THE RELATIONSHIP OF POLITICAL EMOTIONS WITH CULTURE AND PARTY LEANINGS: A QUALITATIVE ANALYSIS OF THE 2023 GENERAL ELECTION CAMPAIGN

Öz

The role of emotions in politics has often been relegated to the background. However, emotions are part of cognitive processes and play a particularly important role in political communication. Emotions in politics are also influenced by cultural characteristics. Since the role of emotions in politics is usually studied in the context of political communication and becomes evident in political campaigns, especially during election periods, this study examines how the dominant emotional tendencies in the social structure are reflected in the political sphere. In the study, in which the most watched campaign ads of the 6 parties that received the highest number of votes in the election results were analyzed with the MAXQDA program, the general conclusion was reached that the emotions dominant in the social structure also find a place in the political field. However, it was found that the preferred emotional conveyances of the ruling and opposition parties of political parties are different; in addition, the ideological tendencies of the parties and their positions (such as ruling, and opposition) also determine the preferred emotion conveyance.

Anahtar Kelimeler

• elections
• emotion
• culture
• campaign

POLİTİK DUYGULARIN KÜLTÜR VE PARTİ EĞİLİMLERİ İLE İLİŞKİSİ: 2023 GENEL SEÇİM KAMPANYASI ÜZERİNDEN NİTEL BİR ANALİZ

Öz

Duyguların siyasetteki rolü genellikle geri planda kalmaktadır. Ancak duygular da bilişsel süreçlerin bir parçasıdır ve bilhassa siyasal iletişimde önemli bir role sahiptir. Ayrıca siyasette duygular kültürel özelliklerden de etkilenmektedir. Bu açıdan, siyaset, kültür ve duygular arasında karşılıklı ve çok boyutlu bir ilişkiyi açıklayan bu çalışmada, -duyguların siyasetteki rolünün genellikle siyasal iletişim bağlamında incelendiği ve özellikle seçim dönemlerinde siyasi kampanyalarda belirginleştiği için- toplumsal yapıda egemen olan duygu eğilimlerinin siyasal alana yansıması 2023 Genel Seçimleri özelinde incelenmiştir. Seçim sonuçlarında en fazla oyu alan 6 partinin, en fazla izlenen seçim reklamlarının MAXQDA programı ile analiz edildiği çalışmada toplumsal yapıda egemen olan duyguların siyasal alanda da kendisine yer bulduğu genel sonucuna ulaşılmıştır. Bununla birlikte siyasal partilerin iktidar ve muhalefet partileri tarafından tercih edilen duygu aktarımlarının farklılaştığı; ayrıca partilerin ideolojik eğilimlerinin ve bulundukları konumlarının (iktidar, muhalefet gibi) da tercih edilen duygu aktarımında belirleyici olduğu ortaya konulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• seçimler
• duygu
• kültür
• kampanya

Kaynakça

1. Abu-Lughod, L. ve Lutz, C. A. (1990). Introduction: Emotion, Discour­Se, and the Politics of Everyday Life. C. Lutz, and L. Abu-Lughod (Ed.), Language and the Politics of Emotion içinde (ss. 1-23), Cambridge: Cambridge University Press.
2. Ağca, Y. (2022). Türkiye’deki Siyasi Partilerin ve Başkanlarının Twitter Hesaplarının Metin Madenciliği ile Analizi, The Journal of Social Sciences, 60, 172-189.
3. Ahmed, S. (2019). Duyguların kültürel politikası, S. Komut (Çev.). İstanbul: Sel Yayıncılık.
4. Akdağ, M. ve Özdemir, M. (2021). Seçmen Kararlarında Duyguların Rolü ve İşlevi: Duygusal İçerikli Reklamlar Üzerine Bir Analiz, Selçuk İletişim Dergisi, 14(2), 895-926.
5. Aktepe, H. S. ve Durukan, T. (2022). A Descriptive Study to Determine the Effect of the Use of New Social Media Channels in Political Marketing Communications on Generation Z: The Example of YouTube and Twitch, JATSS, 4, 26-36.
6. AK Parti, Her Şey Senin İçin. (2023). https://www.youtube.com/watch?v=Z3R2RlOZOPc (11.11.2023).
7. Assmann, A. (2011), Cultural Memory and Western Civilization: Functions, Media, Archives, Cambridge: Cambridge University Press.
8. Aziz, A. (2017). Siyasal İletişim, Ankara: Nobel Yayınları.

