Bir Kent İmgesi Olarak Rize Simidi

Öz

Türkiye’nin uluslararası imgelerinden biri çaya eşlik eder halde sunulan simittir. Simidin geçmişten günümüze hem anlamı hem de yapılışıyla ilgili farklı yaklaşımlar bulunmaktadır. Rize, Giresun, Kastamonu gibi illerde susamlı simidin yanı sıra kel, kuru ya da kabak simidi adlarıyla da anılan susamsız simitler yapılmaktadır. Çalışmanın konusu Rize simidi ekseninde simidin kökeni, fırın ve ustaları, satıcıları, yapılışı, toplum hayatındaki yeri, bu simitten yapılan yemekler, simidin coğrafi tescilli ürün olmaya giden süreci ve günümüzde internet siparişinin de mümkün olduğu tüketim ağıdır. Elde edilen verilerin büyük bir kısmı kaynak kişilerle yapılan görüşmeler yoluyla elde edilmiştir. Bu kapsamda otuz üç kişi ile görüşülmüş, sözlü kaynaklarının yanında yazılı kaynaklar ve internet siteleri de taranarak simidin toplum ve kültür hayatındaki yeri belirlenmeye çalışılmıştır. Rize simidine ilişkin yapılan görüşme ve taramalar bu simidin toplum hayatında ekmek ve su gibi olduğunu, Rizelilerin ellerinden düşmediğini ve Rize’den gelenlerden de mutlaka bu simitten getirmeleri beklendiğini göstermektedir. Rize simidi bu bilinirliğiyle kentsel bir imgedir. Ancak henüz yeterince işlenmemiş bir imge olduğunu söylemek mümkündür. Simidin daha yaygın ve çeşitli biçimlerde görünür olması başarılı imgeleme çalışmalarına bağlıdır. Bunun için Rize Simidi Festivali, simit yapma ve yeme yarışması, simit yapım kursları, Simit yapım aşamalarını gösteren Simit Müzesi akla gelen imge değerlendirme önerileridir.

Anahtar Kelimeler

• Kent imgesi
• Rize
• simit

Kaynakça

1. Asker, A. (2011). Küresel - yerel etkileşimi: yerelin dönüşümü olarak simit sarayı örneğinde simidin “fast - food”laşması. Erciyes İletişim Dergisi, 2(1), 88-104.
2. Aşık Akşit, N. (2019). Yerli turistlerin sokak yiyeceklerine yönelik tutumlarının belirlenmesi. Uluslararası Türk Dünyası Turizm Araştırmaları Dergisi, 4(1), 47-61.
3. Avcı, C. (2021). Kaşar: ekolojik bir kent imgesi örneği. Kültür Araştırmaları Dergisi, (9), 259-276.
4. Dikkaya, F. (2011). Evliya Çelebi Seyahatnamesi'nde simit ve simitçiler. Millî Folklor, 23(92), 72-76.
5. Küçükyıldız Gözelce, D. (2021). Türk sofra kültürü ve Rize örneği, [Yayımlanmamış doktora tezi]. Recep Tayyip Erdoğan Üniversitesi.
6. Oğuz, Ö. (2013). Küreselleşme ve uygulamalı halk bilimi. Ankara: Akçağ Yayınları.
7. Özbay, G. (2020). Ulusal ve uluslararası platformda gastronomik kimlik unsuru olarak simit. Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 8(1), 670-683.
8. Özdemir, C. (2021). Bir kent imgesi olarak Bafra nokulu. Erdem, (81), 93-120.

9. Özdemir, N. (2012). Kültür ekonomisi ve yönetimi. Ankara: Hacettepe Yayınları.
10. Temizkan, S. P.- Cankül, D. - Kaya, S. (2021). Coğrafi işarete aday gastronomik bir değer: Eskişehir simidi . Turizm Akademik Dergisi, 8(2) , 229-241.
11. Ünsal, Artun. (2010). Susamlı halkanın tılsımı. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.