Analysis of E-Municipality Applications through the Websites of Provincial and District Municipalities in the Black Sea Region

Öz

The Black Sea region is one of the regions that hosts the largest number of provincial and district municipalities in Turkey. Especially in recent years, municipalities in this region, with the effect of the developments in technology and communication, it is seen that they benefit more from technology-based platforms that allow mutual interaction, called e-municipality in the understanding of service delivery, in meeting the local needs of the people. With e-municipality applications, it is aimed that the local people will receive services that are faster, more effective, at low cost and that meet their expectations. However, the spread of these services varies depending on the socio-economic size, infrastructure and financial resources of the municipalities, as well as the support of this issue. With this study, it is aimed to determine the status of provincial and district municipalities in the Black Sea region regarding e-municipal activities. For this purpose, firstly, the subject of e-municipality is discussed theoretically in the study, and then content analyzes to be carried out on the websites of the provincial and district municipalities in the Black Sea region are included. According to the findings obtained from the study, while it is seen that the municipalities in the Black Sea region give increasing importance to e-municipalism applications, it has been concluded that e-municipalism practices differ according to the size of the municipalities as well as the support of the municipal administration in this regard.

Anahtar Kelimeler

• E-government
• E-municipality
• Provincial and district municipalities
• Black Sea region

Karadeniz Bölgesinde Yer Alan İl ve İlçe Belediyelerinin İnternet Siteleri Üzerinden E-Belediyecilik Uygulamaları Analizi

Öz

Karadeniz bölgesi Türkiye’nin en fazla il ve ilçe belediyesine ev sahipliği yapan bölgelerinden bir tanesidir. Özellikle son yıllarda bu bölgede bulunan belediyelerin teknoloji ve iletişim alanında yaşanan gelişmelerin de etkisiyle hizmet sunum anlayışında e-belediyecilik adı verilen, halkın yerel ihtiyaçlarının karşılanmasında teknoloji tabanlı, karşılıklı etkileşime izin veren platformlardan daha fazla yararlandıkları görülmektedir. E-belediyecilik uygulamalarıyla, yerel halkın daha hızlı, etkin, düşük maliyette ve beklentilerine cevap veren hizmetler alması hedeflenmektedir. Ancak bu hizmetlerin yaygınlaşması belediyelerin sosyo-ekonomik büyüklükleri, alt yapısı ve finansal kaynakları yanında, bu konunun desteklenmesi bağlı olarak farklılıklar göstermektedir. Bu çalışmayla, Karadeniz bölgesinde yer alan il ve ilçe belediyelerinin e-belediyecilik faaliyetleri konusundaki durumunun saptanması amaçlanmaktadır. Bu amaçla öncelikle çalışmada teorik olarak e-belediyecilik konusu ele alınmakta, ardından Karadeniz bölgesinde bulunan il ve ilçe belediyelerinin internet siteleri üzerinden gerçekleştirilecek içerik analizlerine yer verilmektedir. Çalışmadan elde edilen bulgulara göre Karadeniz bölgesinde bulunan belediyelerin e-belediyecilik uygulamalarına artan oranda önem verdikleri görülürken, e-belediyecilik uygulamalarının belediyelerin büyüklükleri yanı sıra, belediye yönetiminin bu konudaki desteğine göre farklılaştığı sonucuna ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• E-devlet
• E-belediyecilik
• İl ve ilçe belediyeleri
• Karadeniz bölgesi

