Öz

Studies on the local politics have very important place in understanding the general political processes in a country. Local groups, demands, local authorities and socio economic factors play as direct determinants of the political formation. General political process in a country is well understood by the analysis of these factors. This study aims to examine the determinants of the process for the local politics, the case of Göksun District. Firstly, socio economic characteristics of the District are discussed in detail. Secondly, the political change in the light of general and local elections is analyzed. Lastly, the position of the local authorities in the process of the local politics in terms of the executives of the political parties and the members of municipality council, which are very effective two roles in this process, is evaluated with the results obtained from the field research.

Yerel Siyasette Belediye Meclisi ve Siyasi Parti Örgütleri: Göksun Örneği

Öz

Yerel siyaset araştırmaları, bir ülkedeki genel siyaset sürecinin anlaşılmasında önemli bir yere sahiptir. Yerel grup ve talepler, yerel otoriteler, sosyo ekonomik faktörler, siyasetin şekillenmesine doğrudan etki eden belirleyicilerdir. Bir ülkede siyasetin genel işleyişi ancak bu faktörlerin analiz edilmesiyle ortaya konabilir. Bu çalışma, Göksun ilçesi örneğinde yerel siyaset sürecini bir alan araştırmasının bulguları ışığında belirlemeyi amaçlamaktadır. Çalışmada öncelikle Göksun ilçesinin sosyo ekonomik özellikleri ele alınmaktadır. İkinci olarak İlçedeki siyasal değişme genel ve yerel seçim sonuçları ışığında analiz edilmektedir. Son olarak İlçede yerel siyaset sürecinde etkili olan iki rol, siyasal parti yöneticileri ve belediye meclis üyelerini kapsayan bir alan araştırması çerçevesinde, yerel otoritelerin siyaset sürecindeki konumları ele alınmaktadır

Kaynakça

1. Akgün, Birol (2002). Türkiye’de Seçmen Davranışı, Partiler Sistemi ve Siyasal Güven. Ankara: Nobel.
2. Alkan, Haluk & Taş, İ. Ethem (2007). Yerel Siyasetin Dönüşümü -Afşin Örneği-. İstanbul: Kesit.
3. Ayata, Ayşe. G. (1992). CHP –Örgüt ve İdeoloji-. Çev. B. Tahran-N. Tahran, Ankara: Gündoğan.
4. Çarkoğlu, Ali-Erdem, Tahran & Kabasakal, Mehmet (2000). “Türkiye’de Yeni Bir Parti Sis- temine Doğru: Siyasi Partiler Kanunu Parti Örgütleri ve Parti İçi Demokrasiden Beklen- tiler”, Siyasi Partilerde Reform, Ed. A. Çarkoğlu, İstanbul: TESEV, ss. 29-111.
5. Çukurçayır, Mehmet Akif (2003). Yurttaş Odaklı Yerel Yönetim. Konya: Çizgi.
6. DİE, (1998a). Milletvekili Genel Seçim Sonuçları (1961-1977), Ankara.
7. DİE, (1998b). Milletvekili Genel Seçim Sonuçları (1983-1995), Ankara.
8. DİE, (1998c). Mahalli İdareler Seçimi Sonuçları (1963-1994), Ankara.

9. DİE (2000). Milletvekilliği Genel Seçim Sonuçları (18.04.1999), Ankara.
10. DİE, (2002). 2000 Genel Nüfus Sayımı; Nüfusun Sosyal ve Ekonomik Nitelikleri- Kahramanmaraş, Ankara.
11. DİE, (2005). Mahalli İdareler Seçimi (28.03.2004), Ankara.
12. Dincer , B. & Özaslan, M. (2004). İlçelerin Sosyo-Ekonomik Gelişmişlik Sıralaması Araştır- ması. Ankara: DPT.
13. Easton, David (1965). A Systems Analysis of Political Life. New York: John Wiley and Sons Pub.
14. Erder, Nejat (2002). Türkiye’de Siyasi Partilerin Yandaş/Seçmen Profili (1994-2002). İstanbul: TÜSES.
15. Göksun Kaymakamlığı Birifing Raporu, 2004.
16. Gülmen, Yüksel (1979). Türk Seçmen Davranışı. İstanbul: İÜ İktisat Fakültesi Yayını.
17. Kıray, Mübeccel (2000). Ereğli. İstanbul: Bağlam.
18. Kurtoğlu, Ayça (2004). Hemşehrilik ve Şehirde Siyaset –Keçiören Örneği-. İstanbul: İletişim.
19. Mardin, Şerif (1992). “Türk Siyasasını Açıklayabilecek Bir Anahtar: Merkez Çevre İlişkile- ri”, Türkiye’de Toplum ve Siyaset, İstanbul: İletişim.
20. Özmen, A. (1992). Göksun Tarihi. İstanbul: Afa Matbaacılık.
21. Sağlam, Fazıl (1999). Siyasi Partiler Hukukunun Güncel Sorunları. İstanbul: Beta.
22. Tekeli, İlhan (1999). “Yerel Siyaset ve Demokrasi/ Çoğulculuk / Sivil Toplum”, Sivil Toplum İçin Kent, Yerel Siyaset ve Demokrasi Seminerleri, İstanbul: WALD, ss. 195-232.
23. Tuncer, Erol-Kasapbaş, Coşkun & Tuncer, Bülent (2003). 3 Kasım 2002 Milletvekilliği Genel Seçimleri Sayısal ve Siyasal Değerlendirme. Ankara: TESAV.
24. Turan, A. E., (2004). Türkiye’de Seçmen Davranışı –Önceki Kırılmalar ve 2002 Seçimi-, İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayını.
25. Turgut, Mehmet (2003). 18 Nisan 1999 ve 3 Kasım 2002 Genel Seçimleri Değerlendirmesi. İstanbul: Boğaziçi Yayınları.