SAĞLIK KURUMU ÇALIŞANLARININ MESLEK AŞKLARININ YAŞAM BOYU ÖĞRENMELERİNE VE SÜRDÜRÜLEBİLİR PERFORMANSLARINA ETKİSİ

Öz

Yaşam boyu öğrenme, eğitimin insan ömrüne yayılmasıdır. Sürdürülebilir performans yönetimi, çalışanların ve örgütün ilerleyişini takip etmede önemlidir. Kişilerin mesleklerine herhangi bir etkene bağlanmaksızın duyduğu yoğun sevgi olarak tanımlanan meslek aşkı ise bu iki kavramı da etkileyerek sinerji meydana getirmektedir. Araştırma kişilerin meslek aşkının, onların yaşam boyu öğrenmelerine ve sürdürülebilir performanslarına olan etkisini incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırma nicel tipte, tanımlayıcı ve kesitsel modeldedir. Veriler normal dağılım göstermekte olup ölçeklerin Cronbach Alpha katsayıları 0,8'in üzerindedir. Pearson korelasyon testinde kişilerin meslek aşkının, kişilerin yaşam boyu öğrenme düzeylerine ve sürdürülebilir performanslarına pozitif yönde orta düzeyde anlamlı bir etki yaptığı görülmüştür. Çalışanlardan evliler, sözleşmeli memurlar ve lisansüstü mezunlar daha yüksek meslek aşkı düzeyine sahiptir. Yaşam boyu öğrenmede, kadınlar ve idari personel daha yüksek puana sahipken; hekimlerin en düşük sürdürülebilir performans seviyesine sahip oldukları belirlenmiştir. Çalışanların mesleklerine duydukları aşkın artırılmasına destek olmak, onların öğrenme isteklerini artıracaktır. Çalışana düşen öğrenmeyi kültür haline getirmek iken örgütün göreviyse çalışanın ve kurumun performansının düzenli takibini yapmaktır. Kişilerin meslek aşkı; terfi, zam, iyi bir örgüt iklimi gibi unsurlarla desteklenirse, çalışan işinden ve yaşantısından daha fazla memnun olacak; kurum sürdürülebilirliğini ve karlılığını artıracaktır.

Anahtar Kelimeler

• Meslek aşkı
• Sürdürülebilir performans
• Yaşam boyu öğrenme

THE EFFECT OF HEALTH INSTITUTION EMPLOYEES' LOVE FOR THEIR PROFESSION ON THEIR LIFELONG LEARNING AND SUSTAINABLE PERFORMANCE

Öz

Lifelong learning is the extension of education to human life. Sustainable performance management is important in following the progress of employees and the organization. Professional love, which is defined as the intense love that people feel for their professions without being tied to any other factor, creates synergy by affecting both of these concepts. The research aims to examine the effect of people's professional love on their lifelong learning and sustainable performance. The research is quantitative, descriptive and cross-sectional. The data are normally distributed and the Cronbach Alpha coefficients of the scales are above 0.8. In the Pearson correlation test, it was seen that people's professional love has a moderately significant positive effect on people's lifelong learning levels and sustainable performance. Married employees, contracted civil servants and postgraduate graduates have higher levels of professional love. While women and administrative personnel have higher scores in lifelong learning, it was determined that physicians have the lowest sustainable performance level. Supporting employees in increasing their intrinsic love for their professions will increase their desire to learn. While the employee's duty is to make learning a culture; The organization's duty is to regularly monitor the performance of the employee and the institution. If the professional passion of the individuals is supported by elements such as promotion, raise, a good organizational climate, the employee will be more satisfied with his/her job and life; the institution will increase its sustainability and profitability.

Anahtar Kelimeler

• Calling
• Sustainable performance
• Lifelong learning

Kaynakça

1. Akbaş, O. ve Özdemir, SM. (2002). Avrupa Birliğinde Yaşam Boyu Öğrenme. Milli Eğitim Dergisi, 155-156, 112-26.
2. Bagnall, R. G. (2006). Lifelong Learning and the Limits of Tolerance. International Journal of Lifelong Education, 25(3), 257-69.
3. Beycioğlu, K., ve Konan, N. (2008). Yaşam Boyu Öğrenme ve Avrupa Eğitim Politikaları. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 7(24), 369-82.
4. Cobern, W. W. (2015). The Lifelong Learning of Science. Internationa Journal on Lifelong Education and Leadership, 1(1), 1-10.
5. Çakar, N. D., ve Ceylan, A. (2005). İş Motivasyonunun Çalışan Bağlılığı ve İşten Ayrıma Eğilimi Üzerindeki Etkileri. Doğuş Üniversitesi Dergisi, 6(1), 52-66.
6. Çilhoroz, Y., Topaktaş, G., ve Işık, O. (2023). Çalışanın Sürdürülebilir Performansı Ölçeği: Türkçe Geçerlik- Güvenirlik Çalışması. Türk Hijyen ve Deneysel Biyoloji Dergisi, 80(1), 89-100.
7. Çolak, B., ve Kahriman, İ. (2022). Evaluation of Sense of Calling and Creative Personality Traits of Pediatric Nurses. Journal of Nursing Science, 5(3), 138-148.
8. Demirel, Z. (2009). Yaşam Boyu Öğrenme ve Teknoloji. 9th International Educational Technology Conference (IETC2009), Ankara.

