Investigation of Procrastination Behaviour in Hotel Businesses in Terms of Demographic Variables: The Case of Alanya

Abstract

In this study, it was aimed to determine the organizational procrastination behaviour levels of hotel business employees and the differences of this behaviour according to various variables Within the scope of the study, a questionnaire was obtained from 419 people working in five-star hotels in Alanya using the convenience sampling method between August – October 2019. Independent samples t-test and one-way analysis of variance (ANOVA) were used to determine the differences in the organizational procrastination behaviours of the participants according to some variables. In the light of the findings, it has been determined that the employees generally do not exhibit a very high degradation behaviour. It has been determined that there is a statistically significant difference in the procrastination behaviours of the participants according to their gender, tourism education status, seasonal or full year status of their businesses, educational status, age, salary, duties, departments and experiences.

Keywords

• Hotel Businesses
• Procrastination Behaviour
• Alanya

Otel İşletmelerinde Erteleme Davranışının Demografik Değişkenler Açısından İncelenmesi: Alanya Örneği

Öz

Bu çalışmada otel işletmesi çalışanlarının örgütsel erteleme davranışı düzeyleri ve bu davranışın çeşitli değişkenlere göre farklılıklarının tespit edilmesi amaçlanmıştır. Çalışma kapsamında Alanya’daki beş yıldızlı otellerde çalışan 419 kişiden 2019 yılı Ağustos – Ekim ayları arasında kolayda örneklem yöntemiyle anket elde edilmiştir. İş görenlerin örgütsel erteleme davranışlarının bazı değişkenlere göre farklılıklarını belirleyebilmek için, bağımsız örneklemler için t testinden ve tek yönlü varyans analizinden (ANOVA) yararlanılmıştır. Bulgular ışığında genel olarak çalışanların çok yüksek bir erteme davranışı sergilemedikleri tespit edilmiştir. Katılımcıların erteleme davranışlarında, cinsiyetleri, turizm eğitimi alma durumları, işletmelerinin sezonluk veya tüm yıl olma durumları, öğrenim durumları, yaşları, maaşları, görevleri, departmanları ve deneyimlerine göre istatistiki olarak anlamlı farklılaştığı tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• otel işletmesi
• erteleme davranışı
• alanya

Kaynakça

1. Ajayi, A. I. ve Osiki, P. M. (2008). Procrastination Among the Undergraduates in a Nigerian University: Implications for Time Management, International Business Management, 2 (4), 126-131.
2. Aksoy, H. (2017). Kamu Kurumlarında Erteleme Davranışı: Bir Kamu Kurumunda Örnek Çalışma, (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Eskişehir Osmangazi Üniversitesi, Eskişehir.
3. Alanya Ticaret ve Sanayi Odası. (2018). Alanya Ekonomik Rapor 2018. Antalya: Alanya Matbaası.
4. Balkıs, M. (2007). Öğretmen Adaylarının Davranışlarındaki Erteleme Eğiliminin, Karar Verme Stilleri İle İlişkisi, Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 21, 67-83.
5. Baltacı, A. (2017). Erteleme Davranışı Eğilimi ve Beş Faktörlü Kişilik Özellikleri Arasındaki İlişkiler: Okul Yöneticileri Üzerine Bir Araştırma, Uluslararası Güncel Eğitim Araştırmaları Dergisi, 3 (1), 56-80.
6. Baumeister, R. F. ve Scher, S. J. (1988). Self-Defeating Behaviour Patterns Among Normal Individuals: Review and Analysis of Common Self-Destructive Tendencies. Psychological Bulletin, 104 (1), 3-22.
7. Beck, B. L., Koons, S. R., ve Milgrim, D. L. (2001). Correlates and Consequences of Behavioral Procrastination: The Effects of Academic Procrastination, Self Consciousness, Self-Esteem, and Self Handicapping. Journal of Social Behavior Personality, 16 (1), 3-11.
8. Bridges, K. R. ve Roig, M. (1997). Academic Procrastination and Irrational Thinking: A Reexamination with Context Controlled, Personality and Individual Differences, 22 (6), 941-944.

