ANALYSIS OF SPECIALIZATION AND COMPETITION LEVEL IN TURKEY'S TOURISM SECTOR

Öz

Tourism sector has become quite important in recent years due to its contributions to the balance of payments, employment and national income of both developed and developing countries. In order for countries to become a stronger global actor today, they need to increase their global competitiveness not only in the product markets and industry, but also in the tourism sector. In this perspective, in this study, which covers the period 2003-2017, the level of specialization and competitiveness in the tourism sector, which is a key role for the Turkish economy, were analyzed and “the Revealed Comparative Advantages” approach was used in the analyses. The Balassa index was used to determine the level of competition. In order to determine the level of specialization, the Net Trade index and the Export Import Ratio index were used. According to the results of the analysis, Turkey has provided expertise in the tourism sector and has a moderate competitive edge.

Anahtar Kelimeler

• Tourism,Specialization,Competition,Revealed Comparative Advantages,Turkey

TÜRKİYE’NİN TURİZM SEKTÖRÜNDE UZMANLAŞMA VE REKABET DÜZEYİNİN ANALİZİ

Öz

Turizm sektörü son yıllarda hem gelişmiş hem de gelişmekte olan ülkelerin ödemeler bilançosuna, istihdamına ve milli gelirine yaptığı katkılar nedeniyle oldukça önemli bir hale gelmiştir. Günümüzde ülkelerin daha güçlü bir küresel aktör olmaları için sadece ürün piyasalarında ve sanayi sektöründe değil, turizm sektöründe de küresel rekabet güçlerini arttırması gerekmektedir. Bu perspektifte, 2003-2017 dönemini ele alan bu çalışmada, Türkiye ekonomisi için kilit bir rolü olan turizm sektöründe uzmanlaşma düzeyi ve rekabet gücü analiz edilmiş ve analizlerde “Açıklanmış Karşılaştırmalı Üstünlükler” yaklaşımı kullanılmıştır. Rekabet düzeyinin belirlenmesi için Balassa endeksi, uzmanlaşma seviyesinin belirlenmesi için ise Net Ticaret endeksi ve İhracat İthalat Oranı endeksi kullanılmıştır. Analiz sonuçlarına göre Türkiye turizm sektöründe uzmanlaşma sağlamıştır ve orta derecede rekabet üstünlüğüne sahiptir.  

Anahtar Kelimeler

• Turizm,Uzmanlaşma,Rekabet,Açıklanmış Karşılaştırmalı Üstünlükler,Türkiye

Kaynakça

1. Algieri, B., Aquino, A., & Succurro, M. (2018). International competitive advantages in tourism: An eclectic view. Tourism Management Perspectives, 25, 41-52.
2. Anjelkova, T., Koteski, C., Jakovlev, Z., & Mitrevska, E. (2012). Sustainability and Competitiveness of Tourism. Procedia Social and Behavioral Sciences(44), 221-227.
3. Balassa, B. (1965). Trade Liberalisation and "Revealed" Comparative Advantage. The Manchester School of Economic and Social Studies, 33(2), 99-123.
4. Balassa, B. (1977). Revealed Comparative Advantage Revisited: An Analysis of Relative Export Shares of the Industrial Countries 1953-1971. The Manchester School, 45(4), 327-344.
5. Balassa, B., & Noland, M. (1989). The changing comparative advantage of Japan and the United States. Journal of the Japanese and International Economies, 3(2), 174-188.
6. Bilgiçli, İ., & Altınkaynak, F. (2016). Turizm Endüstrisinin Türkiye İçindeki Yeri ve Önemi; Ekonomi Paradigmasıyla Yaklaşım. Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi(16), 560-580.
7. Bozduman, E. T., & Erkan, B. (2019). Sectoral Competitive Advantages in Kazakhstan's Foreign Trade as a Rising Star of Central Asia. 7th SCF International Conference on “The Future of the European Union and Turkey-European Union Relations”, (s. 160-168). Uşak.
8. Chiang, G.-N., Sung, W.-Y., & Lei, W.-G. (2017). Regime-Switching Effect of Tourism Specialization on Economic Growth in Asia Pacific Countries. Economies Journal, 5(23), 2-14.

