Öğrenci Algılarına Göre Akademik Personelin İletişim Becerilerinin Belirlenmesine Yönelik Bir Araştırma: Meslek Yüksekokulu Örneği

Öz

Bu araştırmanın amacı, öğrenci algılarına göre akademik personelin iletişim becerileri düzeyini belirlemektir. Araştırmada betimsel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın örneklemini bir Devlet Üniversitesinin Meslek Yüksekokulu'nda öğrenim gören 358 öğrenci oluşturmaktadır. Veri toplama aracı olarak “İletişim Becerileri Değerlendirme Ölçeği” kullanılmıştır. Verilerin analizinde standart sapma, aritmetik ortalama, frekans ve yüzde işlemleri ve t-testi kullanılmıştır. Araştırma sonuçları, akademik personelin iletişim becerilerinin yeterli düzeyde olduğunu göstermektedir. Ayrıca, araştırmaya katılanların iletişim becerileri değerlendirme ölçeğine yönelik algılarının motivasyon boyutunda daha yüksek, engeller boyutunda ise daha düşük olduğu bulgulanmıştır. Araştırmaya katılanların cinsiyet değişkenine göre akademik personelin iletişim becerilerine ilişkin algılarına bakıldığında, erkek öğrenciler saygı ve demokratik tutum alt boyutlarında kız öğrencilere göre… daha olumlu algılara sahiptirler. Sınıf düzeyi açısından bakıldığında, 2. sınıf öğrencilerinin öğretim elemanlarının iletişim becerileri ölçeğinin engeller alt boyutundaki algıları 1. sınıf öğrencilerine göre daha olumlu bulunmuştur. Bu bağlamda, öğretim elemanlarının öğrencilerle iletişim kurarken öğrenci motivasyonuna önem vermeleri etkili bir eğitim ve öğretimin gerçekleşmesine katkıda bulunabilir.

Anahtar Kelimeler

• Öğretim Elemanları, Öğrenciler, İletişim Becerileri, Motivasyon

Kaynakça

1. Açıkgöz Ağca, G. ve Yıldız, K. (2009). İlköğretim okulu sınıf öğretmenlerinin sınıfta iletişimi sağlama becerileri. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 2(19).
2. Allen, L.Q. (1999). Functions of nonverbal communication in teaching and learning a foreign language. The French Review, 72(3), 469-480.
3. Andersen, J. F. (1979). Teacher immediacy as a predictor of teacher effectiveness. Communication Yearbook, 3, 543–559.
4. Baker, C. (2010). The impact of instructor immediacy and presence for online student affective learning, cognition, and motivation. The Journal of Educators Online, 7(1), 1-30.
5. Başar, H. (2008). Sınıf Yönetimi. Ankara: Anı Yayıncılık.
6. Bedur, S. (2007). Sınıf öğretmenlerinin öğrencilerle iletişimi. Yüksek Lisans Tezi. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Isparta.
7. Birdwhistell, R. L. (1970). Knesisc and Contex, Essay on Body Motion Communication. Philadephia: University of Pennsylvania Pres.
8. Bulut-Bozkurt, N. (2004). İlköğretim sınıf öğretmenlerin iletişim becerilerine ilişkin algılarının çeşitli değişkenler bakımından incelenmesi. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 2(4), 443- 454.

9. Burroughs, N. F. (2007) A reinvestigation of the relationship of teacher nonverbal immediacy and student compliance-resistance with learning. Communication Education, 56(4), 453- 475.
10. Celep, C. (2008). Sınıf Yönetiminde Kuram ve Uygulama (4. Baskı). Ankara: Pegem Akademi Yayınları.
11. Chaudhry, N., A. & Arif, M. (2012). Teachers' nonverbal behavior and its impact on student achievement. International Education Studies, 5(4), 56-64.
12. Chesebro, J. L., & McCroskey, J. C. (2001). The relationship of teacher clarity and immediacy with student state receiver apprehension, affect, and cognitive learning. Communication Education, 50(1), 59-68.
13. Christensen, L. J., & Menzel, K. E. (1998). The linear relationship between student reports of teacher immediacy behaviors and perceptions of state motivation, and of cognitive, affective, and behavioral learning. Communication Education, 47, 82–90.
14. Christophel, D. M. (1990). The relationships among teacher immediacy behaviors, student motivation, and learning. Communication Education, 37, 323-340.
15. Comadena, M. E., Hunt, S. K., & Simonds, C. J. (2007). The effects of teacher clarity, nonverbal immediacy, and caring on student motivation, affective and cognitive learning. Communication Research Reports, 24(3), 241–248.
16. Çalışkan, N. ve Yeşil, R. (2005). Eğitim sürecinde öğretmenin beden dili. Gazi Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 6(1), 199-207.
17. Çağlar, İ. ve Kılıç, B. (2011). Genel İletişim. Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
18. Çalışkan, N., Karadağ E., Çalışkan, F. (2010). Eğitim, İletişim ve Öğretmenin Beden Dili. Ankara Kök Yayıncılık.
19. Çetinkanat, C. (1999). Öğretmenlerin iletişim becerileri. 3. Ulusal Sınıf Öğretmenliği Sempozyumu, Adana: Çukurova Üniversitesi Eğitim Fakültesi,17-27.
20. Ergin, A. (2012). Eğitimde Etkili İletişim. Ankara: Anı Yayıcılık
21. Eroğlu, E. (2012). Eğitim Ortamlarında Etkili İletişim ve Boyutları. (Ed.Uğur Demiray). Etkili