EXAMINING THE DIFFERENCES OF CONFLICT MANAGEMENT STRATEGIES ACCORDING TO CAREER VALUES AND PERSONALITY TYPES

Öz

The aim of this study is to examine the relationships between conflict management strategies, personality types, and career values, and to determine whether conflict management strategies show significant differences according to dominant career values and dominant personality types. The study sample consists of 977 store managers, and purposive sampling method was used in the research. The data collection method used in the study is the survey method. As a result of the research, a moderate positive relationship was found between "career values and personality types" and "career values and conflict management strategies," while a low positive relationship was found between "personality types and conflict management strategies." Additionally, it was determined that conflict management strategies show significant differences according to dominant personality types and dominant career values. Although there are studies in the literature examining the relationships between variables, how conflict management strategies differ according to dominant personality types and career values has not been addressed. Knowing which strategies individuals with certain personality types and career values will use during conflicts is of strategic importance for managing conflicts effectively within organizations. In this regard, the study is expected to contribute to the literature.

Anahtar Kelimeler

• Conflict Management
• Career Values
• Personality Types

ÇATIŞMA YÖNETİMİ STRATEJİLERİNİN KARİYER DEĞERLERİ VE KİŞİLİK TİPLERİNE GÖRE FARKLILIĞININ İRDELENMESİ

Öz

Bu çalışmanın amacı, çatışma yönetimi stratejileri, kişilik tipleri ve kariyer değerleri arasındaki ilişkileri ortaya koymak ve çatışma yönetimi stratejilerinin baskın kariyer değerleri ve baskın kişilik tiplerine göre anlamlı bir farklılık gösterip göstermediğini tespit etmektir. Araştırmanın örneklem grubunu 977 mağaza müdürü oluşturmaktadır ve araştırmada amaçlı örnekleme yöntemi kullanılmıştır. Araştırmada veri toplama yöntemi olarak anket yöntemi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda ‘’kariyer değerleri ile kişilik tipleri arasında’’ ve ‘’kariyer değerleri ile çatışma yönetimi stratejileri arasında’’ pozitif yönlü orta şiddetli, ‘’kişilik tipleri ile çatışma yönetimi stratejileri arasında’’ pozitif yönlü düşük şiddetli bir ilişki tespit edilmiştir. Ayrıca çatışma yönetimi stratejilerinin baskın kişilik tiplerine ve baskın kariyer değerlerine göre anlamlı bir farklılık gösterdiği tespit edilmiştir. Literatürde değişkenler arası ilişkileri inceleyen çalışmalar olmakla birlikte çatışma yönetimi stratejilerinin baskın kişilik tipleri ve kariyer değerlerine göre nasıl farklılaştığı ele alınmamıştır. Hangi kişilik tiplerine ve kariyer değerlerine sahip bireylerin çatışma anında hangi stratejileri kullanacağını bilmek örgütlerde çatışmaların doğru bir şekilde yönetilebilmesi açısından stratejik önem taşımaktadır. Bu açıdan araştırmanın literatüre katkı sağlayacağı düşünülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Çatışma Yönetimi
• Kariyer Değerleri
• Kişilik Tipleri

Kaynakça

1. Abacıoğlu, M. (2005). Okul Müdürlerinin Çatışma Yönetimi Stilleri İle Okul Kültürü Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Yıldız Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
2. Adigüzel, O. (2009). Schein’in Kariyer Çapaları Perspektifinde Süleyman Demirel Üniversitesi İİBF Öğrencilerinin Kariyer Değerlerine İlişkin Bir Araştırma. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi Ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 14(2), 277-292.
3. Avcı, A. ve Bahadur, Y. (2024). Okul Yöneticilerinin Çatışma Yönetim Becerileriyle Moral Düzeyleri İlişkisi. Ulusal Eğitim Toplum Ve Dünya Dergisi, 1(1), 69-96.
