The Relationship Between Teachers; Classroom Management Skills and Job Satisfaction

Öz

Summary Having high levels of management skills is associated with high levels of job satisfaction (Ünal, Karlıdağ & Yoloğlu, 2001). Individuals who are not successful at their jobs usually have lower rates of job satisfaction (Eren, 2004, 493). Sarıtaş (2003) also emphasizes that having low rates of classroom management skills results in having low rates of job satisfaction for teachers. According to Başar (1999), teachers' success on the job, to a large extend depends on managing their classrooms well, which in turn, depends on having higher levels of classroom management skills. Similarly Sevim and Hamamcı (1999) and Sarpkaya (2000) emphasize the critical role of occupational adequacy and skills on job satisfaction. Therefore, it is more likely to find a relationship between teachers' classroom management skills and their job satisfaction levels. The purpose of this study is to investigate the relationship between teachers' classroom management skills and their job satisfaction. It examines (a) the classroom management skills of teachers, (b) job satisfaction levels of teachers and (c) the relationship between teachers' classroom management skills and their job satisfaction levels. Method Student teachers observed 140 primary and secondary school teachers' classroom management skills in Gaziosmanpaşa University in Tokat. After each observation session, student teachers filled out the Classroom Management Skills Scale for the teachers they observed. In addition, a questionnaire was administered to each teacher to gather information on job satisfaction. “Classroom Management Skills Scale” and “Job Satisfaction Scale” were used to collect data. Classroom Management Skills Scale was developed by Delson (1982). The reliability and validity analysis of the scale was performed by Yalçınkaya and Tombul (2002). The cronbach's alpha coefficient was 0.91. Items were rated on a 5-point scale (0=not observed, 1=poor, 2=average, 3=good, 4=very good). Job Satisfaction Scale was developed by Gençer (2002) and The cronbach's alpha coefficient was 0.94. Items were rated on a 5-point scale (1=very low, 2=low, 3=average, 4=high, 5=very high). Procedures Observer students were trained by researcher about observation and data collection procedures, to ensure the validity and reliability of the data. Students performed observations during their teaching practicum to collect data via the Classroom Management Skills Scale. The Job Satisfaction Scale was administered to all participating teachers to describe teachers' job satisfaction level. Data were tabulated by using frequencies and percentages, and the relationship between classroom management skills and job satisfaction was examined by using Pearson Product-Moment Correlation Coefficient. Findings Findings showed that 26.9% of teachers have “very good” and 36.5% have “good” level classroom management skills. Overall, 63.4% of teachers were rated as with “good” and “very good” level classroom management skills. This findings somewhat differ from findings by Yalçınkaya and Tombul (2002) who reported that teachers performed average scores on classroom management skills. Findings regarding job satisfaction level of teachers indicated that 19.7 %of teachers have “very high”, 27.1 %have “high”, 29.4 %“average”, 17 %have “low” and 6.5 %have “very low” job satisfaction. Teachers rated their job satisfaction “very low”, especially in relation to “appropriateness of wages for teachers” (24.3%), “opportunities for social activities such as theatre, sport center, etc.” (22.1%), and “equity of wages to meet basic living needs” (13.6%). Especially teachers have lower rates of job satisfaction about economic conditions of teaching profession. This result supports previous research findings (Günbayı, 1999; Gençer, 2002; Çelik, 2003). Higher job satisfaction level was reported in relation with characteristics of teaching profession as reported by previous research (Günbayı, 1999). Analysis of the relationship between classroom management skills and job satisfaction indicated a low level but statistically significant positive relationship (r=0.18; p< 0.05). Only 3.2% of overall variance of teachers' job satisfaction is explained by classroom management skills (r2=0.032). This relationship between teachers' classroom management skills and job satisfaction resembles whit other research results about teachers' occupational adequacy and job satisfaction (Sevim & Hamamcı, 1999; Yavuz, 2002; Hamamcı, Göktepe & İnanç, 2005). Conclusion and Suggestions The relationship between teachers' classroom management skills and their job satisfactions was investigated in this study. Although a considerable percentage of teachers (63.4%) reported to have “good” and “very good” classroom management skills, we can not ignore the remaining 36.6% with “average” and under “average” levels of classroom management skills. These findings indicate that more than one third of teachers lack classroom management skills to facilitate a teaching-learning environment conducive to effective learning. Therefore, classroom management courses in teacher training programs should be considered as an important opportunity to develop classroom management skills for prospective teachers. These findings also present implications for improving teachers' classroom management skills through on the job training programs. While 46.8% of teachers reported “very high” and “high” level of job satisfaction with their jobs, 29.4% reported “average” and 23.5% reported “low” or “very low” job satisfaction. An examination of job satisfaction scores reveals that low level of job satisfaction is more likely to be related to dissatisfaction with wages and other economical issues. Although there is a positive relationship between classroom management skills and the job satisfaction, classroom management skills can only explain relatively small proportion (3.2%) of total variance in teachers' job satisfaction.