Kaynakça

1. Acılar, A. (2012). Küçük Şehir Belediyelerinde Web Sitesi ve E-Belediye Kullanımı: Bilecik Belediyesi Örneği, Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 32(1), 125-142.
2. Akay, N. B., & Değirmen, G. Ç. (2019). Dijital Çağda Belediyecilik: Tekirdağ Büyükşehir ve İlçe Belediyelerinin Web Siteleri Üzerine Bir Araştırma. Turkish Studies-Information Technologies and Applied Sciences, 14(3), 351-366.
3. Akgümüş, E., Ballanlı, D., Birben, Ş., Dadaylı, A., Sakınç, A. İ., Öztürk, Ö. & Pak Güre, M. D. (2021). Dijital Dönüşüm Bakış Açısıyla Yerel Yönetimlerde Sosyal Hizmetlerin Sunumu: E-Belediye Hizmetlerinin İçerik Analizi. Sosyal Çalışma Dergisi, 5(2), 102-116 .
4. Alodalı, F., Tuncer, A., Usta, S. & Halis, M. (2012), Yerel Yönetimlerde E-Belediyecilik Uygulamaları: Akdeniz Bölgesi Örneği, Manas Sosyal Araştırmalar Dergisi, 1(1), 83-95. Ardıç, E. & Altun, A. (2017). Dijital Çağın Öğreneni. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Uluslararası Sosyal Bilgilerde Yeni Yaklaşımlar Dergisi, 1(1).
5. Arıkboğa, Ü. (2017). Belediye Hizmetlerinin Elektronik Ortamda Sunumu: İstanbul Büyükşehir Belediyesi E-Belediye Uygulamalarının Analizi. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Kayfor 15 Özel Sayısı, 1619-1644.
6. Arslan, A. (2012). Türk Belediyelerinde M-devlet Hizmeti Uygulamaları, İnternet Uygulamaları ve Yönetimi Dergisi, 3(2), 5-26.
7. Atmaca, K. (2009). E-Devlet’ten ‘Olgun Devlet’e Ya Da E-Devlet’in Olgunlaştırılması. Denetişim, 2(1), 31-43.
8. Berelson, B. (1971), Content Analysis in Communication Research, Hafner Publishing, New York.