4. Akgül, G. (2011). İlköğretim Okullarında Görev Yapan Öğretmenlerin Duygusal Zeka Düzeyleri İle Çatışma Yönetimi Stratejileri Arasındaki İlişki: İstanbul İli Sultanbeyli İlçesi Örneği (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Maltepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
5. Akgül, A., ve Çevik, O. (2005). İstatistiksel Analiz Teknikleri, Spss'te İşletme Yönetimi Uygulamaları (2. Baskı). Ankara: Emek Ofset Ltd. Sti.
6. Akkirman, A. D. (1998). Etkin Çatışma Yönetimi Ve Müdahale Stratejileri. Dokuz Eylül Üniversitesi İktisadi İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 13(2), 1-11.
7. Aksu, B. Ç., ve Doğan, A. (2020). Kuşaklar Açısından Motivasyon Araçlarının Ve Kariyer Çapalarının Karşılaştırılması. İşletme Araştırmaları Dergisi, 12(2), 2040-2060.
8. Allport, G. W. (1961). Pattern And Growth İn Personality. New York: Holt, Rinehart Ve Winston.

9. Altunışık, R., Coşkun, R., Bayraktaroğlu, S., ve Yıldırım, E. (2007). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri: Spss Uygulamalı. Sakarya: Sakarya Yayıncılık.
10. Arık, N., ve Seyhan, B. (2016). Üniversite Öğrencilerinin Kariyer Planlamasında Teknoloji Bilgisi Ve Gelecek Beklentilerinin Rolü. İnsan Ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 5(7), 2218-2231.
11. Aydın, M. (2010). Eğitim Yönetimi. Ankara: Hatiboğlu Yayıncılık.
12. Barrick, M. R., ve Mount, M. K. (1991). The Big Five Personality Dimensions And Job Performance: A Meta‐ Analysis. Personnel Psychology, 44(1), 1-26.
13. Basım, H. N., Çetin, F., ve Tabak, A. (2009). Beş Faktör Kişilik Özelliklerinin Kişilerarası Çatışma Çözme Yaklaşımlarıyla İlişkisi. Turkish Journal Of Psychology/Turk Psikoloji Dergisi, 24 (63), 20-34.
14. Bayram, N., Gürsakal, S., ve Aytaç, S. (2012). Öğrencilerinin Kariyer Değerlerini Açıklamada Kişiliğin Etkisi. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 12(2), 181-190.
15. Benet-Martínez, V., ve John, O. P. (1998). Los Cinco Grandes Across Cultures And Ethnic Groups: Multitrait- Multimethod Analyses Of The Big Five İn Spanish And English. Journal Of Personality And Social Psychology, 75(3), 729–750.
16. Bertalanffy, L. V. (1968). General System Theory: Foundations, Development, Applications. New York: G. Braziller.
17. Bilgin, A. (2008). Okullarda Şiddeti Önlemede Bir Yöntem Çatışma Çözme. Bursa: Ezgi Kitabevi.
18. Bono, J. E., Boles, T. L., Judge, T. A. ve Lauver, K. J. (2002). The Role Of Personality İn Task And Relationship Conflict. Journal Of Personality, 70(3), 1311-1344.
19. Bozkurt, Ö., Meriç, S., ve Bozkurt, İ. (2017). Kişilik Özelliklerinin Yenilikçilik Eğilimi Üzerine Etkisini Belirlemeye Yönelik Kamuda Çalışan Yöneticiler Üzerinde Bir Araştırma. Düzce Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 7(1), 58- 70.
20. Burger, J.M. (2006). Kişilik, Erguvan, İ.D.(Çev), Kaknüs Yayınları: İstanbul.
21. Büyükgöze-Kavas A. (2011) Testing A Model Of Career İndecision Among Uiıversity Students Based On Social Cognitive Career Theory’ (Doctoral Dissertation). Ortadoğu Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
22. Büyüköztürk, Ş. (2014). Sosyal Bilimler İçin Veri Analizi El Kitabı. Ankara: Pegem A Yayıncılık.
23. Cann, A., Norman, M. A., Welbourne, J. L. ve Calhoun, L. G. (2008). Attachment Styles, Conflict Styles And Humour Styles: Interrelationships And Associations With Relationship Satisfaction. European Journal Of Personality, 22(2), 131– 146.
