Chicago.
31. Heshizer, B. ve Lund, J. (1997). Union Commitment Types and Union Activist Involvement: Lessons for Union Organizers and Labor Educators. Labor Studies Journal, 22(2), 66-83.
32. Jo, S. ve Shim, S.W. (2005). Paradigm Shift of Employee Communication: The Effect of Management Communication on Trusting Relationships. Public Relations Review, 31(2), 277–280.
33. Kanten, P. ve Ülker Er, F. (2012). Relational Approach Among Perceived Organizational Support, Proactive Personality And Voice Behaviour. Procedia- Social and Behavioral Sciences, No:62, 1016– 1022.
34. Kazar, E.N. ve Tosun, F. (2022). Türkiye’deki Akademisyenlerin Sendikal Bağlılık Düzeylerinin Belirlenmesine Yönelik Bir Araştırma. Çalışma ve Toplum, C.2, S.73, 1123-1148.
35. Kuchi, T. (2006). Constant Change and the Strategic Role of Human Communication. A Selective Annotated Bibliography. Library Management, 27(4/5): 218-235.
36. Ladd, R. T., Gordon, M. E., Beauvais, L. L. ve Morgan, R. L. (1982). Union Commitment: Replication and Extension. Journal of Applied Psychology, 67(5), 640–644.
37. Lewin, D. ve Mitchell, D. (1992). Systems Of Employee Voice: Theoretical And Empirical Perspectives. California Management Review, 34(3) 95-111.
38. Majid, M. ve Ibrahim, A. (2017). Measurement of Organizational Commitment and Factors Influencing the Level of Commitment of Employees-An Empirical Investigation of Higher Education System. International Journal of Management and Business Studies, 7(1), 14- 18.
39. Martin, N.D. ve Brady, D. (2007). Workers of The Less Developed World Unite? A Multilevel Analysis of Unionization in Less Developed Countries. American Sociological Review, 72:562-584.
40. Meydan, C.H. ve Şeşen, H. (2015). Yapısal Eşitlik Modellemesi AMOS Uygulamaları. Ankara: Detay Yayıncılık.
41. Metochi, M. (2002). The Influence of Leadership and Member Attitudes in Understanding The Nature of Union Participation. British Journal of Industrial Relations, 40(1), 87-111.
42. Mowday, R. T., Steers, R.M. ve Porter, L.W. (1979). The Measurement of Organizational Commitment. Journal of Vocational Behavior, Vol: 14, 224- 247.
43. Morrison, Elizabeth, W. (2014). Employee Voice and Silence. Annu. Rev. Organ. Psychol. Organ. Behav., 1,173-197.
44. Örücü, E., Gizlier, Ö. ve Onay, G.O. (2021). İşgören Sesliliğinin Örgütsel Bağlılık Üzerindeki Etkisi: Belediye Çalışanları Üzerinde Bir Araştırma. Manisa Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 19(2), 70-85.
45. Özel, A. (2018). Yetenekleri Elde Tutma Uygulamaları ve Çalışan Sesliliğinin Çalışanların İş Tutumları Üzerindeki Etkisi. (Yüksek Lisans Tezi). İstanbul Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
46. Poole, M.S. (1985). Communication and Organizational Climates: Review, Critique, and A New Perspective. In R.D. Mcphee and P. K. Tompkins (Eds.), Organizational Communication: Traditional Themes and New Directions (pp. 79-108). Beverly Hills, CA: Sage.
47. Porter, L. W., Crampon, W. J. ve Smith. F. J. (1976). Organizational Commitment And Managerial Turnover: A Longitudinal Study. Organizational Behavior and Human Performance, 15, 87-98.
48. Prasadika, G.H. H. P. ve Nishanthi, H. M. (2018). Perceived Employee Voice and Organizational Commitment: A Case of Sri Lanka. Asian Journal of Empirical Research, 8(9), 330-341.
49. Redding, W.C. (1972). Communication within The Organizations: An Interpretive Review of Theory and Research. New York: Industrial Communication Council.
50. Schnabel, C. (2020). Union Membership and Collective Bargaining: Trends and Determinants. IZA DP No. 13465.
51. Snape, E., Redman, T. ve Chan, A.W. (2000). Commitment To The Union: A Survey of Research and The Implications for Industrial Relations and Trade Unions. International Journal of Management Review, 2(3), 205-230.
52. Sverke, M. (1992). Developing a Measure of Union Commitment in Sweden: Results of a Pilot Study, Paper Presented at The Symposium on Emerging Union Structures: An International Comparison. Clark University Graduate School of Management, Worcester, Massachusetts, 9-10 Marc.
53. Sverke, M. ve Kuruvilla, S. (1995). A New Conceptualization of Union Commitment. Journal of Organizational Behavior, 16 (Special Issue: Union Commitment), 505-532.
54. Tabachnick, B.G. ve Fidell, L.S. (2013). Fidell Using Multivariate Statistics. Boston: Pearson.
55. Talas, C. (1975). Sendikacılık ve Toplum. A.Ü.S.B.F.D., 30, 1-23.
56. Tokol, A. (2012). Sosyal Politikanın Tarafları. Aysen Tokol, Yusuf Alper (Ed.), Sosyal Politika içinde. Bursa: Dora Yayınları.
57. Travis, D.J., Gomez, R. ve Mor Barak M.E. (2011). Speaking up and Stepping Back: Examining The Link Between Employee Voice And Job Neglect. Children and Youth Services Review, Vol:3, No:10, 1831– 1841.
58. Trombetta, John J. ve Rogers, Donald P. (1988). Communication Climate, Job Satisfaction, and Organizational Commitment: The Effects Of Information Adequacy, Communication Openness, and Decision Participation. Management Communication Quarterly, Vol.1, No.4, 494-514.
59. Uğurlu Kara, A. ve Kahraman, A. (2021). İletı̇şı̇m İklı̇mı̇ İle Yenı̇lı̇kçı̇ Davranış İlı̇şkı̇sı̇nde Kültürel Sıkılığın Aracılık Rolü. LAÜ Sosyal Bilimler Dergisi (XII-I): 19-39.
60. Ural, A. ve Kılıç̧, İ. (2013). Bilimsel Araştırma Süreci ve SPSS ile Veri Analizi. Ankara: Detay Yayıncılık.
61. Van Dyne L. ve LePine, J.A. (1998). Helping and Voice Extra-role Behavior. Evidence of Construct and Predictive Validity. Academy of Management Journal, 41: 108-119.
62. Yener, S. (2018). İşgören Sesliliğinin Tükenmişlik ve Bilgi Uçurma Arasındaki İlişkide Düzenleyici Rolü. Yönetim Bilimleri Dergisi, 16(31), 217-236.
63. Yenihan, B. ve Cerev, G. (2016). Sendikalı Kadınlar ve Yaşadıkları Sorunlar: Kocaeli̇-Gölcük’te Kamu Çalışanları Sendikaları Üzerı̇ne Nitel Bir Araştırma. Yönetim ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, Cilt: 14, Sayı: 4, 150-167.
64. Yorgun, S. (2011). Grevsiz Toplu Pazarlık ve Aidat Bağımlılığı Kıskacında Memur Sendikaları. Sosyal Siyaset Konferansları Dergisi, S.60, 145-168.