9. Büyüköztürk, Ş., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., Demirel, F. & Kılıç, E. (2013). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi
10. Çakır, C. (2015). E-belediye: Sorunlar ve Çözüm Önerileri, Sosyal ve Beşeri Bilimler Dergisi, Cilt:7(1), 1-13.
11. Çakır, C. (2017). İzmir Büyükşehir Belediyesinde E-Belediye Uygulamaları ve Vatandaşın Farkındalığı, Hukuk ve İktisat Araştırmaları Dergisi, 9(1), 1-12.
12. Çarıkçı, O. (2010). Türkiye’de E-Devlet Uygulamaları Üzerine Bir Araştırma. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi. 12(1), 95-122.
13. Çiçek, Y. (2014). Geçmişten Günümüze Türkiye’de Yerel Yönetimler, KSÜ Sosyal Bilimler Dergisi, 11(1), 53-64.
14. Çoruh, M. (2010). Kent Kaynaklarının Etkin ve Verimli Kullanımında Kablosuz Belediye İnternet Ağlarının Etkileri, Akademik Bilişim Konferans Bildirileri, 503-508.
15. Erdem, E. (2014). E-Devlet Uygulamaları Açısından Türkiye İncelemesi ve Bir Model Önerisi. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 33(1), 734-746.
16. Erdoğan, O. (2019). Yerel Yönetimlerde E-Belediye Uygulamaları: İçişleri Bakanlığı E-Belediye Bilgi Sistemi, Süleyman Demirel Üniversitesi İİBF Dergisi, 24(3), 551-566.
17. Eren, N. Ü. (2020). Muhtarların E-Devlet Uygulamalarındaki Rolü: Antalya İli Konyaaltı İlçesi Örneği. Antalya: Akdeniz Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi).
18. Eryılmaz, B. (2004). “Kamu Yönetiminde Değişim”. II. Kamu Yönetimi Forumu (7-8 Ekim 2004). Hacettepe Üniversitesi Yayınları: 50-64.
19. Geymen, A. & Karaş, İ. R. (2006). Yerel Yönetimlere Yönelik E-Belediye Uygulamaları, 4.Coğrafya Bilişim Sistemleri Bilişim Günleri.
20. Göçoğlu, V. (2020). Kamu Hizmetlerinin Sunumunda Dijital Dönüşüm: Nesnelerin İnterneti Üzerine Bir İnceleme. MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi, 9 (1), 615-628.
21. Güven, A. & Erarslan, F. (2019). Türkiye’de E-Devlet Olgusu ve Bilgi Güvenliği Açısından Bir Değerlendirme, Enderun Dergisi, Cilt:3(1), 16-29.
22. Güven, A. (2019). E-Devlet In Geleneksel Devlet Out(Klasik Devlet Anlayışından E-devlet Anlayışına), Fakülte Yayınevi, Ankara.
23. Henden, H. & Henden, R. (2005). Yerel Yönetimlerin Hizmet Sunumlarındaki Değişim ve E-belediyecilik. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 14(1), 84-100.
24. Karaca, Y. & Öztürk, N. K. (2019). Yeni Nesil Belediyecilik: Dijital Belediye Uygulamaları. Uluslararası Yönetim Akademisi Dergisi, 2(3), 528-537.
25. Karakaya, R. (2006). E-Belediyecilik Kılavuzu Yerel Yönetim Vatandaş Etkileşimi, Tasam Yayınları, İstanbul.
26. Karasoy, H. & Babaoğlu, P. (2020). Türkiye’de Elektronik Devletten Dijital Devlete Doğru. Karadeniz Sosyal Bilimler Dergisi, 12 (23), 397-416.
27. Kaypak, Ş., Yılmaz, V. & Bimay, M. (2017). Dijital Çağda Yerel Yönetimler, Süleyman Demirel Üniversitesi İİBF Dergisi, 22(15), 1798-1813.
28. Kutlu, Ö., Usta, S. & Kocaoğlu, M. (2009). Vatandaş Odaklı/Vatandaşın Odakta Olduğu Yönetim: Kent Konseyleri ve Selçuklu Belediyesi Örneği. Sosyal Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 9 (18), 507-532.
29. Maraş, G. (2011). Kamu Yönetimlerinde E-Devlet ve E-demokrasi İlişkisi. Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi. 37(1), 121-144.
30. Mecek, M. (2017), E-Devlet ve E-Belediye: Kavramsal Çerçeve ve Türkiye’de Belediye Web Sitelerine Yönelik Yapılan Çalışmaların İncelenmesi, Süleyman Demirel Üniversitesi İİBF Dergisi, 22(15), 1815-1851.
31. Nalbantoğlu, C. B. (2021). Covid 19 Sürecinin Dijital Dönüşüme Etkileri, Balkan ve Yakın Doğu Sosyal Bilimler Dergisi, 7(4).
32. Odabaş, H. (2009). E-Devlet Sürecinde Elektronik Belge Yönetimi, Türk Kütüphaneciler Derneği İstanbul Şubesi Yayınları, İstanbul.
33. Oğurlu, Y. (2010). İdare Hukukunda “E-Devlet’’ Dönüşümü ve Dijitalleşen Kamu Kamu Hizmeti”. 1. baskı, On İki Levha Yayıncılık: Ankara.
34. Onaran, B. & Gençtürk, K. K. (2022). Mobil Belediye Aplikasyonlarında Hizmet Kalitesi: İzmir Örneği. Uluslararası Yönetim Akademisi Dergisi, 5 (1), 16-31
35. Özdek, Y. (1999). “Globalizmin İdeolojik Hegemonyası: Yanılsamalar”. Amme İdaresi Dergisi. 32(3), 25-47.
36. Parlak, B. & Sobacı, Z. (2008). Kuram ve Uygulamalarda Kamu Yönetimi Ulusal ve Global Perspektifler, Alfa Aktüel,
37. Polat, R. K. (2016). E-Belediyecilik Kılavuzu Yerel Yönetim Vatandaş Etkileşimi, Tasam Yayınları, İstanbul.
38. Schou, J. Ve Hjelhot, M. (2018). Digitalization And Public Sector Transformations (1. Edition). Palgrave Macmillan.
39. Şahin, A. (2016). Türk Kamu Yönetiminde Yapısal Dönüşüm ve E-Devlet. Konya: Atlas Akademi Yayınları.
40. Şahin, Ö. U. (2014). Vatandaş Odaklı Yönetim İçin Vatandaş Odaklı Denetim. Sayıştay Dergisi. 92(1), 35-63.
41. Şataf, C., Çiçek, H.G. & Dikmen, S. (2014). Kamu Hizmetlerinin Sunulmasında E-Devlet Uygulamalarının Toplumsal Algı Düzeyi Üzerine Ampirik Bir Çalışma. Bilgi Ekonomisi ve Yönetimi Dergisi, 9(2), 1-14.
42. Şener, T & N. Ü. Eren (2021). E-Devlet’in Yönetişim Bağlamında Değerlendirilmesi. Karadeniz Araştırmaları. 18(72), 863-873.
43. Ulusoy, A., & Çobanoğlulları, G. (2013). Trabzon Belediyesi Örneğinde E-belediyecilik Uygulamaları: Trabzon”. Türk İdare Dergisi, 477(1), 269-284.