Araştırma Makalesi
BibTex RIS Kaynak Göster

Türkçe Öğretmenlerinin Öğrencilerine Yönelik İletişim Çabaları Ve Tercih Ettikleri İkna Teknikleri

Yıl 2024, Cilt: 4 Sayı: 2 , 1 - 21 , 31.12.2024
https://izlik.org/JA64SP87YL

Öz

Eğitim bir kişide istendik yönde davranış değişikliği oluşturma çabasıdır. Öğretim eğitimin yalnızca bir parçasıdır. Bireyin öğrendiği bilgiler zamanla kalıcı hâle gelirse eğitim gerçekleşmiş olur. O hâlde öğretim ve eğitimin yuvası olan okullarımızda özellikle de Türkçe öğretmenlerinin iletişim kabiliyetinin yüksek olması ve buna bağlı olarak aynı zamanda ikna edici yönünün de gelişmiş olması derslerin başarısının artmasında etkili olacaktır. Bu bağlamda; Türkçe öğretmenlerinin öğrenciler üzerinde, Türkçenin doğru ve etkili kullanımı vesilesiyle dört temel dil becerisini geliştirmeye yönelik bazı yöntemler geliştirdikleri söylenebilir. Bu çerçevede, çalışmada ortaokul Türkçe öğretmenlerinin öğrencileri ile iletişim kurmak ve onları ikna etmek ile alakalı değerlendirmeleri saptanmaya çalışılmıştır. Aynı zamanda derste bu bağlamda kullanmayı tercih ettikleri temel ikna yöntemlerini belirlemek amaçlanmıştır. Araştırmada grup içerisindeki bireylerin görüşlerini paylaşmaya odaklanan nitel araştırma, fenomenografi kullanılmıştır. Yarı yapılandırılmış görüşme yöntemi ile katılımcılara sorular yönlendirilmiş ve verilen cevaplar değerlendirilmiştir. Yapılan çalışmanın sonucunda Türk Dili öğretmenlerinin Cialdini’nin ortaya atmış olduğu taktiklere uygun birçok davranış geliştirdiği ortaya çıkmıştır.

Kaynakça

  • Akyüz, Y. (2019). Türk Eğitim Tarihi M.Ö.1000-M.S.2019 (32. Baskı), Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
  • Arslan, A. E. ve Tavşancıl, E. (2001). İçerik Analiz ve Uygulama Örnekleri. İstanbul: Epsilon Yayınları.
  • Balay, R., Ahmet, Kaya., & Çevik, M. N. (2015). Öğretmenlerin İnternete Yönelik Tutumlari ve Eğitsel
  • İnternet Kullanim Öz–Yeterlik İnanç Düzeyleri. Karadeniz Uluslararası Bilimsel Dergi, 1(23), 16-31.
  • Bencuya, C. (2003). Öğretmenlerin İletişim Becerisi Eğitimi Almasının Öğrenciler Üzerindeki Etkileri (Doctoral dissertation, Marmara Universitesi (Turkey)).
  • Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. Z. C. A. N., Karadeniz, Ş., & Demirel, F. (2021). Eğitimde bilimsel araştırma yöntemleri, 30. Baskı, Pegem Akademi Yayınları, Ankara.
  • Cüceloğlu,D. (1992). İnsan ve Davranışı (3. Baskı), İstanbul: Remzi Kitabevi.
  • Cüceloğlu, D. (1995). İyi Düşün Doğu Karar Ver, İstanbul: Sistem Yayıncılık.
  • Çekmez, E. Yıldız, C. Bütüner, S. Ö. “Fenomenogafik Araştırma Yöntemi”, Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi 6/2 (2012): 77–102.
  • Demirtaş, H. A. (2004). Temel İkna Teknikleri: Tutum Oluşturma ve Tutum Değiştirme Süreçlerindeki Etkilerinin Altında Yatan Nedenler Üzerine Bir Derleme, İletişim Dergisi (Gazi Üniversitesi İletişim Fak.), Bahar-Kış. Syf: 45-73
  • Ergin, A., & Birol, C. (2005). Eğitimde iletişim (3. Baskı), Ankara: Anı Yayıncılık.
  • Milli Eğitim Bakanlığı Öğretmen Yetiştirme ve Geliştirme Genel Müdürlüğü Öğretmenlik Mesleği Genel Yeterlilikleri Kılavuzu (Önsöz Syf:1) https://oygm.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/2017_12/11115355_YYRETMENLYK_MESLEYY_GENEL_YETERLYKLERY.pdf
  • Nacar, F. S., (2010). Sınıf öğretmenlerinin iletişim ve kişilerarası problem çözme becerilerinin incelenmesi, Yüksek Lisans Tezi, Adana.
  • Ottekin Demirbolat, A. (2018). Sınıf Yönetimi (1. Baskı). Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
  • Oyman, M. (2014). Önsöz. Mine Oyman (Ed). İkna Edici İletişim içinde (s. IV). Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.
  • Pilav, S. & Tunay, B. (2023). Türkçe ve Türk Dili ve Edebiyatı öğretmenlerinin derslerinde dijital imkânlardan faydalanma düzeyleri. RumeliDE Dil ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi, (Ö13), 244-259. DOI: 10.29000/rumelide. 1379155.
  • Şen, Z. (2018). Eğitim ve Bilim Düşüncesi. Üniversite Araştırmaları Dergisi, 1(1), 1-6. https://doi.org/10.32329/uad.371662
  • Tuna, Y.( 2014). İletişim Kavramı ve İletişim Süreci (2. Baskı). İ. Vural (Yay. haz.). İletişim içinde (s. 2-23). Ankara: Pegem Akademi Yayınları.
  • Vatansever, S. (2022). Kant’ın Aydınlanma Anlayışı: Tarihi Arka Planı ve Aydınlanmada Eğitimin Rolü. Kaygı, 21 (2), 2022, 838-880.
  • TDK Türkçe Sözlük (2011).
  • Yüksel, A. H. (1994). İkna Edici İletişim. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları, 1(2), 3. https://tr.wikipedia.org/wiki/Gitgide_artan_ricalar_tekni%C4%9Fi#:~:text=Git%20gide%20artan%20ricalar%20tekni%C4%9Fi,%C3%B6neriyi%20ad%C4%B1m%20ad%C4%B1m%20b%C3%BCy%C3%BCtmesine%20dayanmaktad%C4%B1r . (Erişim tarihi: 07.05.2024, 17.07)