24. Churchman, C.W. (1968) The Systems Approach, New York: Delta.
25. Costa, P. T., ve Mccrae, R. R. (1991). Neo Five-Factor İnventory. Odessa, Fl: Psychological Assessment Resources.
26. Costa, P. T., ve Mccrae, R. R. (1999). A Five-Factor Theory Of Personality. The Five-Factor Model Of Personality: Theoretical Perspectives, 2(1), 51-87.
27. Çelebi, N., ve Uğurlu, B. (2014). Resmi Liselerde Çalışan Öğretmenlerin Kişilik Özelliklerinin Demografik Değişkenlere Göre İncelenmesi. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 7(18), 537-569.
28. Çiçek, İ., ve Aslan, A. E. (2020). Kişilik Ve Beş Faktör Kişilik Özellikleri: Kuramsal Bir Çerçeve. Batman Üniversitesi Yaşam Bilimleri Dergisi, 10(1), 137-147.
29. Çolakoğlu, M. (2023). Yerel Yönetim Spor Çalışanlarının Mobbing Algı Düzeylerinin Çatışma Yönetimi Stratejilerine Etkisi, (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, Bolu.
30. Danziger, N., Rachman‐Moore, D., ve Valency, R. (2007). The Construct Validity Of Schein's Career Anchors Orientation İnventory. Career Development International, 13(1), 7-19.
31. Durmuş, A. F., Otlu, F., ve Özkan, Ö. (2019). Sosyal Bilişsel Kariyer Teorisi Ve Öğrencilerin Serbest Muhasebeci Mali Müşavir Olma Hedefleri: İnönü Üniversitesi Uygulaması. Gaziantep University Journal Of Social Sciences, 18(4), 1381-1398.
32. Edinsel, S. (2012). Edgar Schein’ın Kariyer Çapaları Işığında Burçlar Ve İş Tatmini Arasındaki İlişki Isparta İlindeki Özel Bankacılık Sektöründe Uygulama, (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Isparta.
33. Eser, D. (2022). Yetişkin Bireylerde Borderline Kişilik Özellikleri, Otobiyografik Bellek Özellikleri Ve Olayların Merkeziliği İlişkisinin İncelenmesi (Yayınlanmamış Doktora Tezi). Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
34. Ergün, E., ve Çapal, Ç. (2019). Örgütlerde Çalışanların Kişilik Tiplerinin Çatışma Yönetimi Stratejilerine Etkisi. Proceedıngs Of The Internatıonal Congress On Busıness And Marketıng'19, Maltepe University, Istanbul,
35. Ertürk, M. (2009). İşletmelerde Yönetim Ve Organizasyon. (4. Baskı). İstanbul: Beta Yayım Dağıtım.
36. Friedman, A. R.,Tidd, T. S., Currall, C. S. ve Tsai, C. J. (2000). What Goes Around Comes Around: The Impact Of Personal Conflict Styles On Work Conflict And Stress. International Journal Of Conflict Management, 11(1), 32- 55.
37. Fornell, C., ve Larcker, D. F. (1981). Evaluating Structural Equation Models With Unobservable Variables And Measurement Error. Journal Of Marketing Research, 18(1), 39-50.
38. Goldberg, L. R. (1992), The Development Of Markers For The Big-Five Factor Structure. Psychological Assessment, 4(1), 26-42.
39. Gross, M. A., ve Guerrero, L. K. (2000). Managing Conflict Appropriately And Effectıvely: An Application Of The Competence Model To Rahim's Organizational Conflict Styles. The International Journal Of Conflict Management, 11(3), 200-226.
40. Gümüşeli A. İ. (1994). İzmir Ortaöğretim Okulları Yöneticilerinin Öğretmenler İle Aralarındaki Çatışmaları Yönetme Biçimleri. (Yayınlanmamış Doktora Tezi). Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
41. Halis, M. (2013). Kırgızistanda Üniversite Adaylarının Kariyer Güdüleri Motivasyon Ve Değerleri İlişkisi: Bir Araştırma. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, (36), 203-218.