9. Chu, A. H. C. ve Choi, J. N. (2005). Rethinking Procrastination: Positive Effects of “Active” Procrastination Behavior on Attitudes and Performance, The Journal of Social Psychology, 145 (3), 245-264.
10. Cömert, M. (2009). Okul Yöneticilerinin Ertelemecilik Davranışları, İş Yükleri ve Kişilik Özelliklerine İlişkin Algıları, (Yayınlanmamış Doktora Tezi), İnönü Üniversitesi, Malatya.
11. Çakıcı, D. Ç. (2003). Lise ve Üniversite Öğrencilerinde Genel Erteleme ve Akademik Erteleme Davranışının İncelenmesi, (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Ankara Üniversitesi, Ankara.
12. Deniz, M. E., Traş, Z. ve Aydoğan, D. (2009). An Investigation of Academic Procrastination, Locus of Control, and Emotional Intelligence. Educational Sciences: Theory & Practice, 9 (2), 623-632.
13. Dryden, W. (2000). Overcoming Procrastination London: Sheldon Press.
14. Ellis, A. ve Knaus, W. (1977). Overcoming Procrastination, New York: Signet.
15. Güğerçin, U. ve Korkmazyürek, H. (2020), Erteleme Davranışının Öncülleri Olarak Dış Kontrol Odaklılık ve Rol Çatışması: Ampirik Bir Çalışma, BMIJ, 8(1): 711-730.
16. Hair, J., Black, W., Babin, B., and Anderson, R. (2010). Multivariate data analysis (7th ed.): Prentice-Hall, Inc. Upper Saddle River, NJ, USA.
17. Haycock, L. A., McCarthy, P. ve Skay, C. L. (1998). Procrastination in College Students: The Role of Self and Anxiety, Journal of Counseling ve Development, 76, 317-324.
18. Kaplan, M. (2018). İş Erteleme: Demografik Özellikler Açısından Farklılıkların Analizi, Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi SBE Dergisi, 8 (2), 287-309.
19. Kaplan, M. ve Keriman, G. (2019). İş Güvencesizliği ile İş Erteleme Arasındaki İlişkide Örgüt Temelli Özsaygının Düzenleyici Rolü. Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi SBE Dergisi, 9 (2), 552-564.
20. Khattak, A. N. ve Ilyas, M. (2017). Task Procrastination: Overcoming Through Re-Establishment of Psychological Association, Journal of Business Strategies, 11 (2), 73-88.
21. Knaus, W. J. (2000). Procrastination, Blame, and Change, Journal of Social Behaviour and Personality, 15, 153 – 166.
22. Lakshminarayan, N., Potdar, S., ve Reddy, S. G. (2013). Relationship Between Procrastination and Academic Performance Among a Group of Undergraduate Dental Students in India. Journal of Dental Education, 77 (4), 524-528.
23. Lay, C. (1986). At Last, My Research Article on Procrastination, Journal of Research in Personality, 20, 474-495.
24. Milgram, N. A., Marshevsky, S. ve Sadeh, C. (1995). Correlates of Academic Procrastination: Discomfort, Task Aversiveness and Task Capability, Journal of Psychology, 129 (2), 145-155.
25. Naktiyok, A. ve Kızıl, S. (2018). Örgütsel Destek ve Özyeterlik Algısının Akademik Erteleme Davranışı Üzerine Etkisi: Araştırma Görevlileri Üzerinde Bir İnceleme, İşletme Araştırmaları Dergisi, 10 (4), 267- 285.
26. Özkan, G. ve Akdemir, B. (2017). Örgütsel Sinizmin Çalışanlarda Erteleme Davranışına Etkisini Belirlemeye Yönelik Bir Araştırma, Social Sciences Studies Journal, 3 (8), 387-402.
27. Sadykova, G. (2016). İş Güvencesizliği İle İşyeri Prokrastinasyonu (Erteleme Alışkanlığı) İlişkisi, Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, 12 (30), 97-120.
28. Saffarinia, M. ve Amirkhani, Z. (2016). The Relationship Between Organizational Procrastination and Burnout in Employees of Public Organizations in Tehran Province, Journal of Industrial and Organizational Psychology Studies, 3 (1), 41-56.
29. Sirois, F. M. (2014) Procrastination and Stress: Exploring the Role of Self-Compassion, Self and Identity, 13 (2), 128-145.
30. Steel, P. (2010). Arousal, Avoidant and Decisional Procrastinators: Do they exist? Personality and Individual Differences, 48, 926–934.
31. Türkan, F. (2018). Üniversite Öğrencilerinin Mobil Teknolojileri Kullanım Amaçlarının Akademik Erteleme Durumları İle İlişkisinin İncelenmesi, (Yayınlanmmış Doktora Tezi), Anadolu Üniversitesi, Eskişehir.
32. Ural, A., ve Kılıç, İ. (2006). Bilimsel Araştırma Süreci ve SPSS ile Veri Analizi. Ankara: Detay Yayıncılık.
33. Uzun, B. ve Demir, A. (2015). Erteleme: Türleri, Bileşenleri, Demografik Etkenler ve Kültürel Farklılıklar, Ege Eğitim Dergisi, 1 (16), 106-121.
34. Üngüren, E., & Çevirgen, A. (2016). Alanya'daki Konaklama İşletmelerinin Genel Yapısının Analizi. Journal of International Social Research, 9(43),2223-2236.
35. Van Eerde, W. (2003). A Meta-Analytically Derived Nomological Network of Procrastination, Personality and Individual Differences, 35 (6), 1401-1418.
36. Vestervelt, C. M. (2000). An Examination of the CoNtent and Construct Validity of Four Measures of Procrastination, (Unpublished Master Dissertation), The University of Carleton-Ottowa, Ontario.
37. Zacks, S. ve Hen, M. (2018) Academic Interventions for Academic Procrastination: A review of the Literature, Journal of Prevention & Intervention in the Community, 46 (2), 117-130.