Anahtar Kelimeler

• teacher , classroom management skills , job satisfaction

Öğretmenlerin Sınıf Yönetimi Becerileri ile İş Doyumları Arasındaki İlişki

Öz

Bu araştırmanın amacı öğretmenlerin sınıf yönetimi becerileri ile iş doyum düzeyleri arasındaki ilişkiyi incelemektir. Yaptığı işte başarılı olamayan bireylerin iş doyumlarının genellikle düşük olduğu bilinmektedir. Öğretmenin yaptığı işte başarılı olması ise büyük ölçüde sınıfını iyi yönetmesine ve bu da sınıf yönetimi becerilerinin yüksek olmasına bağlıdır. Bu nedenle öğretmenlerin sınıf yönetimi becerileri ile iş doyum düzeyleri arasında ilişki olması muhtemeldir. Araştırma evreni, Tokat ili merkez ilçesinde çalışmakta olan ilköğretim ve ortaöğretim okulu öğretmenleridir. Araştırmanın örneklemini ise evrenden amaçlı örnekleme metodu ile seçilen 140 ilköğretim ve ortaöğretim öğretmeni oluşturmaktadır. Veriler bu öğretmenlere uygulanan Sınıf Yönetimi Becerileri Gözlem Ölçeği, İş Doyumu Ölçeği ve kişisel bilgi formu ile toplanmıştır. Elde edilen verilerin analizinde güvenirlik analizleri, frekans, yüzdelik ve Pearson Momentler Çarpımı Korelasyon Katsayısı analizleri kullanılmıştır. Analizler sonucunda öğretmenlerin sınıf yönetimi becerileri ile iş doyum düzeyleri arasında pozitif yönde düşük düzeyde anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• öğretmen , sınıf yönetimi becerileri , iş doyumu

Kaynakça

1. Akçamete, G., Kamer S. ve Sucuoğlu B. (2001). Öğretmenlerde Tükenmişlik, İş doyumu ve Kişilik. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
2. Aydın, İ. (2002). İş Yaşamında Stres. Ankara: Pegem A Yayınları.
3. Balcı, A. (1985). Eğitim Yöneticisinin İş Doyumu. Yayımlanmamış doktora tezi. Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
4. Başar, H. (1999). Sınıf Yönetimi. Ankara: Milli Eğitim Bakanlığı Yayınları No: 3390.
5. Büyüköztürk, Ş. (2006). Sosyal Bilimler İçin Veri Analizi El Kitabı. Ankara: Pegem A Yayıncılık.
6. Celep, C. (2002). Sınıf Yönetimi ve Disiplini. Ankara: Anı Yayıncılık.
7. Çelik, H. (2003). Fen Bilgisi ve Fizik-Kimya-Biyoloji Öğretmenlerinin İş Doyumu (Kırıkkale İli Örneği). Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Kırıkkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kırıkkale.
8. Davis, K. (1988). İşletmede İnsan Davranışı (Örgütsel Davranış). (Çev: Kemal Tosun vd), İstanbul: İ.Ü. İşletme Fakültesi Yayın No: 199.