42. Hammond, M. (2001). The Use Of The Five Factor Model Of Personality As A Therapeutic Tool İn Career Counselling. Journal Of Career Development, 27(3), 153-165.
43. Holland, J. L. (1996). Exploring Careers With A Typology: What We Have Learned And Some New Directions. American Psychologist, 51(4), 397-406.
44. Horata, C. S. (2013). İlköğretim Okulu Yöneticilerinin Tercih Ettikleri Çatışma Yönetimi Stratejilerinin Çeşitli Değişkenler Açısından İncelenmesi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
45. İbicioğlu, H., Adıgüzel, O., ve Öztürk, U. C. (2011). Kariyer Danışmanlığını Bir Sonraki Adıma Taşımak: Süreç Danışmanlığı Perspektifinde Kariyer Çapaları Kullanımı Ve Bir Uygulama. Uluslararası Yükseköğretim Kongresi: Yeni Yönelişler Ve Sorunlar Bildiri Kitapçığı (Uyk-2011), 3, 1928-1935.
46. İçerli, L., ve Uğuz Arsu, Ş. (2019). Beş Faktör Kişilik Özelliklerinin Kariyer Değerleri Üzerindeki Etkisi: Üniversite Öğrencileri Üzerine Bir Araştırma. İktisadi İdari Ve Siyasal Araştırmalar Dergisi, 4(8), 21-45.
47. İlhan, M., ve Çetin, B. (2014). Lısrel Ve Amos Programları Kullanılarak Gerçekleştirilen Yapısal Eşitlik Modeli (Yem) Analizlerine İlişkin Sonuçların Karşılaştırılması. Journal Of Measurement And Evaluation İn Education And Psychology, 5(2), 26-42.
48. İnandı, Y., Tunç, B., ve Gündüz, B. (2013). Okul Yöneticilerinin Özyeterlik Algıları İle Çatışmayı Çözme Stratejileri Arasındaki İlişki. Kuram Ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 19(2), 275-294.
49. İrengün, O., ve Arıkboğa, Ş. (2015). The Effect Of Personality Traits On Social Entrepreneurship İntentions: A Field Research. Procedia-Social And Behavioral Sciences, 195(2015), 1186-1195.
50. Järlström, M. (2000). Personality Preferences And Career Expectations Of Finnish Business Students. Career Development International, 5(3), 144-154.
51. Jiang, J. J., ve Klein, G. (1999). Supervisor Support And Career Anchor İmpact On The Career Satisfaction Of The Entry-Level İnformation Systems Professional. Journal Of Management İnformation Systems, 16(3), 219- 240.
52. Karadağ Yavuz, E. (2020). Yönetici Hemşirelerin Kişilik Özellikleri Ve Çatışma Yönetim Stratejileri Arasındaki İlişki (Yüksek Lisans Tezi). İstinye Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
53. Karakuş, M., ve Çankaya, İ. H. (2009). Okul Yöneticilerinin Kişilik Özelliklerinin Çatışma Çözme Stratejileri Üzerindeki Etkisi. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 2(3), 111-118.
54. Karalinç, T. (2020). Örgüt İkliminin Çalışanların Performansına Etkileri. International Journal Of Social And Humanities Sciences Research (Jshsr), 7(53), 1314-1327.
55. Karcıoğlu, F., ve Yakupoğulları, C. (2001). Meslek Yüksekokullarının Örgütsel Çatışma Ve Uzlaşma Düzeylerinin Tespitine Yönelik Bir Araştırma. Atatürk Üniversitesi İktisadi Ve İdari Bilimler Dergisi, 15 (1-2), 229-263.
56. Karcıoğlu, F., Kâhya, C., ve Buzkan, K. (2012). Çatışma Yönetim Stratejisinin Tahmin Edicileri Olarak Örgütsel Kültür Tipleri. Atatürk Üniversitesi İktisadi Ve İdari Bilimler Dergisi, 26(1), 77-91.
