YEREL KATILIM BAĞLAMINDA DİJİTAL DÖNÜŞÜMDEN DİJİTAL YÖNETİŞİME BELEDİYELER: UYGULAMALAR, İMKÂNLAR VE ÖNERİLER

Öz

Günümüzde, küreselleşmeye paralel olarak yaşanan dijital devrimle birlikte bilgi teknolojileri kullanımı yaygınlaşmaktadır. Bununla birlikte vatandaşların, bilgi toplumu olarak vücut bulması temsili demokrasilerin sorgulanmasına sebep olmakta ve katılımcı demokrasi anlayışı güçlenmektedir. Vatandaşa en yakın etkin sunum birimi olarak belediyeler de dijital dönüşüme uğramakta ve yerel katılım araçlarını dijitalleştirmektedir. Bu bağlamda vatandaşlar, dünya çapında belediyelerden dijital yönetişime uygun hizmet sunmalarını beklemektedir. Dijital yönetişim uygulamalarına ve dijital yönetişimin belediyeciliğe sunduğu imkânlara ise her geçen gün yenileri eklenmektedir. Belediyelerin e-belediye uygulamaları ile dijital dönüşüme uyum sağlamalarını takiben yerel katılımı gündemlerine alarak dijital yönetişim kanallarına yönelmeleri de dikkat çekmektedir. Bu çerçevede çalışmada, dijital dönüşümden dijital yönetişime doğru evrilen belediyelerin yerel katılım üzerindeki etkileri ortaya konulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Yerel Katılım
• Katılımcı Demokrasi
• Dijital Dönüşüm
• Dijital Yönetişim

MUNICIPALITIES FROM DIGITAL TRANSFORMATION TO DIGITAL GOVERNANCE IN THE CONTEXT OF LOCAL PARTICIPATION: PRACTICES, OPPORTUNITIES AND RECOMMENDATIONS

Öz

Kaynakça

1. “Aklım Fikrim Çanakkale”, (Aralık 27, 2020). Erişim adresi: http://aklimfikrimcanakkale.org/.
2. “Ankara Büyükşehir Belediyesi”, (Aralık 27, 2020). Erişim adresi: https://www.ankara.bel.tr/.
3. “Anlat Kadıköy”. (Aralık 27, 2020). Erişim adresi: https://anlat.kadikoy.bel.tr/.
4. Argüden, Y. (2016). STK’larda İyi Yönetişim. Y. Argüden, F. Toksöz, F. Öğütücü Şen, & T. Dokur içinde, Katılımcı Demokrasi: STK’ları Güçlendirme Önerileri (s. 11-12). İstanbul: Argüden Yönetişim Akademisi Yayınları.
5. Arnstein, S. (1969). A Ladder Of Citizen Participation. Journal of the American Institute of Planners, 35(4), 216-224. doi: 10.1080/01944366908977225
6. Auckland Council Open Data. (Aralık 27, 2020). Erişim Adresi: https://data-aucklandcouncil.opendata.arcgis.com.
7. Bozkurt, Y. (2014). Yerel Demokrasi Aracı Olarak Türkiye'de Kent Konseyleri: Yapı, İşleyiş ve Sorunlar. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi (40), 229-240.
8. Çitci, O. (1996). Temsil, Katılma ve Yerel Demokrasi, Çağdaş Yerel Yönetimler, 5 (6), 5-14.

9. City Of Helsinki. (Aralık 27, 2020) Erişim adresi: https://www.hel.fi/helsinki/en/administration/participate/channels/participation-model/. Çukurçayır, M. A. (2008). Yerel Demokrasi ve Yerel Siyaset. içinde Yerel Siyaset (15-36). İstanbul: Okutan. Erdoğan, O. (2019). Yerel Yönetimlerde Dijital Dönüşüm: Molenwaard Belediyesi Örneği. Siirt Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi(13), 59-74. Henden, H. (2005). Katılımcı Yerel Yönetim Anlayışında E-Belediyeciliğin Yeri ve Önemi. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 1(1).
10. İBB Hizmetler. (Aralık 2020, 27). Erişim adresi: https://www.ibb.istanbul/SitePage/Index/122.
11. İnsani Gelişme Vakfı (2020). Yerel Yönetimlerde Dijital Yönetişim Fırsatları. Erişim adresi: https://ingev.org/raporlar/Yerel_Yonetimlerde_Dijital_Yonetisim_Firsatlari.pdf.
12. Karabulut, N., & Bayrakcı, E. (2019). Yerelde Demokrasi ve Yerel E-Katılım. Turkish Studies Economics, Finance, Politics, 71-94. doi:10.7827/TurkishStudies.15008
13. Karakaya, P., R. (2006). E-belediyecilik Kılavuzu Yerel Yönetim Vatandaş Etkileşimi. İstanbul: TASAM Yayınları.
14. Kaypak, Ş., Yılmaz, V., & Bimay, M. (2017). Dijital Çağda Yerel Yönetimler. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 22(Kayfor15 Özel Sayısı), 1798-1813.
15. Keleş, R. (2014). Yerinden Yönetim ve Siyaset. İstanbul: Cem Yayınevi.
16. OmaStadi 2020-2021. (Aralık 2020, 27) Erişim adresi: https://omastadi.hel.fi/processes/osbu-2020/f/183/?locale=en.
17. Özer, M. (2017). Yönetişimden Dijital Yönetişime: Paradigma Değişiminin Teknolojik Boyutu. HAK-İŞ Uluslararası Emek ve Toplum Dergisi, 6(16), 458-479.
18. Sæbø, Ø., Rose, J., & Flak, L. (2007). The Shape of eParticipation: Characterizing an Emerging Research Area. Government Information Quarterly, 25(3), 400-428.
19. Sala, B. (2016). Yeni Demokrasi Arayışları ve Türkiye’de Yerel Yönetim Politikaları. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 5(6), 1716-1728.
20. Sayımer, İ. (2019). E-Yönetişim Bağlamında Yeni Medya Ortamlarında Belediye-Yurttaş Etkileşimi: Kocaeli İli Örneği. Kocaeli: TÜBİTAK ULAKBİM Ulusal Akademik Ağ ve Bilgi Merkezi.
21. Şengül, R. (2007). Yerel Referandum. Selçuk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, (E.Kayar özel sayı), 183-196.
22. Şengül, R., & Çetinkaya İstikbal, N. I., (2013). Belediye Hizmetlerine Gönüllü Katılım Kocaeli Büyükşehir Belediyesi Örneği. 8. Kamu Yönetimi Sempozyumu (pp.1). Hatay, Turkey Şinik, B. (2009). Türkiye’de Yerel Katılım: Fransa ile Karşılaştırmalı Bir Değerlendirme. Çağdaş Yerel Yönetimler, 18(3), 1-22.
23. Toksöz, F. (2008). İyi Yönetişim El Kitabı. İstanbul: TESEV Yayınları.
24. Yeşildal, A. (2019). Sosyal Medya, Yerel Yönetimler ve Katılımcı Yönetim: Bilgi Çağında Belediyeler İçin Yeni Stratejiler. İnsan ve İnsan(22), 883-902.