9. Demirel, Ö. (2000). Plandan Uygulamaya Öğretme Sanatı. Ankara: Pegem A Yayıncılık.
10. Demirtaş, H. (2005). Sınıf Yönetiminin Temelleri. H. Kıran (Editör). Etkili Sınıf Yönetimi (s. 1-32). Ankara: Anı Yayıncılık.
11. Eren, E. (2004). Örgütsel Davranış ve Yönetim Psikolojisi. İstanbul: Beta Yayımları.
12. Fidler, P. (2002). The Relationship Between Teacher Instructional Techniques and Characteristics and Student Achivement in Reduced Size Calsses. Eric Document, 473460.
13. Gençer, A. (2002). Öğretmenlerin İş Doyumu ile Mesleki Tükenmişlik Düzeyleri Arasındaki İlişki. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eskişehir.
14. Günbayı, İ. (1999). İlköğretim Okulu Öğretmenlerinin İş Doyumu. Yayımlanmamış doktora tezi. Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
15. Gündüz, H. B. (2004). Eğitim Okul ve Sınıf Yönetimi. Ş. Erçetin, Ç. Özdemir (Editörler). Sınıf Yönetimi (s. 3-32). Ankara: Asil Yayın Dağıtım.
16. Gündüz, Y. (2001). Öğretmenlerin Sınıf Yönetimindeki Yeterlikleri. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Yıldız Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
17. Hamamcı, Z., Göktepe E. O. ve İnanç N. (2005). Ankara İlinde Çalışan Okul Psikolojik Danışmanlarının Mesleki Gelişim ve Doyum Düzeyleri Arasındaki İlişki. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi. 3(24), 27-41.
18. Kaliska, P. (2002). A Comprehensıve Study Identıfyıng The Most Effectıve Classroom Management Technıques And Practıces, Unpublished master thesis. The Graduate School University of Wisconsin, USA.
19. Karakoç, H. S. (1998). Çanakkale İlköğretim Kurumları Öğretmenlerinin Sınıf Yönetimindeki Yeterlilikleri. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Çanakkele.
20. Karip, E. (2002). Sınıf Yönetimi ve Disiplini. E. Karip (Editör). Sınıf Yönetimi (s. 1-2). Ankara: Pegem A Yayıncılık.
21. Kiraz, E. (2002). Öğretmen Adaylarının Hizmet Öncesi Mesleki Gelişiminde Uygulama Öğretmenlerinin İşlevi. Eğitim Bilimleri ve Uygulama Dergisi. 1(2), 183-196.
22. Köklü, N., Büyüköztürk, Ş. ve Bökeoğlu Ö. Ç. (2006). Sosyal Bilimler İçin İstatistik. Ankara: Pegem A Yayıncılık.
23. Lemlech, J. K. (1991). Classroom Management Methods and Techniques for Elemantry and Secondary Teachers. Waveland Press: Illinois, USA.
24. Nelson, M. F. (2002). A Qualitative Study of Effective School Discipline Practices: Perceptions of Administrators, Tenured Teachers, and Parents in Twenty Schools. Unpublished PhD Thesis, East Tennessee State University the faculty of the Department of Educational Leadership and Policy Analysis, Tennessee.
25. Phelps, P.H. (1991). Helping Teachers Excel As Classroom Managers. Clearin House. 64 (4). Database, Academic Search Premier.
26. Sabatini, J. P., Daniels, M., Ginsburg, L., Limeul, K., Russel, M. and Stites R. (2000). Teacher Perspectives on the Adult Education Profession: National Survey Findings About an Emerging Profession. Eric Document, 446 230.
27. Sarıtaş, M. (2003). Sınıf Yönetimi ve Disiplini ile İlgili Kurallar Geliştirme. L. Küçükahmet (Editör). Sınıf Yönetiminde Yeni Yaklaşımlar (s. 45-83). Ankara: Nobel Yayınları.
28. Sarpkaya, R. (2000). Liselerde Çalışan Öğretmenlerin İş Doyumu. Amme İdaresi Dergisi. 33(3), 111-124.
29. Sevim, A.S. ve Hamamcı Z. (1999). Psikolojik Danışmanların Mesleki Doyumları ile Mesleki Yeterlilikleri Arasındaki İlişkiler. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi. 2 (12), 39-46.
30. Sparks, D. (1983). Practical Solutions for Teacher Stres. Theory into Practice. 22 (1), 33-42.
31. SPSS, Inc. (2001). SPSS Base11.0.0 Aplications Guide. Chicago: SPSS Inc.
32. Sanford, J.P. and Emmer, E.T. (1988). Understanding Classroom Management: An observation guide. Boston: Allyn and Bacon.
33. Şahin, P. (2003), Kitle İletişim Araçlarının Sınıf Yönetimi Üzerindeki Etkisi. 19 Haziran 2006. (http://egitisim.inonu.edu.tr/PSahin_kitleilet.htm).
34. Taşdan, M. ve Kantos, Z. E. (2007). Sınıf Yönetimi ve Disiplin. Z. Cafoğlu (Editör) . Sınıf Yönetimi (s. 9-42). Ankara: Grafiker Yayınları.
35. Ünal, S., Karlıdağ, R. ve Yoloğlu S. (2001). Hekimlerde Tükenmişlik ve İş Doyumu Düzeylerinin Yaşam Doyumu Düzeyleri ile İlişkisi. Klinik Psikiyatri. 4, 113-118.
36. Vural, B. (2004), Yetkin-İdeal-Vizyoner Öğretmen, İstanbul: Hayat Yayınları.
37. Wragg, E. C. ve Wragg, C. M. (1998). Classroom Management Research in the United Kingdom. Eric Document, 418 971.
38. Yalçınkaya, M. ve Tombul, Y. (2002). İlköğretim Okulu Sınıf Öğretmenlerinin Sınıf Yönetimi Becerilerine İlişkin Algı ve Gözlemler. Ege Eğitim Dergisi. 1 (2), 96-108.
39. Yavuz, M. (2002). İlköğretim Okulu Yönetici ve Öğretmenlerinde İş Doyumu, Denetim Odağı ve Demografik Faktörlerin Zaman Yönetimiyle İlişkisi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
40. Yıldırgan, Recep. (1996). Konaklama İşletmelerinde Verimlilik Kapsamında İş Doyumu- Personel Devri İlintisi ve Sendikalar. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.