57. Karip, E. (2003). Çatışma Yönetimi (3.Baskı), Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
58. Karip, E. (2013). Çatışma Yönetimi. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
59. Karip, E. (2021). Çatışma Yönetimi (8. Baskı). Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
60. Koçel, T. (2001). İşletme Yöneticiliği, Yönetim Ve Organizasyon, Organizasyonlarda Davranış, Klasik-Modern- Çağdaş Ve Güncel Yaklaşımlar. İstanbul: Beta Basım Yayım,
61. Koçel, T. (2010). İşletme Yöneticiliği. İstanbul: Beta Basım Yayım Dağıtım A.Ş.
62. Korkmaz, A. (2013). İlkokul Ve Ortaokul Öğretmenlerinin Çatışma Yönetimi Stratejileri Ve İş Doyumları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Okan Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
63. Köknel, Ö. (1985). Kaygıdan Mutluluğa Kişilik (12. Baskı). İstanbul: Altın Kitaplar Yayınevi.
64. Larsen, L.J. ve Buss, D.M. (2008), Personality Psychology: Domains Of Knowledge About Human Nature. New York: Mcgraw-Hill Companies.
65. Liebert, M. L. ve Spiegler, M. D. (1990). Personality Strategies And İssues. California: Brooks/Cole Publishing Company.
66. Madran, C., ve Akdoğan, T. (2010). Satıcıların Kişilikleri İle Performanslarının İlişkisi; Beş Faktör Modeline Göre Bir Analiz. Journal Of The Cukurova University Institute Of Social Sciences, 19(1), 366-381.
67. Mansi, A. (2019). Personality At Work: An Empirical İnvestigation İnto Higher Order Factors Underpinning The Socioanalytic Theory Of Personality (Doctoral Dissertation), Birkbeck, University Of London), London.
68. Marshall, V., ve Bonner, D. (2003). Career Anchors And The Effects Of Downsizing: İmplications For Generations And Cultures At Work. A Preliminary İnvestigation. Journal Of European Industrial Training, 27(6), 281-291.
69. Mccrae, R. R., ve Costa, P. T. (1987). Validation Of The Five-Factor Model Of Personality Across İnstruments And Observers. Journal Of Personality And Social Psychology, 52(1), 81-90.
70. Messarra, L., Mourad, M. ve Al Harake, N. (2009). The Linkage Between Professionals’ Goal Orientation And Career Anchors. Internatıonal Journal Of Busıness Research, 9(1), 50-56.
71. Mignonac, K. ve Herrbach, O., (2003). Managing Individual Career Aspirations And Corporate Needs: A Study Of Software Engineers İn France. Journal Of Engineering And Technology Management, 20(3), 205–230.
72. Munro B. H. (2005). Statistical Methods For Health Care Research. Philadelphia: Lippincott Williams & Wilkins,
73. Niles, S. G., ve Harris-Bowlsbey, J. (2013). Career Development İnterventions İn The 21st Century (4th Edition). Columbus, Oh: Merrill Prentice Hall.
74. Nohut, F. (2022). Kişilik Özellikleri ve Kariyerizm Eğilimi Arasındaki İlişkide Örgütsel Destek Algısının Düzenleyici Rolü (Yayınlanmamış Doktora Tezi). Sakarya Üniversitesi İşletme Enstitüsü, Sakarya.
75. Olcay, A., ve Düzgün, M. (2016). Turizm Eğitimi Gören Öğrencilerin Meslek Seçimlerinin Kariyer Çapaları İle Uygunluğunun Değerlendirilmesi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 24(3), 1127-1148.
76. Örnek, A. Ş. (2013). Etkin Çatışma Yönetimi Ve Akademisyenlerin Karşılaştıkları Çatışma Nedenlerine Yönelik Bir Araştırma. Muğla Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (30), 25-50.