9. Baş, M. (2015). Conceptualization of Emotion through Body Part İdioms in Turkish: A Cognitive Linguistic Study. Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
10. Borén, T., Grzyś, P. ve Young, C. (2021). Policy-Making as an Emotionally-Charged Arena: The Emotional Geographies of Urban Cultural Policy-Making, International Journal of Cultural Policy, 27(4), 449-462.
11. Chodorow, N. J. (2007). Duyguların Gücü Psikanalizde, Cinsiyette Ve Kültürde Kişisel Anlam. J. Özata Dirlikyapan (Çev.). İstanbul: Metis yayınları.
12. Cikanek, E. ve Marcus, G. E. (2023). Evaluating Different Conceptions of Emotions as to Their Ability to Explain Political Actions and Judgments. Annual Meeting of the Midwest Political Science Association, Chicago. 13-16.
13. Cumhuriyet Halk Partisi, İlk Turda Bitirelim Haydi. (2023). https://www.youtube.com/watch?v=b5-Dwk6npO0 (12.11.2023).
14. Çokluk, N. (2022). Siyasal İletişimde Yeni Yönelimler Nörosiyaset ve Siyasal Beynin Çözümlenmesi, Marmara Üniversitesi Öneri Dergisi, 17(57), 148-17.
15. Dilci, T. (2015). Duyguların Yönetimi (Duygularımız İhtiyaçlarımız Olmasın!), Kayseri: Geçit Matbaacılık & Yayıncılık San. Tic.
16. Demirhan, K. (2017). Türkiye’de 2017 Anayasa Referandumu Sürecinde Siyasal İletişim Aracı Olarak Twitter Kullanımı, Erciyes İletişim Dergisi, 5(2), 262-280.
17. Grüning, D. J., ve Schubert, T. W. (2021). Emotional Campaigning in Politics: Being Moved and Angry in Political Ads Motivateo One to Support Candidate and Party. Frontiers in Psychology, 12. 781-851.
18. Halbwachs, M. (1992). On Collective Memory, U.S.A: University of Chicago Press.
19. Hall, Lauren K. (2009). Impassioned Politics: New Research on the Role of Emotions in Political Life Politics and the Life Sciences, JSTOR, 28(2), 84–89.
20. Heaney, J. (2013). Emotions and Nationalism: A Reappraisal, N. Demertzis (Ed.), Emotions in Politics The Affect Dimension in Political Tension içinde (ss. 243- 263), U.K.: Palgrave Macmillan.
21. Hewitt, J. W. (1924). The Development of Political Gratitude. Transactions and Proceedings of the American Philological Association, 55, 35-51.
22. Hofmann, S. G. (2016). Emotion in Therapy: From Science to Practice. NYC: The Guilford Press.
23. İlhan, N. ve Sağaltıcı, D. (2020). Twitter’da Duygu Analizi. Harran Üniversitesi Mühendislik Dergisi, 5(2), 146-156.
24. İYİ Parti Omuz Omuza. (2023). https://www.youtube.com/watch?v=9jwYQIY_hRU (05.01. 2024).
25. Kahneman, A. ve Tversky, D. (1991). Loss Aversion in Riskless Choice: A reference-Dependent Model. The Quarterly Journal of Economics, 106 (4), 1039-1061.
26. Kaid, L. L., Dan, D. N. ve Sanders, K. (1981). Political Advertising. D. Nimno ve K. R. Sanders (Ed.), Handbook Of Political Communication içinde (ss. 249-271), NYC: Sage Publications.
27. Karakaş, S. (2011). Genel Uyarılmışlık Hali, Duygu, Heyecanlar ve Farkındalık. S. Karakaş ve R. Eski (Ed.), Psikolojiye Giriş Clifford T. Morgan içinde (ss. 193-214), İstanbul: Eğitim Akademi Yayınları.
28. Katz, J. (1999). How Emotions Work. U.S.A.: University of Chicago Press.
29. Lim, N. (2016). Cultural Differences in Emotion: Differences in Emotional Arousal Level Between the East and the West. Integrative Medicine Research, 5(2), 105-109.
30. Lodge, M. ve Taber, C. S. (2013). The Rationalizing Voter. Cambridge: Cambridge University Press.
31. Marcus, G. E. ve Mackuen, M. B. (1993). Anxiety, Enthusiasm, and the Vote: The Emotional Underpinnings of Learning and Involvement during Presidential Campaigns. American Political Science Association, 87(3), 672-685.
32. Maxwell, J. C., ve Dornan, J. (2002). Etkili İnsan Olmak. İstanbul: Sistem Yayıncılık.
33. Mesquita B. ve Frijda N. H. (1992). Cultural variations in emotions: a review, Psychol Bull, 112(2), 179-204. doi: 10.1037/0033-2909.112.2.179.
34. Milliyetçi Hareket Partisi, Omuz Omuza. (2023). https://www.youtube.com/watch?v=LOnhI_ZtEWk (06.01.2024).
35. Naqvi, N., Shiv, B. ve Bechara, A. (2006). The Role of Emotion in Decision Making: A Cognitive Neuroscience Perspective, Current Directions in Psychological Science, 15(5), 260-264.