9. DeNisi, A. S., ve Murphy, K. R. (2017). Performance Appraisal and Performance Management: 100 Years of Progress?. Journal of Applied Psychology, 102(3), 421-33.
10. Dik, B. J., Eldridge, B. M., Steger, M. F., ve Duffy, R. D. (2012). Development and Validation of the Calling and Vocation Questionnaire (CVQ) and Brief Calling Scale (BCS). Journal of Career Assesment, 20(3), 242-63.
11. Diker Coşkun, Y., ve Demirel, M. (2012). Üniversite Öğrencilerinin Yaşam Boyu Öğrenme Eğilimleri. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 42, 108-20.
12. Doğan, S., ve Kır, A. (2018). Örgütsel Sessizlik, Tükenmişlik Sendromu Ve Çalışan Performansı İlişkisi. Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 11(4), 1-14.
13. Duffy, R. D., Allan, B. A., ve Bott, E. M. (2012). Calling and Life Satisfaction Among Undergraduate Students: Investigating Mediators and Moderators. Journal of Happiness Studies, 13, 469-79.
14. Duffy, R. D., ve Dik, B. J. (2013). Research on Calling: What Have We Learned and Where are We Going? Journal of Vocational Behavior, 83(3), 428-36.
15. Erhan, T., Akçakanat, T., Uzunbacak, H. H., ve Yıldırım, A. (2019). Meslek Aşkı (Calling) Ölçeği Türkçe Geçerlilik ve Güvenilirlik Çalışması. Uluslararası İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 5(1), 94-111.
16. Ersoy, N. C., Peker, M., ve Giray, M. D. (2023). Exploring the Association Between Calling and Work Engagement: The Mediating Role of Psychological Needs Satisfaction and Perception of Meaningful Work. Studies in Psychology, 43(2), 345-66.
17. Folan, P., ve Browne, J. (2005). A Review of Performance Measurement: Towards Performance Management. Computers in Industry, 56(7), 663-80.
18. Gardiner, H. P., ve Kline, T. J. B. (2007). Development of the Employee Lifelong Learning Scale (ELLS). PAACE Journal of Lifelong Learning, 16, 63-72.
19. Gökyer, N., ve Türkoğlu, İ. (2018). Üniversite Öğrencilerinin Yaşam Boyu Öğrenme Eğilimleri. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 28(2), 125-36.
20. Güleç, İ., Çelik, S., ve Demirhan, B. (2012). Yaşam Boyu Öğrenme Nedir? Kavram Ve Kapsamı Üzerine Bir Değerlendirme. Sakarya Unıversity Journal of Education, 2/3, 34-48.
21. Gürbüz, S., ve Şahin, F. (2018). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri Felsefe Yöntem Analiz. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
22. Ji, T., Jonge, J., Peeters, M. C. W., ve Taris, T. W. (2021). Employee Sustainable Performance (E-SuPer): Theoretical Conceptualization, Scale Development, and Psychometric Properties. International Journal of Environmental Research and Public Health, 18, 10497.
23. Karabıyık, İ. (2012). Türkiye’de Çalışma Hayatında Kadın İstihdamı. Marmara Üniversitesi İ.İ.B.F. Dergisi, 32(1), 231-60.
24. Karaman, D. (2018). Koçluk Eğitimleri İle Sürdürülebilir Bireysel Performans Ve İstihdamın Sağlanması. Sosyal Araştırmalar ve Davranış Bilimleri Dergisi, 4(6), 300-10.
25. Kavak, B., ve Vatansever, N. (2007). Hizmet Sektöründe Örgüt İçi İletişim Bileşenleri ve İşgören Verimliliği Üzerindeki Etkileri: Ankara’daki Beş Yıldızlı Otel İşgörenlerinin Düşünceleri. Ticaret ve Turizm Eğitim Fakültesi Dergisi, 2, 120-40.
26. Kaya, Z., ve Önder, H. H. (2002). İnternet Yoluyla Öğretimde Ergonomi. Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 4,426-34.
