Öz
Mecazın önemi, hayal gücü ve edebi yaratıcılıkla sınırlı olmayıp dil gelişiminde önemli bir faktör olmanın ve kullanıcılarının dilleri üzerindeki kelime dağarcığı ve yapılarını artırmanın ötesine geçmektedir. Bu nedenle mecaz, çoğu durumda ve zamanla birlikte dilin genişlemesine yol açar. Dolayısıyla dilde mecazın varlığını inkar etmek sakıncalı bir hale gelmiştir. İnsanlar, her zaman bir dili mecaz olmaksızın kullanamazlar. Bu nedenle ister dilin içsel düzeyinde ister de dilin dışındaki bir düzeyde olsun, insanın dünyaya ve etrafındaki şeylere bakışıyla ilgili olarak mecazın ve incelenmesinin önemi buradan kaynaklanmaktadır.
Bu çalışma, mecazın dilin genişlemesindeki rolünü, çağdaş kullanımları izleyen en önemli literatürlerden biri olan Dr. Ahmet Muhtar Ömer’in önemli eseri Mu'cemu's Savâbi'l Luğavî’de bazı çağdaş dil yapılarını ve kullanımlarını kabul etmede ve buna dayanarak geçerliliğini söylemede mecaza dayandığı örnekleri izleyerek ortaya çıkarmaktadır.
Çalışma, mecazın genel olarak dilin genişliği ve genişlemesi ile ilişkisini ve özel olarak dilsel düzeltme konusuyla ilişkisini vurgulamaya odaklanmıştır. Bu da dilbilimsel mirasta bu ilişkiye yapılan bazı referansları gözlemleyerek yapılmıştır. Ardından Mu’cemu’s-Savâbi’l-Luğavî’de mecaz üzerine hamledilme örneklerine intikal edilmiş ve bu örnekler üç ana bölüme ayrılmıştır. Bunlar; teşbihe dayalı mecaza (istiare) hamledilen, mecazı mürsele hamledilen ve mecaz-ı aklîye hamledilen örneklerdir. Çalışma bu örnekleri izleyip analiz ettikten sonra, mecazın Dr. Ahmed Muhtar Ömer’in –bahsi geçen sözlüğün hazırlanmasına katılan ekibiyle birlikte – Mu’cemu’s-Savâbi’l-Luğavî’de ele alınan birçok terkibin, ifadelerin ve dilsel kullanımların düzeltilmesinin genişletilmesinde benimsediği en önemli yollardan biri olduğu sonucuna varmıştır. Sonra bu ifadeler ve kullanımlar, reddedilmeye yol açan hata dairesinden çıkmış ve – bir şekilde – kabulü ve kullanımın doğruluğuna yol açan caizlik çemberine taşınmıştır.
Anahtar Kelimeler
Arap Dili ve Edebiyatı, Mecaz, Mu, Ahmet Muhtar Ömer, Dilde Genişleme, Dil Değişmi
التوسع بالحمل على المجاز في (معجم الصواب اللغوي) للدكتور أحمد مختار عمر
Öz
مُلخّــص
لا تقتصر أهمية المجاز على التخييل والإبداع الأدبي، وإنما تتجاوز ذلك إلى كونه عاملا مهما من عوامل تطور اللغة، وزيادة دلالات مفرداتها وتراكيبها على ألسنة مستعمليها؛ ومن ثم فالمجاز يؤدي إلى اتساع اللغة في غالب الأحوال وعبر مرور الزمن، ولذا بات المستنكر إنكار وقوع المجاز في اللغة، فلا يمكن أن يستعمل قوم لغة بدونه طول الوقت، ومن هنا تأتي أهمية المجاز ودراسته سواء كان ذلك على المستوى الداخلي للغة، أو على مستوى ما هو خارج اللغة، من حيث رؤية الإنسان للعالَم والأشياء من حوله.
وقد جاءت هذه الدراسة لتبرز دور المجاز في التوسع في اللغة من خلال أحد أهم المؤلفات الراصدة للاستعمالات المعاصرة لها، وذلك برصد نماذج لاعتماد الدكتور أحمد مختار عمر على (المجاز) في سفره الجليل (معجم الصواب اللغوي) في قبول بعض التراكيب والاستعمالات اللغوية المعاصرة والقول بصحتها على أساس منه.
وقد اعتنت الدراسة بإبراز علاقة المجاز باتساع اللغة والتوسع فيها عامة وعلاقته بمسألة التصحيح اللغوي خاصة، وذلك من خلال رصد بعض الإشارات إلى تلك العلاقة في التراث اللغوي، ثم انتقلتْ إلى نماذج الحمل على المجاز في معجم الصواب اللغوي، من خلال تقسيم تلك النماذج إلى ثلاثة أقسام رئيسة، هي الحمل على مجاز المشابهة، والحمل على المجاز المرسل، والحمل على المجاز العقلي، وقد خلصت الدراسة بعد رصد تلك النماذج وتحليلها إلى أن المجاز كان أحدَ السبل المهمة التي اعتمدها د. أحمد مختار عمر -مع فريقه الذي شاركه في إعداد المعجم المذكور- في التوسع في تصحيح كثير من التراكيب والتعبيرات والاستعمالات اللغوية التي تناولها معجم الصواب اللغوي، ومن ثَمّ خرجت تلك التعبيرات والاستعمالات من دائرة الخطأ المفضي إلى الرفض، وانتقلت -بوجه من الوجوه- إلى دائرة الجواز المفضي إلى القبول وصحة الاستعمال.
Anahtar Kelimeler
اللغة العربية وآدابها, المجاز, معجم الصواب اللغوي, أحمد مختار عمر, التوسع في اللغة, التطور اللغوي