Öğretmen Görüşleri Açısından Türkçe Dersi Öğretim Programı Kazanımları

Öz

Ana dili eğitimi sadece eğitim kurumlarıyla sınırlandırılamayacak kadar önemli olsa da bu eğitimin etkili bir bölümü okullarda Türkçe derslerinde yürütülmektedir. Ana dili dersi olarak tanımlayabileceğimiz Türkçe derslerinin temel ilkesini Yıldız (2003, s.4), “öğrencilere bugün ve gelecekte dil kullanımı açısından her türlü beklentiye karşılık verebilecek becerileri kazandırmak” olarak ifade etmektedir. Bu beceriler okuma, yazma, konuşma ve dinleme/izleme başlıklarında toplanmaktadır. Anlama-anlatma etkinliklerinin

Anahtar Kelimeler

• -

Öğretmen Görüşleri Açısından Türkçe Dersi Öğretim Programı Kazanımları

Öz

Bu çalışmanın amacı 2005 Türkçe Dersi Öğretim Programı’nda yer alan okuma, yazma, konuşma ve dinleme/izleme kazanımlarına yönelik öğretmen görüşlerini belirlemektir. Öğretmen görüşleri ‘açıklık, faydalılık, uygulanabilirlik, ölçülebilirlik ve seviyeye uygunluk’ ölçütleri doğrultusunda ele alınmıştır. Bu amaçla 175 Türkçe öğretmenine programdaki kazanımlardan hareketle, araştırmacılar tarafından oluşturulan “Türkçe Dersi Öğretim Programı Kazanımlarına Yönelik Görüş Anketi” uygulanmıştır. Toplanan nicel veriler, SPSS 16 programında ortalamaları ve standart sapmaları belirlenerek analiz edilmiştir. Araştırma sonunda; belirlenen ölçütler bakımından öğretmenlerin okuma kazanımlarının =2.50, dinleme/izleme kazanımlarının =1.72, konuşma kazanımlarının =2.01 ve yazma kazanımlarının =1.67 oranlarında genel olarak ‘açık, faydalı, uygulanabilir, ölçülebilir, seviyeye uygun’ olduğuna dair görüş bildirdikleri tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Türkçe öğretimi, Türkçe dersi öğretim programı, kazanımlar, öğretmen görüşleri

Kaynakça

1. Baş, B. (2012). İlköğretim Türkçe programına sözlü ve yazılı kültür temelli bir eleştiri. Kastamonu Eğitim Dergisi. 20(1), 290.
2. Benzer, A. (2004). Türkiye’de ana dili eğitimi müfredat programı 1913-1981. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Marmara
3. Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul. Çelenk, S. (2002). İlkokuma-yazma öğretiminde karşılaşılan sorunlara ilişkin öğretmen görüşleri. İlköğretim Online, 1 (2), 47.
4. Demirel, Ö. (1999). İlköğretim Okullarında Türkçe Öğretimi. İstanbul: MEB Yayınları.
5. Demirel, Ö. (2006). Kuramdan Uygulamaya Eğitimde Program Geliştirme. Ankara: PegemA Yayıncılık.
6. Epçaçan, C. ve Erzen, M. (2008). İlköğretim Türkçe dersi öğretim programının değerlendirilmesi. Uluslararası Sosyal
7. Araştırmalar Dergisi, 1 (4), 182-202. Gömleksiz, M., Yaşar, Ş., Sağlam, M., Hakan, A., Sözer, E., Gözütok, D., Saylan, N., Battal, N., Yıldıran, G., Kaya, Z., Ulusoy, A., Aksu, M. ve Yıldırım, A. (2005). İlköğretim 1-5. Sınıflar Öğretim Programlarını Değerlendirme Toplantısı Sonuç
8. Bildirisi. İlköğretim-Online, 5 (1), 1-8. Karadağ, Ö. (2012). Anlama becerileri açısından Türkçe dersi öğretim programı (6, 7, 8. sınıflar)’na eleştirel bir bakış.

9. Cumhuriyet Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 36(1), 97-110. Karasar, N. (2006). Bilimsel Araştırma Yöntemi. Ankara: Nobel Yayınları.
10. Kavcar, C., Oğuzkan, F. ve Sever, S. (1998). Türkçe Öğretimi. Ankara: Engin Yayınları.
11. Louis, C. ve Lawrence, M. (1997). Research Methods in Education. London: Routledge Press.
12. MEB (2006). Türkçe Dersi Öğretim Programı Kılavuzu. Ankara: Devlet Kitapları Basım Müdürlüğü.
13. MEB EARGED (2006). İlköğretim 6. sınıf Türkçe dersi öğretim programı ile ilgili değerlendirme raporu.
14. (http://earged.meb.gov.tr/earged/subeler/olcme_degerlendirme/dokumanlar/mufredat_degerlendirme/degerlendirme_raporu6/ turkce.pdf 10.3.2009)
15. Özbay, M. (1997). Türkçe öğretiminde programın önemi. Çağdaş Eğitim, 232, 34-35.
16. Özbay, M. (2008). Yeni “ilköğretim Türkçe dersi öğretim programı (6,7,8. Sınıflar) nın” kazanımlarına eleştirel bir bakış.
17. (Sözlü Bildiri) I. Dünya Dili Türkçe Sempozyumu, 20-21 Kasım Başkent Üniversitesi, Ankara. Öztürk, N. (2007). Türkçe Öğretimi. İstanbul: Arı Matbaacılık.
18. Richards J. C. (2001). Curriculum Development in Language Teaching, Cambridge University Press.
19. Sever, S. (1997). Türkçe Öğretimi ve Tam Öğrenme. Ankara: Anı Yayıncılık.
20. Silverman, D. (2000). Doing Qualitative Research. London: Sage Publications.
21. Şahin, İ. (2007). Yeni ilköğretim 1. kademe Türkçe programının değerlendirilmesi. İlköğretim-Online, 6 (2), 284-304.
22. Yaman, H. (2009). Teachers’ views on the applicability of the Turkish course curriculum in crowded primary classrooms.
23. Educational Sciences: Theory and Practice, 9 (1). Yapıcı, M. ve Leblebiciler, N. H. (2007). Öğretmenlerin yeni ilköğretim programına ilişkin görüşleri. İlköğretim-Online, 6 (3), 480-490.
24. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2005). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayınları.
25. Yıldız, C. (2003). Türkçe Öğretiminde Alternatif Yöntemler. Ankara: Anı Yayınları.