77. Özdemir, A. Y., ve Özdemir, A. (2007). Duygusal Zeka Ve Çatışma Yönetimi Stratejileri Arasındaki İlişkilerin İncelenmesi: Üniversitede Çalışan Akademik Ve İdari Personel Üzerine Uygulama. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (18), 393-410.
78. Özkara, E., ve Tunç, B. (2020). Okul Yöneticilerinin Çatışma Yönetim Stratejileri İle Okul Kültürü Arasındaki İlişkinin Öğretmen Görüşlerine Göre İncelenmesi. Journal Of Faculty Of Educational Sciences, 53(3), 1023- 1050.
79. Öztürk, U. C. (2017). Kariyerde Kuşak Vs Toprak: Kariyer Algısında Doğulan Coğrafi Konum Ve Kuşağın Etkisi. Siyaset, Ekonomi Ve Yönetim Araştırmaları Dergisi, 5(5), 155-165.
80. Öztürk, M.O., ve Uluşahin, A. (2011), Ruh Sağlığı Ve Bozuklukları, Ankara: Nobel Tıp Kitapevleri.
81. Pay, B. (2020). Beş Faktör Kişilik Özelliklerinin Sosyal Kaygı Belirtileri İle İlişkisinde Öz-Şefkatin Aracı Rolünün İncelenmesi (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
82. Pheng, L. S. (1999). Towards Managerial Efficacy: Back To 2000 Year-Old Guiding Principles. The Learning Organization, 6(3), 121-132.
83. Pınar, S. (2022). Kişilik Ve Öncü Bireysel Değerler Bağlamında Yönetim Tarzları Açısından Liderlik Davranışları Üzerine Bir Araştırma (Yayınlanmamış Doktora Tezi). Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
84. Qadir, A., ve Khan, M. M. (2016). Linking Personality And Emotional Labor: The Mediating Role Of Relationship Conflict And Conflict Management Styles. Pakistan Journal Of Commerce And Social Sciences (Pjcss), 10(2), 212-238.
85. Rahim, A. M., Psenicka, C., Polychroniou, P., Zhao, J. H., Yu, C. S., Anita Chan, K., ... ve Van Wyk, R. (2002). A Model Of Emotional İntelligence And Conflict Management Strategies: A Study İn Seven Countries. The International Journal Of Organizational Analysis, 10(4), 302-326.
86. Rahim, A., ve Bonoma, T. V. (1979). Managing Organizational Conflict: A Model For Diagnosis And İntervention. Psychological Reports, 44(3), 1323-1344.
87. Rahim, A., Buntzman, G. F., ve White, D. (1999). An Empirical Study Of The Stages Of Moral Development And Conflict Management Styles. International Journal Of Conflict Management, 10(2), 154-171.
88. Rahim, M. (1983). Rahim Organizational Conflict İnventories. Palo Alto: Consulting Psychologists Press.
89. Rahim, M. A. (1992). Managing Conflict İn Organizations. London: Quorum Books.
90. Rahim, M. A. (2002). Toward A Theory Of Managing Organizational Conflict. The International Journal Of Conflict Management, 13(3), 206-235.
91. Rahim, M.A. (1985) A Strategy For Managing Conflict İn Complex Organizations, Human Relations,38(1), 81-89.
92. Rızvı, R. A. (2013). Lınkıng Bıg 5 Personalıty Traıts, Conflıct Management Styles Wıth Leadershıp Effectıveness: A Structural Equatıons Analysıs (Unpublished Master's Thesis). Shaheed Zulfıkar Alı Bhutto Instıtute Of Scıenceand Technology, Islamabad.
93. Robbins, S. (2005). Organizational Behavior. New Jersey: Prentice Hall.
94. Robbins, S. ve Judge, T. (2007). Organizational Behavior, New Jersey: Pearson Prentice Hall.
95. Robbins, S., Judge, T. A., Millett, B ve Boyle, M. (2013). Organizational Behaviour. Pearson Higher Education Au.
96. Rubin, J. Z., Pruitt, D. G., ve Kim, S. H. (1994). Social Conflict: Escalation, Stalemate, And Settlement. Mcgraw-Hill Book Company.
