The Imagery of Hüseyin Atlansoy
Öz
Image, signifying the imagination of the artist, is a concept related to all branches of art, especially poetry. The image, which also constitutes the basis of imaginative discourse, as one of the most distinctive features of a poem, has entered our literature from Western literatures in terms of concept and usage. On the other hand, although there are many interpretations on image in the West, it is clearly seen that the boundaries of the concept are not clearly defined. For this reason, the terms of image, sign, allegory, symbol, emblem, issue, myth, figure, icon and idol can be used interchangeably in the West. The term imge, which started to be used frequently in Turkish intellectual life in the 1950s in both native and non-native spellings, is even today written in different forms such as imge, image, imagery, imaj. The ambiguity in the spelling of the concept continues to affect its meaning. The concept, which today is mostly accepted as a term of poetry, becomes even more ambiguous when combined with an uncertainty stemming from the intangibility of poetry. Despite all these uncertainties, the image, which was widely used in Turkish poetry in the 1950s, allows for imaginative discourse in 1980 poetry. Imaginative discourse is one of the main themes of the poetry of Hüseyin Atlansoy, one of the leading poets of 1980 poetry. As well as imagery, symbol and metaphor are also frequently used in his poetry. This study attempts to classify the poet's image world based on Norman Friedman's concepts of mental, metaphorical and symbolic image. According to Friedman, in the first one, the interest is focused on what happens in the reader's mind. In the other two, it focuses on the language itself and its meanings. Atlansoy's image world has plenty of material for Friedman's three definitions.
Anahtar Kelimeler
Hüseyin Atlansoy’un İmge Dünyası
Öz
Sanatçının hayal dünyasına işaret imge, başta şiir olmak üzere bütün sanat dallarıyla ilişkili bir kavramdır. Bir şiirin en belirgin özelliklerinden olan imgesel söyleyişin de temeli oluşturan imge, kavram ve kullanım şekli bakımından Batı edebiyatlarından edebiyatımıza girmiştir. Öte yandan Batı’da imge üzerine birçok yorum yapılmasına rağmen kavramın sınırlarının net bir biçimde ortaya konamadığı da görülmektedir. Bu yüzden Batı’da imgenin yanı sıra alegori, işaret, mesel, sembol gibi birçok terim birbirinin yerine kullanılabilmektedir. Türkçede 1950’lerde yerli ve yabancı yazılışıyla kullanılmaya başlanan kavram, bugün dahi imge, image, imagery, imaj şeklinde yazılmaktadır. İmgenin yazılışındaki muğlaklık, mana cihetinde de görülür. Bugün genellikle bir şiir terimi biçiminde algılanan kavram, şiirin soyut olmasından da kaynaklanan bir muğlaklıkla bir araya gelince daha da belirsiz bir hâl almaktadır. Bütün bu belirsizliklere rağmen 1950’lerde Türk şiirinde yaygın olarak kullanılan imge, 1980 şiirinde de imgesel söyleyişe imkân verir. İmgesel söyleyiş, 1980 şiirinin önde gelen şairlerinden Hüseyin Atlansoy’un şiirinin ana izleklerindendir. İmgenin yanı sıra sembol ve metafor kullanımı da onun şiirinde sıklıkla görülür. Bu çalışmada şairin imge dünyası, Norman Friedman’ın zihinsel, mecazi ve simgesel imge kavramlarından hareketle tasnif edilmeye çalışılmıştır. Friedman, ilkinde ilginin okurun zihninde olanlara odaklandığını, diğerlerinde ise imge ihtiva eden dilin kendisi ve anlamları üzerinde yoğunlaştığını belirtir. Atlansoy şiiri, imge bakımından Friedman’ın yaklaşımı için istenilen seviyede malzeme içerir.
Anahtar Kelimeler