Turkish Teachers' Communication Efforts Towards Their Students and Their Preferred Persuasion Techniques

Yıl 2024, Cilt: 4 Sayı: 2 , 1 - 21 , 31.12.2024
https://izlik.org/JA64SP87YL

Öz

Education is an effort to create a desired behavioral change in a person. Teaching is only one part of education. Teaching turns into education only if the things taught create positive changes in the person's behavior (Akyüz, 2019, s. 2). Today, in line with the educational requirements of the age and the new meanings given to education and the changing needs of the students; the success of the teacher is measured not by how he teaches the lesson, depth of his knowledge or his speed in the lesson etc. but how much he can convey the subject he knows to the student, to what extent he is able to lean into the student, and to what extent he can touch the student spiritually. Today, the success of communication is evaluated by its persuasiveness (Oyman, 2014, preamble). Therefore, in our schools, which are the place of education and training, the high communication ability of Turkish teachers and accordingly developed persuasive aspect will be effective in increasing the success of the lessons. In this context; It can be said that Turkish teachers have developed some methods to improve students' four basic language skills through the correct and effective use of Turkish. In this framework, the study tried to determine the evaluations of secondary school Turkish teachers regarding communicating with their students and persuading them. At the same time, it was aimed to determine the basic persuasion methods they preferred to use in this context in the course. Qualitative research, phenomenography, focusing on sharing the opinions of individuals within the group, was used in the research. Questions were asked to the participants using the semi-structured interview method and the answers given were evaluated. As a result of the study, it was revealed that Turkish Language teachers developed many behaviors in line with the tactics put forward by Cialdini.