97. Saçkırk, T. (2019). Çatışma Yönetimi Ve Bireysel Değerler Arasındaki İlişki (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Denizli.
98. Sakal, O., ve Yıldız, S. (2015). Bireycilik Ve Toplulukçuluk Değerleri, Kariyer Çapaları Ve Kariyer Tatmini İlişkisi. Yaşar Üniversitesi E-Dergisi, 10(40), 6612-6623.
99. Sarı, Ö., ve Çavuş, Ş. (2021). Turizm Meslek Lisesi Öğrencilerinin Kişilik Özelliklerinin Kariyer Çapalarına Etkisi. Sosyal, Beşeri Ve İdari Bilimler Dergisi, 4(3), 231-251.
100. Sarıaslan, H. (1984). Sistem Analizinin Temelleri. Ankara Üniversitesi Sbf Dergisi, 39(1). 51-63
101. Scheın, E. H.(2006), Career Anchors (Self Assessment (3th Edition), Us: John Wiley & Sons.
102. Schein E. H., (1980), Organizational Psychology, Us: Prentice-Hall , Englewood Cliffs.
103. Schein, E.H. (1978), Career Dynamics: Matching İndividual And Organizational Needs, Us: Addison-Wesley
104. Schein, Edgar H. (1990), Career Anchors (Discovering Your Real Values), San Francisco: Jossey-Bass Pfeiffer.
105. Schmitt, D. P., Allik, J., Mccrae, R. R., ve Benet-Martínez, V. (2007). The Geographic Distribution Of Big Five Personality Traits. Journal Of Cross-Cultural Psychology, 38(2), 173–212.
106. Schoenfeld, J.,Segal, G.ve Borgia, D. (2017), Social Cognitive Career Theory And The Goal Of Becoming A Certified Public Accountant. Accounting Education, 26(2), 109-126.
107. Schreiber, J. B., Nora, A., Stage, F. K., Barlow, E. A., ve King J. (2006). Reporting Structural Equation Modeling And Confirmatory Factor Analysis Results: A Review. The Journal Of Educational Research, 99(6), 323-338.
108. Schultz, D. P. ve Schultz, S. E. (2009). Theories Of Personality. Belmont, Ca: Wadsworth Cengage Learning.
109. Sevi, E. S. (2009). Psikobiyolojik Kişilik Modeli Ve Beş Faktör Kişilik Kuramı (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Ege Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
110. Seviniş, S. (2017). Yetişkinlerde Sosyal Ağ Kullanımının Beş Faktör Kişilik Özellikleriyle İlişkisi. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Adana.
111. Somer, O. ve Goldberg, L.R. (1999). The Structure Of Turkish Trait Descriptive Adjective. Journal Of Personality And Social Pscyhology, 76(3), 431-450
112. Sönmez, B., Önal, M., ve Yıldız, G. (2019). Hemşirelik Son Sınıf Öğrencilerinin Kariyer Değerleri Ve Kariyer Geleceği Arasındaki İlişkinin Belirlenmesi. Sağlık Bilimleri Ve Meslekleri Dergisi, 6(1), 127-135.
113. Sönmez, F., ve Bozkurt, S. (2021). Çatışma Yönetim Tarzları Ve İş Tatmini İlişkisi: Pilot Bir Çalışma. Journal Of International Social Research, 14(82), 74-85
114. Sudak, M. K., ve Zehir, C. (2013). Kişilik Tipleri, Duygusal Zeka, İş Tatmini İlişkisi Üzerine Yapılan Bir Araştırma. Yönetim Bilimleri Dergisi, 11(22), 141-165.
115. Super, D. E. (1980). A Life-Span, Life-Space Approach To Career Development. Journal Of Vocational Behavior, 16(3), 282-298.