27. Kılıç Akıncı, S., ve Akıncı, M. M. (2010). Sürdürülebilir Kalkınmaya Katkı Bağlamında Örgütlerin Çevresel Performansları ve Performans Değerlendirme Teknikleri. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 24(1), 193-207.
28. Kılınç, E. (2012). Hekim ve Hemşirelerde Örgütsel Vatandaşlık Davranışı, Örgütsel Sessizlik, Çalışan Performansı ve Aralarındaki İlişkinin İncelenmesi. (Yüksek Lisans Tezi). Cumhuriyet Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Sivas.
29. Kılınç, E., ve Paksoy, H. M. (2017). Sağlık Çalışanlarında Performans Algı Düzeyinin Bazı Sosyo-Demografik Değişkenlere Göre İncelenmesi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Meslek Yüksekokulu Dergisi, 20(2), 151-59.
30. Koç, S. (2017). Çalışanların Yaşam Boyu Öğrenme Ölçeğinin Türkçeye Uyarlaması. (Yüksek Lisans Tezi). Bartın Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Bartın.
31. Lambeir, B. (2013). Education as Liberation: The Politics and Techniques of Lifelong Learning. Educational Philosophy and Theory, 37(3), 349-55.
32. Polat, C., ve Odabaş, H. (2008). Bilgi Toplumunda Yaşam Boyu Öğrenmenin Anahtarı: Bilgi Okuryazarlığı. Küreselleşme, Demokratikleşme ve Türkiye Uluslararası Sempozyumu Bildiri Kitabı, Antalya (Türkiye), 27-30 Mart.
33. Ponton, R., Brown, T., McDonnell, B., Clark, C., Pepe, J., ve Deykerhoff, M. (2014). Vocational Perception: A Mixed- Method Investigation of Calling. The Psychologist-Manager Journal, 17(3), 182-204.
34. Sarıaltın, H. (2017). Performans Yönetiminde Performans Değerlendirme ve Öneri Sistemlerinin Sürdürülebilir Verimliliğe Etkisinin İncelenmesi: Bir Örnek Olay Çalışması. İşletme Bilimi Dergisi, 5(1), 117-41.
35. Şen, H., Kaya, A., Alpaslan, B. (2018). Sürdürülebilirlik Üzerine Tarihsel ve Güncel Bir Perspektif. Ekonomik Yaklaşım, 29(107), 1-47.
36. Solunoğlu, A., Örgün, E., ve Erol, G. (2021). Meslek Aşkı, İşin Anlamlılığı ve Mutluluk İlişkisi: Turizm Eğitimi Alan Öğrenciler Üzerine Bir Araştırma. Türk Turizm Araştırmaları Dergisi, 5(1), 333-45.
37. Steger, M. F., Pickering, N. K., Shin, J. Y., ve Dik, B. J. (2010). Calling in Work: Secular or Sacred? Journal of Career Assesment, 18(1), 82-96.
38. Sürer, S. (2021). Sağlık Çalışanlarının Hayat Boyu Öğrenme Durumları, Mobil Öğrenmeye Hazır Bulunuşlukları ve Çevrimiçi Mahremiyet Kaygıları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. (Yüksek Lisans Tezi). Bartın Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, Bartın.
39. Şirin, M. A. (2023). Sağlık Kuruluşunda Çalışanların Yaşam Boyu Öğrenme Eğilimi ve Değişime Direnç Düzeyleri: Bir Özel Hastane Uygulaması. (Yüksek Lisans Tezi). İstanbul Gelişim Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, İstanbul.
40. Tabachnick, B. G., ve Fidell, L. S. (2013). Using Multivariate Statistics. Pearson, Boston.
41. Tayfun, A., ve Çatır, O. (2013). Örgütsel Sessizlik ve Çalışanların Performansları Arasındaki İlişki Üzerine Bir Araştırma. İşletme Araştırmaları Dergisi, 5(3), 114-34.
42. Uzunbacak, H. H., Akçakanat, T., ve Erhan, T. (2019). Meslek Aşkı ve Mutluluk İlişkisi: İşin Anlamının Rolü. Avrasya Uluslararası Araştırmalar Dergisi, 7(19), 294-317.
43. Yorgun, S. (2010). Sömürü, Koruma ve Pozitif Ayrımcılıktan Çalışma Hayatının Egemen Gücü Olmaya Doğru Kadınlar: 21. Yüzyıl ve Pembeleşen Çalışma Hayatı. Sosyoekonomi, 11(11), 167-90.