9. Çetintaş, H., & Bektaş, Ç. (2008). Türkiye'de Turizm ve Ekonomik Büyüme Arasındaki Kısa ve Uzun Dönemli İlişkiler. Turizm Araştırmaları Dergisi, 19(1), 37-44.
10. Ennew, C. (2003). Understanding the Economic Impact of Tourism. Som Nath Chib Memorial Lecture.
11. Erkan, B., & Bozduman, E. T. (2018). Indian Economy in Sectoral Specialization and Competitiveness Perspective. ASOS Journal, 6(75), 84-99.
12. Erkan, B., Kara, O., & Harbalıoğlu, M. (2013). Türkiye'de Turizm Gelirlerinin Belirleyicileri. Akademik Bakış Dergisi(39), 1-20.
13. Hinloopen, J., & Marrewijk, C. v. (2001). On The Empirical Distribution of the Balassa Index. Weltwirtschaftliches Archiv, 137(1), 1-26.
14. Huang, Y., & Zhang, M. (2016). Study on Spatial Difference of the Relationship between Regional Tourism and Economic Growth—Comparative Study of Guangzhou, Shenzhen and Zhuhai in Light of VAR Model. American Journal of Industrial and Business Management, 6, 221-231.
15. Kızılgöl, Ö., & Erbaykal, E. (2008). Türkiye'de Turizm Gelirleri ile Ekonomik Büyüme İlişkisi: Bir Nedensellik Analizi. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 13(2), 351-360.
16. Kösekahyaoğlu, L., & Sarıçoban, K. (2017). Ticaret Sonrası Verilerle Rekabet Gücünün Ölçülmesinde Kullanılan İndeksler Üzerine Bir Literatür Taraması. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 424-444.
17. Kuşat, N. (2019). Türkiye Turizm Sektörünün Dünya Sektör Liderleri Karşısındaki Rekabet Gücü. İşletme Fakültesi Dergisi, 20(1), 141-165.
18. Majewska, J., & Mińska-Struzik, E. (2012). In search of the relationship between international tourism and trade: evidence from Poland. European Trade Study Group (s. 1-26). İsviçre: Bern Üniversitesi.
19. Oğuz, Y. E., & Tokmak, C. (2018). Türkiye’de Sürdürülebilir Kalkınma ve Turizm. Journal of Gastronomy, Hospitality, and Travel, 1(2), 3-17.
20. Önen, M. O. (2008). Dünya'da ve Türkiye'de Turizm. Ankara: Ekonomik ve Sosyal Araştırmalar Müdürlüğü.
21. Öztürk, İ., & Acaravcı, A. (2009). On the Causality Between Tourism Growth and Economic Growth: Empirical Evidence From Turkey. Transylvanian Review of Administrative Sciences, 73-81.
22. Saboniene, A. (2009). Lithuanian Export Competitiveness: Comparison with other Baltic States. Inzinerine Ekonomika-Engineering Economics, 2(62), 49-57.
23. Sandbrook, C. G. (2010). Local economic impact of different forms of nature-based tourism. Conservation Letters, 21-28.
24. Sarılgan, A. E. (2016). Impact of Low Cost Carriers on Turkish Tourism Industry. International Journal of Academic Research in Business and Social Sciences, 6(4), 176-188.
25. Tezcan, K., Karadeniz, E., Kandır, S. Y., & Önal, Y. B. (2008). Türk Turizm Sektörünün Gelişimi Açısından Uygulanan Vergi Politikalarının Değerlendirilmesi. IV. Lisansüstü Turizm Öğrencileri Araştırma Kongresi, (s. 828-850). Antalya.
26. TURSAB. (2019). Turist Sayısı ve Turizm Gelirleri. Türkiye Seyahat Acentaları Birliği : https://www.tursab.org.tr/istatistikler/turist-sayisi-ve-turizm-geliri, (17.05. 2019)
27. TÜİK. (2019). Turizm İstatistikleri. Ankara: Türkiye İstatistik Kurumu.
28. WTTC. (2019). World Travel and Tourism Council: https://www.wttc.org/, (17.05. 2019)
29. WTO.(2019). https://www.wto.org/english/res_e/statis_e/statis_bis_e.htm?solution=WTO&path=/Dashboards/MAPS&file=Map.wcdf&bookmarkState=%7b%22impl%22:%22client%22,%22params%22:%7b%22langParam%22:%22en%22%7d%7d, (06.05. 2019)
30. Yavuz, N. Ç. (2006). Türkiye'de Turizm Gelirlerinin Ekonomik Büyümeye Etkisinin Testi: Yapısal Kırılma ve Nedensellik Analizi. Doğuş Üniversitesi Dergisi, 7(2), 162-171.
31. Zortuk, M., & Bayrak, S. (2013). Seçilmiş Ülkelere Göre Türkiye'nin Turizm Talebi. İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi Ekonometri ve İstatistik Dergisi(19), 38-58.