116. Sümer, N., ve Sümer, H. C. (2005). Beş Faktör Kişilik Özellikleri Ölçeği (Yayınlanmamış Çalışma).
117. Şahin, A. (2007). İlköğretim Okulu Yöneticilerinin Kişiler Arası İletişim Becerileri Ve Çatışma Yönetimi Stratejileri Arasındaki İlişki. Milli Eğitim Dergisi, 40(188), 125-143.
118. Şamandar, Ö., ve Çömlekçi, İ. (2019). Kişilik Tiplerinin Davranışsal Finans Kapsamında Değerlendirilmesi. Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 21(2), 557-575.
119. Şimşek M.Ş. (1999) Yönetim Ve Organizasyon, Ankara: Nobel Yayınevi.
120. Şirin, E. F. (2008). Beden Eğitimi Ve Spor Yüksekokulu Yöneticilerinin Liderlik Stilleri Ve Çatışma Yönetimi Stratejilerinin İncelenmesi. (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
121. Tabachnick, B.G., ve Fidell, L.S. (2013). Using Multivariate Statistics (6. Baskı). Boston: Pearson Publishing.
122. Turhan, Ö., ve Tiftik, C. (2022). Beş Faktör Kişilik Özelliklerinin Çatışma Yönetme Stratejilerine Etkisi. Ibad Sosyal Bilimler Dergisi, (12), 181-210.
123. Türk, M., ve Doğan, S. (2002). Çatışma Yönetiminin Önemi Ve Çevik Kuvvet Personelinin Çatışma Kaynaklarının Teşhisi Ve Ortadan Kaldırılmasına İlişkin Niğde İlinde Bir Araştırma. Öneri Dergisi, 5(18), 63-86.
124. Türkmen, R. P., ve Korkmaz, M. (2022). Bağımsız Anaokulunda Çalışan Okul Öncesi Öğretmenlerinin Yaşadıkları Çatışma Düzeyleri İle Örgütsel Bağlılık Arasındaki İlişki. Socrates Journal Of Interdisciplinary Social Studies, 8(23), 75-104.
125. Ünlü, G., ve Çiçek, H. (2022). Kuşağının A Ve B Tipi Kişilik Özelliklerinin Bireysel Kariyer Planlamalarına Etkisi. Yönetim Bilimleri Dergisi/ Journal Of Administrative Sciences 20(45), 694-723.
126. Van Rensburg, S., Rothmann, J. C., ve Rothmann, S. (2003). The Relationship Between Personality Characteristics And Career Anchors Of Pharmacists. Management Dynamics: Journal Of The Southern African Institute For Management Scientists, 12(3), 24-33.
127. Weisberg, Y. J., Deyoung, C. G., ve Hirsh, J. B. (2011). Gender Differences İn Personality Across The Ten Aspects Of The Big Five. Frontiers İn Psychology, 2(178), 1-11.
128. Yancı, H. B. A., Donuk, B. ve Şahin, S. (2013). Spor Kulüplerinde Örgütsel Çatışma Yönetimi. İstanbul Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 11(3), 168-172.
129. Yarnall, J. (1998). Career Anchors: Results Of An Organisational Study İn The Uk. Career Development International, 3(2): 56–61.
130. Yazıcıoğlu, Y., ve Erdogan, S. (2004). Spss Uygulamalı Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Detay Yayıncılık
131. Yelboğa, A. (2006). Kişilik Özellikleri Ve İş Performansı Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. Isguc The Journal Of Industrial Relations And Human Resources, 8(2), 196-217.
132. Yılmaz, Ö., ve Özmen, Ö. N. (2020). Örgütsel Çatışma Yönetimi İle Örgütsel Vatandaşlık Davranışı İlişkisini İncelemeye Yönelik Bir Araştırma. İşletme Araştırmaları Dergisi, 12(1), 571-582.
133. Yürür, Ş. (2009). Yöneticilerin Çatışma Yönetim Tarzları ve Kişilik Özellikleri Arasındaki İlişkinin Analizine Yönelik Bir Araştırma. Cumhuriyet Üniversitesi İktisadi Ve İdari Bilimler Dergisi, 10(1), 23-42.