Kaynakça

  • Akyüz, Y. (2019). Türk Eğitim Tarihi M.Ö.1000-M.S.2019 (32. Baskı), Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
  • Arslan, A. E. ve Tavşancıl, E. (2001). İçerik Analiz ve Uygulama Örnekleri. İstanbul: Epsilon Yayınları.
  • Balay, R., Ahmet, Kaya., & Çevik, M. N. (2015). Öğretmenlerin İnternete Yönelik Tutumlari ve Eğitsel
  • İnternet Kullanim Öz–Yeterlik İnanç Düzeyleri. Karadeniz Uluslararası Bilimsel Dergi, 1(23), 16-31.
  • Bencuya, C. (2003). Öğretmenlerin İletişim Becerisi Eğitimi Almasının Öğrenciler Üzerindeki Etkileri (Doctoral dissertation, Marmara Universitesi (Turkey)).
  • Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. Z. C. A. N., Karadeniz, Ş., & Demirel, F. (2021). Eğitimde bilimsel araştırma yöntemleri, 30. Baskı, Pegem Akademi Yayınları, Ankara.
  • Cüceloğlu,D. (1992). İnsan ve Davranışı (3. Baskı), İstanbul: Remzi Kitabevi.
  • Cüceloğlu, D. (1995). İyi Düşün Doğu Karar Ver, İstanbul: Sistem Yayıncılık.
  • Çekmez, E. Yıldız, C. Bütüner, S. Ö. “Fenomenogafik Araştırma Yöntemi”, Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi 6/2 (2012): 77–102.
  • Demirtaş, H. A. (2004). Temel İkna Teknikleri: Tutum Oluşturma ve Tutum Değiştirme Süreçlerindeki Etkilerinin Altında Yatan Nedenler Üzerine Bir Derleme, İletişim Dergisi (Gazi Üniversitesi İletişim Fak.), Bahar-Kış. Syf: 45-73
  • Ergin, A., & Birol, C. (2005). Eğitimde iletişim (3. Baskı), Ankara: Anı Yayıncılık.
  • Milli Eğitim Bakanlığı Öğretmen Yetiştirme ve Geliştirme Genel Müdürlüğü Öğretmenlik Mesleği Genel Yeterlilikleri Kılavuzu (Önsöz Syf:1) https://oygm.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/2017_12/11115355_YYRETMENLYK_MESLEYY_GENEL_YETERLYKLERY.pdf
  • Nacar, F. S., (2010). Sınıf öğretmenlerinin iletişim ve kişilerarası problem çözme becerilerinin incelenmesi, Yüksek Lisans Tezi, Adana.
  • Ottekin Demirbolat, A. (2018). Sınıf Yönetimi (1. Baskı). Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
  • Oyman, M. (2014). Önsöz. Mine Oyman (Ed). İkna Edici İletişim içinde (s. IV). Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.
  • Pilav, S. & Tunay, B. (2023). Türkçe ve Türk Dili ve Edebiyatı öğretmenlerinin derslerinde dijital imkânlardan faydalanma düzeyleri. RumeliDE Dil ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi, (Ö13), 244-259. DOI: 10.29000/rumelide. 1379155.
  • Şen, Z. (2018). Eğitim ve Bilim Düşüncesi. Üniversite Araştırmaları Dergisi, 1(1), 1-6. https://doi.org/10.32329/uad.371662
  • Tuna, Y.( 2014). İletişim Kavramı ve İletişim Süreci (2. Baskı). İ. Vural (Yay. haz.). İletişim içinde (s. 2-23). Ankara: Pegem Akademi Yayınları.
  • Vatansever, S. (2022). Kant’ın Aydınlanma Anlayışı: Tarihi Arka Planı ve Aydınlanmada Eğitimin Rolü. Kaygı, 21 (2), 2022, 838-880.
  • TDK Türkçe Sözlük (2011).
  • Yüksel, A. H. (1994). İkna Edici İletişim. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları, 1(2), 3. https://tr.wikipedia.org/wiki/Gitgide_artan_ricalar_tekni%C4%9Fi#:~:text=Git%20gide%20artan%20ricalar%20tekni%C4%9Fi,%C3%B6neriyi%20ad%C4%B1m%20ad%C4%B1m%20b%C3%BCy%C3%BCtmesine%20dayanmaktad%C4%B1r . (Erişim tarihi: 07.05.2024, 17.07)
Toplam 21 adet kaynakça vardır.

Ayrıntılar

Birincil Dil Türkçe
Konular Türkçe Eğitimi
Bölüm Araştırma Makalesi
Yazarlar

Burcu Tunay 0000-0001-9560-1447

Salim Pilav 0000-0001-5141-6282

Gönderilme Tarihi 22 Mayıs 2024
Kabul Tarihi 10 Aralık 2024
Yayımlanma Tarihi 31 Aralık 2024
IZ https://izlik.org/JA64SP87YL
Yayımlandığı Sayı Yıl 2024 Cilt: 4 Sayı: 2

Kaynak Göster

APA Tunay, B., & Pilav, S. (2024). Türkçe Öğretmenlerinin Öğrencilerine Yönelik İletişim Çabaları Ve Tercih Ettikleri İkna Teknikleri. Kırıkkale Üniversitesi Eğitim Dergisi, 4(2), 1-21. https://izlik.org/JA64SP87YL