36. Oskay, Ü. (1982). XIX. Yüzyıldan Günümüze Kitle İletişiminin Kültürel İşlevleri Kuramsal Bir Yaklaşım. Ankara: Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Yayınları.
37. Prinz, J. (2021), Emotion and Political Polarization. A. Falcato and S. Graça da Silva. (Ed.), The politics of emotional shockwaves içinde (ss. 1-25). Palgrave Macmillan.
38. Repetti, R. L., Sears, M. S., ve Bai, S. (2014). Social and Emotional Development in the Context of the Family. International Encyclopedia of the Social & Behavioral Sciences, 2, 156-161.
39. Ridout, T. N., ve Searles, K. (2011). It's My Campaign I'll Cry If I Want to: How and When Campaigns Use Emotional Appeals. Political Psychology, 32, 439–458.
40. Rosaldo, M. Z. (1984). Toward an Anthropology of Self and Feeling. Shweder, R. A. LeVine (Ed.), Culture Theory: Essays on Mind, Self, and Emotion içinde (ss. 135-151), Cambridge: University of Cambridge.
41. White, G. M. (1993). Emotions Inside Out: The Anthropology of Effect, M. Lewis and J. M. Haviland (Ed.), Handbook of Emotions içinde (ss. 417-431), NYC: Guilford Publications.
42. Schemer, C. (2014). Emotional Effects in Political Communication, C. Reinemann (Ed.), Political Communication içinde (247-273), Berlin: De Gruyter Mouton.
43. Sevil, İ. (2021). Türk’ün Kalbi Nasıl Çarpar? İstanbul: Doğan Egmont Yayıncılık.
44. Shah, T. M. (2024). Emotions in Politics: A Review of Contemporary Perspectives and Trends. International Political Science Abstracts.
45. Şaş, A. K. (2023). Türkiye Türkçesinde Deyimleşmiş Birleşik Duygu Fiilleri. Korkut Ata Türkiyat Araştırmaları Dergisi, 10, 602-631.
46. Thompson, R. A. (2014). Infancy and Childhood: Emotional Development. International Encyclopedia of the Social and Behavioral Sciences, 2, 1-6.
47. Turkuazlab. Türkiye’de Kutuplaşmanın Boyutları Araştırması. (2020). https://www.turkuazlab.org/wp- content/uploads/2020/12/Turkiyede-Kutuplasmanin-Boyutlari-2020-Arastirmasi.pdf (28.08.2023).
48. Wagner, M. ve Morisi, D. (2019). Anxiety, Fear, and Political Decision-Making. Oxford Research Encyclopedia of Politics, https://oxfordre.com/politics/view/10.1093/acrefore/9780190228637.001.0001/acrefore- 9780190228637-e-915, (12.08.2023).
49. Wang, Q. ve Yang, Y. (2019). Culture and Emotional Development: Introduction to the Special Issue. Culture and Brain, 7, 95–98.
50. Wang, M., Yogeeswaran, K., Sivaram, S., ve Nash, K. (2021). Examining the Spread of Emotional Political Content Among Democratic And Republican Candidates During the 2018 US mid-term elections. Humanities and Social Sciences Communications, 8(1), 1-12.
51. Way, B. M. ve Masters. R. D. (1996). Emotion and Cognition in Political Information Processing. Journal of Communication. 46, 48–65.
52. Weber, C. (2013). Emotions, Campaigns, and Political Participation. Political Research Quarterly, 66(2), 414– 428.
53. Webster, S. W. ve Albertson, B. (2022). Emotion and Politics: Noncognitive Psychological Biases in Public Opinion. Annual Review of Political Science, 25, 401–418.
54. White, G. M. (1993). Emotions Inside Out: The Anthropology of Effect, M. Lewis and J. M. Haviland (Ed.), Handbook of Emotions içinde (ss. 417-431), NYC: Guilford Publications.
55. Whitebrook, M. (2002). Compassion as a Political Virtue. Political Studies, 50(3), 529–544.
56. Williams, S. J. (2001). Emotion and Social Theory: Corporeal Reflections on the Rational, NYC: Sage.
57. Yeniden Refah Partisi Milli Görüş Meclise. (2023). https://www.youtube.com/watch?v=LF4FNIjZiuM (06.01.2024).
58. Yeşil Sol Parti’yle Çok Olalım. (2023). https://www.youtube.com/watch?v=PlqfZVP3Tdk (05.01.2024).
59. Yenen Avcı, Y. (2015). Türkiye Türkçesi Deyimlerinde Duyguların Analizi. Journal of Turkish Studies, 10(7), 997- 1020.
60. Zebarjadi, N., Adler, E., Kluge, A., Sams, M. ve Levy, J. (2023). Ideological Values Are Parametrically Associated with Empathy Neural Response to Vicarious Suffering. Social Cognitive and Affective Neuroscience, 18(1), 1-10.